Aanloopperikelen voor de vakantie

vrijdag 27 januari
In de aanloop naar ons lange verblijf in het buitenland gaat er natuurlijk hier in huis weer van alles stuk, zodat we ongeplande uitgaven moeten doen. Jammer, maar het is ons vaker overkomen.
Als eerste is de wc beneden aan de beurt, de waterstop werkt niet meer goed. Gelukkig hebben we boven nog een wc dus de buren hoeven we niet lastig te vallen, maar het moet wel opgelost worden. Nu heb ik zo mijn wensen voor een nieuwe wc (want wilde al langer toch eigenlijk al eens iets anders) dus dat wordt even zoeken. We vinden wel iets wat ons lijkt maar, ook dit moet natuurlijk ons weer overkomen, niet op voorraad. Als tijdelijke oplossing kopen we dan maar een nieuwe vlotter enz., of hoe het ook mag heten en Gerard weet de waterhuishouding weer aan de praat te krijgen. Nieuwe wc moet dan maar wachten tot na de vakantie, net als een nieuwe douchewand, die op maat gemaakt moet worden.
Als tweede begeeft de vaatwasser het, warmtepomp kapot. Nu is de onze reeds 8½ jaar oud, en reparatie bijna net zo duur als een nieuwe, dus op naar de winkel voor een nieuwe.
Hebben we nog nummer drie, nieuwe bureaustoel (zit ineens heel veel speling op het onderstel),

en nummer vier een nieuwe waterpik (oude lekt) enz. kortom, met ook nog een forse grote beurt voor de auto erbij, lopen de kosten behoorlijk op.

maandag 13 februari

Alles is inmiddels weer aangeschaft, hersteld en in orde voor de komende tijd, zelfs de oude douchewand is inmiddels door Gerard voorzien van een nieuwe plaat en afdichtstrippen.
Daarna heeft hij ook nog rondom de kit vervangen waardoor het weer helemaal als nieuw oogt.
Vervangen is niet langer meer nodig, dat scheelt dan gelukkig weer een hoop geld.
Vandaag hebben we afgesproken met onze ruilpartners uit Bonaire, die deze week toch in Nederland zijn, voor een tweede ontmoeting. Ze komen rond twaalf uur en we hebben een lunch voor ze klaargemaakt. Eerst een kop koffie en dan aan tafel. We hebben van alles te bespreken en wisselen de sleutels uit.

Nu alleen nog even een paar weken wachten en we kunnen aan onze lange vakantie beginnen.

zaterdag 25 februari
Volgens de TUI site zouden we gisteren al online kunnen inchecken, wat echter niet lukte. Dan vandaag maar even bellen met TUI. Na ruim een half uur in de wacht te hebben gestaan kan ik mijn vragen stellen. Ik leg uit dat we via Tripsta onze vlucht hebben geboekt en het online inchecken niet lukt. Na alles gecheckt te hebben maakt de aardige dame een nieuw boeking voor ons aan met nieuwe inloggegevens. He he, een uur later kan ik dan eindelijk inchecken en de door ons gewenste stoelen reserveren. Extra beenruimte voor Gerard lukt nog wel maar een stoel naast hem is niet voorradig, dan maar een stoel direct achter hem, gelukkig wel aan het raam. Dit is voor mij op een dagvlucht een vereiste, ik wil alles zien. O, ja, ook nog even ruimbagage reserveren want maanden op reis met alleen maar handbagage gaat niet lukken, zeker niet als de handbagage mijn cameratas is.

zondag 26 februari
De bevestiging van andere stoelen is binnen, de E-tickets zijn uitgeprint maar van de ruimbagage heb ik nog steeds geen bevestiging ontvangen terwijl het bedrag al wel van mijn rekening afgeboekt is. Toch nog maar eens kijken of alles wel goed in de boeking staat. Wel, verdorie, kom ik er weer niet in met de opgegeven inlogcode. Ik klim weer in de telefoon en wonderwel dit keer geen wachttijd en krijg ik direct iemand aan de lijn. Na alle gegevens doorgenomen te hebben krijg ik opnieuw een code die dan wel moet lukken. Dank je wel en ik ga het proberen.
Niet dus, blijkt ook niet te werken.
Ik heb het een beetje gehad en wil niet nog eens bellen. Ik maak wel een print van het afschrift.

