Spanje (week 12)

maandag 16 januari
Er wordt een nieuwe bank gebracht omdat de bank die hier stond alle springveren heeft laten vieren en er niet meer met goed fatsoen op gezeten kon worden.
In plaats van tien uur komt de nieuwe bank al om half tien aan. Snel even een appje gestuurd naar Adelina dat de bezorgers er al zijn maar zij is nog niet eens van huis vertrokken. De bezorgers zetten de bank op zijn plaats en wachten tot Adelina arriveert om de rekening te betalen.
Adelina komt uiteraard even kijken hoe alles staat en na een klein praatje met elkaar moet zij weer snel naar haar werk. We bespreken nog wel even het onaangename luchtje dat in de wc hangt met haar en ze zal daarover contact opnemen met de beheerder want begin vorig jaar was er ook iets mis met de afvoer volgens haar.
Wij gaan daarna hopelijk even in de zon genieten van een ontbijtje aan de boulevard. We lopen bij het Chinese winkeltje naar binnen om een nieuw koffieapparaatje te kopen, echter zonder succes. Gisteravond is er duidelijk iets mis gegaan met ons eigen apparaatje omdat het deksel er niet goed opzat waardoor het hete water langs de kan liep in plaats van erin. Nu is de pot op meerdere plekken gebarsten en moet echt vervangen worden.
Ook bij de andere Chinese winkel hebben we geen succes, ook niet voor wat betreft nieuwe strandstoelen. Ze hadden wel hele leuke, maar net niet naar onze zin. 
Via internet bestellen we misschien later een koffieapparaat en prakkiseren ondertussen wat we nu gaan doen. Inmiddels is de wind weer wat aangetrokken en gaan we naar huis om misschien wat op het dakterras te zitten. Dat laatste doe ik uiteindelijk toch maar niet omdat ik heb gelezen dat je met een koortslip de zon maar beter even kunt mijden.

dinsdag 17 januari
Wederom op pad voor een koffieapparaat. 

In Sagunto hebben we geen succes bij winkel nr. één, winkel nr. twee blijkt niet meer te bestaan. Zit er nog maar één mogelijkheid op voor we hem bij Amazon gaan bestellen en dat is te kijken bij Carrefour. Nee joh, die is toch een stuk duurder dan andere winkels, zegt Gerard. Ik opper om eerst maar even te gaan kijken en als er niets is dan kunnen we altijd nog voor Amazon gaan. 
Als we over het plein naar onze auto lopen zien we aan de zijkant van een flatgebouw een man hangen die gevelplaten vastschroeft, zeker losgekomen tijdens één van de vele stormen. Hij liever dan ik.

Eenmaal bij Carrefour aangekomen, slagen we wel voor een koffieapparaat die ook een permanente filter heeft zodat we ook geen losse filterzakjes hoeven te kopen. Voordelig is 'ie ook nog eens, zelfs voordeliger dan een andere die we hebben gezien met dezelfde inhoud. Het is toch maar voor als we met vakantie zijn en er alleen maar cupjes of Senseo apparaten voor handen zijn, waar we beiden een hekel aan hebben, omdat de koffie niet lekker smaakt of teveel (milieubelastend) afval.
Onderstaande afbeelding plukte ik vandaag van Facebook, met in één van de opmerkingen: 
Gelukkig komen er dit jaar nog maar 4. 
Afkomstig van iemand die de humor ervan kan inzien.

woensdag 18 januari
Wat kan het weer toch veranderlijk zijn. We gaan weg met bewolkt aan de kust en blauw boven de bergen. Als we aankomen in Castellon de la Plana schijnt de zon en wordt het echt warm.  
In Castellon de la Plana bezoeken we een wel heel mooi park, met heel veel verschillende bomen, diverse beelden en overal bankjes, de één nog leuker dan de ander. 

Na de koffie lopen we een paar straten door en komen zo op een plein waar we een drankje doen en kijken hoe schooljeugd zich vermaakt op het royale plein, met een kunstwerk wat uit vele handen bestaat en met twee vreemde beelden ernaast. 

Langzaamaan komen we weer bij het park uit en lopen er nog een rondje en zien dat hier ook de arena naast ligt. Natuurlijk is die niet open anders zouden we er wel een kijkje willen nemen. Niet dat er veel te zien zal zijn want de meeste arena's hebben alleen maar zand liggen, maar soms zijn de tribunes met een ereloge wel aardig om te zien . 

