Spanje (week 13 + 14)

woensdag 25 februari
Vanochtend kreeg ik het bericht van de opticien dat ik mijn nieuwe bril kon ophalen. Dat doen we dan vanmiddag wel voordat ik bij de tandarts moet zijn voor het opnieuw vullen van mijn voortand.
Met een nieuwe bril en weer een gevulde tand kan ik er weer een poosje tegen. Advies van de tandarts; Niet flossen tussen de voortanden. Tja, lekker makkelijk gezegd, maar ik knik instemmend en zal het advies van mijn eigen tandarts wel afwachten als ik bij hem kom voor de reguliere controle.Voorlopig laat ik het flossen dan wel voor wat het is want opnieuw de vulling verspelen is ook niet wat ik wil.

donderdag 26 februari
Het is hier sinds gisteren een beetje mistig maar alsnog gaan we op pad naar Valencia, waar het trouwens wel zonnig is. We brengen een bezoek aan het Science museum waar momenteel veel Fallas poppen (ninots) tentoongesteld worden.

We vinden een parkeerplekje vlak aan de rand van het museum en lopen naar de ingang. Helaas zijn er veel werkzaamheden want veel is afgezet met hekken en uit meerder waterpartijen is het water weg en wordt de bodem van een nieuwe verflaag voorzien.
In het museum, toegangsprijs €2,= p.p. staan heel veel ninots voor Fallas 2026 opgesteld en er is ook aardig wat belangstelling voor. 

Als we alles hebben bekeken gaan we buiten even op het terras zitten maar de zon brand behoorlijk op mijn benen dat ik het niet al te lang uithoud en we weer opstappen. 

Even een stukje lopen naar waar we jaren geleden een onderkomen hadden maar het terras hier, waar ik even wil uitrusten, ligt in de schaduw en binnen zijn de vrije tafeltjes allemaal gereserveerd. Dan maar weer terug naar de auto met een tussenstop of twee op een bankje want het kost me vandaag weer wat meer moeite dan gewenst.
Als we weer in Port de Sagunt zijn om een bezoekje te brengen aan de opticien om mijn nieuwe bril nog even goed af te stellen, kunnen we op de boulevard eerst nog even in de zon zitten.

vrijdag 27 februari
Ontbijtje op de boulevard maar weer eens. Het is al een tijdje geleden dat we hier waren maar de serveerster weet nog precies wat we willen hebben.
Als we klaar zijn lopen we naar het stukje strand met de palmbomen om nader te bekijken of dit misschien wel een leuk plekje voor ons kan zijn als het echt strandweer wordt.
We zien op de stoep iets verderop een mannetje met enkele kisten sinaasappelen  en mandarijnen staan voor de verkoop, met een paar klanten. We lopen nog een stukje verder en als we terug komen denkt Gerard erover om ook maar wat nieuwe mandarijnen in te slaan. Het mannetje, slechts twee tanden rijk en een vies uitziende sigarenpeuk bengelend aan zijn lip maakt duidelijk dat hij alleen verkoopt per tas. Ja een weegschaal zie ik ook zo gauw niet staan. Hij vult een (afbreekbaar) plastic tas vol met mandarijnen, sinaasappels en ook nog wat bloedsinaasappels tot hij vol is en rekent daarvoor slechts € 5. 
Nu nog maar eens kijken of Gerard dat allemaal wel op krijgt voordat we de helft weg kunnen gooien omdat het niet meer goed is. Hij zal het grotendeels zelf moeten eten want ik ben niet zo'n citrusfan.

maandag 2 maart
Dat al dat citrusfruit niet kan voorkomen dat je opnieuw verkouden wordt, en nogal heftig ook, ondervindt Gerard. Sinds gisteren is het weer raak. Voor de tweede keer in anderhalve maand kucht en snift hij weer hevig. 

