Week 6: El Verger

zaterdag 14 mei
We gaan vandaag naar Calpe. Allereerst willen we de oude stad bekijken want daar zijn we nog niet eerder geweest. Ik weet dat er een straatje is met een trap die in de kleuren van de Spaanse vlag in geschilderd, maar waar precies? Eerst maar een ontbijtje regelen.
We lopen wat straatjes door en dan ineens als we om een hoekje kijken, zien we de trap .

We lopen nog wat verder en komen ook nog diverse murals tegen, die niet allemaal even mooi zijn maar het maakt het wel een stukje leuker dan alleen maar kale muren.

We zijn vlak bij het strand maar dan moeten we wel de steile straat naar beneden, niet erg maar onze auto staat in de parkeergarage op het hoogste deel van de stad dus zullen we ook weer terug omhoog moeten.
Dát doen we dus niet en halen de auto op en rijden langs het strand, wat toch niet zo uitnodigend is als we dachten, en rijden verder naar de andere kant van de hoge rots waar een boulevard ligt met allemaal restaurants en bars. We gaan ook wat winkeltjes binnen om te kijken of we misschien iets kunnen kopen wat wel leuk is om mee naar huis te nemen maar vinden niets wat ons aanspreekt. Dan maar een drankje voor we weer richting huis gaan.

In Ondara bezoeken we nog een groot winkelcentrum en kijken bij Carrefour of we daar dan misschien wat leuks kunnen vinden, we hebben in ieder geval brood nodig.
Wat leuks hebben we niet gevonden, wel brood.

zondag 15 mei
Er is markt in El Verger en we stappen in de auto om die te bezoeken. Als we de straat uitgereden zijn zien we dat langs de grote weg wel erg veel auto's geparkeerd staan en blijkt de markt aan de andere kant langs die snelweg te zijn. We hadden net zo goed kunnen lopen zo dichtbij is het. We zoeken een parkeerplekje en gaan de weg over en links af. Wat een gigantische markt is dit, het lijkt wel of die helemaal tot in Dénia loopt. Aan het eind via de andere kant weer terug en komen zo ongeveer weer uit waar we waren begonnen en hebben dan inmiddels wel dorst en moeie benen gekregen. Dan maar terug naar de overkant om wat te drinken en als we besluiten dat we hier geen ontbijt nemen en ook de rest van de markt tot volgende week bewaren gaan we richting Oliva, waar ik heb gezien dat er vlakbij het strand diverse restaurants zijn waar we ons geluk kunnen gaan beproeven.
Als we een Panini XXL met tonijn e.d. op hebben gaan we nog even bij het strand kijken en vervolgens richting auto om de oude binnenstad van Oliva te zien. Daar moet een straatje zijn dat er nog net zo uitziet als enkele eeuwen geleden. We hebben snel een plekje voor de auto in de buurt gevonden en lopen de rest.

En daar sta ik dan, van de andere kant af genomen door Gerard.

Wat een bizar straatje, je zult er maar wonen. Moet er niet aan denken, heel steil en alles loopt scheef.
We lopen hierna nog wat andere 'gewone' straten door en komen bij de kerk waar net mensen uitkomen die nog even napraten onder een grote boom.

Als we verder lopen zien we dat niet alleen het steile straatje vreemd is maar wat denk je van dit, een invalidenparkeerplek tegenover de parkeerplekken aan de andere kant van de straat.
Hoe denk je daar tussendoor te kunnen als beide plekken bezet zijn?

We gaan weer verder naar  Pego, waar we alleen doorheen rijden zonder uit te stappen.

maandag 16 mei
Volgens de beschrijving die hier in huis ligt moeten er vele restaurantjes en barretjes langs de kust zijn. Er is echter één probleem, vanaf de straat is dat niet of nauwelijks zichtbaar en we rijden dan ook diverse zijstraatjes in en lopen het strand op om de omgeving af te speuren. Eindelijk zie ik ergens in de verte wat parasolletjes staan en dat lijkt toch verdraaid veel op een terras.

