Spanje (week 9)

maandag 26 januari
Vannacht niet wakker geworden van klapperende luiken, maar de wind is ook grotendeels weg.
Gerard heeft gisteren toch maar weer een poging ondernomen om het te verhelpen, of het gelukt is, dan moeten we weer op de wind wachten.

dinsdag 27 januari
Naar de kapper. Wat zou het toch fijn zijn als Spanjaarden iets meer Engels konden spreken, scheelt mij weer een hoop gebarentaal. Met sommige dingen kom ik er nog wel uit, maar het blijft behelpen, slechts een enkele jongere spreekt een paar woorden Engels maar tref je mensen van boven de dertig, dan houdt het echt op. Talenknobbel Gerard gaat natuurlijk niet mee naar de kapper, dus moet ik het zelf uitzoeken. 
Als het uiteindelijk allemaal naar tevredenheid gelukt is gaan we richting noorden om wat plaatsjes in de omgeving te bekijken. Zo komen we via Chilches, waarvan ik via Google Earth iets vreemds heb ontdekt namelijk, voor de plaatselijke kerk staat een hek met een trap naar beneden, daar wil ik wel het mijne van weten. 

Dat blijkt een watertappunt te zijn uit vervlogen tijden, het hek is open dus we kunnen even naar beneden.

We zien hier ook enkele huizen die extra voorzorgsmaatregelen hebben genomen om ongewenst publiek buiten te laten, alhoewel je best tussen de stalen palen door kunt als je niet al te dik bent. Iets breeds naar binnen of naar buiten halen lijkt me iets moeizamer te gaan.

Uiteindelijk komen we in Borriana terecht waar ik ook weer via Google Earth heb gezien dat daar wel aardig wat terrasjes waren, dus waarschijnlijk een beetje leven in de brouwerij. 

Bij het eerste tentje kunnen we niet echt iets van onze gading op de menukaart vinden dus lopen we wat verder om een hapje te eten. Het is ook hier niet druk en dat geldt eigenlijk overal waar we komen, over een paar maanden zal het zeker wel anders zijn en mag je blij zijn dat je een vrij stoeltje kunt vinden, een vrije parkeerplek is trouwens nu al vaak een probleem.

donderdag 29 januari
In 2022 hebben wij overnacht in een plaatsje hier vlakbij, El Puig. Daar hebben ze een groot klooster en, omdat het slechts twintig km. hiervandaan is rijden we er vanmiddag even naar toe. Via Google Maps worden we naar een deel van deze plaats gestuurd waar we nog niet eerder zijn geweest, maar dat maakt het des te leuker. We komen op een heel smal weggetje uit dat om de berg heen draait, dan links af en komen zo in een uiterst smal straatje met een steilte waar San Francisco nog een puntje aan kan zuigen. We rijden stapvoets want we kunnen niet zien hoe de weg loopt, of er een trap is of wat dan ook. Hier blijkt gelukkig geen trap te zijn, pff... dat scheelt weer. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat we voor verrassingen komen te staan en aan het eind van een straat plots een trap is, i.p.v. vervolg van de straat.
Doordat we een beetje worden overvallen door dit onverwachte gebeuren, denk ik er ook niet aan om dit gelijk maar te filmen, beetje dom, maar terug gaan we er niet voor.

Uiteindelijk komen we dan toch bij het klooster uit en zien dat er marktkraampjes al worden opgeborgen, dat is nou jammer.

We lopen via het hele leuke woningencomplex richting het hotel waar we ooit hebben overnacht en nemen plaats op een klein terrasje. 

Nemen een paar kleine kroketjes met een klein glaasje bier en gaan daarna, via de brede straat met dit nog steeds mooie en bijzondere huis, weer terug naar de auto. 

In mijn agenda noteer ik dat we volgende week donderdagochtend weer teruggaan om een kijkje op de markt te nemen en het klooster een bezoek brengen, want ook dit was natuurlijk weer eens gesloten als wij voor de deur staan. Één van ons tweeën zal zich toch beter aan de Spaanse openingstijden moeten gaan houden, ik geef jullie te raden wie dat zal moeten zijn.
Misschien kunnen we dan ook nog een filmpje maken van dat uiterst steile straatje. 

vrijdag 30 januari
Eerst maar even langs de nagelstudio voor een afspraak. Dit loopt echter heel anders dan gepland. 
Wil je weten hoe, lees hier dan even verder.
Kortom, ik moet op zoek naar een nieuwe styliste. 
Eerst maar even wat eten in de zon aan de boulevard. 
Het is zo lekker dat er ook al mensen zijn die heerlijk met een stoeltje op het strand zitten.

We gaan daarna wat adresjes af, de eerste is dicht, ondanks dat de openingstijden anders doen suggereren, 

de tweede heeft eind volgende maand pas een plekje vrij, en driemaal is nog altijd scheepsrecht, daar kan ik volgende week terecht. En een bijkomend voordeel, ze spreekt prima Engels.