woensdag 4 maart
Storm nummer zoveel kwam gisteren weer eens over. Het houdt niet op hier. Weer koud en regenachtig terwijl er in Nederland hogere temperaturen zijn met meer zon dan hier. Tot overmaat van ramp zit er ook nog eens Saharazand bij. 
Gelukkig is Gerard dan weer wel aan de beterende hand.
Nu maar hopen dat het weer ook een beetje mee gaat werken zodat we er weer eens op uit kunnen want nu brengen we onze dagen grotendeels achter de laptop door.
We hebben weinig avondeten meer in huis en moeten dus wel de deur uit. 
Als we bij de auto komen zien we dat het Saharazand hier al is langs gewaaid, de auto zit helemaal onder de gele smurrie.

Voor de tweede keer gaan e naar het Italiaanse restaurant met de leuke muurschildering en als het goed is is er nu wel een plaatsje voor ons aan één van de tafeltjes i.p.v. in het voorste gedeelte waar het meer op een cafetaria lijkt voor een snelle hap.
Gerard heeft hiervoor telefonisch een tafel gereserveerd dus dat komt hopelijk wel goed, en dat komt het ook.

Het is nu nog rustig maar even later komen er toch meer mensen, alhoewel niet zoveel als vorige keer maar daar is dan ook het weer naar. Ik heb mijn winterjas tenminste weer aangetrokken.

donderdag 5 maart
Hoera, Gerard heeft zijn verkoudheid ook nu weer met mij gedeeld. Normaal ben ik blij met een cadeautje, maar niet dit keer.

vrijdag 6 maart
Vandaag had ik een afspraak bij de nagelstyliste die ik helaas dit keer ook weer moet annuleren vanwege mijn heftige verkoudheid. Gisterenochtend vroeg een appje gestuurd wat er aan de hand was en dit was het antwoord dat ik kreeg.
Hello 👋 don’t worry we can reschedule, have good rest and get better 🤗🌷
Take care and see you next week
Een heel verschil met wat ik bij de eerste nagelstudio meemaakte. Zo kan het dus ook.

zondag 8 maart 
Toen ik van de week mijn rondje deed zag ik dat het restaurant hier aan het strand, na de winterstop, weer geopend was. Vandaag gaan we kijken of we hier een hapje kunnen eten en of het ons bevalt. Lekker dichtbij zonder dat we de auto hoeven te pakken.
Om twee uur stappen we de deur uit en een paar minuten later stappen we het restaurant binnen, zeker niet te vroeg want we zitten goed en wel en het stroomt vol.
Het eten smaakt prima en ik denk zomaar dat we hier wel vaker een hapje gaan eten.
Als we klaar zijn laat ik Gerard even zien wat ik van de week al zag, grote pijpleidingen op het strand, er staat hier duidelijk iets te gebeuren wat het strand mag je niet meer op en is afgezet met rood/wit lint.

Spanje (week 12)

maandag 16 januari
Er wordt een nieuwe bank gebracht omdat de bank die hier stond alle springveren heeft laten vieren en er niet meer met goed fatsoen op gezeten kon worden.
In plaats van tien uur komt de nieuwe bank al om half tien aan. Snel even een appje gestuurd naar Adelina dat de bezorgers er al zijn maar zij is nog niet eens van huis vertrokken. De bezorgers zetten de bank op zijn plaats en wachten tot Adelina arriveert om de rekening te betalen.
Adelina komt uiteraard even kijken hoe alles staat en na een klein praatje met elkaar moet zij weer snel naar haar werk. We bespreken nog wel even het onaangename luchtje dat in de wc hangt met haar en ze zal daarover contact opnemen met de beheerder want begin vorig jaar was er ook iets mis met de afvoer volgens haar.
Wij gaan daarna hopelijk even in de zon genieten van een ontbijtje aan de boulevard. We lopen bij het Chinese winkeltje naar binnen om een nieuw koffieapparaatje te kopen, echter zonder succes. Gisteravond is er duidelijk iets mis gegaan met ons eigen apparaatje omdat het deksel er niet goed opzat waardoor het hete water langs de kan liep in plaats van erin. Nu is de pot op meerdere plekken gebarsten en moet echt vervangen worden.
Ook bij de andere Chinese winkel hebben we geen succes, ook niet voor wat betreft nieuwe strandstoelen. Ze hadden wel hele leuke, maar net niet naar onze zin. 
Via internet bestellen we misschien later een koffieapparaat en prakkiseren ondertussen wat we nu gaan doen. Inmiddels is de wind weer wat aangetrokken en gaan we naar huis om misschien wat op het dakterras te zitten. Dat laatste doe ik uiteindelijk toch maar niet omdat ik heb gelezen dat je met een koortslip de zon maar beter even kunt mijden.