We komen er uiteindelijk bij en nemen plaats want intussen lusten we wel wat, zeker nadat we hebben ontdekt dat op maandag erg veel zaakjes gesloten blijken te zijn.
Ik bestel een sandwich en een salade.
Mijn idee van een salade is toch iets anders dan wat ik krijg.
Een kwart rauwe ui, stuk rauwe bloemkool en een kwart tomaat en een friemeltje sla. Het is even knabbelen maar ik heb het toch maar opgegeten want veel groente heb ik de laatste tijd nog niet gehad.

dinsdag 17 mei
Gisteravond ben ik bijtijds naar bed gegaan want ik heb last van moeie en onrustige benen. Vanochtend is de onrust eruit maar nog steeds voelen mijn benen erg vermoeid aan. Vandaag blijf ik maar eens lekker thuis en kan dan ook eindelijk de foto's eens bewerken die in mijn blog gevoegd moeten worden.

woensdag 18 mei
Vandaag gaan we toch nog een keer naar Javea maar dan via een makkelijker weg, die vanuit El Verger niet via de berg hoeft. Als we daar aankomen volgt het dagelijkse ritueel van koffie drinken, ontbijtje en een wandeling maken langs het strand.

Ook lopen we enkele winkeltjes binnen en kopen bij een heel rijk gesorteerde winkel, die door Aziaten wordt gerund (een soort winkel van Sinkel dus) een nieuwe thee- en handdoek voor in de picknicktas. De oude heb ik aan het begin van de vakantie weggegooid omdat ik ze als een soort vaatdoek had gebruikt en niet meer schoon kon krijgen.
In de oude binnenstad nemen we ook nog een kijkje bij de overdekte markt, die eigenlijk meer weg heeft van een kerkgebouw dat een nieuwe bestemming heeft gekregen.

Dit hieronder is dus de echte kerk.

Nu we toch weer in de buurt zijn, gooien we ook de tank maar weer vol bij de voordelige pomp.
De rest van de dag brengen we door op het voorterras en vanavond bezoeken we goed beoordeeld restaurant waar we lopend heen gaan.
Als we eenmaal zitten heb ik het idee dat we eerder in een kennel zijn aanbeland dan bij een restaurant want er lopen zoveel honden rond en het geblaf is af en toe erg vervelend. Als er één begint vindt de rest dat ze er nog een schepje bovenop moet doen.
Gerard bestelt Fish & Chips en ik een Macaroni Bolognese. Net als we denken dat het eten wel wat lang op zich laat wachten, komt de serveerster vertellen dat de kok de macaroni opnieuw moet klaarmaken omdat het op de een of andere reden mislukt is. ???
Hoe moeilijk kan macaroni klaarmaken zijn?
Het eten is OK maar niet echt geweldig, in ieder geval niet zodanig dat we ons geroepen voelen hier nog een keer te komen, ondanks de lovende woorden van de eigenaresse van ons tijdelijke huis.

vrijdag 20 mei
In Gandia gaan we het Ducal paleis bekijken. De auto hebben we in de parkeergarage gezet en we lopen via de Passeig de les Germanies richting Calle Duc Alfons el Vell, waar het paleis ligt. Als je het niet weet zou je er zo aan voorbij lopen. Het paleis is slechts op één etage toegankelijk maar daar is voldoende te zien aan pracht en praal.

Als in zoveel musea in Spanje ook hier weer veel devote voorstellingen in de vorm van wandtapijten, schilderijen en dat laat ik dan ook maar snel aan me voorbij gaan. Als die heilige koppies die zo schuin omhoog kijken, ik word er altijd een beetje kriegel van.

Ook van buiten is het de moeite waard om te bekijken, en niet alleen het paleis.