donderdag 2 maart
De afgelopen dagen extra wasjes gedraaid om alles zo schoon mogelijk achter te laten. Nu alleen het winterdekbed nog een wasbeurt geven. Gelukkig zijn er tegenwoordig benzinestations die een voorziening hebben waarbij je voor €8,= veel volume kunt wassen, zo ook bij ons in de wijk. Als we bij de machine de gebruiksaanwijzing doornemen komt er een mevrouw vragen of we weten hoe het werk. Nog niet, daarom lees ik dit.
Behulpzaam als ze is drukt ze alvast voor ons op de knop en kan ik de munten erin stoppen. Nou, die hulp had ik liever niet gehad, ze drukt namelijk op de knop voor de verkeerde automaat, alles komt goed alleen nog vier extra munten erin, zegt ze. Niks goed dus. Geld weg en er moet iemand bij gehaald worden om dit weer recht te breien, beide machines staan nu te knipperen en werken geen van tweeën.
Mevrouw twee komt erbij en lost het op. Dekbed erin en Gerard en ik kunnen intussen boodschappen doen. Als we terugkomen ligt ons dekbed schoon voor ons klaar. Toch wel handig zo'n voorziening in de buurt, maar volgende keer hoef ik geen hulp meer.

vrijdag 10 maart
Weersvoorspelling voor vandaag; zonnig en droog. Mooie dag om de tuin schoon te maken dus. Omdat het vannacht nog iets heeft gevroren doe ik eerst de boodschappen maar om half twaalf verkleed ik me, trek korte broek en slippers aan en zet de hogedrukspuit klaar. Het zonnetje is echt lekker maar als we halverwege zijn wordt de bewolking dikker en zakt de temperatuur, maar het moet toch af vandaag. Ik ga stug door en twee uur later is de tuin schoon, maar zijn mijn voeten inmiddels ijsklonten geworden van al dat koude water.

Voor Gerard nog even door gaat met de poort cleanen, spuit hij eerst alle vuile spetters van mijn benen en kan ik naar binnen om me af te drogen en iets warmers aan te trekken.

Als de stenen weer opgedroogd zijn, zetten we alles weer op zijn plaats en binden we de planten op, blij dat dat ook weer achter de rug is.

zaterdag 11 maart
Nog even naar het tuincentrum voor een extra rek om de planten op te binden en naar Delft om Delftsblauwe blikjes met stroopwafels, als welkomstpresentje voor onze gasten te halen.
Vanavond een "uitzwaai" borrel met de buren en ons hulp-echtpaar uit duizenden (Jolanda en Cees), die bij wisselingen in onze afwezigheid zorgen dat alles op orde is voor onze gasten.

maandag 13 maart
Op de valreep krijgen we vandaag ook nog een nieuwe wc. Mooi!
De kinderen komen vanavond eten want die zien we ook een tijdje niet. Gelukkig zullen we contact houden via Skype.

vrijdag 17 maart
De laatste cleaning is gedaan, koffers staan gepakt. We zijn er klaar voor.

Escher in het Paleis

dinsdag 7 februari
Met een paar leden van de fotoclub gaan we weer op pad. Geen lezing vandaag maar een bezoekje aan het Escher Museum in het Paleis aan de Lange Voorhout in Den Haag. We hebben afgesproken elkaar te treffen bij de Stationshuiskamer. Als ik met de Randstadrail het station binnenrijd zie ik hen al zitten, drie dames achter het raam (haha). Iedereen heeft thuis al iets gegeten dus gaan we alleen voor de koffie.
Twee dames gaan verder met de tram en twee (waaronder ik) lopen naar het museum. Achteraf blijkt dat wij er eerder zijn dan de tramreizigsters omdat zij, door alle opbrekingen, ook nog een eind moeten lopen.
Het ruime luxe  trappenhuis.

