Week 8: El Verger > Sexcles

zaterdag 28 mei
Het eind van ons verblijf hier is in zicht, nog een paar dagen en we gaan weer noordwaarts.
Als de was tussen de bomen hangt, helaas kan er slechts één draai tegelijk aan dit stukje waslijn, gaan we opnieuw een bezoekje brengen aan Oliva.
Gerard heeft een plekje opgezocht waar we goed kunnen eten. Ik bestel een Caesar salade en calamaris, Gerard een hamburger.

De salade is echter zo groot en lekker dat we er zeker met z'n tweeën van kunnen eten en zodoende de calamaris en hamburger grotendeels blijven staan.
Nog even langs het strand en bij toeval belanden we bij een gezellig plekje met veel horeca en een gezellige drukte. Als we het strand eerst even oplopen wil ik toch uiteindelijk wel even de zee aan mijn blote voeten voelen, die is lekker van temperatuur.

Wat jammer nou dat we de parasol vergeten zijn want hier zonder enige bescherming gaan zitten is geen optie bij 32º. We lopen weer terug en gaan ergens op een terras zitten waar het iets minder druk en rumoerig is.
Nog ergens een brood halen voor we weer terugrijden en een zak Bomba rijst voor als ik thuis paella wil maken.

zondag 29 mei
Inpakken en schoonmaken.
Bij het ophangen van de laatste was zie ik dat we helaas afscheid moeten nemen van de geraapte citroenen. De insecten hebben zich er dusdanig tegoed aan gedaan dat we ze een waardig afscheid moeten geven en ze vervolgens in de organische afvalbak kieperen.

maandag 30 mei
Alles is ingeladen, huis afgesloten en om iets voor half tien rijden we weg.
Eerste doel voor vandaag is onze bestelling ophalen in Valencia.
We hebben de betreffende straat al snel gevonden, alleen de huisnummers blijken niet altijd even duidelijk te zijn. We moeten op nr. 27b zijn, wel zien we 27a en dan een trap naar een blok huizen waar we uiteindelijk ook een b zien staan. Wij bellen bij diverse mensen aan en na een tijdje wachten komt er dan iemand aan de deur. Helaas hebben zij geen idee waar ik moet zijn, ook niet als ik ze mijn email laat lezen met het adres en bedrijfsnaam. Nou lekker dan.
We gaan de trap weer af en lopen verder tot Gerards oog ineens valt op een winkel die wel eens de juiste zou kunnen zijn. Wij naar binnen en ja hoor, hier kan ik mijn bestelling afhalen.
Het valt ook niet mee voor die Spanjaarden om een winkel met bedrijfsnaam én met volledig adres te herkennen als je er direct boven woont.
Ja nou hoor ik jullie denken, had je dat zelf dan niet kunnen zien? Ja, natuurlijk wel, we zijn er straal langs gelopen zonder dat het ons opviel, maar hé, wíj zijn hier dus niet bekend hè?
Een paar straten verder eten we een broodje en vertrekken dan weer richting de plaats waar we ons hotel hebben geboekt. We rijden dwars door Valencia en passeren ook de mooie gebouwen van Calatrava.
Wat een verschil in bouwstijlen.

We maken hier geen stop want ik heb ze in voorgaande jaren al meerdere malen op de foto gezet, dus alleen een snapshot in het voorbijgaan is dit keer voldoende.

Als we bijna bij het einddoel zijn stoppen we eerst nog even aan het strand en bekijken de omgeving.
Nadat we ook de hotelkamer hebben bekeken stappen we weer de straat op om ook hier de omgeving te bekijken. Zo komen we een leuk wooncomplex tegen

en een gigantisch klooster.

Om hier binnen te komen is al een boetedoening op zich.

Aan het eind van de middag hebben we contact met onze buren of alles goed is verlopen en of het huis netjes en schoon is achtergelaten en ook de bedden weer gereed zijn voor de volgende gasten.

dinsdag 31 mei
We rijden al vroeg weg bij het hotel en hebben dus zeeën van tijd en rijden dan ook de gezellige weg langs de kust. In Amposta aan de Ebro maken we een koffie/broodje stop.
Wanneer ik een sanitaire stop wil maken raak ik volledig in de war, welke deur moet ik nu nemen?

