Landau in der Pfalz, week 2

zondag 20juli
Even een uitstapje naar Frankrijk, naar Wissembourg om daar een automuseum te bezoeken.  Het gebouw ziet er aan de buitenkant nou niet bepaald aantrekkelijk uit, maar het gaat om wat erin staat. 
Ik heb ze niet geteld maar er staan tientallen, vooral bussen, opgesteld waarvan de meesten lang voorbij hun houdbaarheidsdatum zijn. Gelukkig zijn er ook een paar redelijk gerestaureerd en kan je ook bij sommigen een kijkje binnenin nemen. 

Het is duidelijk een museum wat gerund wordt door vrijwilligers want alles staat door elkaar en is er geen rekening mee gehouden dat de werkelijk fotogenieke modellen zo staan dat je er een goede foto van kunt maken.
Als we alles wel zo'n beetje hebben bekeken gaan we het plaatsje zelf in op zoek naar een kop koffie en eventueel een ontbijtje. Het wordt voor beide een croissant met chocola en nog een ander zoet iets, bij gebrek aan iets beters. 
in Annweiler eten we nog een ijsje en rijden dan langzaamaan, tussen de wijnstokken door weer richting huis . 
Het is in huis echter zo warm dat ik na een poosje besluit in de slaapkamer te gaan zitten want daar is de enige ventilator en op standje 10 gaat het net.
De keukendeur op een kiertje gezet, zodat de vliegen weer weg kunnen in plaats van naar binnen, en dat helpt. Als ik later de keuken binnenkom om te eten, is er nog slechts één volhardende vlieg die nog geen zin heeft om te vertrekken. Gelukkig heb ik hier nog geen mug gezien maar hier en daar een hor zou toch wel lekker zijn geweest. Wat me dan heeft moeten prikken/bijten o.i.d. weet ik niet maar in mijn nek zit een aantal bulten bij elkaar die vreselijk jeuken en ik heb geen ander insect gezien dan de vliegen. Gelukkig heb ik een aantal jaren geleden in Spanje bij de Aldi een soort afterbite stift gekocht, met een metalen rollertje, die werkt uitstekend en koelt ook direct, dus smeren maar. 

maandag 21 juli
Bij Aldi hier op zoek naar een soortgelijke stift, niet dat hij op is, maar je kunt het maar beter op voorraad hebben. Helaas niet gevonden. Ja, via Ebay is het te koop voor "slechts" € 14,69, terwijl bij de Aldi dit slechts € 1,69 kostte. Ik zoek nog even verder.

dinsdag 22 juli
Het regent regelmatig maar we willen toch nog even weg. We gaan naar Bad Bergzabern. Vorige week zijn we er al eens doorheen gereden maar niet gestopt. We lopen een paar straten door en vinden een winkeltje met heel leuke glazen schalen en vazen. Ik zie wel een aantal dingen die ik nader wil bekijken en eventueel zelfs wel wil aanschaffen. Helaas, het winkeltje is wel iedere dag open maar slechts tot 12 uur. Laat het nu net bijna half één zijn. Jammer, dan maar ergens een bak koffie met iets lekkers erbij. 
Vanavond hebben we heerlijk gegeten bij Grieks restaurant Poseidon. Wat een fijn restaurant met heerlijk eten en een perfecte bediening.

woensdag 23 juli
We bezoeken vandaag de zoo in Landau. 

Best een leuke dierentuin, niet zo groot en er zijn veel hokken leeg of de dieren hebben zich zo goed verscholen dat we ze niet zien.

Heel actief zijn ze nou ook weer niet.

Na de route helemaal gevolgd te hebben willen we in het centrum nog wat gaan eten want ons brood was vanochtend enigszins beschimmeld, dus een paar plakjes komkommer en een paar kleine tomaatjes was mijn ontbijt. We gaan naar een restaurantje waar we vorige week goed gegeten hebben en als de ober komt wijst hij ons specifiek de lunchkaart aan waaruit we kunnen bestellen, vervolgens duurt het enige tijd tot hij terugkomt met ons drinken en wij eindelijk wat kunnen bestellen. Als wij de keuze doorgeven wijst hij ineens aan dat deze lunchgerechten slechts tot twee uur besteld kunnen worden en nu gelden er andere prijzen voor dezelfde gerechten. We leggen hem voor dat we vóór twee uur van hem de kaart hebben gekregen en de aanduiding welke prijskaart er geldt en dat hij er wel lang over heeft gedaan om onze bestelling te komen opnemen. Helaas is hij vastbesloten de duurdere menukaart te hanteren voor dezelfde gerechten maar hier gaan wij niet in mee. We drinken onze drankjes op en gaan verder. 

