Arizona 4 - 10 mei 2015 (week 7)

maandag 4 mei
Wat heb ik gedaan afgelopen avond? Ik voel me een klein beetje gammel. Toch duidelijk teveel wijn.
Het is half zes en ik hoor Hans door het huis struinen. Ik ga er maar uit omdat het wel erg lullig zou zijn om het geen gedag te zeggen of iets te eten of drinken aan te bieden.
Hans zit al buiten een sinaaasappel te eten (tegen de alcohol, zoals hij zegt).
Hij moet terug naar huis want deze week nog begint zijn tweede toer en er moet nog het e.e.a. geregeld worden. Na een kop thee en een muffin voor onderweg (meer kan ik niet aan hem kwijt), rijdt hij even later weer drie uur richting Flagstaff terug.
Tot volgend jaar maar weer, hetzij in Nederland of Amerika.

Vanmiddag rijden we naar Scottsdale.

Na een uurtje zitten we in Old Town en lopen een rondje door het park.

Sinds de laatste keer is er wel iets veranderd hier, er staat inmiddels ook een hotel.

Winkeltjes kijken, dit keer ook de ArtWalk, een lange straat in Scottsdale met alleen maar galeries en kunstwerken.

.

Inmiddels hebben we wel wat dorst gekregen en willen ergens iets drinken. Het begint een beetje te spetteren waardoor we iets zoeken met een dak of, in ieder geval een parasol. Zoveel keus is er niet want de meeste tentjes hebben niet echt een buitenterras of, er zit niemand. We belanden uiteindelijk bij Cien Agaves (ook alweer een bekende plek voor ons) en nemen een Margarita, een bierje en een klein hapje erbij.

 De indiaan met het vogelnestje in zijn hoofd staat er ook nog steeds.

Een foto van Gerard in de cabrio met grote cactussen op de achtergrond, moet ook nog even worden gemaakt als we weer terug zijn.

dinsdag 5 mei
De Casa Grande Ruins liggen niet, zoals de naam van deze stad doet vermoeden, hier maar in Coolidge.

Wat hebben die stekelige planten toch vaak mooie bloemen.

Er is niet veel publiek en zelfs bij het filmpje dat er vertoond wordt zitten we maar met z'n tweeën in de zaal.
Het bouwwerk op zich is uiterst fragiel en lijkt ieder moment in te kunnen storten.

Dit weerhoudt de duiven er niet van om een plekje op één van de richeltjes te zoeken.
Er staan hier enorme Saguaro's die veelal aangetast zijn door vogels die er in nestelen.

We raken aan de praat met één van de gidsen en die kunnen, zoals de meeste gidsen bij Nationale Parken, honderduit vertellen over wat er allemaal te zien is.

De temperatuur op dit moment in de schaduw.

Er wordt gewerkt aan de lage muurtjes om te laten zien waar de diverse vertrekken gesitueerd waren.

Misschien kunnen ze zo ook wel een hele nieuwe Casa Grande maken.

Als we weggaan zien we ook nog een woestijnratje wegschieten, die op een veilige afstand stil houdt en lustig met zijn dunne staartje kwispelt. Te ver voor een foto helaas.
We komen bijna in de verleiding om een bosje bloemen aan te schaffen.
Ze zien er zo prachtig kleurig uit. (niet dus).

Vandaag kunnen we checken of we nu (3e keer) wel geluk hebben en in de race zijn om een green-card te bemachtigen. Het blijft altijd weer spannend.
Helaas, drie keer is geen scheepsrecht voor ons en ook dit keer grijpen we er naast. Eigenlijk had ik niet anders verwacht, maar het is lichtelijk (lees ernstig) balen.
Om iets voor drieën komt Ferry op Skype. We informeren of onze nieuwe gasten, die hij van Schiphol heeft gehaald, goed zijn aangekomen en feliciteren hem met zijn verjaardag. Jammer dat het van een afstand moet maar dat maken we als we terug zijn ruimschoots weer goed.
Om half zes gaan we richting Casa Grande, daar is het eens in de maand feest met oude auto's kunst, zang en dans.
Een paar straten zijn afgezet voor het verkeer en er staan grote springtoestellen voor kinderen, rijen oude auto's en er is een zanggroep.

