Curaçao > Florida 1 - 7 april (week 3)

zaterdag 1 april
Gebruikelijke ritueel vandaag. Vanavond dineren aan de overkant waar we al eerder waren. Ook nu weer heerlijk eten en een zanger die fijne nummers zingt. Kinderen spelen er heerlijk op het naastgelegen speelterreintje en moeders zitten er gezellig bij te kletsen met elkaar.
Helaas gaat het er bij ons in NL aanmerkelijk minder relaxed aan toe, zo jammer toch.

zondag 2 april
Na het ontbijt gaan we naar buiten en ook hier is het erg stil op de zondagmorgen.
We nemen een kijkje bij de waterkant en zien krabben en nog wat andere vreemde wezens. Omdat ik mijn grote meisjescamera in de kluis heb liggen kan ik geen goede foto maken omdat het net iets te ver weg is.
Als we langs de ingang komen die toegang biedt tot de restaurants aan de waterkant zien we dat het wel erg leuk is hier en besluiten vanmiddag hier terug te komen om de lunch te gebruiken.
We drinken koffie aan de Handelskade en lopen nog even wat straatjes door en zien dat hier een McDonald's is waar we misschien wel beter op het internet kunnen. Helaas is hij dicht en openingstijden staan nergens beschreven. Jammer, misschien vanmiddag nog eens proberen.
Om twee uur gaan we naar onze kamer want Gerard wil sport zien en daarna gaan we eten. Dit keer neem ik de grote camera wel mee. We gaan naar een van de restaurants aan het water en  nemen een tafeltje aan de kant. De golven slaan behoorlijk heftig tegen de stenen aan maar we blijven droog.
Een Caesar salade met kip voor mij en voor Gerard een Red Snapper.

Twee dames die hier ook willen lunchen schrikken van de hoge golven en besluiten een tafeltje verder van de kant te kiezen. Wat een schijters denk ik op dat moment, maar als we eenmaal halverwege ons eten zijn komt er dan toch een golf aan die ons weet te bereiken. Tafel nat, ik doorweekt maar gelukkig zat mijn camera veilig in de hoes en kon ik ook op tijd mijn gsm redden. Ik verbaas me wel over dat het lekker warm water is, in ieder geval warmer dan mijn douche vanochtend.

Dit was dus ons tafeltje.

We verkassen naar een andere tafel en vervolgen onze lunch, die wonderwel grotendeels gespaard is gebleven, en kunnen er alleen maar smakelijk om lachen.

Na de lunch nog even kijken of die vreemde wezens er nog zitten, helaas ze zijn er niet meer, alleen nog wat krabben.

Waarschijnlijk zitten ze er alleen in de ochtend als het nog relatief koel is.
Ons hotel achter eetcafé De Buren. Helemaal bovenin de 3e en 4e raam van rechts is onze kamer.

 

Geen muurschildering maar een heus reliëf van de oranje troepiaal. 

maandag 3 april
Auto ophalen die we gehuurd hebben want we willen toch wel iets meer zien van dit eiland.
Gerard regelt het een en ander met de verhuurder terwijl ik nog even ga kijken of ik die vreemde beesten van gisteren nog kan vinden. Minder dan gisteren en op een minder gunstige plek, maar ik heb ze gezien.

Even iets anders vandaag dan het gebruikelijke rondje door Willemstad. We gaan richting noorden en wel naar Grote Knip, een heerlijk klein strandje met bomen en parasols voor de broodnodige schaduw. 

We zetten twee ligbedden in de schaduw van een boom en nemen het ervan.

Even later komt er doodgemoedereerd een leguaan langs kuieren en ook de oranje troepiaal laat zich veelvuldig zien.

De bomen die we op Bonaire zagen en waarvan ik dacht dat het mangobomen waren, blijken kalebas bomen te zijn, volgens de verhuurder van de ligbedden. De 'vruchten' worden gebruikt als shampoo of zeep en zijn niet eetbaar.

Gerard gaat lekker zwemmen en ik loop een poosje door het lage water op zoek naar mooie fotoshots.

Na een paar uurtjes is het weer tijd om op te stappen en te gaan lunchen bij Jaanchie's. 