donderdag 24 juli
Waar zullen we heengaan vandaag? Het wordt Ludwigshafen. Nou, ik geef je gelijk een goede raad; blijf daar weg. Wat een verschrikkelijke stad, Natuurlijk heeft het veel te verduren gehad in de oorlog maar zo troosteloos als dit heb ik niet eerder gezien. We gaan maar weer naar Speyer, lekker druk,  gezellig, veel restaurantjes en terrasjes. De Dreifaltigkeitskirche is ook vandaag gesloten voor bezoek maar door de glazen deur kan ik wel deze foto nemen.

Na een paar uurtjes ronddwalen en hier een biertje, daar een broodje en als toetje en ijsje hebben we het wel weer gehad. We rijden nog maar net weg en het begint te plenzen. Vlak voor Landau is het weer droog en schijnt de zon. Wat een heerlijke relaxte middag. 

vrijdag 25 juli
Nog even een paar plaatsjes bezoeken in de omgeving. Allereerst naar Neustadt maar dan in het oudere deel. 

Wat is er toch aan de hand in Duitsland, overal waar we komen zijn ze aan het werk en staan er afzettingen, soms kan je hele straten niet in en echt overal staan deze lelijke hekken.

We drinken koffie met een stuk appeltaart erbij. Helaas ook nu weer veel wespen die mee willen eten. 
Na enige tijd ziet het er uit alsof het gaat regenen dus gaan we richting auto. Het blijft droog. Waar nu heen; het wordt Bad Dürkheim, we lopen hier wat rond tot we, naar ons geluk, een leuk pleintje zien vol met terrasjes. 

We zoeken een plekje een bestellen een glas bier. Het wordt ook nu weer donkerder en even later zien we bij een terras aan de overkant dat alle kussentjes snel worden weggehaald. Niet veel later gaat het echt los, het komt met bakken uit de lucht en het onweert ook maar wij zitten alsnog lekker droog onder een luifel.

Enige tijd later wordt ik toch wel een beetje nat en besluit ik, net als de overige gasten, naar binnen te gaan. Na een poosje wagen we het er toch op om weg te gaan. Nog niet helemaal droog maar het is te doen. Toch wel handig dat we paraplu's mee hebben,  wat dan niet zo handig is dat ze  nog in de kofferbak liggen. Als we op weg naar huis nog wat boodschappen willen doen breekt de hemel weer open en wachten we onder een afdak tot het iets minder wordt. Dat wordt een beetje langer dan verwacht en dan maar even nat worden, we zijn tenslotte niet van suiker en we trotseren de regen. Aangekomen in Landau is er niets aan de hand, zonnetje en droog.
Vanavond genieten we nog na van het heerlijke weer op het terras in de stad.

zondag 27 juli 
Het zit er weer op voor deze keer. Alles is weer aan kant en we rijden om half negen weg.
Heerlijk rustig op de weg nog, maar dat wordt wel iets anders naarmate het later wordt.
Toch verloopt alles prima en met een kleine tussenstop om iets te eten zijn we om twee uur in de middag thuis. 
Bij de buren schuiven we nog een uurtje of wat aan met een drankje om bij te praten waarna we thuis verder gaan met uitpakken. 

Landau in der Pfalz, Duitsland

zondag 13 juli
Om iets voor 9 zijn we gereed om te vertrekken voor de zoveelste huizenruil. Nu met iemand in Landau in der Pfalz.
Vooralsnog is het lekker rustig op de weg maar hoe verder we Duitsland in komen hoe drukker het wordt en dat komt hoofdzakelijk door alle wegwerkzaamheden en -versmallingen.
We maken een tussenstop om ergens wat te eten en gaan dan weer verder. Als we nog 2½ uur te rijden hebben geeft Gerard het stuur aan mij over want hij begint een beetje te knikkebollen en krijgt een beetje kramp in zijn linkerbeen.
Misschien wel goed ook want ik leg me er beter bij neer dat we in een file niet sneller kunnen en windt me ook een stuk minder op.
Om iets over 4 uur zijn we op de plaats van bestemming. De Duitse gasten zijn al een uurtje eerder bij ons huis aangekomen, maar die hebben dan ook minder files gehad, denk ik zo.
We lopen eerst een rondje door het huis en gaan dan even uitrusten voor we de auto leeghalen.
Er wordt wat heen en weer geappt tussen de gasten en ons zodat we alle vragen van beider kant, waarover onzekerheden zijn, beantwoord zijn.
Vanavond eten we bij een Grieks restaurant in Offenbach an der Queich en verder lekker niets.

