Spanje (week 19 + 20)

donderdag 9 april
De komende vijf dagen is er spektakel in Castellon de la Plana, er komen zo'n elf historische schepen in de haven om hier de festiviteiten op te leuken. 
Omdat de weersvoorspellingen niet al te goed zijn voor het weekend besluiten wij vanmiddag maar af te reizen om de aankomst ervan te bekijken.
Op zoek naar een plekje om te eten zien we deze, volgens mij, visafslagplekken met leuke murals en een boom vol met mooie rode pluimen.

Als we aankomen bij de plek waar het allemaal moet plaatsvinden loopt het zachtjesaan ook wat voller.

Om half zes vanmiddag is de planning dat de schepen zullen aankomen, maar het is zo'n anderhalf uur later voor het eerste schip de hoek om komt varen. 
De Galeon Andalusië, 

gevolgd door La Grace, welke hier voor twee enorme wieken van een windmolen ligt. 

Phoenix, 

Nao Victoria, 

Florette, 

Vera Cruz, 

en de Pelgrim III van de Spaanse douane.

De andere schepen heb ik niet op foto omdat ze, of te ver weg een ligplaats zoeken of ik ze niet echt interessant vind, zoals b.v. één van de Guardia Civil.
Langs de kade staan allerlei eettentjes met het personeel geheel aangepast aan het maritieme thema.

vrijdag 10 april
Alweer een flinke fik vlakbij. Zeker iemand die van zijn snoeiafval af wil.

zaterdag 11 april
In Port de Sagunt zijn er optredens van diverse bands met daaromheen een tiental foodtrucks, Gerencia Fest. Het begint al om half één maar dat vinden we veel te vroeg. Rond een uur of vier gaan we maar eens die kant op om te kijken of het iets is. 
Als we aangekomen zijn, zien en horen we nog erg weinig. Het festival wordt gegeven in een wel erg leuk wijkje maar helaas heeft de tand des tijds wel toegeslagen, overal onkruid tussen de stenen en erg leuke huizen die leeg staan, zonde. 

We zien iets verderop in de wijk kinderen die spelletjes spelen en als we dan verder lopen horen we inderdaad muziek en zien ook foodtrucks staan met daartussen vele rijen tafels met banken, aan de zijkanten relaxplekken en aan de andere kant tafeltjes met regisseursstoeltjes en natuurlijk een podium. Dat podium is nog even leeg maar er wordt zo dadelijk wel een band verwacht. 

We lopen langs de trucks en nemen bij één ervan wat te eten, een biertje erbij en wachten op wat komen gaat. De band begint wat rommelig maar dat duurt niet lang en speelt daarna niet slecht. 

We nemen wat later plaats iets dichterbij het podium op een regisseursstoel en blijven zitten tot de band ophoudt. 

Het is inmiddels wat afgekoeld, nadat de zon zich vandaag toch al niet heeft laten zien, en besluiten we weer op te stappen. 

dinsdag 14 april
Een oriënterend bezoek aan de Mediamarkt omdat de laptop van Gerard nu echt op instorten staat en moet snel vervangen worden. Dat doen we uiteraard in Nederland want wie wil er nu een Spaans toetsenbord?
Het bezoek heeft ons  helaas niet veel verder gebracht. 
Dan naar Port Saplaya, waar ik erg nieuwsgierig naar ben en nooit heb geweten dat het achter die flatgebouwen zo leuk is.

Af en toe doet de camera van mijn telefoon iets heel raars, namelijk een foto die alleen in het midden gekleurd is en aan de randen zwart/wit, zonder dat ik de instellingen heb veranderd. Heel vreemd, maar toch misschien wel aardig als verandering.

