Spanje (week 12)

maandag 16 januari
Er wordt een nieuwe bank gebracht omdat de bank die hier stond alle springveren heeft laten vieren en er niet meer met goed fatsoen op gezeten kon worden.
In plaats van tien uur komt de nieuwe bank al om half tien aan. Snel even een appje gestuurd naar Adelina dat de bezorgers er al zijn maar zij is nog niet eens van huis vertrokken. De bezorgers zetten de bank op zijn plaats en wachten tot Adelina arriveert om de rekening te betalen.
Adelina komt uiteraard even kijken hoe alles staat en na een klein praatje met elkaar moet zij weer snel naar haar werk. We bespreken nog wel even het onaangename luchtje dat in de wc hangt met haar en ze zal daarover contact opnemen met de beheerder want begin vorig jaar was er ook iets mis met de afvoer volgens haar.
Wij gaan daarna hopelijk even in de zon genieten van een ontbijtje aan de boulevard. We lopen bij het Chinese winkeltje naar binnen om een nieuw koffieapparaatje te kopen, echter zonder succes. Gisteravond is er duidelijk iets mis gegaan met ons eigen apparaatje omdat het deksel er niet goed opzat waardoor het hete water langs de kan liep in plaats van erin. Nu is de pot op meerdere plekken gebarsten en moet echt vervangen worden.
Ook bij de andere Chinese winkel hebben we geen succes, ook niet voor wat betreft nieuwe strandstoelen. Ze hadden wel hele leuke, maar net niet naar onze zin. 
Via internet bestellen we misschien later een koffieapparaat en prakkiseren ondertussen wat we nu gaan doen. Inmiddels is de wind weer wat aangetrokken en gaan we naar huis om misschien wat op het dakterras te zitten. Dat laatste doe ik uiteindelijk toch maar niet omdat ik heb gelezen dat je met een koortslip de zon maar beter even kunt mijden.

dinsdag 17 januari
Wederom op pad voor een koffieapparaat. 

In Sagunto hebben we geen succes bij winkel nr. één, winkel nr. twee blijkt niet meer te bestaan. Zit er nog maar één mogelijkheid op voor we hem bij Amazon gaan bestellen en dat is te kijken bij Carrefour. Nee joh, die is toch een stuk duurder dan andere winkels, zegt Gerard. Ik opper om eerst maar even te gaan kijken en als er niets is dan kunnen we altijd nog voor Amazon gaan. 
Als we over het plein naar onze auto lopen zien we aan de zijkant van een flatgebouw een man hangen die gevelplaten vastschroeft, zeker losgekomen tijdens één van de vele stormen. Hij liever dan ik.

Eenmaal bij Carrefour aangekomen, slagen we wel voor een koffieapparaat die ook een permanente filter heeft zodat we ook geen losse filterzakjes hoeven te kopen. Voordelig is 'ie ook nog eens, zelfs voordeliger dan een andere die we hebben gezien met dezelfde inhoud. Het is toch maar voor als we met vakantie zijn en er alleen maar cupjes of Senseo apparaten voor handen zijn, waar we beiden een hekel aan hebben, omdat de koffie niet lekker smaakt of teveel (milieubelastend) afval.
Onderstaande afbeelding plukte ik vandaag van Facebook, met in één van de opmerkingen: 
Gelukkig komen er dit jaar nog maar 4. 
Afkomstig van iemand die de humor ervan kan inzien.

woensdag 18 januari
Wat kan het weer toch veranderlijk zijn. We gaan weg met bewolkt aan de kust en blauw boven de bergen. Als we aankomen in Castellon de la Plana schijnt de zon en wordt het echt warm.  
In Castellon de la Plana bezoeken we een wel heel mooi park, met heel veel verschillende bomen, diverse beelden en overal bankjes, de één nog leuker dan de ander. 

Na de koffie lopen we een paar straten door en komen zo op een plein waar we een drankje doen en kijken hoe schooljeugd zich vermaakt op het royale plein, met een kunstwerk wat uit vele handen bestaat en met twee vreemde beelden ernaast. 

Langzaamaan komen we weer bij het park uit en lopen er nog een rondje en zien dat hier ook de arena naast ligt. Natuurlijk is die niet open anders zouden we er wel een kijkje willen nemen. Niet dat er veel te zien zal zijn want de meeste arena's hebben alleen maar zand liggen, maar soms zijn de tribunes met een ereloge wel aardig om te zien . 