Op de terugweg komen we door het dorpje Casablanca, wat er heel ons wel aanspreekt. Binnenkort nog maar eens nader bekijken, nu is het er nog erg stilletjes, ondanks het warme weer.
Later in de middag trekt de wind weer aan en als we thuis zijn huilt de wind weer als een malle om het huis. Je weet van te voren niet hoe de dag zal verlopen want het verandert per uur.

donderdag 19 januari
Vanochtend onze kleindochter Nora via Facetime gefeliciteerd met haar achtste verjaardag en gekeken hoe zij ons cadeautje heeft uitgepakt. Het gesprek duurt niet zo heel lang want zij gaan een leuk dagje tegemoet waarvan zij nu nog niets weet, maar een beetje gespannen is zij uiteraard wel voor wat haar te wachten staat. Wij zien de foto's binnenkort wel voorbijkomen, denk ik zo.
Mijn dag verliep iets minder fijn omdat de reparatie aan mijn voortand, door een flosdraadje teniet is gedaan en de vulling er weer uit ligt. Dat wordt dus weer een retourtje tandarts. 
Ik moet toch eens beter naar mijn gevoel gaan luisteren want ik was er eigenlijk al van overtuigd dat er iets niet goed was maar volgens de tandarts was dit allemaal 'normaal' en wie ben ik om tegen te spreken wat hier normaal is. 

vrijdag 20 januari
We gaan vandaag even kijken of we voor mij een nieuwe bril kunnen aanschaffen, en gelijkertijd een zonnebril op strekte erbij. Bij de eerste opticien vinden we wel wat aardige exemplaren maar niet echt iets bijzonders. Bij opticien nummer twee worden we heel fijn geholpen door Marcus, de opticien van dienst, die duikt in allerlei laden en kastjes en tovert er veel modellen uit. Hij laat ons brillen zien die via magnetisme een zonnebril erop aan kunnen klikken, en met een andere look dan de 'gewone' bril. Ik vind dit een geweldig idee en heb dit nog niet eerder in Nederland ontdekt. Zal wel aan mij liggen maar ik val als een blok voor twee modellen, een zacht groene en een paarse. Uiteindelijk kies ik voor zacht groen, die beter bij mijn outfits zal passen maar toch heel wat anders is dan mijn brillen van de laatste jaren. Blij als een kind stap ik, na de oogmeting en bestelling, de winkel weer uit. Nog een week en ik kan hem ophalen. Om dit te 'vieren' gaan we aan de boulevard een drankje doen en als Gerard eens met cash geld wilt betalen, en zijn portemonnee altijd in mijn  tas zit, omdat hij hem nogal eens zoek is of uit zijn zak valt, zie ik dat hij dit keer niet in mijn tas zit. Nu raak ik niet zo snel in paniek want dit overkomt ons meestal wel één of twee keer per vakantie, en het zal vast wel weer terecht komen. Het zit Gerard toch niet lekker en we rijden dan ook eerder naar huis dan de bedoeling was, om daar verder te zoeken. Alle zakken nagezocht, van vest, jas, broeken maar niets. Nu wordt het toch wel een beetje penibel en uiteindelijk gaan we, na alle stappen te zijn nagegaan waar voor het laatst de portemonnee uit mijn tas is gehaald, terug naar de auto, misschien is hij wel uit zijn zak gevallen of zo. En inderdaad, nadat hij bij de benzinepomp de auto wilde wassen heeft hij er geld uitgehaald en terug in zijn vestzak gestopt, waaruit hij blijkbaar is gevallen. Pff, toch een opluchting, het was weer eens loos alarm.

zaterdag 21 januari
Naar Teruel, omdat er deze dagen het feest wordt gevierd genaamd De bruiloft van Isabel de Segura. Na ruim een uur rijden komen we rond elf uur aan en is het al een drukte van belang. Na lang zoeken kunnen we een parkeerplekje vinden, wel wat verder dan gewenst, maar dat was te verwachten.
We lopen achter de meute aan en komen na een poosje uit waar we zijn moeten, de binnenstad. 

Het lijkt er wel of de halve stad zich heeft gestoken in middeleeuwse kledij, wat het wel een stuk leuker maakt. 

De stad is versierd met banieren, vlaggen en wimpels. Overal staan er tenten opgesteld waar wat gegeten, gedronken of gekocht kan worden, reuze leuk allemaal. 

Veel muziek en gedans, op het plein voor het museum staan ouderwetse kermisattracties voor de kinderen en hier vinden we ook een plekje aan een tafeltje om iets te drinken. Heerlijk om zo vanaf de kant naar al die mensen te kijken die het ook naar hun zin hebben.

Na verloop van tijd proberen we door de drukte ons weer een weg terug te banen en kopen ondertussen aan een kraampje nog wat lekkers voor vanavond bij de koffie. 