Jaanchie zelf komt aan tafel zitten om te vertellen wat er allemaal te eten is en, zo belooft hij, als ons bordje leeggegeten is, krijgen we nog een verrassing. 

Nou, de bordjes zijn leeg, het was heerlijk. Inderdaad worden we gehaald voor onze verrassing, uitbuiken in een schommelstoel met een krantje erbij en een lekker ijsje. 

We nemen ook nog een koffie en stappen, nadat we hebben afgerekend, en ook nog een presentje meegekregen hebben, weer op. (Het presentje ben ik inmiddels al weer kwijt).

Bij Watamula nemen we de dirt road naar het Watamula hole waar we eerst even goed moeten zoeken wat we nu eigenlijk moeten zien. De ranger die in de auto aan het begin van de parking staat wijst ons dat we verder moeten en ja hoor, dan zien we het, een groot gat in de grond waardoor de zee met bulderend geweld instroomt en tegen de wanden opklotst.

Via een andere weg rijden we weer naar Willemstad terug en zijn nog op tijd om een glaasje te drinken in het Happy Hour bij 'de Buren'.

dinsdag 4 april
Vandaag bezoeken we nog wat plekjes waaronder Mambo Beach een klein strandje waarvan wij waarschijnlijk niet alles hebben gezien (volgens de foto's die ik ervan op internet zie) want er zijn geen bedjes, terrasjes o.i.d. te vinden.

Daarvoor moeten we waarschijnlijk toch bij de hotels zijn en niet hier langs de weg. Het ziet er allemaal we aardig uit op de foto maar in het echt ligt het hier vol met glas, plastic en wat al niet meer, uitkijken dus als je het water in wilt, zonder schoeisel is dit niet aan te raden. 

Helaas Ina, het is gesloten, dus de Red Snapper hebben we hier niet kunnen proeven.

Vanaf hier zien we een nieuw cruiseschip aansturen op Willemstad. Bizar hoe groot zoiets is, als je het vergelijkt met het Plaza Hotel van zo'n 13 etages hoog.

We rijden nog verder naar Jan Thiel, waar we weinig van de stranden te zien krijgen want alles is hier volgebouwd met resorts. Prachtige omgeving en het ziet er duur uit. Een bezoekje aan een supermarktje onderweg voor koud water draait op niets uit, de Chinese man achter de toonbank verstaat geen Nederlands of Engels en ook gebarentaal haalt bij hem niets uit. Zonder water weer naar buiten waar ik wel een verwijzing zie naar een struisvogelfarm.

Die blijkt niet ver en we worden verwelkomd door een pronkende pauw en kopen een kaartje voor een rondleiding met een safariwagen.

Er zijn hier niet alleen struisvogels en emoes maar ook kleine zwijntjes, mooie duiven en wilde komkommers.

We drinken hier een koffie voor we verder gaan en we bij een kleine openbare baai komen waar het ook gezellig en mooi is, Draaibooi Beach. Hier heb ik geen leguanen gezien maar er waren wel strandkippen.

We eten daarom hier maar een kippenpootje met friet en een overheerlijke sandwich met tonijn, met als drankje erbij een klein flesje witte wijn die geserveerd wordt in een 'yoghurt' koeler.

Op de terugweg rijden we nog door Otrobanda en stoppen er om het Kura Hulanda te bekijken. Een spa hotel dat er meer uitziet als een klein dorpje met smalle straatjes, het slavernijmuseum met dezelfde naam is echter gesloten.
Vanavond koffer pakken en bijtijds naar bed, wekker loop morgen om vijf uur weer af.

