Friesland

maandag 28 november
Als je wat bewaart dan heb je nog wat. Dat geldt zeker voor een cadeaubon die we nog hebben liggen voor twee overnachtingen in een hotel naar keuze. We kiezen ervoor om maar eens naar het noorden af te reizen, Friesland om precies te zijn. Dit is een provincie die we nou niet jaarlijks bezoeken en dit keer moet er maar eens verandering in komen.
Een goede reden is dat er een tentoonstelling in het Fries museum gehouden wordt van de schilderijen van Alma Tadema, maar dat komt pas morgen op het programma.
Vandaag gaan we als eerste naar Workum voor het Jopie Huisman museum. We arriveren om twaalf uur en hebben nog een uur voor het museum de deur opent. Eerst maar koffie en wat eten en om nou niet als eerste voor de deur te staan, lopen we nog wat straatjes door om een indruk van deze plaats te krijgen.

Nu dan toch het museum in.

Van sommige schilderijen zijn ook de originele onderwerpen te zien.

Titel van dit werk: De broek van Meuke Albertje uit 1974.

Vele malen fascineerde Jopie TV kijkers met het verhaal over dit werk. Met deze tekening wilde hij respect betuigen aan Meuke Albertje. Haar leven lang verstelde zij haar onderbroek in de juiste kleur, later met stopwol die voorhanden was, 'alsof ze na het overlijden van haar man dacht, nu ziet toch niemand mij meer in die broek'.

Wat een fantastische kunstenaar was Jopie.

Titel van onderstaande afbeelding: Weggeworpen lappenpop uit 1975.

Jopie kreeg van een boer de afgeknipte staart van een dood paard en gebruikte die als ondergrond van de pop. Soms is het spannender te reageren op iets dat er al is, dan op een leeg wit vlak.

Prachtige schilderijen van alledaagse dingen die lijken zo echt dat je ze van het doek af wilt plukken.

"Even doorrijden en er is koffie met gebak in De Falom" krijg ik als reactie op mijn berichtje op Facebook van oud collega Jos.
Dat "even doorrijden" vinden we toch net iets te ver, dus helaas.
In Stavoren willen we het bekende standbeeld wel eens bekijken van het vrouwtje. We zoeken het juiste adres op en wat blijkt, we zijn er al langs gereden. Even terug dan maar. Maar hoe we ook kijken, we zien het niet. We parkeren de auto en gaan dan maar lopend op onderzoek uit. Nog steeds niet, dan maar wat drinken bij het restaurant op het havenhoofd.

Omdat we het toch wel wat vreemd vinden dat we het niet kunnen vinden wagen we nog maar eens een poging, en plots zie ik haar staan. Ja gek hè? We hadden een veel groter beeld verwacht. Dit is maar hooguit één meter hoog en staat ook nog eens op een plek wat een beetje in de schaduw ligt.
Dat fotografie kan vertekenen is ons maar weer eens goed duidelijk geworden.

 

We gaan nu richting ons hotel in Heerenveen, tegenover het nieuwe Thialf stadion, en blijven hier ook eten.
Mijn voorgerecht, taartje van Bospaddenstoelen met gekarameliseerde peer en Gorgonzola.

Het hoofdgerecht van Tamme Eendenborstfilet met Grand Marnier-saus was al op voor ik aan een foto dacht.

Mijn desert, Hollandse lekkernij, huisgemaakte Boerenjongens met Malaga ijs en slagroom.

Het nagerecht van Gerard is het enige wat ik op de foto krijg, want hij is niet zo van de foodfoto's.

Is ook te zien, want er is al van de Bavaroise van stoofpeertjes met kaneelijs gesnoept. 

Nog even naar buiten om de voorruit van de auto af te dekken want er worden temperaturen van ruim onder nul verwacht.

dinsdag 29 november
Na het ontbijt gaan we op weg naar Leeuwarden. Blij zijn we dat we de voorruit hebben afgedekt want de rest van de auto zit stijf onder het ijs.

