Spanje (week 25 + 26)

donderdag 21 mei
Het wordt een stranddag in Orpesa, een plaatsje dat ik via Facebook ontdekte en via Google Earth zag ik dat het ook nog eens twee mooie stranden had.
Na een uurtje rijden komen we bij strand nr. één aan en dat valt niet tegen. Lekker rustig, fijn zand en ook nog eens palmbomen zodat je ook in de schaduw kunt zitten. 

Nadat we eerst ergens een kop koffie nemen en scannen waar we willen zitten, lopen we terug naar de auto. We pakken de stoeltjes en de strandtas en kiezen een plekje tussen de palmbomen.

Wat een rust hier, hoogst waarschijnlijk omdat de gemiddelde leeftijd van de badgasten hier boven de vijftig of misschien wel zestig ligt, maar daar horen wij inmiddels ook al een poosje toe. 
Na anderhalf uur stappen we weer op, op zoek naar een plek om te lunchen. We rijden eerst naar Plaza Major, maar daar zijn de terrassen en restaurants dicht, dan maar naar het andere strand, helaas zijn daar werkzaamheden gaande, dus momenteel niet zo mooi als het eerste. Toch vinden we een aardig restaurant voor de lunch. 
Hierna rijden we terug naar het pleintje waar ik nog even wat foto's wil nemen. 

zaterdag 23 mei
Er schijnt in Canet vanavond wat te gebeuren met o.a. lichtshows, dus wij om half negen die kant op. 
Dit was de aankondiging:

Bij de kerk staat inderdaad een stellage waarvandaan er iets kan gebeuren, maar het is nog te licht om iets te kunnen zien. Wij lopen iets verder naar de volgende locatie, maar daar staat alleen een zwarte box waarin je jezelf terug kunt zien. Niet echt interessant, dan maar weer terug naar het kerkplein waar nog steeds niets te zien is, ook bijna geen mens.
Bij de vuurtoren en de boulevard moet ook iets zijn. Nou, bij de vuurtoren gebeurt er ook nog niets en bij de boulevard zijn er dan wel wat mensen maar, oordeel zelf over het feit of dit allemaal de moeite waard was om te gaan kijken. 

zondag 24 mei
In El Puig is er vandaag, volgens diverse berichten op sociaal media ook iets te doen. Er komen klassieke auto's op het plein onderaan het klooster. Nou, die weten we wel te vinden en gaan vroeg op pad.
Dit is de aankondigingsposter ervan:

 Om negen uur komen we aan en wat zien we? 

Oordeel ook hier zelf maar of de aankondigingen de moeite waard waren om er heen te gaan.
We lopen langzaamaan weer terug om ergens een ontbijtje te halen en dan gaan we nog maar eens kijken of er intussen al wat meer auto's zijn gearriveerd. Ja hoor, wel twee extra auto's staan er inmiddels naast.

Gelukkig is El Puig niet ver van Almardà maar je zal maar een uur hebben gereden voor dit spektakel, dan ben je wel ziek of tenminste erg teleurgesteld.

woensdag 27 mei

Hugo komt vandaag, dus even wat extra boodschappen inslaan. 
Om iets na vier uur deelt hij zijn locatie met ons zodat we kunnen volgen waar hij is en wanneer hij aankomt.
Een uurtje later komt hij de straat inrijden. 
Nadat we wat hebben gedronken en bijgepraat gaan we richting boulevard voor een drankje op een terras. Vanavond eten we thuis en doen erna een spelletje Uno. 

donderdag 28 mei
Er wordt vandaag een pakketje bezorgd voor ons, dus gaat Hugo er alleen op uit. Hij is van plan het kasteel in Sagunto te bezoeken. Ben benieuwd of het de moeite loont. Ik zelf ga er niet heen want ik heb al gezien dat het een aardige klim is de berg op, en dat met zo'n 30º is dat al helemaal niks voor mij.
Wij gaan, na het pakje bezorgd is nog wel even op pad en vanavond uit eten bij de Italiaan.

vrijdag 29 mei 
De knie van Gerard speelt weer behoorlijk op vandaag, dat wordt dus thuisblijven. Hugo gaat na zijn werk alleen op pad en met eten blijven we thuis. 
Het wordt weer spelletjesavond en vandaag iets nostalgisch, raden van titels en uitvoerenden van muziek uit de sixties, seventies en eighties. Veel nummers kunnen we letterlijk meezingen maar wie was nou toch die zanger, groep of zangeres? 