Trappenhuis van de dienstbodes (ook niet gek).

De tentoonstelling is verspreid over diverse etages en hangen in mooie paleiszalen, die allen een aparte kroonluchter hebben, variërend van paraplu tot zeepaard. Mijn smaak is het niet.

Gelukkig zijn de andere kunstwerken dat wel.

 

Een wandtapijt in het grote trappenhuis.

Niet van Escher maar ook intrigerend. 

In het museumwinkeltje hebben ze uiteraard van alles te koop wat enigszins met Escher te maken heeft zoals, sleutelhangers, puzzels, tekeningen, puzzels maar ook leuke rubberen sieraden.

Nadat we alle etages hebben bekeken gaan we op het Plein nog iets drinken en pakken dan de tram weer richting huis.

To Audrey with love

dinsdag 10 januari

Ons niet zo lang geleden opgerichte museumclubje gaat er vandaag weer op uit voor een lezing over Ameland en Terschelling, maar eerst nemen we een kijkje bij de tentoonstelling van Givenchi en zijn creaties voor Audrey Hepburn.

De tentoonstelling loopt al een tijdje maar ondanks dat is het behoorlijk druk.

We verliezen elkaar al snel uit het oog maar dat geeft niet want we vinden elkaar wel weer bij de lunch.
Als we hiervoor een plekje hebben gevonden in de binnentuin sluit Rob zich ook aan voor de lunch, hij heeft niet zoveel met haute couture.
De lezing is ook druk bezocht en de spreker weet een leuk verhaal te vertellen bij zijn mooie foto's over genoemde Waddeneilanden.

Happy New Year

Merry Christmas

Verrassingsuitje

vrijdag 2 december
Dat er nog iets in het vat zit voor dit weekend weet ik al, maar de spanning wordt na dit bericht nog wat verder opgevoerd.
"Hi Ma, morgen om elf uur klaar staan (met pa). Neem spullen mee voor 1 overnachting en vergeet paspoort niet. Meer zeggen wij niet".
Het koffertje is nog niet opgeborgen na ons bezoekje aan Friesland en staat klaar om opnieuw gevuld te worden.
Ik heb geen idee wat me staat te wachten wat het pakken iets moeilijker maakt. Ik zet ook maar wat te drinken en knabbels klaar voor morgenavond, mocht het zo uitkomen.

zaterdag 3 december
Elf uur precies zijn ze hier.
"We zeggen nog niets, rijd maar achter ons aan".
Dat doen we dan maar. Het gaat richting België waar we iets over de grens stoppen voor een broodje en wat te drinken. Door maar weer. Volgende stop onder een heel hoog viaduct, maar dat is niet de attractie. We lopen de straat een eindje terug en komen bij de ingang van de grotten van Remouchamps.

Wat is dit nou, zijn ze gesloten. De jongens zijn heel verbaasd want thuis hadden ze uitdrukkelijk de site bezocht om zeker te zijn dat het open moet zijn. Ook nu staat er op de site nog steeds geopend. Navraag bij het naastgelegen VVV kantoor leert dat het pas de eerste keer is dat ze een wintersluiting houden en blijkbaar de site niet hebben aangepast. Wat nu. Overleg met de VVV mevrouw, terwijl wij buiten wachten om de spanning er in te laten.
Na een ritje van pakweg 25 km. zijn we bij een andere attractie, een biermuseum in Anthisnes.
We krijgen een summiere rondleiding door het gebouw en mogen op eigen gelegenheid verder rondlopen.

Na de toren te hebben beklommen gaan we in de bierkelder een biertje drinken. In het winkeltje wordt nog het één en ander ingeslagen en gaan we verder op pad.
We eindigen uiteindelijk iets buiten Leuven, in Heverlee,  waar er kamers zijn gereserveerd in een tot prachtig hotel omgebouwd voormalig klooster: The Lodge.

Nadat we de bagage op de kamers hebben gezet nemen we de bus, die voor het hotel stopt, naar het centrum van Leuven.