Hier moet toch echt wel een vrouwenbrein achter zitten, bijpassend gekleurde motor.

Hoe werk je lelijke pijpen en meters weg? Zo dus!

 Een zingende frater, of in ieder geval een geestelijke, gezien zijn boordje.

Hier kan "ons" ijsboerke nog wat van leren. Wat een gezellige ijskar is dit.

Even later wordt er ook een buikdansvoorstelling gegeven.

Van dit hele gebeuren vind ik de auto's nog het mooist. 

Ik heb mijn keus al gemaakt hoor, drie keer raden welke.

Deze is het gewordern, had je het goed?

vrijdag 8 mei

Vroeg op pad naar Tucson Old Town Studio's. Als we eenmaal de Interstate 10 afdraaien komen we al snel op een geweldige weg die al kronkelend door de bergen gaat met onnoemelijk veel Saguaro's (de W. Gates Pass Rd.) Deze weg heeft verschillende viewpoints en het is zeker de moeite om op sommige ervan te parkeren en goed rond te kijken.

  

Als we aankomen bij de Studio's moeten we nog even wachten want ze gaan pas om 10 uur open.

We krijgen eerst een rondleiding van de sheriff en hij laat ons zien waar er welke film is opgenomen en welke scène zich daar heeft afgespeeld.

Deze tandarts heb je niet meer nodig als je per ongeluk bent opgehangen.

Vervolgens kunnnen we diverse voorstellingen bekijken, zoals een wonderdokter die zijn elixer aanprijst, een gunfight en scènes uit bekende films die hier zijn opgenomen met een paar zangeressen die de bijbehorende songs ten gehore brengen.

Er is zelfs een rivier, en als je niet beter weet zou je denken dat dit allemaal echt natuurlijk is en niet man made.

Deze cactus is echt wel echt.

De prijzen zijn nu wel even iets anders.

Er zijn  behoorlijk wat dagjesmensen en schoolklassen maar door de grootte van het geheel loopt niemand in de weg en kan ik foto's maken zonder mensen erop die ik niet wil.

Na vijf uur hebben we het gezien en gaan Tucson zelf bezoeken.

Niet erg druk en vooral kleurrijk.

We drinken nog wat en gaan via een grote omweg richting Casa Grande waar we nog wat eten inslaan.

Gerard heeft de smaak te pakken en ontdoet de BBQ van zijn hoes en bakt een paar steaks.

Zal het dan toch ooit gebeuren dat Gerard er ook lol in krijgt? Ik denk dat het echter alleen maar bij BBQ'en blijft. Ondertussen maak ik een salade met o.a. een handje pecans die we van Mike en Diane hebben meegekregen en schenk er een glas wijn bij.

zaterdag 9 mei
Dit kom ik vanochtend op Facebook tegen:
No, your eyes don't deceive you: temperatures are really in the lower 50s and upper 40s this morning! We're expecting another day of below normal temperatures with afternoon highs only reaching the upper 70s/lower 80s. How are you planning on enjoying this "cool" weather?

Dit geloof je toch niet? Juist hier in Arizona was ik een beetje bang dat de temperatuur te hoog zou zijn om het lekker te vinden en dan dit. 

Volgens sommige berichten heb je drie weken nodig om aan warmte te wennen, maar we zijn hier nu meer dan zes weken en ik vind dit inmiddels koud.
Tegen het eind van de ochtend gaan we weer op pad, eerst naar Arizona City. Dit blijkt groter dan we in eerste instantie denken maar verder valt er ook niet veel meer over te vertellen.
Op naar Florence.

Het historische centrum ziet er leuk uit, rijen gebouwtjes met overkappingen.

Dit is dus Mainstreet, hier hoort het allemaal te gebeuren. Niet hier, zeker 50% van de gebouwen staat leeg en er is bijna niemand op straat. Ik ben in zgn. ghost towns geweest waar het veel drukker is.

We drinken koffie in het voormalige Silver King hotel waar nu Florence Fudge en Co. is gevestigd. en lopen daarna naar de toeristeninfo.