Terug op de "Rambla van Gandia" drinken we in de schaduw een biertje voordat we weer richting auto gaan. De meeste winkels zijn inmiddels dicht voor de siësta en zullen we een andere dag wat vroeger moeten vertrekken om meer te bekijken. Gelukkig ligt Gandia niet zo ver van ons vandaan, zodat dat geen onoverkomelijk probleem is.
Terug in El Verger gaan we bij het leuke tentje nog wat drinken, alleen voor mij géén sangria maar een 'veilige' witte wijn.

We eten vanavond bij het BB restaurant dat slechts 100 meter van ons vandaan ligt en later op de avond kijken we nog een aflevering van Ozark via Netflix om de dag af te sluiten.

Torrevieja > Peñiscola 16 - 22 november (week 2)

vrijdag 16 november
Na een ontbijt op het terras gaan we richting Almería, om precies te zijn Roquetas de Mar. Maar voor het zover is krijgen we heel wat water over ons heen. Af en toe is de bui zo heftig dat we echt geen hand voor ogen zien en is rijden geen pretje. Gelukkig duren deze hevige buien niet erg lang en kunnen we weer vol gas verder. In een plaatsje dichtbij de eindbestemming voor vandaag doen we wat inkopen waaronder een antislipmatje voor in de douche. Ik ben wel heel voorzichtig geworden met gladde vloeren. Nadat ik vanochtend onder de douche onverwachts opzij moest stappen toen Gerard een andere kraan open draaide en ik daardoor onder een wel heel hete straal kwam te staan, had ik moeite mij staande te houden. Deze reis wil ik toch wel graag op een fijnere manier afsluiten dan de vorige.
Het appartement dat Gerard voor vannacht heeft uitgekozen ligt dicht aan het strand met alleen een parkeerstrook voor campers ertussen. Hier staat een zgn. fifth-wheel en een camper, beide met slide- outs wat we nog niet eerder in Europa zijn tegengekomen. 

We horen het geluid van de branding zelfs door de dichte deur heen en hiervan word ik toch wel heel blij. 

zaterdag 17 november

O, wat is het heerlijk wakker worden met het geluid van de golven en een lekker warm zonnetje op het terras.

We moeten echter weer door. We pakken onze spullen en gaan nog wel even langs bij de arena want daar staan een paar leuke stieren op het plein.

Vroeg in de middag komen we aan in Torremolinos. Dit was de eerste buitenlandse vakantiebestemming van mij 48 jaar geleden, zonder ouders. Hoe zou het er nu uitzien? We vinden een parkeerplek aan de boulevard en lopen de smalle straatjes in van de oude binnenstad. Het is hier behoorlijk druk met nog veel vakantiegangers van wat oudere leeftijd, precies waar ook wij nu toe behoren. Tja, het is nu eenmaal zo, ook al denk je er misschien diep van binnen anders over.

De straatjes zijn heel smal, zoals ik me herinner, maar wat me niet meer bijstaat is dat het ook erg in hoogte verschilt. 

Veel trappen op, dat gaat gelukkig prima. Eerst wat drinken en dan verder onderzoeken. Wie naar boven gaat moet ook weer naar beneden, dat valt minder in de smaak, mijn enkel sputtert goed tegen maar ik heb geen keus, rustig doorstappen.

Eenmaal weer aan de boulevard nemen we een lunch bij een restaurantje aan het strand. 

Ons hotel ligt ook niet ver hier vandaan, dus we laten de auto lekker staan en lopen erheen.

Als we een upgrade van kamer hebben gekregen (met ruim terras en een etage lager) gaan we de auto wat dichterbij halen. 

Nee, niet dit terras, dit is het terras voor alle gasten.

We besteden de rest van de middag met lanterfanten op ons terrasje en krantje lezen. 

Als we 's avonds nog een blokje om gaan komen we terecht bij een, hoe kan het ook anders, Nederlands eetcafé. We bestellen een koffie en komen in gesprek met de eigenaars en nog wat andere gasten over een appartementje in de omgeving. De eigenaar weet wel wat maar dat blijkt pas vanaf 1 december vrij te komen voor twee weken. We rijden met hem er even langs voor de locatie in ons op te nemen en drinken aansluitend nog wat in zijn kroeg. 