Na een wandeling langs de waterkant komen we aan het eind op een terras uit waar we een leuk zicht hebben op een deel van de haven en de diversiteit in architectuur.

woensdag 15 april
Het is toch weer gaan lekken in het keukenkastje nadat we het in januari ook al hadden vastgesteld. 
Weer leeghalen, schoonmaken en laten drogen en de eigenaars nu toch maar op de hoogte brengen van het euvel.
We zetten het afwasteiltje onder de lekkende kraan of slang om zo verdere schade aan het kastje te voorkomen.
Na de rioollucht, die na het doorspoelen van het riool inmiddels gelukkig verdwenen is, een nest hommels in het luchtkanaal, ook in de wc, kan dit er nog wel bij. Niemand kan er iets aan doen maar vervelend is het wel.
Terwijl Gerard weer even aan de autoradio gaat prutsen, doe ik mijn wandelrondje langs het strand, dat nu weer toegankelijk is, en maak foto's van de mooie bloesembomen en struiken die hier in de wijk te vinden zijn.

Hier in de straat zelf staan de zgn. Orchideebomen zowel in wit als in roze.

Langs de straat staan in hegvorm en in sommige tuinen als ware bomen de Glansmispel.

Soms komt er ook iets tussen de schutting door naar buiten, zoals deze Oost-Indische kers.

In het parkje staan veel van deze planten als hagen. 

Via de Google Lens App kom ik er niet echt achter of dit de Viburnum Odoratissimum of de Skimmia Japonica moet zijn, maar voor mij maakt dat niet veel uit, het is in ieder geval fraai. 
Wellicht weet mijn dierbare vriend Jan wat de juiste benaming is.
Ook hier staat de wel zeer aparte Lampenpoetser in het parkje, niet één maar wel een stuk of zes.

donderdag 16 april
Ik ben gek op leuke haventjes, maar dat weten jullie waarschijnlijk al langer, dus vandaag rijden we naar Alcossebre en parkeren direct aan de haven. Je staat er verstelt van hoeveel jachten en bootjes er zijn, elk haventje waar je komt ligt er helemaal vol mee. 

We lopen ook langs de vele eettentjes en zien dat hier ook een Indiaas restaurant zit, daar willen wij vandaag wel eten, maar nu nog niet. 

We rijden even verder het stadje door om de tijd tot we trek krijgen te doden en gaan dan weer terug naar de haven, waar we eens iets anders dan tapas willen eten. Hierna nemen we ook nog een ijsje bij de ijssalon voor we weer naar huis rijden.
Onderweg maken we ook een stop bij de kerk in Torreblanca, die er aan de buitenkant nogal sober uitziet maar van binnen is hij rijkelijk aangekleed met veel goud en gekleurde ramen. 

Onderweg stoppen we nog een aantal keren omdat de routeplanner in de auto, na een update, niet werkt zoals voorheen en Gerard dat a la minute wil verhelpen. Na die update zegt hij de vreemdste dingen, zoals links afslaan op de snelweg, of via parkeerplekken rijden en meer van dat soort rare dingen. Ik heb als back-up de routeplanner op mijn telefoon er ook maar even bij aangezet om zeker te weten dat we goed gaan.

Spanje (week 17 + 18)

woensdag 25 maart
Valencia 23º wordt er aangegeven op mijn app. Dat klinkt niet gek, dus we gaan maar eens ondervinden of het inderdaad zo is. 

Als we bij het strand aankomen is het best wel druk met schoolkinderen die volgens mij een sportdag hebben en veel wandelaars. Ook veel badgasten die het er lekker van nemen. De terrasjes zitten overvol dus dat wordt even zoeken voor we een plekje hebben kunnen vinden. 

Laat ik nou net een foto nemen waar niet zoveel mensen op staan, maar op andere plekken was het dus echt druk.