maandag 14 juli
Vandaag nemen we een kijkje in het centrum van Landau en doen wat boodschappen. Vanavond geen zin om uit eten te gaan en nemen genoegen met een broodmaaltijd.

dinsdag 15 juli
Er is markt in het centrum waar we een kijkje nemen en tot de ontdekking komen dat dat niet veel om het hand heeft, Slechts enkele kraampjes. 

Dan maar weer verder, op naar Speyer, waar we een kijkje nemen in de grote kathedraal die er van buiten buiten mooier uitziet dan van binnen. 

We zien een aantal jonge mannen, volgens mij moeten dit pelgrims zijn, die ook een bezoek brengen aan de kerk.

We gaan eerst maar een een ontbijtje eten op een terras, waar we wel veel bezoek krijgen van wespen die ook een hapje willen mee-eten. 

We lopen nog een eindje verder de straat in maar niet te lang want Gerard heeft sinds vandaag bijzonder veel last van zijn knie en daardoor moeilijk kan lopen. Laat ik nou toch steeds denken dat ik degene ben met beperkte mobiliteit. Zo zie je maar weer, het kan altijd anders uitpakken.
Omdat het nog erg vroeg is rijden we naar Heidelberg, waar het behoorlijk druk is.

Als we op een terras even wat drinken, rijdt er een stretch limo met bloemen op de motorkap voorbij. Dit kan haast niet anders of er zit een bruidspaar in. Als we later nog wat rondlopen komen we op het plein bij het raadhuis, waar erg veel politieauto's staan en op de trap van het raadhuis staan veel agenten en zitten er ook een  paar op de grond. Wat ze precies doen en wat er gebeurd is, weten we niet maar we zien dat het bruidspaar iets verder op een bankje zitten met een ijsje. 

Kunnen zij door de gebeurtenis niet het raadhuis in en moeten zij wachten tot de commotie over is, we weten het niet, maar ze zien er niet geschokt uit en wachten schijnbaar rustig af. Als we later weer teruglopen naar de auto zien we op het plein waar we eerst een drankje dronken, de bruid met bruidsmeisje helemaal alleen, voor een huis staan wachten. Wat een vreemde situatie voor de misschien wel belangrijkste dag van je leven. 
Als we weer in Landau terug zijn besluiten we ergens een ijsje te eten en komen zo op een klein  pleintje terecht waar we de auto in een zijstraat parkeren. Als we net zitten komen er twee parkeerwachters aan en, om een eventuele bekeuring te voorkomen gaat Gerard er even naar toe om vervolgens elders een parkeerplek te zoeken. Intussen worden de ijscoupes gebracht, maar van Gerard nog geen teken, maar de ober is zo vriendelijk om zijn ijs nog even in de koeling te bewaren.
Het ijs smaakt heerlijk en het lukt ons ook nog om de wespen op gepaste afstand te houden.

woensdag 16 juli
Wat we vandaag gaan doen is nog even afhankelijk van de pijnlijke knie.
Omdat de regen soms met bakken naar beneden komt besluiten we lekker thuis te blijven. Behalve Gerard ben ik ook een beetje zielig, de heerlijke bergkaas die onze gastheer heeft achtergelaten geeft me helaas wat darmkrampen, jammer want ik vind hem wel lekker maar blijkbaar te heftig voor mij.  Ik probeer wat op mijn laptop te werken maar ook die heeft het vandaag niet helemaal. De stroomvoorziening werkt  dusdanig slecht dat hij af en toe uitslaat en flikkerend beeld geeft. Nu is hij ook al ongeveer tien jaar oud, dus binnenkort toch maar een andere aanschaffen, maar nu komt het wel slecht uit, zeker omdat ik ook nog wat voor de fotoclub moet verwerken. 
Om mijn darmen wat rust te gunnen eet ik vanavond alleen maar een schaaltje yoghurt met wat druiven en aardbeien. 