zaterdag 30 mei
Gerard blijft nog een dagje rusten en Hugo en ik gaan dan maar samen weg. Een pakketje ophalen en een spel kaarten kopen bij een Chinese winkel, zodat we ook iets anders kunnen spelen dan Uno.
We laten de auto op het parkeerterrein staan en lopen richting boulevard. Onderweg nemen we een kijkje bij een Venezolaans restaurant waar we wellicht vanavond heen willen. Er zitten al wat mensen op het terras die, volgens Hugo die het verschil kan horen tussen gewoon Spaans en Venezolaans, zijn dit mensen uit Venezuela. Nou, dan moet het wel goed zijn. Het is een klein restaurant dus we reserveren maar voor de zekerheid. Daarna lopen we naar de boulevard om een terrasje te pakken, voor we weer richting huis gaan. 
Hugo gaat nog even alleen op pad en komt natuurlijk weer thuis met diverse leuke ideetjes voor ons om nog te bekijken en plekjes om te gaan eten. 
Het eten bij het kleine Venezolaanse restaurant is geweldig en veel, 

maar teveel om het allemaal op te kunnen dus nemen we het restant mee om morgen weer te kunnen genieten.

zondag 31 mei 
Hugo wil graag het strand bij Valencia een bezoek brengen en zo geschiede. 
Het is uiteraard druk maar we vinden snel een plekje voor de auto en lopen richting boulevard.
Het is best wel een lang stuk om bij de restaurantjes e.d. te komen dus we zijn best toe aan een pauze en vinden uiteindelijk een leeg tafeltje.
Daarna lopen we verder op zoek naar wat te eten voor Hugo, die heeft namelijk het ontbijt thuis overgeslagen. 
Bij de haven strijken we uiteindelijk neer en eten zelf ook nog iets kleins.

Spanje (week 23 + 24)

maandag 4 mei
Kijk nou toch, hebben ze het zwembad leeg laten lopen. Niet dat ik daar nou gebruik van heb gemaakt, maar toch.

Ik denk dat er wat reparatiewerkzaamheden aan moet gebeuren of een flinke schoonmaakbeurt.
We gaan het zien.

dinsdag 5 mei
Na mijn bezoek aan de nagelstudio gaan we op zoek naar een slijterij om mijn Spaanse Moederdag cadeau uit te zoeken. Hier in Spanje is dat een week eerder dan in Nederland.
Ik zoek een mooie fles wijn uit en ook gelijk één voor Adeline en Fernando waar we zijn uitgenodigd voor de lunch van volgende week. Kan ik vanavond gelijk proeven of dit een goede keus is geweest.

We gaan nog wat kleine spulletjes halen bij Action, want Gerard is nog steeds niet klaar met klooien aan de autoradio. Die werkt steeds naar zijn zin als hij stopt, maar als we de volgende dag de auto weer starten, is het weer terug naar af en doet hij weer dingen die niet wenselijk zijn.

woensdag 6 mei
Vandaag is Ferry jarig en na een berichtje te hebben ingesproken hebben we vanavond ook nog een videocall met hem gepland. Om half zeven bellen we even maar het blijft een kort gesprekje want hij staat op het punt om uit eten te gaan en hij zegt later op de avond nog even terug te bellen.
Nou, smakelijk etentje dan maar en tot straks.
Om kwart voor elf belt hij inderdaad en hebben nog een poosje gezellig zitten praten.

zondag 10 mei
Gisteravond het laatste glas van de moederdagwijn gedronken en ik vond hem heerlijk.
We kunnen we de fles vol vertrouwen meenemen als bedankje voor de uitnodiging voor de lunch komende zaterdag.

maandag 11 mei
Het is even zoeken wat we vandaag gaan bezoeken, de opties zijn een beetje op, tenminste als je niet langer dan een uur wilt rijden om ergens te komen. We kiezen voor Segorbe. We parkeren bij een allerleukst klein parkje en lopen wat straatjes door. 