Alles is wit van de rijp (zoals deze dakpannen) en ziet er prachtig surreal uit.
Het is niet echt druk bij de kassa als we aankomen maar bij de expositie zelf zijn er toch al behoorlijk wat belangstellenden zodat we af en toe wel even moeten wachten om een goed beeld op de prachtige schilderijen te hebben.

Helaas mag hier niet gefotografeerd worden en heb ik me moeten wenden tot wat er op het net voor handen is (en dat is best veel).

Wat me vooral bij deze afbeelding opviel was het kunstig gevlochten haar van de man in het groen, rechts op de voorgrond.

We bekijken ook de andere zalen van het museum zoals een ingerichte woonkamer, wolkunst en nog veel meer.

Ruim twee uur later zoeken we de kou weer op en struinen wat winkeltjes af en nemen ergens een kop bruine bonensoep als lunch.

Weer een berichtje via Facebook: "Koffie in de Valom? Of blijf je bij het zwaard van Grutte Pier?"
Tja, tegen deze vasthoudendheid kunnen we niet op en na wat heen en weer geschrijf spreken we af voor de koffie.
Het blijft niet alleen bij koffie, we hebben dan ook veel te horen en te vertellen na ruim dertig jaar.
Bij terugkomst in Heerenveen is het inmiddels weer etenstijd en nu wordt het een tapas restaurant waar het druk, gezellig en lekker is.

Ook vannacht maar weer de voorruit afdekken tegen de vorst voor we in de lobby nog even blijven steken voor een kop koffie.

woensdag 30 november
Als je dan toch tegenover het Thialf zit is het natuurlijk onzinnig om er niet een kijkje te nemen, zeker nu het net helemaal verbouwd is.

We kopen een kaartje en moeten nog wel eventjes wachten tot half tien alvorens we ook echt naar binnen kunnen.
Het is hier zo nieuw dat de toegangspoortjes nog niet echt werken en handmatig moeten worden geopend. Ook rond de ijsbaan zijn er nog veel sporen van werkzaamheden, maar geschaatst wordt er wel.

 We lopen een rondje om de baan heen en gaan even zitten om te kijken hoe hard er getraind wordt.

Als we driekwart van de baan rond zijn, zien we wel heel bekende gezichten. Jawel, ze zijn het echt, Sven Kramer en Koen Verweij maken zich klaar voor hun training.
We wachten tot ze op het ijs zijn en hun rondjes draaien want we willen ze natuurlijk wel in actie zien.

Voor we Thialf weer vaarwel zeggen maak ik nog één plaatje.

We gaan maar weer eens richting huis, maar nemen bij Bataviastad eerst nog de afslag. Hier wordt flink gewerkt aan de uitbreiding van dit outletcentrum. We drinken koffie en eten er een gebakje bij als lunch.

Eén vest rijker rijden we het laatste stuk naar huis.

Gemeente Museum en Museon lezing "Grenzeloos in Panorama"

dinsdag 22 november
Mijn dag is volledig gevuld. Omdat ik ook nog eens jarig ben en waarschijnlijk wel wat telefoontjes kan verwachten heeft Gerard gisteren mijn voicemail ingesproken om nog wat extra verwarring te scheppen. Wel zo prettig, ik voel mijn telefoon onophoudelijk trillen in mijn zak maar nu kan ik me volledig richten op wat mij te wachten staat zonder steeds op mijn schermpje te hoeven kijken en me te laten afleiden.
Vandaag lezing nummer twee voor ons nieuw gevormde museumgroepje van de fotoclub. Dit keer met als titel "Grenzeloos in Panorama". Ook nu weer prachtige foto's van drie fotografen die de wereld intrekken om hun plaatjes te schieten.
Maar voor het zover is gaan we in het Gemeente Museum de glascollectie nogmaals bekijken.