dinsdag 17 januari
Wederom op pad voor een koffieapparaat. 

In Sagunto hebben we geen succes bij winkel nr. één, winkel nr. twee blijkt niet meer te bestaan. Zit er nog maar één mogelijkheid op voor we hem bij Amazon gaan bestellen en dat is te kijken bij Carrefour. Nee joh, die is toch een stuk duurder dan andere winkels, zegt Gerard. Ik opper om eerst maar even te gaan kijken en als er niets is dan kunnen we altijd nog voor Amazon gaan. 
Als we over het plein naar onze auto lopen zien we aan de zijkant van een flatgebouw een man hangen die gevelplaten vastschroeft, zeker losgekomen tijdens één van de vele stormen. Hij liever dan ik.

Eenmaal bij Carrefour aangekomen, slagen we wel voor een koffieapparaat die ook een permanente filter heeft zodat we ook geen losse filterzakjes hoeven te kopen. Voordelig is 'ie ook nog eens, zelfs voordeliger dan een andere die we hebben gezien met dezelfde inhoud. Het is toch maar voor als we met vakantie zijn en er alleen maar cupjes of Senseo apparaten voor handen zijn, waar we beiden een hekel aan hebben, omdat de koffie niet lekker smaakt of teveel (milieubelastend) afval.
Onderstaande afbeelding plukte ik vandaag van Facebook, met in één van de opmerkingen: 
Gelukkig komen er dit jaar nog maar 4. 
Afkomstig van iemand die de humor ervan kan inzien.

woensdag 18 januari
Wat kan het weer toch veranderlijk zijn. We gaan weg met bewolkt aan de kust en blauw boven de bergen. Als we aankomen in Castellon de la Plana schijnt de zon en wordt het echt warm.  
In Castellon de la Plana bezoeken we een wel heel mooi park, met heel veel verschillende bomen, diverse beelden en overal bankjes, de één nog leuker dan de ander. 

Na de koffie lopen we een paar straten door en komen zo op een plein waar we een drankje doen en kijken hoe schooljeugd zich vermaakt op het royale plein, met een kunstwerk wat uit vele handen bestaat en met twee vreemde beelden ernaast. 

Langzaamaan komen we weer bij het park uit en lopen er nog een rondje en zien dat hier ook de arena naast ligt. Natuurlijk is die niet open anders zouden we er wel een kijkje willen nemen. Niet dat er veel te zien zal zijn want de meeste arena's hebben alleen maar zand liggen, maar soms zijn de tribunes met een ereloge wel aardig om te zien . 