Een rustpauze is echt even nodig want Gerard heeft nog steeds last van z'n been.
Bij het laatste terras vinden we enkele tafeltjes vrij om de hoek van het reguliere terras maar het moet dan maar. Als we eenmaal zitten komen er meerdere mensen dit terras met een bezoekje vereren.
Na een rustperiode en een glas witte wijn, lopen we langzaamaan weer richting auto maar onderweg moet Gerard toch eerst nog even op bankje opzoeken voor we verder kunnen. 
Het is zulk lekker weer dat we besluiten om niet direct naar huis te gaan maar aan de boulevard in  Port de Sagunt nog even van de zon te genieten op het terras waar we vaker komen. Het is buiten tenslotte lekkerder dan in het appartement waar we ons met een vest moeten zien warm te houden.

vrijdag 27 maart
Er zijn dagen dat ik mijn buik vol heb van Facebook maar af en toe vind je er toch interessante dingen, zoals één of andere influencer die een leuke plaats heeft bezocht zoals Chelva.
Het ligt hier ongeveer een uurtje rijden vandaan en de moeite waard om er ook eens een kijkje te nemen. 
Allereerst maar een bak koffie op Plaza Major en dan gaan we op weg naar het kleurrijke wijkje.

De straatjes zijn smal, soms een beetje steil en soms lopen ze ook dood, maar leuk zijn ze zeker. 

Ja, ook in deze leuke straatjes moet je natuurlijk wel zorgen dat het er schoon blijft, alleen jammer dat dan nou net die kliko midden in de straat moet staan.

Na een behoorlijke klim terug naar Plaza Major rusten we op een bankje wat uit en op de terugweg brengen we ook het plaatsje Chulilla een kort bezoekje.

De auto moeten we aan het begin van de plaatsje parkeren want de straten zijn opengebroken en zo te ruiken wordt er aan de riolering gewerkt. 
Omdat we bij een restaurant in Chelva geen aandacht kregen van geen van de serveersters, stappen we hier een restaurant binnen om wat te eten. Gelukkig is de bediening hier wel adequaat. 
We lopen daarna nog wat verder maar halverwege moeten we toch weer omkeren vanwege Gerards zere been.
Ik denk ook niet dat het dorpje erg veel te bieden heeft van wat ik er zo van heb kunnen zien en moeten ze het grotendeels hebben van de aanblik vanaf de plek waar we geparkeerd staan. Daar heb je een mooi overzicht van de huizen tegen de rotswand aangeplakt en de fraaie rotsen eromheen.

zaterdag 28 maart
Carnaval in Ruzafa.
Het carnaval zal starten om vier uur vanmiddag en wij zijn wat eerder in Ruzafa want je weet maar nooit hoe druk het zal worden en of we wel een parkeerplekje in de buurt kunnen vinden.
We zien nog helemaal niets wat lijkt op de komende festiviteiten en gaan dan maar even de tijd volbrengen met een terrasje waar we wat te eten nemen.
Als het vier uur is en we nog steeds niets zien pakken we de auto weer en rijden naar het park waar de stoet zal moeten beginnen. Als we daar aankomen  zien we eindelijk wat verklede mensen en een paar praalwagens langs de kant staan. We gaan het wat dichterbij bekijken. 

Het blijft een beetje warrig en echt schot zit er nog niet in maar we besluiten het toch even aan te zien. Als na vijven de stoet eindelijk op gang komt begrijp ik wel waarom het tot tien uur vanavond duurt voor het afgelopen zal zijn. 

Er zijn praalwagens die wachten op hun trekauto, drumbands die om  half zes nog aankomen lopen en hun plekje moeten innemen, kortom voor ons lijkt het totale chaos, maar wat maakt het uit, de zon schijnt en er is volop muziek en genoeg om ons over te verbazen.
Om zes uur vinden we het welletjes en gaan maar richting huis, de stoet is dan nog lang niet aan zijn eind gekomen want er komen nog steeds meer drumbands en dansgroepjes om aan te sluiten.

maandag 30 maart
Als we vanmiddag op het terras bij de boulevard zitten zien we vier dames komen aanlopen met grote stukken karton. Ik  ben wel benieuwd wat ze daarmee gaan doen dus volg ik ze nieuwsgierig en zie dat ze de stukken karton scheuren om een stenen bankje te bedekken voor ze gaan zitten, niet alleen de zitting maar ook de voorkant. Maar, ze zijn nog niet klaar met scheuren want het karton wordt kleiner en de dames scheuren het zo dat ze ieder een stuk over hebben om voor hun gezicht te houden om zo de zon uit hun gezicht te houden. 