In dit gebouw, eerst Courthouse en later hospital, is ook een klein museum ingericht waar op foto's te zien is dat er in en na de tweede wereldoorlog veel Duitse en Italiaanse krijgsgevangenen hebben gezeten. 

 Dit is later als County Courthouse in gebruik genomen.

Deze boom hangt al aardig vol met sinaasappels.

Als we weer thuis komen zit er, zoals heel vaak, een konijntje in de tuin. Als je heel stil bent komen ze ook gewoon naast je zitten, zo leuk.

Om 3 uur krijg ik van Hugo het volgende berichtje binnen via WhatsApp, 

Vervolgens het verzoek om even te Skypen met hem en Ferry. Gezellig.

Ze zijn het dus niet vergeten, de schatten, ook al staat er een verkeerde datum op de foto.

(Even voor alle duidelijkheid, de tekst is niet helemaal waarheidsgetrouw ;))

New Mexico > Arizona 27 april - 3 mei 2015 (week 6)

maandag 27 april
Nog even en we hebben het hier gehad in New Mexico.
Morgen komen Mike en Diane terug van hun avontuur in ons huis dus verhuizen wij weer naar beneden en zorgen dat hun kamer weer schoon en klaar is voor de broodnodige rust na hun lange terugreis.

dinsdag 28 april
De laatste puntjes op de i en alles is weer klaar. Vanmiddag het eten voor vanavond voorbereiden zodat we wat tijd over hebben om alle verhalen aan te horen voor we gaan eten.
Neef Aeneas haalt ze vanavond van het vliegveld op. Ze komen wat later terug dan we verwachten maar wij hebben geen haast.
Als ze er eenmaal zijn, nemen we een drankje en wisselen onze avonturen uit tot Mike aangeeft dat hij nu wel wil eten anders vallen zijn ogen dicht. O.K. Eten klaarmaken dan maar. Na een klein  half uurtje staat het eten op tafel en met een fles (of twee) wijn erbij gaat de conversatie weer verder. Inmiddels grotendeels over hun slaap heen blijven we langer dan verwacht zitten.
Als ze uiteindelijk toch naar bed gaan, na een hele lange dag, blijven Gerard en ik nog even zitten tot we uiteindelijk ook maar ons bed gaan opzoeken.

woensdag 29 april
Het is nu echt de laatste (hele) dag dat we hier zijn en het voelt toch een beetje vreemd. Je went snel aan een omgeving. Terwijl Mike en Diane de nodige dingen doen die gebruikelijk zijn na een vakantie, pak ik mijn camera en struin wat om het huis om nog wat plaatjes te schieten en Gerard fietst zijn laatste rondje.

De koffers staan klaar en alleen de dingen die we vanavond en morgenochtend nog nodig hebben staan/liggen er nog buiten.

Vanavond staat er steak op het menu met, hoe kan het ook anders, iets met Mexicaanse pepers, klaargemaakt door Mike.

Wat een lekkere en gezellige afsluiting van ons verblijf in New Mexico.
Mike en Diane hartelijk dank voor alles, we hebben genoten.

donderdag 30 april
Reisdag.
We maken nog een laatste wandeling vlakbij het huis door de Arroyo en dat blijkt langer te duren dan gepland. Het is een vrij lastige tocht door mul zand en doordat de bedding lager en erg beschut ligt is het ook behoorlijk heet hier.
Als we uiteindelijk weer over de geplaveide weg terug omhoog gaan zien we een laatste rustplaats van, volgens ons, een hond.

Na een uurtje zijn we terug, gelukkig maar want ik ben inmiddels weer helemaal rood aangelopen van de wamte en het gebrek aan zuurstof. 
De bus vertrekt om 11 uur, maar eerst brengt Mike ons nog naar een huis dat zeker een bezoekje waard is en waar Diane studenten een rondleiding geeft. Ze is zo druk bezig dat we alleen maar even naar elkaar kunnen zwaaien. Gelukkig hebben we vanochtend van haar al uitgebreid afscheid genomen.
Om half 11 zet Mike ons af bij het busstation en nemen we afscheid van elkaar.
De bus komt wat later dan men verteld had, maar iets voor half 12 vertrekken we dan toch om na 5½ uur later in Eloy weer uit te stappen. Nu nog de taxi bellen voor het laatste stukje naar het tweede huis. Het duurt echter ook nog ruim een uur voor die bij ons is.
We verkennen ons nieuwe verblijf voor de komende weken eerst, voordat we wat dan ook van plan zijn.
Vanavond eten we in het restaurant hier op het park, waar we met het golfkarretje naar toe rijden, en dat bevalt prima.
Zo'n lange busreis, wat nou niet echt een pleziertje was, hakt er toch wel een beetje in en we gaan dan ook bijtijds naar bed.