Op de terugweg komen we door het dorpje Casablanca, wat er heel ons wel aanspreekt. Binnenkort nog maar eens nader bekijken, nu is het er nog erg stilletjes, ondanks het warme weer.
Later in de middag trekt de wind weer aan en als we thuis zijn huilt de wind weer als een malle om het huis. Je weet van te voren niet hoe de dag zal verlopen want het verandert per uur.

donderdag 19 januari
Vanochtend onze kleindochter Nora via Facetime gefeliciteerd met haar achtste verjaardag en gekeken hoe zij ons cadeautje heeft uitgepakt. Het gesprek duurt niet zo heel lang want zij gaan een leuk dagje tegemoet waarvan zij nu nog niets weet, maar een beetje gespannen is zij uiteraard wel voor wat haar te wachten staat. Wij zien de foto's binnenkort wel voorbijkomen, denk ik zo.
Mijn dag verliep iets minder fijn omdat de reparatie aan mijn voortand, door een flosdraadje teniet is gedaan en de vulling er weer uit ligt. Dat wordt dus weer een retourtje tandarts. 
Ik moet toch eens beter naar mijn gevoel gaan luisteren want ik was er eigenlijk al van overtuigd dat er iets niet goed was maar volgens de tandarts was dit allemaal 'normaal' en wie ben ik om tegen te spreken wat hier normaal is. 

vrijdag 20 januari
We gaan vandaag even kijken of we voor mij een nieuwe bril kunnen aanschaffen, en gelijkertijd een zonnebril op strekte erbij. Bij de eerste opticien vinden we wel wat aardige exemplaren maar niet echt iets bijzonders. Bij opticien nummer twee worden we heel fijn geholpen door Marcus, de opticien van dienst, die duikt in allerlei laden en kastjes en tovert er veel modellen uit. Hij laat ons brillen zien die via magnetisme een zonnebril erop aan kunnen klikken, en met een andere look dan de 'gewone' bril. Ik vind dit een geweldig idee en heb dit nog niet eerder in Nederland ontdekt. Zal wel aan mij liggen maar ik val als een blok voor twee modellen, een zacht groene en een paarse. Uiteindelijk kies ik voor zacht groen, die beter bij mijn outfits zal passen maar toch heel wat anders is dan mijn brillen van de laatste jaren. Blij als een kind stap ik, na de oogmeting en bestelling, de winkel weer uit. Nog een week en ik kan hem ophalen. Om dit te 'vieren' gaan we aan de boulevard een drankje doen en als Gerard eens met cash geld wilt betalen, en zijn portemonnee altijd in mijn  tas zit, omdat hij hem nogal eens zoek is of uit zijn zak valt, zie ik dat hij dit keer niet in mijn tas zit. Nu raak ik niet zo snel in paniek want dit overkomt ons meestal wel één of twee keer per vakantie, en het zal vast wel weer terecht komen. Het zit Gerard toch niet lekker en we rijden dan ook eerder naar huis dan de bedoeling was, om daar verder te zoeken. Alle zakken nagezocht, van vest, jas, broeken maar niets. Nu wordt het toch wel een beetje penibel en uiteindelijk gaan we, na alle stappen te zijn nagegaan waar voor het laatst de portemonnee uit mijn tas is gehaald, terug naar de auto, misschien is hij wel uit zijn zak gevallen of zo. En inderdaad, nadat hij bij de benzinepomp de auto wilde wassen heeft hij er geld uitgehaald en terug in zijn vestzak gestopt, waaruit hij blijkbaar is gevallen. Pff, toch een opluchting, het was weer eens loos alarm.

zaterdag 21 januari
Naar Teruel, omdat er deze dagen het feest wordt gevierd genaamd De bruiloft van Isabel de Segura. Na ruim een uur rijden komen we rond elf uur aan en is het al een drukte van belang. Na lang zoeken kunnen we een parkeerplekje vinden, wel wat verder dan gewenst, maar dat was te verwachten.
We lopen achter de meute aan en komen na een poosje uit waar we zijn moeten, de binnenstad. 

Het lijkt er wel of de halve stad zich heeft gestoken in middeleeuwse kledij, wat het wel een stuk leuker maakt. 

De stad is versierd met banieren, vlaggen en wimpels. Overal staan er tenten opgesteld waar wat gegeten, gedronken of gekocht kan worden, reuze leuk allemaal. 