Op de terugweg komen we door het dorpje Casablanca, wat er heel ons wel aanspreekt. Binnenkort nog maar eens nader bekijken, nu is het er nog erg stilletjes, ondanks het warme weer.
Later in de middag trekt de wind weer aan en als we thuis zijn huilt de wind weer als een malle om het huis. Je weet van te voren niet hoe de dag zal verlopen want het verandert per uur.

donderdag 19 januari
Vanochtend onze kleindochter Nora via Facetime gefeliciteerd met haar achtste verjaardag en gekeken hoe zij ons cadeautje heeft uitgepakt. Het gesprek duurt niet zo heel lang want zij gaan een leuk dagje tegemoet waarvan zij nu nog niets weet, maar een beetje gespannen is zij uiteraard wel voor wat haar te wachten staat. Wij zien de foto's binnenkort wel voorbijkomen, denk ik zo.
Mijn dag verliep iets minder fijn omdat de reparatie aan mijn voortand, door een flosdraadje teniet is gedaan en de vulling er weer uit ligt. Dat wordt dus weer een retourtje tandarts. 
Ik moet toch eens beter naar mijn gevoel gaan luisteren want ik was er eigenlijk al van overtuigd dat er iets niet goed was maar volgens de tandarts was dit allemaal 'normaal' en wie ben ik om tegen te spreken wat hier normaal is. 

vrijdag 20 januari
We gaan vandaag even kijken of we voor mij een nieuwe bril kunnen aanschaffen, en gelijkertijd een zonnebril op strekte erbij. Bij de eerste opticien vinden we wel wat aardige exemplaren maar niet echt iets bijzonders. Bij opticien nummer twee worden we heel fijn geholpen door Marcus, de opticien van dienst, die duikt in allerlei laden en kastjes en tovert er veel modellen uit. Hij laat ons brillen zien die via magnetisme een zonnebril erop aan kunnen klikken, en met een andere look dan de 'gewone' bril. Ik vind dit een geweldig idee en heb dit nog niet eerder in Nederland ontdekt. Zal wel aan mij liggen maar ik val als een blok voor twee modellen, een zacht groene en een paarse. Uiteindelijk kies ik voor zacht groen, die beter bij mijn outfits zal passen maar toch heel wat anders is dan mijn brillen van de laatste jaren. Blij als een kind stap ik, na de oogmeting en bestelling, de winkel weer uit. Nog een week en ik kan hem ophalen. Om dit te 'vieren' gaan we aan de boulevard een drankje doen en als Gerard eens met cash geld wilt betalen, en zijn portemonnee altijd in mijn  tas zit, omdat hij hem nogal eens zoek is of uit zijn zak valt, zie ik dat hij dit keer niet in mijn tas zit. Nu raak ik niet zo snel in paniek want dit overkomt ons meestal wel één of twee keer per vakantie, en het zal vast wel weer terecht komen. Het zit Gerard toch niet lekker en we rijden dan ook eerder naar huis dan de bedoeling was, om daar verder te zoeken. Alle zakken nagezocht, van vest, jas, broeken maar niets. Nu wordt het toch wel een beetje penibel en uiteindelijk gaan we, na alle stappen te zijn nagegaan waar voor het laatst de portemonnee uit mijn tas is gehaald, terug naar de auto, misschien is hij wel uit zijn zak gevallen of zo. En inderdaad, nadat hij bij de benzinepomp de auto wilde wassen heeft hij er geld uitgehaald en terug in zijn vestzak gestopt, waaruit hij blijkbaar is gevallen. Pff, toch een opluchting, het was weer eens loos alarm.

zaterdag 21 januari
Naar Teruel, omdat er deze dagen het feest wordt gevierd genaamd De bruiloft van Isabel de Segura. Na ruim een uur rijden komen we rond elf uur aan en is het al een drukte van belang. Na lang zoeken kunnen we een parkeerplekje vinden, wel wat verder dan gewenst, maar dat was te verwachten.
We lopen achter de meute aan en komen na een poosje uit waar we zijn moeten, de binnenstad. 

Het lijkt er wel of de halve stad zich heeft gestoken in middeleeuwse kledij, wat het wel een stuk leuker maakt. 

De stad is versierd met banieren, vlaggen en wimpels. Overal staan er tenten opgesteld waar wat gegeten, gedronken of gekocht kan worden, reuze leuk allemaal. 

Veel muziek en gedans, op het plein voor het museum staan ouderwetse kermisattracties voor de kinderen en hier vinden we ook een plekje aan een tafeltje om iets te drinken. Heerlijk om zo vanaf de kant naar al die mensen te kijken die het ook naar hun zin hebben.

Na verloop van tijd proberen we door de drukte ons weer een weg terug te banen en kopen ondertussen aan een kraampje nog wat lekkers voor vanavond bij de koffie. 

Ook nemen we een broodje, een soort hotdog, weinig middeleeuws aan, die trouwens niet erg lekker valt. Als we bij het gedeelte van de stad aankomen waar ook weer auto's mogen rijden zoek ik een bankje in de zon en gaat Gerard ondertussen de auto ophalen. Na een half uurtje is hij terug en kunnen we de thuisreis aanvangen. Wat een heerlijk dagje was dit weer, lekker weer en dit keer geen wind.
Van wat ik ervan heb gezien is dit wel een leuke stad met mooie huizen e.d. waarvan we niet zoveel van hebben kunnen zien, vanwege de mensenmassa en misschien wel de moeite waard om er nog eens heen te gaan als er geen feest is.