Zelfs de vrouw die al een grote zonneklep op heeft vind dit blijkbaar nog niet voldoende. Dat ze zo elkaar ook niet kunnen zien tijdens hun gesprek lijkt hen niet te storen.
Tja, als je dan niet in de zon wil, zoek dan een plaatsje in de schaduw, zou ik zeggen. 
Of ze na hun bezoek het karton weer netjes hebben opgeruimd heb ik niet meer gezien want wij vertrekken eerder dan zij.

dinsdag 31 maart
Om twaalf uur ontmoeten wij Linda en Jop bij hun hotel. We gaan richting centrum voor wat sightseeing.
Eerst een hapje eten bij ons fav. restaurantje waar we een tafeltje buiten nemen want er staat weer een rij om binnen te kunnen zitten. Vervolgens naar Plaça Redona, waar Jop graag een kijkje wil nemen omdat hij dat vanuit de toren, die zij gisteren hebben beklommen,  had gezien. 

Zo lopen we nog allerlei pleinen af en komen ook langs het smalste huis van Valencia, een mural van de artiest die wij hebben bezocht met dat geweldige huis.

Dat niet alles even mooi is, blijkt wel uit deze afbraak, alhoewel ik dat nou juist wel fijn vind om te zien en soms hebben ze er heel wat fraais van gemaakt, zoals deze schildering op de muur of een plateau aan de kerk.

Jop bekijkt nog even de etalage met lekkere broodjes maar gaat uiteindelijk toch maar voor een frozen yoghurt.

We brengen ook nog een bezoekje aan La Lonja de la Seda, volgens sommigen een must-see maar ik was een beetje teleurgesteld en had er iets meer van verwacht.

Uiteindelijk gaan we weer richting parkeergarage want ik kom een beetje aan het eind van mijn  latijn.
Linda en Jop besluiten nog wat rond te dwalen en terug naar het hotel te lopen, wat een half uurtje zal duren.
Thuis nemen we nog een drankje op het dakterras en als er een grote wolk voorbijkomt sluiten we de dag af en gaan naar binnen.
Vanavond een gezellig lang gesprek met Hans in Athene gehad, hij is de winter in Flagstaff ontvlucht.

woensdag 1 april
Vanochtend vroeg word ik wakker door een vreemde lucht. Omdat ik niet zeker ben wat het is ga ik eruit om te kijken of er misschien iets aan het schroeien is. Als ik door de lamellen naar buiten kijk zie ik metershoge vlammen en dikke rookwolken een eindje verderop (die als ik mijn foto maak al weer minder zijn) . 

Het is gelukkig geen huis dat in de fik staat maar volgens mij de begroeiing die ervoor staat. Na enige tijd komt de brandweer om het vuur binnen no-time te blussen. 

 

vrijdag 3 april
Goede Vrijdag.
We zijn al vroeg op pad maar komen toch te laat voor de processie in Sagunto. 

Na een kop warme chocola met ieder drie Buñuelos, gaan we richting Valencia en parkeren onder het Plaza de la Reina, nadat we hebben gemerkt dat bij Torres de Serranos geen mogelijkheid is om te parkeren. Hier is het ook al aardig druk. Je kan wel merken dat het een vrije dag is voor de Spanjaarden.
We gaan dan maar te voet richting Torres de Serranos om de straatjes in die omgeving maar eens te bezoeken. 

Ook hier is het erg druk. 

Wie is toch steeds die man die voor mij in mijn  beeld moet lopen? Ik kom hem steeds vaker tegen op mijn foto's.

Als we oversteken naar de brug om van daaruit een foto te maken zien we een man lekker languit liggen met zijn hele hebben en houwen uitgestald, heerlijk genietend in de zon.