Veel muziek en gedans, op het plein voor het museum staan ouderwetse kermisattracties voor de kinderen en hier vinden we ook een plekje aan een tafeltje om iets te drinken. Heerlijk om zo vanaf de kant naar al die mensen te kijken die het ook naar hun zin hebben.

Na verloop van tijd proberen we door de drukte ons weer een weg terug te banen en kopen ondertussen aan een kraampje nog wat lekkers voor vanavond bij de koffie. 

Ook nemen we een broodje, een soort hotdog, weinig middeleeuws aan, die trouwens niet erg lekker valt. Als we bij het gedeelte van de stad aankomen waar ook weer auto's mogen rijden zoek ik een bankje in de zon en gaat Gerard ondertussen de auto ophalen. Na een half uurtje is hij terug en kunnen we de thuisreis aanvangen. Wat een heerlijk dagje was dit weer, lekker weer en dit keer geen wind.
Van wat ik ervan heb gezien is dit wel een leuke stad met mooie huizen e.d. waarvan we niet zoveel van hebben kunnen zien, vanwege de mensenmassa en misschien wel de moeite waard om er nog eens heen te gaan als er geen feest is.

Spanje (week 11)

maandag 9 februari
Afgelopen weekend is Gerards smartwatch plotseling overleden, dus gaan we vandaag richting Mediamarkt om een andere aan te schaffen. Nu zijn er diverse in Valencia zelf en Gerard heeft er alvast één uitgekozen waar we heen gaan. Het horloge wat hij wil ligt wel in display maar blijkt niet op voorraad te zijn. Op naar een volgend filiaal, ook hier geen geluk, maar nu we toch in het centrum zijn blijven we hier maar een poosje rondstruinen. Het is wederom zo'n 24º en lekker druk. De parkeergarage ligt vlakbij de stierenarena en dus ook dichtbij Plaça de l'Ajuntament waar we eigenlijk altijd wel uitkomen. 

We lopen wat straatjes door en volgens goed gebruik zetten we ons neer op  een van de terrasjes. We zitten daar een poosje, met naast ons een mevrouw die het zonnetje wel erg weet te waarderen want ze trekt haar vestje uit en heeft ook geen kousen onder haar rok aan. Dan, als we bijna ons drankje op hebben komt de bewolking wel heel erg snel opzetten, gepaard gaande met een stevige wind. Het vestje gaat weer aan maar de benen blijven onbedekt, dat zal wel even tegenvallen denk ik zo.

We vertrekken weer richting garage maar gaan toch maar even bij Los Toneles naar binnen om een klein  hapje te eten, want nu is er een enkel tafeltje voor ons beschikbaar. Voor we het weten zitten we hier ruim een uur voor we weer verder gaan.

woensdag 11 februari
Opnieuw een bezoekje aan Faura gebracht.
Als we de 'hoofdstraat' tot het eind doorrijden komen we bij een leuk stukje, afgebakend met ronde bakens leidend naar een wit gebouw met een kruis ervoor. 

Het blijkt de lokale begraafplaats te zijn. We gaan rechts af en hebben nog geen zin om echt hier een kijkje te nemen en rijden verder de berg op. Dat wil zeggen, tot een paar honderd meter, want om de paar meter zit er een geul in de weg als afwatering maar dan wel zodanig dat je je snelheid moet verminderen tot maximaal 5km anders kost het je onderstel van de auto. Na een eindje zijn we het ook zat en weten ook niet waar we uiteindelijk terecht zullen komen en keren dan maar om. Als we weer aankomen bij de begraafplaats zien we dat de straat afgesloten is door een hek met twee agenten ervoor die alle verkeer omleiden naar rechts of naar links. Wij mogen gelukkig wel doorrijden en we denken dat dit is om omdat er misschien wel een begrafenis te verwachten is. Maar als we dan de auto iets verder hebben geparkeerd blijkt dat dat niet het geval is maar omdat de lokale school uitgaat. Zoiets zal je in Nederland niet gauw zien. 
Nu we toch uitgestapt zijn besluiten we dan maar ook gelijk een kijkje te nemen op de begraafplaats. 

