donderdag 21 mei
Het wordt een stranddag in Orpesa, een plaatsje dat ik via Facebook ontdekte en via Google Earth zag ik dat het ook nog eens twee mooie stranden had.
Na een uurtje rijden komen we bij strand nr. één aan en dat valt niet tegen. Lekker rustig, fijn zand en ook nog eens palmbomen zodat je ook in de schaduw kunt zitten.
Nadat we eerst ergens een kop koffie nemen en scannen waar we willen zitten, lopen we terug naar de auto. We pakken de stoeltjes en de strandtas en kiezen een plekje tussen de palmbomen.
Wat een rust hier, hoogst waarschijnlijk omdat de gemiddelde leeftijd van de badgasten hier boven de vijftig of misschien wel zestig ligt, maar daar horen wij inmiddels ook al een poosje toe.
Na anderhalf uur stappen we weer op, op zoek naar een plek om te lunchen. We rijden eerst naar Plaza Major, maar daar zijn de terrassen en restaurants dicht, dan maar naar het andere strand, helaas zijn daar werkzaamheden gaande, dus momenteel niet zo mooi als het eerste. Toch vinden we een aardig restaurant voor de lunch.
Hierna rijden we terug naar het pleintje waar ik nog even wat foto's wil nemen.
zaterdag 23 mei
Er schijnt in Canet vanavond wat te gebeuren met o.a. lichtshows, dus wij om half negen die kant op.
Dit was de aankondiging:
Bij de vuurtoren en de boulevard moet ook iets zijn. Nou, bij de vuurtoren gebeurt er ook nog niets en bij de boulevard zijn er dan wel wat mensen maar, oordeel zelf over het feit of dit allemaal de moeite waard was om te gaan kijken.
zondag 24 mei
In El Puig is er vandaag, volgens diverse berichten op sociaal media ook iets te doen. Er komen klassieke auto's op het plein onderaan het klooster. Nou, die weten we wel te vinden en gaan vroeg op pad.
Dit is de aankondigingsposter ervan:
Oordeel ook hier zelf maar of de aankondigingen de moeite waard waren om er heen te gaan.
We lopen langzaamaan weer terug om ergens een ontbijtje te halen en dan gaan we nog maar eens kijken of er intussen al wat meer auto's zijn gearriveerd. Ja hoor, wel twee extra auto's staan er inmiddels naast.
Gelukkig is El Puig niet ver van Almardà maar je zal maar een uur hebben gereden voor dit spektakel, dan ben je wel ziek of tenminste erg teleurgesteld.
Om iets na vier uur deelt hij zijn locatie met ons zodat we kunnen volgen waar hij is en wanneer hij aankomt.
Een uurtje later komt hij de straat inrijden.
Nadat we wat hebben gedronken en bijgepraat gaan we richting boulevard voor een drankje op een terras. Vanavond eten we thuis en doen erna een spelletje Uno.
Er wordt vandaag een pakketje bezorgd voor ons, dus gaat Hugo er alleen op uit. Hij is van plan het kasteel in Sagunto te bezoeken. Ben benieuwd of het de moeite loont. Ik zelf ga er niet heen want ik heb al gezien dat het een aardige klim is de berg op, en dat met zo'n 30º is dat al helemaal niks voor mij.
Wij gaan, na het pakje bezorgd is nog wel even op pad en vanavond uit eten bij de Italiaan.
vrijdag 29 mei
De knie van Gerard speelt weer behoorlijk op vandaag, dat wordt dus thuisblijven. Hugo gaat na zijn werk alleen op pad en met eten blijven we thuis.
Het wordt weer spelletjesavond en vandaag iets nostalgisch, raden van titels en uitvoerenden van muziek uit de sixties, seventies en eighties. Veel nummers kunnen we letterlijk meezingen maar wie was nou toch die zanger, groep of zangeres?
zaterdag 30 mei
Gerard blijft nog een dagje rusten en Hugo en ik gaan dan maar samen weg. Een pakketje ophalen en een spel kaarten kopen bij een Chinese winkel, zodat we ook iets anders kunnen spelen dan Uno.
We laten de auto op het parkeerterrein staan en lopen richting boulevard. Onderweg nemen we een kijkje bij een Venezolaans restaurant waar we wellicht vanavond heen willen. Er zitten al wat mensen op het terras die, volgens Hugo die het verschil kan horen tussen gewoon Spaans en Venezolaans, zijn dit mensen uit Venezuela. Nou, dan moet het wel goed zijn. Het is een klein restaurant dus we reserveren maar voor de zekerheid. Daarna lopen we naar de boulevard om een terrasje te pakken, voor we weer richting huis gaan.
Hugo gaat nog even alleen op pad en komt natuurlijk weer thuis met diverse leuke ideetjes voor ons om nog te bekijken en plekjes om te gaan eten.
Het eten bij het kleine Venezolaanse restaurant is geweldig en veel,
maar teveel om het allemaal op te kunnen dus nemen we het restant mee om morgen weer te kunnen genieten.
zondag 31 mei
Hugo wil graag het strand bij Valencia een bezoek brengen en zo geschiede.
Het is uiteraard druk maar we vinden snel een plekje voor de auto en lopen richting boulevard.
Het is best wel een lang stuk om bij de restaurantjes e.d. te komen dus we zijn best toe aan een pauze en vinden uiteindelijk een leeg tafeltje.
Daarna lopen we verder op zoek naar wat te eten voor Hugo, die heeft namelijk het ontbijt thuis overgeslagen.
Bij de haven strijken we uiteindelijk neer en eten zelf ook nog iets kleins.
