donderdag 2 juli 2026

Spanje > Frankrijk (week 29 + 30)

zondag 21 juni
Afgelopen week weinig bijzonders gedaan. We zijn echt toe aan iets anders, na bijna zeven maanden Spanje.
Morgen weg hier, dus inpakken en schoonmaken. Niet echt een fijne bezigheid met de hoge temperaturen die momenteel bijna heel Europa teisteren, maar het moet gebeuren.

maandag 22 juni
Weg uit Almardà. Alles is gepakt en ingeladen. Veel te veel natuurlijk, maar het past gelukkig allemaal. Om kwart over negen rijden we weg. Als we eenmaal voorbij Teruel zijn zoeken we gelegenheid om te ontbijten in Monreal del Campo, maar als ik de autodeur op slot wil doen begint het te piepen. Dat betekent dat mijn sleutels in de auto zitten en natuurlijk in mijn andere tas. Als ik die gevonden heb zie ik tot mijn schrik dat de sleutels van ons verblijf in Almardà ook nog in mijn tas zitten. Oei, daar had ik even niet meer aan gedacht. 
Na het ontbijt rijden we naar het lokale postkantoor en versturen dan maar de sleutels per post en app ik Adelina hoe en wat.
Met een gerust hart kunnen we weer verder.


Ons overnachtingshotel ligt in Villafranca (Navarra) waar we een prima kamer hebben, en lekker koel.
Het is inmiddels 40º en het wordt komende week niet minder ook, ook niet in Frankrijk. Dat wordt dus afzien. 
Op de koele hotelkamer, hebben we contact met onze buren thuis en praten hen bij over wanneer Juan ons huis verlaat en wanneer wij weer thuis komen.

dinsdag 23 juni
Na het ontbijt vertrekken we.



Het zou niet zo'n lange reis worden naar ons verblijf in Frankrijk, ware het niet dat, ik weet niet precies waarom eigenlijk want we hebben de juiste route, het langer duurt dan gepland.
Als we bij ons verblijf aankomen en de deur openen komt er ons een deken van warmte tegemoet. Het is hier buiten al >40º maar de binnentemperatuur doet daar niet voor onder. We gaan op onderzoek uit maar vinden geen airco of ventilator. Als we onze host een berichtje sturen betreffende het ontbreken ervan, blijkt dat ze dat ook nooit nodig hebben gevonden omdat aan de kust altijd wel een windje is om af te koelen. Ja, misschien wel maar dit keer is het toch echt windstil en niet te harden.
Ze proberen een oplossing te vinden en komen inderdaad later op de avond als wij intussen ergens gegeten hebben, 

met een zgn. portable airco aan die ze hebben kunnen lenen van een kennis omdat de winkels geen ventilatoren meer op voorraad hebben.
We spreken af of het afdoende is en morgenochtend zullen we beslissen wat we doen, blijven of vertrekken want de temperaturen blijven de hele week extreem hoog.
Het is een klein apparaat en de koeling moet gebeuren d.m.v. een koelelementje, wat uiteraard weinig of geen verschil maakt.
Als de zon eenmaal gezakt is achter de huizen, hijsen we de rolluiken op en doen de glazen deuren open om een beetje frisse lucht binnen te laten en gaan wij buiten zitten. Het is iets afgekoeld maar de muggen verpesten het natuurlijk weer en moet ik naar binnen.
Na een verfrissende douche probeer ik het uit te houden in bed, echter na een half uurtje geef ik het op, want een sauna is koeler. Ik neem het kussen mee en ga op de bank de nacht doorbrengen. 

woensdag 24 juni
Ik heb wat geslapen, maar met tussenpozen en om half zeven weer wakker zodat ik de deuren weer lekker open zet en er hopelijk koelere lucht binnen kan komen. We gaan vroeg wat inkopen doen want om negen uur verwachten ze weer zo'n 29º, oplopen naar wel 45º.
Als de boodschappen opgeruimd zijn gaan we op zoek naar een bakkertje voor ontbijt, ook dat valt even niet mee, bakkertje is snel gevonden maar de kwaliteit laat te wensen over. 
Omdat we niet terug naar het warme huis willen en het in de auto een stuk koeler is met de airco rijden we naar Andernos en na een wandelingetje door het winkelstraatje en terug, besluiten we voor vannacht een hotel te boeken waar ze wel airco hebben, want nog zo'n nacht ga ik niet meer aan. 