woensdag 5 april
Om zes uur staan we bij de autoverhuur waar het shuttlebusje staat te wachten voor het vervoer naar naar het vliegveld. We vliegen met Pawa (nooit eerder van gehoord) via de Dominicaanse Republiek naar Miami. De rij is lang en het schiet niet op. Als we eenmaal aan de beurt zijn is het kwart over zeven terwijl er op onze instapkaart staat dat het boarden om kwart vóór zeven is. Ook als we eenmaal aan boord zijn duurt het nog een uur voor we eindelijk kunnen vliegen. Iedere local heeft zoveel handbagage bij zich dat het gangpad volstaat met koffertjes en tassen. wat een chaos, er lopen nog net geen kippen door het gangpad.
Dat men dat niet bij het inchecken een beetje in de hand houdt wreekt zich nu. De crew besluit uiteraard dat alles eerst een veilig plekje moet krijgen in het ruim voor we de lucht in kunnen.
Vertraging al met al ruim een uur.
Als we de tussenlanding op Santo Domingo hebben worden we met spoed naar de volgende vlucht geleid, eerst weer controle, schoenen uit, laptops open, enz. enz. Opschieten mevrouw, de vlucht wacht speciaal op u. Ja hallo, ik heb die vertraging niet veroorzaakt. Ik krijg niet eens de tijd om mijn veters te strikken.
O.o, probleem nummer zoveel, en alweer het ontbreken van een retourvlucht. Na wat heen en weer bellen, vragen, mogen we dan toch verder. Als laatste stappen we in het vliegtuig wat heerlijk rustig is maar we stijgen nog steeds niet op, het wachten is op iets wat niet benoemd wordt maar hoogst waarschijnlijk zijn het onze koffers, die nog uit het andere toestel tussen alle pakken, koffers en zakken gevist moeten worden. Door al dat wachten, rennen en vliegen hebben we niet eens een kop koffie of iets te eten kunnen kopen. Gelukkig krijgen we een soort van ontbijtje in het vliegtuig. Aangekomen op Miami is het nog een takkeneind lopen voor we bij de douane zijn, en die nemen, zoals gewoonlijk de tijd. Het duurt een uur voor we aan de beurt zijn, nadat we maar van rij gewisseld zijn want er was ook nog wisseling van de wacht. De douanier die we treffen is gelukkig niet al te chagrijnig, en ook geen problemen met een niet geboekte retourvlucht of mijn vingerafdrukken dit keer, en krijgen we een stempel voor zes maanden, dank u en tot ziens.
Eén voordeel is er dan weer wel, de koffers kunnen we direct van de band halen en doorlopen naar het platform waar we een shuttle naar het hotel moeten vinden. Die komt gelukkig vrij snel en we zijn binnen een klein kwartiertje bij ons hotel.
Koffers op de kamer en een light biertje op het terras aan het water, net wat we nodig hadden.

Omdat we nog geen auto geregeld hebben gaan we lopend op weg naar een restaurant. Volgens de gps van Gerard is dit pakweg een kleine 800 meter, tot we eenmaal op weg zijn en de gps ineens iets heel anders aangeeft, 3½ km. Daar heb ik even geen trek in en mijn voeten beginnen tegen te stribbelen. We moeten dat ook nog eens terug straks. Dan maar iets in het hotel eten.

donderdag 6 april
Een rustig dagje vandaag. Even geen zin om iets te doen en na het ontbijt nestelen we ons dan ook aan het zwembad met een tijdschrift.
Heel lang blijven we de enigen hier maar na een uur of twaalf komen er wat meer mensen even liggen.

Om half twee houd ik het voor gezien en ga mijn koffer opnieuw indelen want ik kan niets vinden in deze chaos. Als dat klaar is komt de laptop weer op schoot om te zien of er nog iets interessants te vinden is. 

Om half vijf gaan we met het shuttlebusje naar het vliegveld om onze huurauto op te halen.

Op de terugweg wat inslaan, waaronder een koelbox voor in de auto zodat we, als we op pad gaan, dingen koel kunnen houden. Bij Dollar General kost ons dat slechts $ 2,50 en daarna gaan we wat eten.

vrijdag 7 april
Vandaag wisselen we van hotel maar eerst gaan we Ocean Blvd. Heerlijke temperatuur om te wandelen langs alle mooie Art Deco hotels en het brede strand.

We drinken nog ergens een glas sinaasappelsap en dan is de parkeertijd weer om. We mogen op dit stuk maar parkeren tot 13.00 uur, daarna niet meer.
Ik vind het wel genoeg ook, ik heb de foto's die ik wil en verder kan het hele geflaneer me gestolen worden.

We stappen weer in de auto en gaan verder naar ons volgende hotel.