Ook nemen we een broodje, een soort hotdog, weinig middeleeuws aan, die trouwens niet erg lekker valt. Als we bij het gedeelte van de stad aankomen waar ook weer auto's mogen rijden zoek ik een bankje in de zon en gaat Gerard ondertussen de auto ophalen. Na een half uurtje is hij terug en kunnen we de thuisreis aanvangen. Wat een heerlijk dagje was dit weer, lekker weer en dit keer geen wind.
Van wat ik ervan heb gezien is dit wel een leuke stad met mooie huizen e.d. waarvan we niet zoveel van hebben kunnen zien, vanwege de mensenmassa en misschien wel de moeite waard om er nog eens heen te gaan als er geen feest is.

Spanje (week 10)

dinsdag 3 februari

Vandaag zijn we op voor ons bekend terrein, namelijk Peñiscola. 

Volgens de weersvoorspelling is de kuststrook zonnig en meer landinwaarts vooral bewolkt. Voor zover we dat kunnen zien, klopt dat wel. 
Als we in Peñiscola aankomen is echter de zonnige strook wel erg ver de zee op getrokken en is het overwegend bewolkt. Nou ja, eerst maar eens wat eten dan zien we daarna wel weer verder. We wachten hier niet op de zon en laten de burcht dan  ook maar voor wat die is, die bezoeken we een keer als het wat zonniger is, en vertrekken naar Vinaros. 
Als we langs Ale-Hop lopen, herkenbaar aan de koe die uit de etalage lijkt te stappen, kunnen we de verleiding niet weerstaan om even binnen te lopen en, zoals meestal komen we ook nu niet met lege handen naar buiten.

De zon is inmiddels weer teruggekeerd en kunnen we op de boulevard heerlijk in de zon zitten, weliswaar met een beetje wind maar het is zonder jas toch goed uit te houden. 
Op de boulevard staan zulke "lekkere" ligstoelen van beton. Erg lekker liggen ze niet hoor.

We zien ook dat hier de afgelopen stormen een groot deel van het strand heeft verorberd 

en dat er in de periode dat wij hier niet zijn geweest er veel bijgebouwd is, zelfs op het grote parkeerterrein aan het eind van de boulevard waar er normaal ook markt wordt gehouden staan nu twee appartementencomplexen. Ben benieuwd hoe ze dat nu gaan doen, zou de markt verplaats worden of staan de kramen dan gewoon om de nieuwe flatgebouwen heen?
Als de zon achter de huizen verdwijnt wordt het toch wat killetjes en vertrekken we weer richting Almardà wat ruim een uur rijden is.

donderdag 5 februari 
Naar El Puig voor de markt en kloosterbezoek.
We komen niet zoals de vorige keer bij  de berg en het steile straatje uit maar rijden direct naar het parkeerterrein aan de voet van het klooster.
Op de markt kopen we diverse soorten fruit en het smaakt stukken beter dan het fruit wat we destijds op de markt in Port de Sagunt kochten, helaas ook wel weer een stuk duurder.. 
Om elf uur willen we het klooster bezoeken maar we zijn wat aan de vroege kant en willen eerst wel een kop koffie. Als we kwart voor elf weer boven bij de poort staan, waar we, volgens het bordje, dienen te wachten tot er iemand naar buiten komt, komen er nog twee mensen aan voor een bezoek. Om tien over elf nog niemand te zien en de andere bezoeker belt dan maar even aan. Alsnog verschijnt er niemand aan de deur. Wij, en ook het andere stel, houden het dan maar voor gezien en verdwijnen weer. Het is nu al de derde keer dat we hier voor de deur staan zonder succes om binnen te komen en nu ook echt voor het laatst.
Als we gaan tanken en een broodje eten stelt Gerard voor om vanmiddag dan naar de dierentuin van Valencia te gaan. Lijkt me leuk, maar als we eenmaal naar de auto lopen moet ik toch helaas het idee laten varen want het ging vanochtend al niet zo lekker en zoals ik me nu voel weet ik dat het niet echt een succes gaat worden en zullen we hoogstwaarschijnlijk voortijdig weer moeten afhaken. De dierentuin loopt zeker niet weg en we komen wel een andere keer. Nadat we wat boodschappen hebben gedaan ben ik blij dat Gerard richting huis heeft ingesteld, morgen weer een dag.
De temperatuurmeter geeft inmiddels wel 24º C. aan, heerlijk maar wel met heel veel wind. 
In de verte zien we regenboog verschijnen die aan beide kanten tot aan de grond reikt. 