Het adres van het hotel hebben we snel gevonden, de ingang echter niet, nergens een verwijzing waar de entree is. Na goed speuren vinden we hem eindelijk en het blijkt dat de naam van de boeking anders is (Comfort Aparthotel Bassis d'Arcachon) dan de naam die op de gevel staat (Zenitude Hôtel-Résidences), altijd handig. Als we dit aankaarten bij de receptie krijgen we als antwoord, ja, daar hebben wel meer mensen over geklaagd. Ja, dan doe je daar natuurlijk niets mee.
Dat niet alles verder van een leien dakje gaat blijkt eruit dat zowel de bankpas, als de creditcard niet willen meewerken bij de betaling. Als we na een poosje een oplossing hebben gevonden om de rekening te voldoen, krijgen we de kamer aangewezen. Gerard vraagt nog, er is toch zeker wel klimaatcontrole op de kamer? Ja natuurlijk zegt de receptioniste. 
Op de kamer gekomen zet ik de airco aan, maar wat er komt, geen koude lucht, zelfs niet na een poosje geduld. Gerard weer naar beneden. Ook nu krijgt hij te horen dat het bekend is dat de airco in kamer 123 niet naar behoren werkt en dat er nog naar gekeken moet worden, ook deze opmerking hadden ze al vaker van klanten gekregen, ook niets mee gedaan natuurlijk. Gerard is nu echt boos en begrijpt niet, nadat hij duidelijk had gevraagd naar een airco op de kamer, ze alsnog deze kamer toewijzen. We krijgen dan ook een andere kamer nr.107, en als ik bij deze kamer kom is het gelukkig wel heerlijk koel en kom ik echt weer bij.

Na een klein half uurtje gaan we toch nog naar buiten op zoek naar een barretje o.i.d. want we hebben natuurlijk alles in het huis achtergelaten.
Onder een welverdiend drankje nemen we door hoe nu verder. Het plan is om morgen alles weer in te pakken en richting Nederland te gaan, jammer want ik had hier graag een weekje willen blijven en aan het huis ligt het ook niet, dat ziet er geweldig uit, alleen de temperatuur die er heerst is ongezond.
Op de terugreis zitten we een groot deel van de dag in een koele auto en zoeken we hotels uit met airco.
Na zeven maanden vind ik het ook wel weer lekker om naar huis te gaan, ook al is het in Nederland momenteel ook ongezond heet.

donderdag 25 juni
Vroeg gaan we naar het huis om onze spullen te pakken en te vertrekken. Helaas kunnen we niet alle boodschappen meenemen die we gisteren hebben gekocht, jammer dan.
De aardbeien, tomaten en jus d'orange gaan wel mee, daar kunnen we vanmiddag wel mee picknicken.
Als ik dit allemaal klaar gezet heb kom ik tot de ontdekking dat de koeltas nog in de koelkast van het hotel ligt, we doen ze zolang wel even in een gewone tas en rijden weer terug naar het hotel om die te halen.

vrijdag 26 juni
We checken uit bij ons hotel in Vierzon en gaan, zoals gewoonlijk op zoek naar een ontbijtje bij een gezellig bakkertje. Dit vinden we ook in dezelfde plaats. 

Echt een vreselijk goede plek, waar overheerlijke broodjes en gebakjes te koop zijn, net als een goede kop koffie. De winkel is net een gezellig restaurant met diverse leuke hoekjes met fauteuils om van je aankopen te genieten.



We rijden daarna naar Senlis, waar we lunchen en een rondje lopen. 





Erg lang duurt dit echter niet want het is weer verzengend heet en zijn dan ook heel snel aan het eind van ons latijn, zodat we de auto maar weer opzoeken en weggaan. We overnachten in Seclin

zaterdag 27 juni
We komen vandaag aan in Ieper, maar daar is de hele markt afgezet omdat er de Ardeca Ypres Rally wordt gehouden met heel veel lawaai en veel tenten. 

Beetje jammer want dat maakt het plein er niet mooier op. We drinken wel ergens koffie en zien dat het weer aan het veranderen is, de lucht wordt donker en voordat het gaat regenen, stappen we maar weer op.

Uiteindekijk valt het reuze mee, we zien een bliksemschicht of drie en wat spetters, dat is alles. 
Als we in Oudenaarde aankomen is het weer strak blauw en de temperatuur is al aardig gestegen. Hier is een speelochtend aan de gang, met heel veel activiteiten zoals verven, veel springkussens en wat al niet meer om kinderen te vermaken. 




We zien zelfs een heuse grote zandbak in een container.
Voor we naar ons hotel gaan eten we eerst nog een lekkere pasta in Aalst.
Overnachten in België, in Dilbeek om precies te zijn.

zondag 28 juni 
Vandaag hebben we niet zo'n haast om uit het hotel te vertrekken want we kunnen toch pas vanavond in ons eigen huis terecht. Maar wat gaan we dan doen? Allereerst maar een bakkertje opzoeken voor een broodje en koffie. We bellen Ferry of ze vandaag plannen hebben om weg te gaan, maar die heeft niets op de planning staan en vind het gezellig als we langs komen, na zo'n lange tijd. Maar eerst maken we een stop in Dordrecht voor een oer-Hollandse kop koffie en appeltaart met slagroom. 