Het is heel rustig en de meeste winkels e.d. zijn gesloten maar we vinden een terrasje op een hoek dat wel open is voor een verfrissing. 

dinsdag 12 mei
Vanavond mijn tweede fles moederdagwijn opengemaakt die ik van Ferry mocht kopen. Ik heb voor dezelfde gekozen als die van Hugo want die smaakte prima.
Het heeft zo zijn voordelen als je twee zondagen achter elkaar Moederdag hebt.

woensdag 13 mei
Valencia wordt het vandaag maar weer eens. 
Als ik mijn schoenen aan wil trekken merk ik al direct dat dit hem niet gaat worden want bij nader onderzoek is de binnenvoering bij mijn kleine teen een beetje losgelaten en dat geeft frictie, dan maar mijn Spaanse sandalen aan, die zitten prima (normaal gesproken dan).

Bij de parkeergarage op Plaza de la Reina kunnen we niet komen dit keer en zoeken we een andere op en hopelijk niet al te ver van de plek afligt waar we willen zijn. Diverse garages zijn al vol, dus even verder zoeken. Het toeristenseizoen komt al duidelijk op gang want het is niet alleen druk in de garages maar ook op straat, en dat bij een temperatuur van zo'n 30º. 
Als we uit de garage stappen en een bordje met churros con chocolate zien, moeten we echt gaan zitten, want dat hebben we dit keer in Spanje nog niet gehad terwijl we er toch al een tijdje zijn.

We moeten helaas toch nog wel een eindje lopen bij deze warmte, en krijg ik last van mijn voeten en merk dat er een blaar zit aan te komen, oei, dat is niet goed. Als we bij het cafeetje komen waar ik graag een kijkje wil nemen, doe ik dan ook mijn schoenen even uit om de koude vloer mijn voeten lekker af te laten koelen. 

Als we via Plaza de la Virgin, waar een gigantisch grote muurversiering hangt, 

terug bij het Plaza de la Reina komen moeten we even zitten en ontdek ik ook nog dat mijn teen bloedt. 
Ik besluit om bij Ale-Hop binnen te lopen en een paar flipflops aan te schaffen, dat is nu lekkerder voor mijn voeten. Voor € 5 ben ik een paar flipflops rijker en dat is voordeliger dan blaarpleisters bij de apotheek. 

donderdag 14 mei
Vandaag zijn ze klaar met het onderhoud aan het zwembad en wordt het weer langzaamaan gevuld met water. 

Eindelijk, als ik dan wil zwemmen kan het tenminste. Niet dat dat gaat gebeuren hoor, want ik ga alleen het water in als ik het niet meer uithoud van de warmte en dat kan heel lang duren.

zaterdag 16 mei
Vandaag is het zover, we gaan lunchen bij Adelina en Fernando.
Na een half uurtje rijden zijn we op de plaats van bestemming.
Na eerst een rondleiding door het huis zelf kunnen we aan tafel om vervolgens een heerlijke paella Valenciana te eten, voorafgegaan door ham, olijven en garnalen, die ik laat staan omdat ik er geen fan van schaaldieren ben.
Na een paar uurtjes zijn we helemaal bijgepraat en gaan we weer richting huis.
Dank Adelina en Fernando voor de gezellige middag.

zondag 17 mei 
Het moet er toch eens van komen dat ik mijn zandverzameling aanvul met zand uit Almardà. 
Ik heb altijd een paar plastic doosjes, waar vroeger filmrolletjes in zaten, bij me als ik op reis ga.
De meeste keren denk ik er te laat aan en heb ik weer niks bij me, maar nu denk ik er gelukkig aan voor ik aan mijn wandelingetje begin.

Het is rustig op het strand, alleen een paar kinderen die spelen met een vlieger, wat mensen op een stoeltje, een kitesurfer die nu vanaf het strand zijn kite laat vliegen en een bootje op zee.

Ze hebben onlangs hier zand opgespoten en misschien vind ik wel iets bijzonders, maar nee, alleen  schelpjes en stenen. 

Geen haaientanden of iets anders wat de moeite waard is om eventueel mee te nemen.
Ik doe mijn flipflops uit en voel of het water erg koud is, maar dat valt reuze mee en ik loop nog wat door, zoek een paar aardig gekleurde en mooi gepolijste stenen uit en vul mijn zanddoosje. 
Als ik weer naar huis loop zie ik een eindje voor me Gerard lopen, die ook op weg is naar huis. Wij gaan meestal apart wandelen omdat ik het minder lang volhoud dan hij.
We krijgen vanavond een Appje van Hugo, die nog een paar dagen langs wil komen voor we weer naar Nederland gaan. Dat is toch weer een leuke verrassing om nog een paar dagen met hem door te kunnen brengen.