donderdag 17 juli
Vandaag is het heerlijk zonnig. We ontbijten onderweg een gaan langs de media markt om naar laptops te kijken maar het type dat wij voor ogen hebben is hier niet aanwezig. Het zit trouwens toch niet zo mee vandaag want ook een bezoekje aan Hornbach en MD drogist zijn onbevredigend. Of ze hebben niet wat we zoeken of het is zeker niet goedkoper dan bij ons thuis. 
We gaan maar eens iets leuks doen dan en rijden naar Annweiler, een leuk klein plaatsje waar we een lekker ijsje eten en wat ronddwalen. 

Op de terugweg nog wat boodschappen en weer naar huis, rusten met de knie. 

vrijdag 18 juli
Vanmiddag een bezoekje aan Karlsruhe.
Als we bij het paleis aankomen is er het een en ander veranderd ten opzichte van vorige keer,  overal opbrekingen en het duurt even voor we, via de omleiding, we op de juiste wel zijn en een parkeergarage in kunnen. Het is een klein stukje lopen naar het paleis waar we een kaartje kopen om binnen te mogen. 

Het is een museum met allerlei stukken uit Egypte, Griekenland, Byzantium enz. 
Zo te zien hebben de modellen het niet allemaal even makkelijk gehad.

Deze man moet een hele pilaar overeind houden terwijl de ander verdrietig kijkt, waarschijnlijk omdat hij zijn hand mist.

En dan deze mannen, die missen wel iets meer dan een enkele hand, behalve de middelste die staat er in volle glorie bij.

Ik had juist gehoopt dat we het paleis konden bekijken zoals het eruitzag in zijn glorietijd maar het enige wat we hiervan zien is een troon bij de ingang en een gezellig zitje ergens in een zaal.

Omdat het erg warm is en het naar de winkelstraat nog een eindje lopen is gaan we eerst even bijkomen op een bankje in de schaduw om vervolgens de auto weer uit de garage te halen, (de hoofdstraat en omgeving hebben we al eerder gezien) om via een leuke weg tussen de druivenstokken op zoek te gaan naar een gezellig terras om iets te drinken. Op de route die Gerard heeft uitgestippeld staan we plots voor de rivier waar we alleen met een pont over kunnen.

Gelukkig is hier wel een terras en kunnen we eerst wat drinken (wel tegen een dikke prijs). Terug in Landau zoeken we een ander terras op aan het plein waar dinsdag de markt was. De prijzen liggen hier een stuk gunstiger en betalen hier slechts de helft. 
We eten vanavond op een heel leuk plekje een schnitzel (je bent tenslotte in Duitsland), waarvan ik zoals de laatste tijd gewoon blijkt te zijn, de helft laat staan. Het was echt lekker maar voor mij weer teveel. Ik denk dat ik maar weer overstap op salades, dat bevalt me toch beter. 

zaterdag 19 juli 
Zo eerst maar eens wat wassen voordat het morgen gaat regenen. 
We zetten de deuren lekker wijd open, daar zijn de vliegen ook blij me, dan kunnen ze lekker even binnenkijken. Inmiddels zitten er een stuk of zes in de keuken. Alle etenswaren staat goed weggeborgen, dus daar hebben ze niets aan, maar dat gezoem irriteert wel.
Verder wordt het een rustdag. Goed voor de knie, alhoewel dat steeds beter gaat. 

Sérignan, Frankrijk

zondag 27 april
Het heeft de hele nacht geregend. Om 7 uur loopt de wekker af. Schoonmaken, matrassen weer op het juiste bed leggen en om half 10 controle. Goedgekeurd. We kunnen weg.
Op naar de kust en de zon.
Het is wel bewolkt maar toch zonnig. Ook nu zijn we vroeg op de nieuwe camping en kunnen we al terecht in ons andere stacaravan voor een week.