Nadat we een poosje het een en ander hebben verteld over onze Spanje-reis gaan we met z'n vijven naar de Dobbeplas zodat de waterliefhebbers aan hun trekken kunnen komen in het warme water. We halen op de terugweg lekker makkelijk een patatje met nog wat andere minder verantwoorde snacks voor we dan toch eindelijk naar huis kunnen. We laden de auto uit en bellen bij de buren aan, waar we nog gezellig blijven keuvelen tot we uiteindelijk weg gaan omdat we nog steeds wel moe zijn.
Na een afwezigheid van zeven maanden zullen we weer in ons eigen bed slapen.

dinsdag 16 juni 2026

Spanje (week 27 + 28)

maandag 1 juni
Hugo is weer alleen op pad om een pakketje op te halen en de omgeving verder te verkennen.
Wij gaan na ons ontbijt ook op pad richting Casablanca, maar zoals alle eerdere pogingen om hier iets te kunnen eten is het ook nu weer vergeefs, maar nu omdat het maandag is en veel tenten dicht zijn. 
We kunnen wel iets drinken bij de enige bar die open is en ik stuur Hugo een appje waar we zitten en of hij zin heeft ook deze kant op te komen. Een half uurtje later voegt hij zich bij ons. We drinken nog wat voor we verder gaan, op zoek naar een iets gezelliger plekje. 


Maar ook in Xilxes is alles dicht, waarna we dan maar naar Canet rijden. 
Het zit ons niet mee vandaag, bij het restaurant waar we vaker zijn geweest is één tafeltje bezet, dus hij is geopend. Na ons komt er nog een koppel op het terras en als de ober na een vrij lange tijd zich laat zien bedient hij eerst deze mensen en neemt dan onze bestelling op. Hugo bestelt een fles rosé omdat het zijn laatste dag is bij ons en we wachten geduldig tot die gebracht wordt. Het andere koppel krijgt al snel hun bestelling maar onze fles rosé laat op zich wachten. Na een half uur vinden we dat het wachten lang genoeg heeft geduurd en omdat de ober zich niet meer heeft laten zien, stappen we op. We drinken thuis wel wat.

dinsdag 2 juni
Na een weekje gaat Hugo weer naar huis. Onderweg krijg ik nog een paar appjes met locaties waar hij een tussenstop maakt, met wat info over de plaatsjes zelf.
Rond tien uur het bericht dat hij weer thuis is aangekomen met vele omwegen en chillmomenten. Ja, laat dat maar aan hem over, het leven moet gevierd worden.

woensdag 3 juni
Nadat Gerard mij heeft afgezet bij de nagelstudio gaat hij de auto een wasbeurt geven. Dit loopt echter anders want overal staan lange rijen en hij komt dan ook met een ongewassen auto terug. Als bij mij de nagels weer zijn  voorzien van een nieuw kleurtje, ondernemen we poging nummer twee. 
Ik blijf tijdens de wasbeurt niet zitten en loop wat rond om het straatje ernaast te fotograferen met de vele Jacaranda's. 



donderdag 4 juni
Het is een regenachtige dag en als ik vanmiddag naar de kapper ga voor een afspraak te maken merk ik dat het ook slechts 17º is, dat valt goed tegen.

vrijdag 5 juni
En opeens wil mijn laptop niet meer opladen, oorzaak het netsnoer. Balen, de laptop is nog geen jaar oud en voor eventuele garantie zal ik toch echt terug moeten zijn in Nederland. Dan maar een nieuw snoer via Amazon besteld zodat ik toch verder kan. De leverancier heb ik wel even een berichtje gestuurd met mijn vraag wat er aan gedaan kan worden. Ben benieuwd wat hun reactie zal zijn.

zaterdag 6 juni
Het nieuwe netsnoer komt vandaag gelukkig binnen en ik kan weer van mijn laptop gebruik maken. Wat een opluchting.

zondag 7 juni
Vorige week was het stil en alles gesloten toen we met Hugo in Xilxes waren maar vandaag is alles open en is het strand gevuld met badgasten en gekleurde parasols.

We nemen de stoeltjes en tas mee en zoeken een plekje. Er is plek zat maar we hoeven niet per se direct aan het water te zitten. Na een uur of anderhalf zetten we de boel weer in de auto en gaan op zoek naar een drankje. Bij de eerste strandtent is er geen tafeltje meer vrij en lopen we naar het volgende waar we wel een plekje vinden. 
Als we lang genoeg hebben gezeten lopen we naar een ijssalon en nemen iets wat ons lekker lijkt maar het valt een beetje tegen en ik laat dan ook de helft staan. 
Dit is nadat we weer teruglopen naar de auto, inmiddels is iedereen uitgegeten en zijn er tafeltjes vrij.