Spanje (week 21 + 22)

maandag 20 april
Laten we vandaag eens een ander ontbijtje nemen dan het geijkte, namelijk dit keer een Horchata met Fartons. i.p.v. een tostada de tomate y atun.

Zelfs Gerard gaat erin mee en vindt het zowaar ook lekker. Ja, dat dacht ik wel, hij is tenslotte een zoetekauw.
Op weg naar de supermarkt gaan we bij de opticien langs want ik wil weten of er losse zonneclips voor mijn bril leverbaar zijn zodat ik kan afwisselen. Hij gaat het uitzoeken en later op de dag krijg ik een Appje dat dat inderdaad mogelijk is en ik bestel een extra kleur. 

vrijdag 24 april
Alles wat we nodig hebben voor een paar dagen zit in de auto en kunnen we naar het hotel in Confrides, maar eerst maken we een stop in Alcoy om alvast een indruk te krijgen waar we moeten zijn als morgen het spektafel begint. Ja, alweer groots feest, dit keer vanwege de Christenen en Moren. 

Wij gaan alleen zaterdag omdat dat de leukste dag is, met de intocht van de christenen om half elf en de Moren om vijf uur. Om een overzicht van de route te krijgen stappen we binnen bij het toeristenbureau waar we grondig uitleg krijgen waar de start is, waar de foodtrucks staan enz. Het grootste probleem is waar we de auto kwijt kunnen want de binnenstad is uiteraard geheel afgezet.
Dat zien we morgen dan wel verder, nu eerst maar naar ons hotel in Confrides. 

De hotels rond Alcoy zitten behoorlijk vol en dit was het hotel dat nog redelijk in de buurt ligt, slechts 24km buiten Alcoy. 
Ja, slechts 24km maar wel bijna een uur rijden, want het ligt natuurlijk in de bergen en om er te komen is bochtje rechts, bochtje links, en dat zo'n honderd bochten, en misschien nog wel meer. Harder dan zo'n 30km kan je haast niet. Ik natuurlijk erg blij (not) want ik houd niet van smalle bergweggetjes zonder vangrail en diepe afgronden. Maar ja, we moeten het toch doen, en morgen ook weer, heen en terug.

zaterdag 25 april
Na een vroeg ontbijt gaan we het bergweggetje weer op. Gerard vind het heerlijk om in de bergen te rijden, zelfs zo fijn, dat hij het een uitdaging vindt om af en toe wat bochten af te snijden, niet altijd mijn idee, zeker niet als ze niet al te overzichtelijk zijn. 
Als we in Alcoy aangekomen zijn, moeten we nog een parkeerplekje zien te vinden en gelukkig vinden we die dan ook, ergens onderaan de stad bij een bouwmarkt. Nu nog een helse klim naar de bovenstad, 

niet één straatje is vlak, het ene straatje moet je klimmen en als je de hoek omslaat weer dalen en dit herhaalt zich tot je uiteindelijk boven bent, en uiteindelijk vinden we waar de stoet langs komt. We vinden een plekje langs de kant maar het staat al aardig vol want voordat de zgn. christenen hun intrede doen is er al een optocht vanaf vanochtend vroeg aan de gang. 

We blijven een poosje kijken en gaan dan maar eens bijkomen in het park met foodtrucks, voor we weer een plek zoeken om de rest van de stoet te bekijken. 

Ook hier lopen en zitten veel mensen die helemaal in bijbehorende kostuums gekleed zijn, die al dan niet meedoen aan de optocht.

Moren die met, voor mij heel herkenbare tassen. Mijn exemplaar had ik al zo'n vijftig jaar geleden gekocht in Marokko.

Ook festivalfiguren die het er even van nemen en een drankje of hapje gaan eten, of gewoon even uitrusten.