Deze caravan is kleiner dan de vorige maar het loopgedeelte is iets royaler, betere indeling. De auto kan hier niet naast de caravan maar heeft wel een eigen plekje iets verderop. We lopen dan maar heen en weer met onze spulletjes tot alles wat we denken nodig te hebben op z'n plek staat. Opnieuw bed opmaken, dit keer geen extra matrassen nodig, tijd voor een drankje op het terras. En, je gelooft het niet, maar om half 4 gaat het regenen. Het schijnt ons te achtervolgen. Zouden we het hebben verdiend of hebben we gewoon pech?
Tegen de avond wordt het dan toch nog droog. Er is veel water gevallen want overal liggen grote plassen.

maandag 28 april
Zon, lekker. We blijven.
Als het vandaag weer had geregend zonder zon, zouden we zijn vertrokken. Zonde van het geld dat we hebben betaald maar hier hebben we geen zin in, dan maar naar huis waar het al weken prachtig weer is.
Nu ga ik dan toch maar de koffertjes uitpakken en daarna naar Valras-Plage.

Als we aankomen zien we dat er markt is, dus druk, maar we vinden een plekje om te parkeren in een zijstraat van het hotel waar we ooit in een grijs verleden hebben gelogeerd. Gerard kan het zich niet meer herinneren maar ik herken veel.
Na ergens een ontbijtje te hebben gegeten gaan we inkopen doen en tanken. Vanmiddag bij ons onderkomen heerlijk in de zon.
We krijgen van Hugo uit Spanje het bericht dat heel Spanje plat ligt vanwege een algehele stroomuitval, ook Portugal heeft hier last van.

dinsdag 29 april
Weer zon. Nog geen bericht van Hugo, maar volgens internet moet de storing voor 99% opgelost zijn. In de loop van de ochtend krijg ik gelukkig antwoord dat het nu beter gaat. Gelukkig, want hij is een paar dagen naar het zuiden en moet vandaag weer terug naar huis en kan nu gelukkig weer tanken.
Gerard gaat op de fiets, die we bij het verblijf hebben gekregen, het park verkennen.
We lunchen bij het restaurant hier op het park. Gerard bestelt natuurlijk moules frites en ik een salade met vis op toast en vis (weet even niet meer welke soort) als hoofdgerecht.
Het restaurant ligt naast het zwembad wat tot de middag opengesteld is voor naturisten, die ook een naaktdeel op het park en strand hebben. Het terras is niet dusdanig afgescheiden van het zwembad dat je geen zicht zou hebben op de naakte mensen en ik kan me voorstellen dat niet iedereen gecharmeerd is om tegen slingerende piemels en deinende blote borsten aan te kijken onder het eten. Ik maak me er geen zorgen om maar een iets meer geblurd scherm o.i.d. zou meer gepast zijn.
(Op de foto, vanuit het restaurant zelf, is niemand te zien die aan het zwembad ligt, maar vanaf het terras dus wel).

Hierna gaan we naar Sérignan centrum en lopen wat rond en eten op het plein een heerlijke ijscoupe.
Terug bij de caravan is het in de zon te warm en in de schaduw te fris, dan maar een vest aan.

 

woensdag 30 april
Naar Bézier vandaag.

We willen boven op de heuvel uitkomen, bij de kathedraal, maar de straatjes zijn erg bochtig, steil en erg smal. Gelukkig is het allemaal éénrichtingsverkeer.

Bij de kathedraal krijgen we te horen dat er slechts 10 minuten zijn om binnen een kijkje te nemen, wat de reden is, vertellen ze niet maar als we binnenkomen zien we aan de bankjes allemaal strikken van tule geknoopt dat ik denk dat er een trouwerij gaat plaatsvinden.

Dit heb ik nog niet eerder gezien, een kinderhoekje in een kerk.

De 10 minuten blijken er slechts 5 want er wordt aan de bel getrokken en we moeten weg. Op een naastgelegen terras kunnen we misschien het bruidspaar zien maar helaas, we krijgen niets mee van wat er staat te gebeuren.
Als we in Valras-Plage aankomen, zijn we natuurlijk weer eens te laat voor de lunch en nemen dan maar een hamburger en een drankje aan de boulevard en een ijsje op weg naar de auto.
Vanavond met Hugo contact gehad over het verloop van de stroomstoring, die door veel Spanjaarden werd waargenomen om dan maar op straat met elkaar grootse bbq partijen aan te leggen. Ja, zo kan je van de nood een deugd maken, geweldig.

donderdag 1 mei
Feestdag, niet omdat Gerard en ik nou op deze datum getrouwd zijn, maar omdat het de dag van de arbeid is en alles daardoor gesloten is. (Volgens mij is arbeid juist werken en iets anders dan vrij zijn).
In Valras-Plage is het echter druk met toeristen en veel open. Om 12 uur zijn wij er om vissoep met rouille te eten, zo lekker.
Op weg naar huis koopt Gerard ook nog een korte broek en een pak koffie.

vrijdag 2 mei
Waar zullen we vandaag heen gaan? Waarom niet naar Narbonne, zijn we nog niet eerder geweest.
Het blijkt geen verkeerde beslissing te zijn. Leuke stad met terrassen langs het water.