Natuurlijk belanden we in een kroegje waar we een biertje drinken (Café Belge) aan de Grote Markt, daarna iets eten bij De Rector aan hetzelfde plein, cocktailtje bij Bar Nine lekker buiten achter glas.
Als laatste gaan we bij The Capital, waar ze 2.000 biertjes zouden hebben, nog binnen voor een laatste biertje. De jongens kiezen er uiteindelijk één uit de dikke bierbijbel en het blijkt dat ze er géén 2.000 hebben maar hooguit 1.999. Het gewenste bier hebben ze namelijk niet.

Het is inmiddels hoog tijd om op pad te gaan voor de laatste bus maar de bushalte waar bus 2 moet stoppen blijkt niet te vinden, de nummering begint bij de centrale halte bij 3. Ja, wat nu, lopen is toch wel ver. We nemen een taxibusje met een alleraardigste chauffeur die ook nog eens muziek op verzoek laat horen. Als we terug bij het hotel zijn (waar we een hele gang voor onszelf hebben waar onze kamers aan liggen), pakken we een stoel van één van de andere kamers en installeren ons in de onze. De jongens nemen nog een laatste, in het museum gekocht biertje en we spelen een spelletje 'raad de plaat en uitvoerende artiest' tot we om tegen drie uur dan toch maar onze bedden op gaan zoeken.

zondag 4 december
Het was behoorlijk koud vannacht, de daken zien er wit en koud uit.

Na een erg kort nachtje slaap komen we elkaar aan de ontbijttafel weer tegen. Gerard en ik hebben ons koffertje al gepakt dus kunnen we, na deze te hebben opgehaald en uitgecheckt, de autoruiten alvast ontdooien en een wandelingetje maken naar het aan de overkant liggende kasteel met grote tuin.

Alles is helemaal wit berijpt en ziet er prachtig uit. Gelukkig komt de zon al aardig door want het is wel berekoud.

We zien ± zes mensen in jagersoutfit met  grote roofvogels. Ik krijg te horen dat dit zgn. woestijnhaviken zijn.

De jongens hebben zich inmiddels bij ons gevoegd en kijken ook even rond. 

Dit grote waterrad zal niet veel meer doen, denk ik zo.

Een poosje later pakken we de auto en rijden naar Brussel. Parkeren in de garage bij de Grote Markt en lopen zo de stad verder in.
O, wat is het druk. Op de Grote Markt staat een heel grote kerstboom met veel mensen eromheen om een selfie te maken, het is dan ook werkelijk geweldig met al dat goud op de gebouwen dat nu zo mooi blinkt in het zonnetje.

Hier nemen we uiteindelijk niets te drinken want het bedienend personeel laat het afweten.

We lopen van links naar rechts en terug, door de vele straatjes en passage, langs de kerstkraampjes en komen zo bij het Délirium café terecht.

Om zelf, na de drankjes van gisteren, geen delirium te krijgen besluit ik maar om thee te nemen. Na een poosje zijn we de herrie en drukte hier wel zat en gaan verder de kou in.

Dit keer geen Manneke maar Jeanneke Pis.

We nemen bij Fritland een echt Belgisch patatje en lopen weer richting Grote Markt, waar het inmiddels nog drukker is geworden. De gebouwen staan nu allemaal in het gekleurde licht en de lichtshow is iets waar ook wij even bij blijven kijken voor we naar de garage gaan om de auto op te halen.

Het duurt pak weg drie kwartier om van -7 naar straatniveau te komen, zo druk is het in de parkeergarage.
Als we eenmaal buiten zijn is het nog niet over, ook hier chaos van verkeer dat dwars door elkaar heen een weg probeert te vinden en dan ook nog eens de vele stadsbussen die natuurlijk voor gaan.
Als we eenmaal de tunnels door zijn gaat de verdere thuisreis voorspoedig.
Na thuis nog afscheid te hebben genomen van de jongens en hen uitgebreid bedankt te hebben voor dit fijne verrassingsweekend gaan ook zij weer naar huis.