Het is druk dus het duurt wel even voor we er zijn. We verkennen even waar het hotel precies ligt en gaan dan eerst een hapje eten en geld tanken. Om tien voor drie stappen we de lobby binnen en melden we ons. O, u bent wel vroeg om in te checken. Hoezo? Tien minuten maar, ja maar de kamer is nog niet klaar en dat duurt nog wel een minuut of twintig. Ook goed, gaan we eerst wat boodschapjes doen. Om vier uur zijn we terug. Sorry, maar uw kamer is nog niet klaar, het duurt nog heel even.
Hè? Ze hadden toch maar twintig minuten nodig en we geven ze er zestig. Excuses, excuses, en na wat gebel met de leiding (niet door ons hoor), krijgen we een gratis upgrade naar een suite en een presentje van het hotel.
We komen in een supergrote kamer terecht en willen voor zo'n upgrade wel vaker een uurtje wachten.

Bonaire > Curaçao 25 - 31 maart (week 2)

zaterdag 25 maart
Ja, wat gaan we vandaag doen. Naar de wekelijkse zaterdagmarkt? Ja, waarom niet. Tegenover Warehouse supermarkt moet het zijn. En ja hoor, het is hier ook. Zeker wel vier of vijf kraampjes met plantjes, kleding en eten. That's it.
We nemen de moeite niet om te stoppen en rijden dan ook door naar Seru Largu.

Op deze top heb je een mooi overzicht over het eiland en zou je zeker bij helder weer erg ver kunnen kijken.

Nu hebben we, zolang we hier zijn, nog niet echt een onbewolkte dag gehad maar ik denk dat we daar ook maar blij om moeten zijn. Zoals nu is het al warm genoeg en zijn we blij met een enigszins bedekte lucht.
Bovenop de 'berg' staat een (volgens mij) mangoboom en er hangen veel vruchten in. Door de wind is hij één kant opgegroeid.

Op de terugweg slaan we appelazijn in, want we willen er alles aan doen om de jeuk een beetje draagbaar te houden en dit moet beter helpen dat 'gewone' azijn. In ieder geval geeft het wat verlichting.

zondag 26 maart
Gisteren hebben we het er samen al over gehad, we gaan hier weg. We zijn dusdanig gestoken en lopen de hele dag te wrijven/krabben, dat we besloten hebben dat het genoeg is en hebben een vlucht geboekt voor a.s. woensdag. We kunnen niet buiten, maar eigenlijk ook niet binnen zitten of we worden belaagd door die krengen en nu zijn we het zat.
De hele ochtend besteden we dan ook om gunstige vluchten uit te zoeken en natuurlijk een plek om te overnachten. De bewoners van het huis op Bonaire stellen we op de hoogte van onze plannen en verzekeren hen dat het voor hun plannen geen consequenties zal hebben. Het geeft voor ons in ieder geval rust en opluchting nu dit alles geregeld is. Hotel voor Miami zoeken we van de week dan wel weer uit.
Vanmiddag stellen we ook de buren hier op de hoogte van ons vertrek zodat zij de verzorging van de hond weer kunnen overnemen.
Vanavond naar de film Hidden Figures gekeken over het verhaald van drie zwarte vrouwen die met hun wiskundige berekeningen, heel veel hebben betekend voor de ruimtevaart.

maandag 27 maart
Nog één weg te ontdekken, Kaminda Lagun. Deze leidt naar een lagune en misschien wel een leuk uitje voor vandaag. Moeilijk is de weg niet, zesde straat links en alsmaar rechtdoor. En ja hoor, daar is de lagune.

De omgeving is echter wat shabby, veel afval en weinig reden om hier even aan het kleine strandje te blijven. Ik neem nog wel een foto van een wel heel bijzondere speling van de natuur, een boom die dienst doet als entree.

Op de terugweg proberen we via een andere weg nog wel aan de andere kant van de lagune te komen want we hebben gezien dat daar een aantrekkelijker standje is en ook wat mensen in het water. Het blijkt een dirt road te zijn en na een poosje rijden hebben we het water nog steeds niet in zicht, wel waarschuwingsborden dat het hier een schietterrein betreft en we keren dan ook maar terug omdat we hier zeker geen lekke band willen riskeren.
Vlakbij het vliegveld staan leuke gekleurde huisjes in aanbouw, behorende tot het Courtyard Marriott Hotel.