We gaan de kerk even in maar deze keer neem ik maar één foto van in de kerk en een paar foto's van de vreemde gargouilles aan de buitenkant.

Als we wat straatjes doorlopen zien we een eenvoudig huis maar met een wel heel imposante voordeur. Ja, als je je niets verbeeldt, ben je ook niets.

Dat niet alle huizen een schoonheidsprijs verdienen is hier goed te zien aan de verschillende stenen die hier zijn gebruikt om deze muur op te trekken, een laag stuc kan hier geen kwaad.

Ook een mural kan al veel doen voor een fraaier beeld.

En wat te denken van deze versieringen om je balkonnetje te ondersteunen?

Weer terug heeft Gerard heeft trek in een gebakken ei maar we hebben geen boter of olie in huis, wel rauwe ham. Nou dan doen we dat toch, er zit vast wel iets van vet aan de ham, dus dat moet goed gaan. Nou, het gaat ook wel goed maar er ontstaat wel enige rookontwikkeling in de caravan waardoor de rookmelder afgaat met een enorm kabaal. Alle ramen en deur open om de herrie te laten stoppen. Er komt al snel een medewerker van de camping kijken of alles OK is, ja hoor, niets aan de hand, alleen een eitje bakken.
Het wordt nog vreemder vanavond, één van de campingstoelen die wij altijd bij ons hebben met vakantie, voor als we gaan picknicken, hebben we de hele week al binnen staan want die zitten beter dan de stoelen die standaard in de caravan staan, begeeft het en Gerard komt met de schrik vrij. Nu waren er van de week al aanwijzingen dat er iets aan de hand was want soms maakte de stoel een raar geluid maar we konden niet ontdekken waardoor en nu is het dus over en uit. de stang die onder de zitting zit is losgelaten doordat de plastic bevestiging gescheurd is. Ach, het moet ooit eens gebeuren, de stoelen zijn zeker al meer dan 12 jaar oud en hebben ons al die jaren een goede dienst bewezen.

zaterdag 3 mei
Vanochtend gelukkig voor het laatste het bed opmaken in de wel heel smalle slaapkamer. Het blijft een crime, met ± 20cm speling tussen het bed en de wand. Als je je bukt om de lakens en dekens onder te stoppen komt je achterwerk tegen de wand aan zodat je als het ware voorover klapt en boven op het bed terechtkomt.

We gaan nog lekker een poosje weg, naar Vias dit keer. We lopen langs de winkeltjes en scoren ook nog een poloshirt voor Gerard en een jurk voor mij. We eten bij een Mexicaans restaurant en dan is het wel weer welletjes voor vandaag.

Nu pakken en schoonmaken en alvast in de auto zetten wat we niet meer nodig hebben zodat we morgen snel weg kunnen voor de lange terugreis.

zondag 4 mei
Om prompt 9 uur staat er een medewerker voor de deur voor de eindcontrole en ook nu weer krijgen we goedkeuring om te vertrekken.
Wat een petdag om te reizen, verschrikkelijk druk op de weg met terugkerende vakantiegangers met auto's volgepakt en we komen dan ook telkens in een file terecht, net als je denkt het gaat wel weer, sta je weer vast. Tot overmaat van ramp is het ook nog eens erg slecht weer met regenvlagen die je zicht tot minder dan 75m beperken. We komen 1½ uur later in ons hotel bij Troyes aan dan gepland, maar we hebben dan ook zo'n 800km achter ons liggen. Beetje veel dit keer, daar zullen we eens over moeten praten Gerard en ik, want de afspraak was al jaren max 500km per dag te overbruggen.

maandag 5 mei
Wat een verschil met gisteren. Heerlijk zonnetje en een heel stuk rustiger op de weg.

Ook de afstand is vandaag gelukkig een stuk minder dan gisteren, zo'n 500km.
We zijn weer thuis.