Later op de avond overwegen we of we dit nu wel of niet zullen doen.

zondag 18 november

Het besluit is vanochtend genomen, we wachten geen twee weken voor we er in kunnen, we zoeken verder. 

Dit valt echter niet mee hoor. Alles is piepklein en de prijzen niet navenant. 

Eerst even naar buiten, wat een kou en wind, de zee is erg woest. Wat we gaan doen bespreken we bij een kop koffie waar we uit de wind kunnen zitten.

We besluiten hier nog een nacht bij te boeken om verder te zoeken, maar eerst gaan we op pad naar Fuengirola.

Onderweg krijgen we weer een wolkbreuk over ons heen wat niet mooi meer is en de straten staan helemaal blank. Dit is niet leuk meer.

Voorzichtig rijden we de boulevard op om een plekje te zoeken waar we iets kunnen drinken.

Als we dit hebben gevonden en wat hebben gedronken is het iets lichter geworden en staan de straten niet meer zo blank als even ervoor. We gaan weer terug naar Torremolinos, waar inmiddels de straten ook blank staan. Wie kwam ook alweer op het idee dat het lekker zonnig en warm zou zijn in Spanje?

De voorspellingen zijn niet al te best voor deze regio, wellicht moeten we iets geheel anders verzinnen.

Via Facebook hebben we inmiddels contact met een eigenaresse van een topappartement vlakbij Calpe. Zij stuurt foto's en, als we de exacte ligging ervan bekijken is dit toch echt iets te ver van het deel waar we zouden willen zitten dus, blazen we het af. Je merkt het al, we zijn er nog lang niet uit.

maandag 19 november

Weg uit Torremolinos. Volgens Gerard zijn de weersomstandigheden rond Almería beter de komende dagen. Onderweg hebben we in ieder geval zon. Als we moeten tanken en bij McDonald's stoppen voor een sanitaire stop zoekt Gerard een adres op voor de komende nacht. Dit is echter niet in de buurt van Almería maar in Calpe. Om de één of andere reden is hij gecharmeerd geraakt van deze plaats.

Als we de gps instellen is het wel even schrikken, nog bijna 400 km. maar er is geboekt dus moeten we wel.

Na een poosje wordt het al maar bewolkter en vrezen we dat het toch niet echt een goede keus was.

We komen alweer in de regen terecht en ook in Calpe is te zien dat het hier hevig heeft geregend en af en toe nog steeds doet.

Met wat moeite lokaliseren we ons hotel voor de nacht en zoeken onze kamer op. Het is al  over vijven, alweer een dag autorijden voorbij.

Rond zeven uur gaan we naar beneden en nemen een drankje en wachten tot we kunnen eten. Op het nieuws zien we dat er in heel Spanje en de daarbij behorende eilanden overal overstromingen zijn, dan hebben wij tot nu gelukkig nog niet zo erg meegemaakt. Je moet er toch niet aan denken dat je je auto weg ziet spoelen of erger. 

Na het eten wil ik nog wel even wat lopen en als we buiten komen regent het nog steeds, dit gaat het dus niet meer worden vandaag. Als we de lift naar onze kamer nemen zien we een briefje waarop staat dat op dinsdag de 20e een brandoefening gehouden zal worden waaraan we worden geacht mee te werken. Ach ja, kan er ook nog wel bij. Hopelijk is dit na half negen, dan ben ik tenminste klaar met douchen en aankleden.

Ook het internet op mijn laptop wil niet werken want met het aantal devices dat we al in gebruikt hebben, twee telefoons en de laptop van Gerard, is het maximum bereikt. Grrrr.

Volgens mij wordt deze reis niet wat we gehoopt hadden. Misschien dan toch maar weer richting Den Haag en volgend jaar opnieuw een kans wagen?