We willen ook nog even naar Casa del Gats, en ik zoek het juiste adres op in Google. Terwijl ik nog even goed kijk hoe we precies moeten lopen, krijgt Gerard een telefoontje en loopt stoïcijns de straat in, zonder te kijken of ik wel volg. Ik roep hem één keer, nog een keer maar iets harder, en een derde keer nog wat harder, maar nee hoor, hij loopt rustig door. Ik wacht maar af, ooit zal hij toch wel in de gaten krijgen dat ik er niet meer ben?  Uiteindelijk blijkt hij me toch kwijt te zijn en komt, weliswaar heel langzaam, weer terug naar waar ik sta te wachten.
Nu kunnen we de juiste richting weer op en vinden het "kattenhuis".

Vanmiddag schijnt er in de buurt van het strand ook een processie te komen en ik geef het adres in op mijn telefoon maar Gerard heeft het liever op het grote scherm in de auto en neem het adres van mij over. Als we de zijn route volgen blijkt dat we via een omweg weer in de stad zelf uitkomen, dat is dus niet de bedoeling. Na wat heen en weer gesteggel over wie nu het juiste adres heeft, gaan we dan maar richting strand en zien we wel verder.
Daar aangekomen en een parkeerplekje te hebben gevonden en een hapje te hebben gegeten doen we een wandeling over de boulevard. Hier aan de kust waait het behoorlijk en echt aangenaam vinden we het niet, dan maar richting huis waar we op het dakterras uit de wind kunnen zitten en de processie maar aan ons voorbij laten gaan.
Bij thuiskomst ben ik toch wel benieuwd waarom mijn adresgegevens en die Gerard heeft ingegeven een verschillende uitkomst hebben. Wat blijkt, Gerard had wel de straat correct ingegeven maar niet de extensie van de wijk. Volgende keren zal ik mijn link maar aan hem doorsturen, dan komt het vast goed.

zondag 5 april 
Pasen en dat houdt in, Paasoptochten. We gaan naar die in Valencia. 
Het is hier aan de kust bewolkt, ja zelfs mistig.

Ach in Valencia zal het wel over zijn, maar dat is niet zo, we zien het wolkendek echt boven de kuststrook hangen.

Als we aankomen is het bijna een verkeerschaos en kost het enige moeite om bij een parkeergelegenheid te komen, maar als het dan toch gelukt is. blijkt dat we geen betere plek hebben kunnen vinden want één straatje oversteken en we zitten midden in de straat waar de optocht doorheen moet komen want de stoeltjes staan allemaal opgesteld langs de stoepkant.
Het is nog even wachten tot één uur en van die gelegenheid maken we gebruik om eerst een broodje te eten voor we de trommels horen en even later de optocht, vooraf gegaan door twee ruiters, aan ons voorbij trekt. 

We zien langs de kant stoeltjes staan die bij het eetcafeetje horen en, met een drankje erbij nemen wij plaats op twee van hen. Dat is mazzel, tenminste we denken dat met een drankje erbij dit als terras geldt want er staan ook statafels van hen op de stoep. 

Na een poosje komt echter de cafébaas naar buiten om aan iedereen die hier zit een bijdrage te vragen van € 5,00 per stoel. Nou dat hebben wij er graag voor over want zeg nou zelf, lang staan in de zon is toch net even slechter als een stoeltje in de zon en vooraan zodat we ongehinderd zicht hebben op de optocht.

Het moet gezegd worden dat de Spanjaarden wel van wanten weten wat betreft optochten e.d., het is weer een genot om naar te kijken, veel muziek, mooi uitgedoste vrouwen die bloemen uitdelen, verklede mensen waarvan de puntmutsen nu afgedaan zijn en, omdat Pasen ook een nieuw begin inluidt, veel kinderen waaronder ook baby's, die volgen mij iets toegediend hebben gekregen, want allemaal slapen ze, op een enkel (iets ouder) kindje na. 

Zelfs Jezus is erbij, opgestaan uit zijn graf.

Even later volgen er nog twee, maar dit is de leukste.
Als de hele stoet voorbij getrokken is, lopen we richting strand, maar al snel zien we dat daar totaal niets vrij  is omdat bijna iedereen op hetzelfde idee is gekomen en ook het strand zelf ligt vol. Dan maar richting de auto en naar de boulevard in Port Sagunt, waar we wel een vrij tafeltje en stoeltjes vinden.