vrijdag 6 februari
Een andere nagelstyliste bezocht vandaag. De naam was nou niet direct één die ik zou hebben uitgekozen, Glam Room, maar ik ben niet ontevreden.
Een uurtje later sta ik weer buiten en kunnen we gaan ontbijten. Het tentje waar we vaker zijn geweest en de serveerster precies weet wat we willen zit redelijk vol dus gaan we wat verder. We vinden een tafeltje in de zon en uit de wind en het wordt te warm om mijn vest aan te houden. Lekker hoor. Als we ons broodje en koffie op hebben gaan we snel wat boodschappen doen en kunnen we de rest van de middag misschien wel op het dakterras in de zon doorbrengen.
Nou, dat loopt toch even iets anders, als we thuiskomen moet Gerard nog iets aan de autoradio bijstellen  en als ik de boodschappen heb weggeruimd is het alweer harder gaan waaien en ook nog precies aan de kant waar we willen zitten, zodat het niet zo lekker meer is als gehoopt.

zondag 8 februari 
Waar gaan we heen? 

Voor de broodnodige verandering gaan we vandaag naar Sagunto en op het plein is  het een drukte van belang. Het lijkt wel of iedereen deze zondagmiddag in de zon wil zitten. We vinden een parkeerplekje ergens in een klein straatje van de oude binnenstad en lopen terug naar het plein waar we een leeg tafeltje vinden. Om ons heen is er volop reuring, veel ouders met kinderen die in de speeltuin spelen terwijl de ouders een drankje op het terras doen. 
Bij onderstaande foto zou je niet zeggen dat het erg druk was, maar dit is dan ook de achterkant van het terras waar je wat meer wind vangt, de andere kant zat helemaal vol.

Het waait nog stevig maar het is goed uit te houden zonder jas, voor Spanjaarden is het natuurlijk nog lang niet warm genoeg en houden dan ook de jassen aan.
Veel mensen hebben pelpinda's en olijven bij hun drankje en als de wind weer even opsteekt waaien de pindapellen langs je heen. Wij blijven hier een poosje zitten in de zon en stilletjes aan wordt het wat rustiger en verdwijnen de ouders met kinderen om hun lunch elders te gebruiken.
Via de Nederlander Nils, die wij enige weken geleden hebben ontmoet krijgt Gerard een berichtje dat er in Canet d'en Berenguer iets te gebeuren staat, namelijk loslopende jonge stieren in de straat. Wij wisten dit niet en besluiten dan ook niet te gaan kijken omdat het waarschijnlijk al afgelopen is als we aankomen of een loslopende stier achter je aan krijgen lijkt me ook niet echt gezellig. 
Zou dit soms een verklaring kunnen zijn voor de stalen hekken waar sommige plaatsen mee afgesloten zijn, omdat er een loslopende stieren event plaatsvindt? Zou zo maar kunnen. We zullen het Nils vragen of dat het hier ook geval was.

Spanje (week 7)

maandag 12 januari
Vanmiddag nog even terug naar de tandarts om de vulling te polijsten want die is nog een beetje ruw.
Als we daar klaar zijn is het iets over vieren en nog zo lekker dat we op de boulevard een kijkje nemen of we nog ergens in het zonnetje een drankje kunnen doen. Helaas zijn de meest terrasjes gesloten (maandag hè?) of ze liggen in de schaduw. Op weg naar huis, misschien komen we nog iets tegen onderweg. Ja hoor, we vinden nog iets dat een beetje zon heeft en open is. We drinken een klein  pilsje en gaan weer weg, de zon is inmiddels ook achter de huizen verdwenen.
Morgen wordt het hopelijk ook zo'n mooie dag en zijn we van plan om met de trein  naar Valencia te gaan.

dinsdag 13 januari
Vandaag gaan we dus met de trein  naar Valencia. We komen net op tijd aan bij het station en na een klein  uurtje staan bij bij Valencia Station Nord.
Het kost even om iemand te vinden om ons wegwijs te maken, want een kaartje kunnen wij bij het station in Almardà niet kopen en we moeten hier wel uitloggen.
We lopen langs "ons" restaurant maar gaan er nog niet binnen want we hebben net ons ontbijt op. 
We dwalen wat door de stad en na een poosje rusten we even uit op een zonnig plekje. 

Bij het hotel waar we veertien jaar geleden een prachtige kamer met giga balkon hadden lopen we even binnen want je weet maar nooit of ze misschien tijdens Las Fallas deze kamer nog vrij hebben. Helaas is alles dan al volgeboekt, alhoewel je waarschijnlijk met de verbranding van alle poppen misschien toch niets kunt zien vanwege de rook. 
Er staan twee mannen voor ons bij de balie, die ook een kamer willen boeken en het valt me op dat ze beiden smetteloze witte schoenen aan hebben en ook een smetteloze, waarschijnlijk een nieuwe smetteloze witte koffer. 