vrijdag 1 mei
Eerst maar eens koffie zetten. Het ontbijten doen we in het restaurant want we hebben nog geen boodschappen gedaan. Hierna registreren we ons bij het hoofdgebouw zodat we ook tijdens ons verblijf hier van alle faciliteiten gebruik kunnen maken. We raken met diverse mensen in gesprek die allemaal geïnteresseerd zijn waar we vandaan komen en hoelang we blijven. Iedereen is uiterst vriendelijk en behulpzaam. Het duurt hierdoor wat langer voor we uiteindelijk de nodige boodschappen in huis kunnen halen, maar wat geeft het, dit is toch veel leuker. De auto die we mogen gebruiken is een cabrio en dus gaat het dak eraf. Toch niet zo'n goed idee met deze temperaturen, we verbranden bijna levend, dus het dak er maar weer op en de airco aan. Het open dak bewaren we maar voor de avond-ritjes.
Nadat we weer terug zijn van de winkels hebben we contact met Ferry en Michèle om even door te praten wanneer hij onze gastvrouw op kan halen van Schiphol en wat andere, huishoudelijke dingen doorspreken.
Dan is het toch wel tijd geworden om de koffers uit te pakken.
De Palo Verde boom met kleine gele bloemetjes.

Vanavond gaan we uit eten en een mooie gelegenheid om met open dak te rijden, zo lekker om de wind door je haren te voelen en alle geuren te ruiken, ook die van de restaurants. Waar we het lekkerst vinden ruiken stoppen we, het is een Italiaans restaurant.

zaterdag 2 mei
Tegen de avond, als het iets koeler is geworden rijden we, met open dak, richting stad. Er zijn wat wolken gekomen en ja hoor, zal je net zien, het begint te regenen. Onder het viaduct stoppen we om het dak weer te dichten. Zaterdagmiddag tegen vijf uur en alles is gesloten op een enkele winkel na. We slaan nog wat extra in want morgen verwachten we visite.
Als we weer terug zijn kunnen we zien dat er hier en daar nog wat buien vallen maar de temperatuur blijft onveranderd hoog, 101 F (ruim 38 C).

Vreemd gezicht, regen vanuit de lucht en stofwolken vanaf de grond.

Als de zon helemaal achter de bergen zakt is het net of de lucht in vuur en vlam staat.

Vanavond is de bokswedstrijd van het jaar (of de eeuw, weet ik veel) en Gerard wil dit toch wel zien, het golfkarretje gepakt richting bar om te zien of dit daar op het grote scherm wordt vertoond. Daar aangekomen, blijkt er helemaal niemand te zijn, tot zover dus de bokswedstrijd, dan maar terug naar huis. De uitslag ervan leest hij uiteindelijk op zijn laptop.

zondag 3 mei
Heerlijk hoor, vroeg opstaan, nog relatief koel en stil. Dat vinden de fanatieke golfers ook want ook zij zijn om zeven uur al op het terrein om een balletje te slaan. Later op de dag is het te heet.

Visite vandaag, want Hans komt en blijft ook slapen.
We hebben elkaar niet gezien tijdens zijn verblijf in Europa afgelopen winter, want wij waren al weg toen hij in Den Haag aankwam.
Om iets voor twaalven is hij er. We hebben heel wat bij te praten, wat dus ook gebeurt.
We eten, drinken en zoals het hoort houden de mannen zich met het vlees bezig.

Ook vanavond is de zonsondergang weer spectaculair daarom de fototoestellen er maar weer bijgepakt. 

We zien het in de verte behoorlijk onweren maar hier krijgen we alleen wat spetters.
Na iets teveel wijn, en een ontzettend gezellige avond, zoeken we rond middernacht ons bed op.