donderdag 12 februari
Vandaag maar eens wat dunnere kleding aangedaan want de temperaturen stijgen met de dag. Een uurtje op het dakterras in de zon met mijn e-reader en niet langer want ik wil niet te snel verbranden, zeker met een windje erbij en dicht aan zee.
Gerard heeft er intussen weer iets om zich op te storten, zijn nieuwe horloge is binnengekomen, die is voorlopig wel een uurtje zoet met het, naar zijn voorkeur, installeren ervan.
Ook maar eens geprobeerd om het euvel vies luchtje in de badkamer te elimineren met een mengsel van baking soda en azijn in de afvoer te mengen en dan met kokend water na een uurtje of twee door te spoelen. Hopelijk is dit afdoende, want ondanks alle luchtverfrissers en wc-blocks en weet ik al niet meer, zijn mijn opties nu wel een beetje op. Gelukkig hebben we nog een tweede badkamer die geen dubieuze geurtjes nalaat.
Vanavond eten we biij Ricco, een restaurant waar het menu, sinds we hier voor de eerste keer kwamen, dusdanig in keuze is verminderd maar het eten blijft onveranderd erg lekker. De tafeltjes binnen zijn allen voorzien van een kleurrijk bovenblad van allerlei bekende zangers e.d. alleen de spelling laat hier en daar wat te wensen over.

vrijdag 13 februari
Vanavond zouden we met Nils en Olga een drankje gaan doen maar Nils is geveld door een vervelende buikgriep, dus dat moet uitgesteld worden.
Nu heb ik van de week ook wat last van gehad wat verminderde weerstand wat uiteindelijk resulteerde in een koortslip. Heel vervelend, maar dat verklaarde wel waarom ik me de laatste dagen niet helemaal fit voelde en weer snel buiten adem was. 
Ook kregen we vanavond wederom een weeralarm op de telefoon binnen, storm nummer 9 is op komst, de ene storm is nog niet weg of de andere staat weer voor de deur, het houdt maar niet op met dat harde waaien hier. 
Gelezen op inspanje.nl: Met al die stormen viel tussen 1 januari en 9 februari tweeënhalf keer zoveel regen als normaal voor deze periode. 
Januari 2026 was zelfs de natste januarimaand in 25 jaar. 
Wij hebben de dubieuze eer dit toch maar mooi mee te mogen maken. Gelukkig hier in de directe regio geen overstromingen of bomen die omwaaien maar wel een snoeiharde wind die we zo langzamerhand wel kunnen missen.

zaterdag 14 februari
Het advies bij het weeralarm was om vandaag niet de weg op te gaan en niet dichtbij bomen e.d. te parkeren. Nu ligt het betreffende stormgebied wel wat boven het onze maar we blijven toch thuis al is het alleen maar omdat Gerard nog iets heeft besteld wat vandaag binnen moet komen. 
Als ik vanmiddag de was binnenhaal, die door de wind heerlijk snel droog is, is het eigenlijk zo lekker dat ik maar weer een uurtje zon pik. Doordat je op het dakterras een beetje beschut zit heb je de wind af en toe best nodig anders is de zon al te heet.

zondag 15 februari 
Nee, we treffen het niet, als er iets gepland staat van optochten vanwege carnaval of een ander evenement, wordt het steevast afgelast vanwege de harde wind en de gevaarlijke situaties die daarmee gepaard kunnen gaan. Begrijpelijk natuurlijk maar wel jammer want wanneer krijg je die kans nu weer dat je hier bent tijdens festiviteiten zoals speciale het vieren van het artisjokkenseizoen en een evenement zoals de viering van het geblakerde prei-eten (calçots), om er maar een paar te noemen.