We halen nog een broodje en lunchen thuis op het terras, nadat ik me eerst goed heb ingesmeerd met Deet. De levensmiddelen die we eerder deze week hebben ingeslagen, moeten we of opmaken of weggooien voor we woensdag vertrekken. Dat wordt nog even dooreten en drinken dus.
Vanavond naar Brimstone gekeken.

dinsdag 28 maart
Voorbereidingen treffen voor ons vertrek van morgenochtend vroeg. Koffers pakken, schoonmaken, afval wegbrengen bij de milieustraat, auto weer voltanken, wassen enz. enz., maar dan wel op een Caribbean tempo.

woensdag 29 maart
De wekker loopt af om kwart over zes. Snel koffie zetten, boterhammetje klaarmaken en zorgen dat alle afval is verwijderd en afwas is gedaan.
De laatste dingetjes nog even snel in de koffer. De taxi is er sneller dan besteld, dus dat wordt nog even haasten.
De sleutel met een briefje voor de buren dat de hond al eten heeft gekregen en of ze de vuilnisbak morgen aan de wegkant willen zetten, want er zitten levensmiddelen in die we niet opkregen.
Ruim op tijd komen we bij het vliegveld aan en kunnen daar nog rustig even zitten voor we in kunnen checken. Zoals verwacht is het allesbehalve druk.

Precies op tijd kunnen we naar ons vliegtuigje dat ons in 25 minuten naar Curaçao zal brengen. 

Het is een heel klein vliegtuig waar in totaal tien mensen in kunnen. Voor mij is dit de eerste keer in zo'n ding maar als we eenmaal in de lucht zijn, vind ik het geweldig.

 

Als we over de rand van het eiland vliegen zie ik aan de kade de mooie vijfmaster liggen die we, toen we bij het vliegveld zaten al aan zagen komen.

Nadat we met een taxi naar ons hotel zijn gebracht en de koffers op de kamer hebben gezet gaan we op zoek naar een kop koffie en nog iets te eten.

Na het een en ander verkent, geluncht en nog wat gedronken te hebben, wil ik eigenlijk maar één ding, douchen en nog even slapen in een koele kamer. Ik ben bijna oververhit geraakt van deze warme, klamme ochtend. Gerard gaat nog op zoek naar een krant en laat me lekker even mijn gang gaan.
Dit doet me goed en na een poosje komt Gerard, met krant, ook naar het hotel. We kijken nog even naar het journaal en DWDD en gaan daarna op pad naar een leuk plekje voor het avondeten.
We lopen de straatjes door en kijken hier en daar op een menukaart en vinden even later een prima plekje aan de waterkant met zicht op de welbekende drijvende brug. Ook de vijfmaster van vanochtend zien we nu in vol ornaat hier aan de overkant liggen.
Wat zitten we hier lekker en zeker nu het in de avond gelukkig wat beter uit te houden is. We bestellen wat van de menukaart en nemen er een fles rosé bij, zodat we nog een tijdje kunnen blijven zitten en alle bedrijvigheid op en om het water goed kunnen bekijken.
De brug gaat herhaaldelijk open en als er een blauwe lamp brandt, duurt het wel even voor hij weer dicht zal gaan en komen de pontjes direct in actie om de mensen van en naar de overkant te brengen. Brandt er echter een oranje lamp, dan is de opening maar van korte duur.
Na de koffie wandelen we rustig aan weer richting hotel en willen toch nog wel even ergens wat zitten voor we naar de kamer gaan maar de meeste tentjes zijn al dicht, terwijl het nog maar net half tien geweest is. Alleen het terras waar we vanmiddag ook geluncht hebben is nog open dus drinken we daar een laatste drankje en gaan daarna naar de kamer.
We zijn van Bonaire gevlucht vanwege de insectenbeten die we in overvloed hebben opgelopen, maar we ontdekken vandaag toch ook weer enkele nieuwe bulten, of die nu hier zijn opgelopen of dat ze nog van gisteren of vanochtend zijn, is nog maar de vraag, dus ik blijf volharden in smeren.
Gerard heeft uitgezocht dat het ook wel eens 'no see ums' kunnen zijn. Die zie je niet maar zijn niet minder kwaadaardig. Dat zou best wel eens zo kunnen zijn want eigenlijk hebben we nooit gezien of gehoord wie ons nu steeds zo te grazen nemen. Misschien beschuldigen we de muggen van iets wat ze niet gedaan hebben, wie zal het zeggen.