Jammer dat Almardà niet wat meer op Xilxes lijkt want hier is het echt leuk, boulevard met restaurantjes en wat meer reuring. 
Zeg nou zelf, je zal toch maar in één van deze huisjes wonen en dan met dit uitzicht iedere dag.


En wat dacht je van dit? Dit wil je toch?



dinsdag 9 juni
We brengen vandaag een bezoekje aan Coves de Sant Josep. Hier is een ondergrondse rivier waar je met een bootje vaart. We zijn al lekker vroeg ter plaatse en zetten de auto op een plek waar normaal de touringcars kunnen staan want het parkeerterrein voor luxe auto's is afgesloten wegens werkzaamheden. Ach, denkt Gerard, er kunnen nog talloze bussen bij dus dat zal geen probleem zijn.

Het is nog een aardig stukje lopen voor we bij de ingang zijn en kopen een kaartje voor de grot. Binnen is het oppassen geblazen want je moet wel heel vaak bukken om je hoofd niet te stoten, maar we komen zonder geschaafd hoofd bij de bootjes.
We hebben geluk want het bootje waar wij in mogen plaatsnemen is met slechts vier passagiers (inclusief wij) lekker rustig. 


Het bootje voor ons is met twaalf passagiers wat voller. We varen over kraakhelder water door een wondere wereld waar we echter ook goed moeten opletten want soms is het zo laag dat we bijna plat op de bank moeten bukken, een beetje claustrofobisch is het wel. 



Na een klein uurtje is de tocht voorbij en ben ik toch wel blij dat we weer buiten staan. Tijd voor koffie met een tostada con tomate y queso.
We lopen weer terug naar de auto en zien een politiewagen met twee agenten bij onze auto staan, en als we nog dichterbij komen zien we ook een wielklem, oei, dat belooft niet veel goeds.

Nu ben ik vandaag best wel moe en heb dan ook weinig meer nodig om dit nog een beetje aan te dikken en iets moeizamer te lopen, je weet maar nooit of ze hier gevoelig voor zijn. Om een lang verhaal wat korter te maken, het heeft geholpen en we komen er nog genadig vanaf. 

Weliswaar met een boete en wat wachten tot het e.e.a. geregeld is en nadat Gerard ook nog heeft kunnen aantonen dat de bewegwijzering nou ook niet al te duidelijk is, maar het is toch zonde. Dat wordt vanavond droog brood eten (not).
Na dit oponthoud gaan we in Xilxes zelf maar een kijkje nemen en naast het station op een heel klein terrasje wat drinken. 
Naast dit terras is een klein parkje waar wat, vooral oudere, mensen lekker in de schaduw van de prachtige bloesem zitten te keuvelen.


 

woensdag 10 juni
Als ik mijn rondje via het strand loop, zie ik dat er het een en ander is veranderd. Er staat nu een eerste hulppost, met een stand-by ambulance, er is een toilet, met ernaast een kleedhok en op zo'n honderd meter van elkaar af staan er ook nog eens uitkijkposten op het strand. Het strandseizoen is nu toch echt begonnen, hoewel hier nog weinig badgasten zijn.

donderdag 11 juni
Nadat ik bij de kapper ben geweest rijden we naar de boulevard en zien dat hier ook hulpposten en uitkijkposten zijn geplaatst. Er zijn zelfs een paar bar/restaurants midden op het strand die al vol zitten met klanten. Nog even en het is hier een soort Benidorm, God verhoed het.

vrijdag 12 juni
Vanavond eten we bij La Taverna de la Serp in Sagunto. Dit adresje heeft Hugo getipt toen hij een weekje bij ons was. 
De auto moeten we onderaan de berg laten staan want die mogen hier alleen komen met een ontheffing. Dat wordt dus klunen de berg op. 



Het is niet zo ver maar ik ben toch bekaf als ik het eindelijk heb bereikt.
Ook nu heb ik weer last van warme en zere voeten gekregen en doe dan ook mijn schoenen lekker uit. 
Helaas hebben we geen plekje op het terras kunnen boeken, want alles was al gereserveerd. 
Ook binnen staat op ieder tafeltje een bordje met de naam van de gast vermeld, zoals ook van ons.

We nemen eerst een pilsje en bestellen dan de Ensalade de la Serp, een Brava en ieder een Pastilito de queso (een pasteitje met kaas en blackberry jam). Het is verrukkelijk, maar halverwege het pasteitje moet ik het toch echt opgeven, veel te machtig. We nemen nog één ijsbolletje toe en vertrekken, weer de berg af. Ik heb mijn schoenen niet meer aangedaan en loop heerlijk op blote voeten verder.



Onderweg rusten we nog even op een bankje om vervolgens op het plein nog een koffie te nemen voor we de auto halen.