Helaas heb ik niet een plekje vooraan kunnen vinden dus mijn foto's en filmpjes geven niet een allerbeste indruk van het feest maar op Youtube zie je plenty mooie filmpjes voorbij komen.
Als deze intocht voorbij is, zo rond twee uur, gaan wij ook wat verder kijken langs de route, die bezaaid ligt met een dikke laag confetti. 

Bij het beginpunt van de af te leggen route vinden we de plek waar iedereen zich verzamelt, de paarden, kamelen en alle muzikanten.We willen uiteraard ook de intocht van de Moren zien en blijven dus wachten tot vijf uur. 

We nemen plaats op stoeltjes die langs de hele route staan opgesteld en waar je uiteraard voor hebt moeten betalen, maar nu zijn ze nagenoeg allemaal leeg. Ik weet dat we hier niet kunnen blijven zitten maar een paar uur staan langs de route, voor dat de Moren komen, gaat me ook niet lukken. We hebben best een strategisch plekje uitgezocht maar tegen de tijd dat het gaat beginnen, is deze plek ook al met rijen mensen volgelopen en ook geen plekje meer vooraan als de mensen die onze stoeltjes hebben betaald inmiddels ook zijn gearriveerd. Ja, dat was te voorzien en ook niet erg, 

Gerard kan lekker over iedereen heen kijken maar ik moet zo af en toe tussen mensen doorkijken en na een poosje lukt dat niet meer en ga ik maar ergens op een bankje afwachten tot Gerard het ook zat is en we de auto maar weer op gaan zoeken, want de bergrit rijden we het liefst met daglicht. Nu nog de auto vinden. 
We hebben een tag in de auto en die heeft ons nog nooit in de steek gelaten, tot nu toe. In plaats van naar beneden te moeten lopen, wat we hadden verwacht want heen moesten we klimmen, moeten we het nu ook en de plek die de tag aangeeft, is niet waar de auto staat. Hoe kan dat nou, we kijken nog eens goed om ons heen maar vinden geen aanknopingspunt. Gerard heeft gelukkig wel een naam van een benzinestation in de buurt in zijn geheugen en navigeren we daar maar heen. Ook dit blijkt niet goed uit te komen. Ik weet wel dat we bij een groen hek van een bouwmarkt staan en vooralsnog zien we alleen maar witte hekken. Op goed geluk lopen we, denken we, de goede richting uit en dan zie ik, als ik na een poosje tussen wat bebouwing door een groen hek zie. We lopen om het blok heen en ja hoor, het bewuste groene hek, met onze auto ernaast geparkeerd. Het zal je toch maar gebeuren dat je hem echt niet meer kunt vinden en ook niet de straat weet waar hij staat omdat je op die tag vertrouwt, wat moet je dan? 
Opgelucht stappen we in en gaan de bergweg voor de laatste keer slechten. 
Gek hè, ik vind het nu een stuk minder vervelend dat gisteren.  
Als ik later op Google Earth onze gelopen route nog eens nakijk waar het nou fout is gegaan, zie ik dat het niet zozeer aan de tag heeft gelegen maar waar we rechtsaf hadden gemoeten, het pad niet meer als zodanig bereikbaar was door een schutting en we een ernaast gelegen weg rechtsaf hebben moeten nemen, die ons uiteindelijk op een heel andere plek bracht. Ja, als je dat niet weet en ook nog eens op de verkeerde plek uitkomt, weet zelfs de routeplanner het even niet meer.

zondag 26 april
Na het ontbijt gaan we nu de andere kant op, weliswaar weer door de bergen maar die moet je eenmaal over om weer aan de kust te komen.
Via een korte tussenstop in Altea voor koffie en iets te eten, zijn we weer 'thuis'.

Voorlopig geen klimpartijen meer voor ons want sinds heel lange tijd hebben we beiden last van spierpijn.

zondag 3 mei 
Afgelopen week weinig gedaan vanwege verminderde weerstand.
Moet opletten dat ik genoeg vitaminen binnenkrijg, en daar was ik nou juist de laatste weken naar mijn idee, goed mee bezig. We gaan minder uit eten en ik maak zelf thuis veel salades want die vind ik vaak lekkerder dan in restaurants, en ik weet zo wat er in gaat. 
Ons laatste restaurantbezoek was afgelopen vrijdag, maar dat was dan ook onze trouwdag, dan mag je wel even de teugels laten vieren, lijkt mij.