donderdag 30 maart

Na het ontbijt even langs de receptie en vragen of er een andere kamer beschikbaar is. Wij zitten aan het eind van een gang direct naast de 'machinekamer' van de airco. Zelfs als wij de airco niet aan hebben, hebben we wel de herrie ervan. Gelukkig is het hotel niet volgeboekt en kunnen we uit diverse kamers kiezen. We kiezen voor één op de topetage waar we zelfs nog meer ruimte hebben dan in de andere kamer en krijgen er ook nog een koelkastje bij. Wat een service. Nu kan ik wakker worden zonder hoofdpijn van het doorlopende harde gezoem. Dit uitzicht is toch niet echt verkeerd?

Als we onze spullen verkast hebben gaan we naar buiten. We lopen vanuit het hotel naar de overdekte markthal en steken de brug over, slaan rechts af en als we aan het eind van het water zijn, slaan we links af en komen zo bij een stuk waar prachtige huizen direct aan de kust staan.

Echter geen enkele kans om bij het water te komen dus keren we terug en komen dan ook langs minder mooie huizen.

Uiteindelijk weer bij de Handelskade met de pontjesbrug.

De toeter van de brugwachter gaat af en de blauwe vlag is gehesen, dat kan dus nog wel even duren voor we naar overkant kunnen. We nemen dit keer het pontje.
In Otrobanda bekijken we wat straten en het winkelcentrum en slenteren weer terug.

We zoeken naar een koel plekje want het is weer verknetterend warm en klam. Bij een terrasje direct tegenover de Handelskade, dus het mooiste uitzicht, nemen we een flesje water en als de dorst eenmaal gelest is ook nog een biertje. We zitten hier prima met een heerlijk muziekje op de achtergrond.
We gaan lunchen bij een van de kraampjes bij de overdekte markthal, doen wat boodschapjes voor in de koelkast en nemen een siësta, daarna Happy Hour.

Het is vanavond overal gezellig druk, overal zijn er kraampjes langs de straat en de winkels zijn zowaar ook langer open. Er is veel muziek, zo ook voor ons hotel op de hoek bij een gezellig
eettentje. Dit was gisteren gesloten maar vandaag kunnen we er wel terecht. Als specialiteit is er vanavond vlees van de BBQ. We zoeken een tafeltje waar we in de open lucht zitten en niet onder het enigszins warme afgedekte deel. Nadeel is echter wel dat de wind soms onze kant op staat en we in de volle laag van de BBQ-rook zitten.
We bestellen ook het BBQ gerecht en dat was een goede keus, met z'n tweeën krijgen we het volle bord met diverse soorten vlees niet leeg.

vrijdag 31 maart
Wat was het een goede keus van ons om naar Curaçao te gaan. Het is hier gezellig en blijken tot nu toch geen extra bulten opgelopen te hebben. Zalig zo'n jeukloos bestaan!!
Na het ontbijt nemen we eerst een glas sinaasappelsap om de hoek en lezen de krant.
We doen iedere dag even een rondje langs de drijvende markt, over de brug naar Otrobanda enz.

We lopen wat winkeltjes binnen op zoek naar een leuke magneet voor thuis, dat valt nog niet mee om er één te vinden die een klein beetje leuker is dan het gros.

Overal hebben ze haast hetzelfde assortiment, maar ik vind er uiteindelijk toch één die me bevalt. Voor Gerard kopen we een zonnebril, die van hem is hij vergeten mee te nemen.

We gaan lunchen op het terras aan de overkant waar we gisteren ook zaten. We nemen allebei een Johnny's Cake met vis, waarbij de ogen van de bediende gisteren zo begonnen te glinsteren toen we vroegen wat het eigenlijk was en hij ons verzekerde dat we het erg lekker zouden gaan vinden. 

 

Nou, we kunnen je vertellen, het is heerlijk.
De op passagiers wachtende taxichauffeurs spelen heel fanatiek een spelletje domino en schelden elkaar af en toe de huid vol, en het gaat helemaal nergens over want er wordt niet om geld gespeeld.

De leuke nummerborden van het eiland. Deze drie suikerdiefjes zijn gemaakt van allerlei elektronische onderdelen.

Onze tweede week zit er inmiddels op.