Heel vaak kom je al dwalend uit bij Plaza de la Reina, wat ooit een mooi plein was met veel bloemen, nu is het een kale vlakte met hoofdzakelijk betonnen blokken en een parkeergarage onder de grond. Dat is dan wel weer handig want je bent midden in het centrum, maar mooier is het er niet op geworden. Deze foto's met bloemen heb ik van het net geplukt want mijn foto's zijn thuis op een externe schijf opgeslagen.

Zo is het dus nu.

Bij het leuke ronde pleintje nemen we een kijkje of we hier een gezellig tentje kunnen vinden om wat te eten maar nog niet alles is open en wat er open is, is nog bijna leeg. We lopen wel weer verder en besluiten dan om toch maar langs te gaan bij Los Toneles, ons vaste restaurantje als we in Valencia zijn. 
Het is hier al jaren de gewoonte om je servetje gewoon op de grond te gooien als je aan de toog wat te eten neemt bijvoorbeeld zo'n lekker stuk van deze dikke tortilla, maar gelukkig wordt het ook af en toe weer schoongeveegd.

We eten er weer heerlijk en nemen de tijd voor we weer richting station gaan voor de terugreis. Als we er aankomen en een kaartje hebben gekocht lopen we de stationshal binnen waar het een oorverdovend lawaai is, ze zijn  namelijk aan het verbouwen. We proberen iemand aan te spreken die hier werkt en ons kan vertellen welk perron we moeten zijn, maar we kunnen elkaar haast niet verstaan van de herrie. 

Het blijkt dat de trein die we moeten hebben nog geen vast perron heeft  en moeten dus wachten dat het op een van de borden bekend gemaakt zal worden. We staan bij een trein waar al veel mensen verzameld zijn voor de reis als we iets verder dezelfde man zien die ons wenkt, het blijkt dat we een ander perron moeten hebben en hij wijst ons welk. Wat een aardige man, die verdient een ferme handdruk om ons op het goede spoor te zetten.

woensdag 14 januari
Het is niet zo zonnig als gisteren maar ik heb vanmiddag toch lekker een tijdje op het dakterras in de zon kunnen lezen in mijn  T-shirt. Lekker vitamientjes opdoen. Om een uur of drie kwam er wat sluierbewolking en was de pret weer over. 
Ik bekijk vanavond een paar opties om de laatste week, voor we weer naar huis gaan nog iets te boeken aan de Franse kust in de buurt van Bassin d'Arcachon.

donderdag 15 januari
Vandaag is er markt in Port de Sagunt.We vinden zowaar een parkeerplekje net om de hoek ervan. We slaan lekker wat fruit in en gaan dan aan de boulevard een ontbijtje halen. 

Daarna rijden we naar Sagunto waar ook nog een winkelcentrum zit die we nog niet hebben bezocht, maar ook hier zijn  nog geen strandstoelen te vinden. Het is vast nog te vroeg in het seizoen. 
Vanmiddag nog lekker op het dakterras met mijn e-reader in het zonnetje.
Gerard wil vannacht weer beneden slapen omdat hij last van zijn rug heeft en wellicht dat dit bed toch iets beter ligt, ook is hij sinds gisteren verkouden en kucht en snift, dus apart slapen is misschien ook wel beter, dan ontloop ik hopelijk de kans om ook besmet te raken.

vrijdag 16 januari
Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Ik heb wat huishoudelijke klussen uitgevoerd en Gerard heeft lekker lang  uitgeslapen. Volgens mij gaat het al weer een beetje beter nu. 
Jammer dat het zonnetje wat in de planning stond maar even door de bewolking heeft kunnen doorbreken, nu moet ik de was helaas binnen verder laten drogen. 
Vanavond toch maar even weg geweest om uit eten te gaan. Het is hier trouwens wel een crime om een parkeerplekje te vinden, maar waar niet eigenlijk tegenwoordig. Gelukkig nog één plekje over op de boulevard en dat is maar een klein eindje naar het restaurant waar we onze zinnen op hebben gezet.

zondag 18 januari 
We hebben vanochtend dan toch maar een keus gemaakt waar we de laatste week van de vakantie gaan doorbrengen. Het wordt inderdaad een plekje aan Bassin d'Arcachon. 
Dan zijn we gelijk een eind dichter bij huis. Hopelijk vinden we het nog net zo leuk als in 2014.