Op een enkele dag na hebben we iedere dag uren in de auto gezeten en, hoewel ik absoluut geen hekel heb aan autorijden, denkt mijn enkel er toch inmiddels even anders over en moet zo langzamerhand echt een dagje omhoog.

dinsdag 20 november

Na het ontbijt besluiten we toch maar een nachtje bij te boeken en nestel ik me met boek op een stoeltje op het terras. De zon laat zich gelukkig weer zien vandaag maar na een uurtje houd ik het toch voor gezien want de wind is best koud.

Gerard is er alleen op uit gegaan om de omgeving te verkennen en als hij terug komt vindt hij me in de lounge met mijn benen omhoog op de bank. Heerlijk, niemand te bekennen hier dus lekker rusten en lezen. Om niet helemaal te verstijven gaan we nog wel naar de andere kant van de rots waar Gerard nog wat leuke terrasjes heeft gevonden. Hier kunnen we heerlijk uit de wind en in de zon zitten. 

Zo is het nu bedoeld.

Voor de lunch gaan we het centrum in en wat in het verleden meer het probleem was om omhoog te klimmen (de straten zijn vrij steil) is het nu meer andersom en heb ik problemen met het naar beneden lopen.

Gelukkig hebben we door dit uitje wel de brandoefening gemist zodat ik ook niet nog eens drie etages via het trappenhuis omlaag hoef.

woensdag 21 november

Richting Peñiscola. Hier hebben dan voor iets langere tijd (een week) een appartement gehuurd, direct aan zee. 

Het ligt iets verder van het centrum maar we hoeven ook geen berg op zoals twee jaar geleden.

Op weg er naar toe halen we eerst wasmiddel. Een voordeel is dat we de weg weten en niet hoeven te zoeken naar een supermarkt. Ik moet nu toch echt eerst even de was doen anders komen we in de knel met schone kleding. (ook op reis gaat het huishouden door).

Als we vanavond wat boodschappen hebben gedaan moeten we nog wel ergens koffie drinken, maar waar? Op weg naar de supermarkt zag ik in het voorbijgaan vlakbij ons verblijf een bar (dacht ik tenminste) dat er wel heel erg gezellig uitzag. Misschien hier maar eens proberen. We komen binnen in een wel heel erg gezellige tent, lijkt meer op een brocante winkel dan een Mexicaans restaurant. Overal gezellige plekjes met snuisterijen, banken met heel veel kussentjes en tjokvol met van alles en nog wat.

We vertellen dat we alleen iets willen drinken en dat is geen probleem. Een klein hapje kan ook wel en we laten de keus aan de bedienende man over. Wat we voorgeschoteld krijgen is een overheerlijke nacho-schotel met een karafje rode wijn. 

Daarna koffie en, we komen morgen zeker terug.

De eigenaars, uit de Tsjechische Republiek, blijken vier jaar geleden hier te zijn gekomen voor vakantie en zijn niet meer weggegaan.

donderdag 22 november

Vandaag is er marktdag in Vinaròs. Niet echt spectaculair maar je moet wat. Druk is het er wel.

Nadat we enkele rijen hebben afgelopen en er niet veel variatie is in het aanbod stappen we richting koffie. 

Omdat ik toch jarig ben nemen we daarna beiden een glas  rode Vermouth met een aantal tapas. 

Lekker voor lunch en ach, we nemen nog maar een glas. Ik wordt gebeld door Ferry en kletsen een poosje. 

Als we wat later opstappen nemen we toch nog even een kijkje bij wat kraampjes waar we niet eerder gekeken hebben en zowaar, ik slaag voor een trui. Via de Lidl in Benicarló gaan we langzaamaan weer richting huis.

Omdat hier alle vloeren betegeld zijn is het binnen best frisjes en hebben zelfs de kachel moeten aansteken. Niets korte broeken en t-shirts, spijkerbroek en trui is meer op z'n plaats.

Als we rond acht uur lopend op pad gaan naar het Mexicaanse restaurant is er geen wind en hoeven alleen een vest aan, dat dan weer wel.