Dan door naar de collectie beelden van Rodin, Degas en vele anderen.

Hierna is het tijd voor de lunch. Ik word getrakteerd door het museumgroepje, dus dat smaakt dubbel lekker.
We hebben nog tijd over om vóór de lezing de schilderijen van Alice Neel te bekijken. Deze stijl heeft niet echt mijn voorkeur, alhoewel sommige schilderijen me toch wel intrigeren.

Twee schilderijen van dezelfde man maar met vijf en twintig jaar verschil.

Nu is het toch wel tijd om ons naar de grote zaal te begeven om de lezing te volgen.
De drie mannen laten om de buurt hun foto's en filmpjes, voorzien van muziek en commentaar, zien.
Om vier uur staan we weer buiten.
Dit keer rijd ik niet mee terug maar word ik opgehaald door Gerard. Hij heeft als cadeau een hotel in Scheveningen geboekt, met diner en aansluitend een uitvoering van The Lion King in het Circustheater.

Na de voorstelling blijken Ferry met Michèle en Hugo buiten ons op te wachten om met z'n vijven ergens nog iets te drinken. We zoeken één van de terrassen op het Kurhausplein uit en nemen plaats bij de open haard.

Als we uiteindelijk teruglopen naar ons hotel weet ik het zeker, dit was weer verjaardag om lang van na te genieten.

woensdag 23 november
Heerlijk geslapen. Na het ontbijt zetten we ons koffertje in de speciale bagagekamer van het hotel om eerst nog wat te wandelen.

Uiteraard wordt dit richting boulevard maar als we halverwege zijn begint het een beetje te miezelen. Nou ja, we zijn niet van suikergoed dus lekker doorlopen maar.

De pier is zo vroeg nog gesloten, dan maar de winkelpassage in want het miezelen wordt zachtjesaan regenen.

Als we een rondje hebben gelopen is het toch nog droog geworden en gaan we weer naar buiten. Een beetje troosteloos is Scheveningen wel zo op de vroege natte ochtend. Omdat we net ons ontbijt met koffie op hebben is de behoefte om ergens nog iets te drinken niet echt aanwezig en besluiten we dan maar naar huis te gaan.
Ik haal het koffertje weer op terwijl Gerard de auto ophaalt die op de Strandweg staat.
Bij thuiskomst word ik nogmaals verrast door de postbode die een bos rozen, inclusief vaas, door de brievenbus schuift.

Museon Den Haag

dinsdag 15 november
Vandaag ga ik met nog drie vrouwen van de fotoclub een lezing "De Iconen van National Geographic" bijwonen in het Museon. Spreker is fotograaf Peter Muller.
We zijn vroeg omdat we de betreffende foto's eerst willen bekijken voor ze besproken worden.
Bij het binnengaan van de expositieruimte moeten we wel even bekomen van de heftige vloerbedekking die een storende werking op ons evenwicht heeft.

Gelukkig wennen we er snel aan en kunnen we eerst de expositie bekijken over Illusions-magie of wetenschap.

In deze laboratoriumopstelling van flessen kun je diverse luchtjes ruiken en raden wat je ruikt. 

Het is even zoeken naar de foto's die we willen bekijken maar we vinden ze uiteindelijk wel, op een iets andere plek dan we doorgaans gewend zijn.
Hieronder een greep uit de foto's die mij het meest aanspraken.

We hebben nog tijd over om een kop koffie te drinken voor we afdalen naar de ruimte waar de lezing wordt gehouden.
Het verhaal van Peter is verrassend, omdat hij zijn bedenkingen heeft bij diverse foto's, of dit nu echt wel iconen mogen worden genoemd. Met de wetenschap van nu kijken we er toch iets anders tegenaan.
Na de lezing nemen we nog een kijkje in het winkeltje en gaan vervolgens naar huis.
Volgende week weer een andere lezing.