Ik kies die ene waar wél wc papier hangt, tot ik tot de ontdekking kom dat die dus weer niet op slot kan, dan maar het papier meenemen naar de andere. Of ik uiteindelijk in de goede ruimte zat, ik weet het niet maar het kan me ook eigenlijk weinig schelen.
Als we terug naar de auto lopen zien we op het water veel, ik denk schoolkinderen, in kano's wat een kleurrijk schouwspel geeft. 

Onze volgende bestemming is Salou waar ik een hotel met grote kamers heb geboekt waar we al eens eerder zijn geweest. Of we dit keer ook zo'n dubbele kamer krijgen is nog te bezien want de vorige keer waren we hier in november en dan hebben ze dus voldoende kamers vrij. Als we onze kamer gaan bekijken zijn we blij verrast, we hebben weer een dubbele kamer met een schuifdeur ertussen, dat wordt nog lastig kiezen, gaan we samen of ieder in een aparte kamer?

Ik denk dat het gewoon het eerste zal zijn, of Gerard moet tv willen kijken terwijl ik wil slapen, dan is het een ander verhaal.
In de middag spenderen we ook nog enkele uren in het zwembad want Gerard wil best wel even zwemmen.
Als we naderhand terugkomen bij de kamer wil de deur niet open. De sleutelkaart geeft geen enkel signaaltje door aan de ontvanger, niet rood en zeker niet groen. Terug bij de receptie het euvel uitgelegd en we kunnen weer terug naar de kamer want er wordt een monteur opgetrommeld. Na een paar minuten komt de hulp in nood. Met een 'moeder'kaartje geeft de deur een groen signaal af en daarna met onze kaart ook. ??? Waarom niet als ik het zelf eerst, niet één maar meerdere malen heb geprobeerd en doet alsof hij gewoon dood is?
Je voelt je op zo'n moment echt even een domme gans die natuurlijk niet helemaal begrijpt hoe het werkt, alsof je voor het eerst een hotelkamer probeert te openen. Gelukkig heb ik Gerard als getuige dat het echt niet werkte voordat de monteur er zijn licht over liet schijnen. Maar hoe dan ook, we kunnen weer naar binnen.
We worden 's avonds ook nog getrakteerd op vuurwerk.

woensdag 1 juni
Ook nu zijn we weer vroeg op pad, de reis is dan ook wat langer dan anders want we willen vandaag eindigen in Frankrijk.
In La Jonquera, direct aan de Franse grens gaan we eerst inkopen doen bij de mega supermarkt vol met drank, hele hammen en nog veel meer én paellapannen in alle maten van 10cm tot wel 1½ meter in doorsnee.
Als ik dat van te voren had geweten had ik ze niet in Valencia hoeven bestellen.
Even verderop eten we wat en laten dan Spanje weer achter ons.
Het geboekte hotel ligt in Béziers en eerst zoeken we die op om vervolgens wat rond te kijken en komen zo bij Pont-canal de l'Orb.

Bovenop het aquaduct hebben we een goed uitzicht op dit mooie gebouw waar zo te zien aan gebouwd of gerenoveerd wordt met behulp van een grote kraan, jammer maar die kan ik niet weghalen.

Dit aquaduct voert Canal de Midi óver rivier de Orb, dit gaat dan wel via 9 sluizen om het hoogteverschil te overbruggen.

Als we de stad zelf ingaan zie ik diverse borden richting Sète, Agde enz. en eigenlijk zou ik willen dat we langer in die buurt konden blijven want die streek vind ik toch wel erg leuk, maar we moeten morgen weer verder richting midden Frankrijk.

donderdag 2 juni
De reis verloopt voorspoedig, om even voor half elf rijden we al over het viaduct bij Millau.

Behalve hier hoeven we geen tol- of snelwegen te rijden en kunnen we de toeristische route nemen. Onderweg kopen we wat brood en beleg want vandaag willen we eindelijk weer eens picknicken, dat hebben we in Spanje niet gedaan. We vinden een aardig plekje met uitzicht over de glooiende heuvels

maar de zon is eigenlijk te warm om er lang in te zitten dus na ons broodje nemen we de stoeltjes uit de auto en zetten die in de schaduw. Als ik de bekertjes pak en wil gaan zitten schiet mijn stoelleuning achterover en krijg ik alles over mijn jurk heen, fijn dan, wilde ik nog wel netjes voor de dag komen bij onze huizenruilers. Gelukkig hebben we de koffer achterin liggen en is er in geen velden of wegen iemand te zien dus dan maar even omkleden. De vlek spoel ik zo goed als mogelijk schoon met het water dat we nog in de auto hadden staan en leg de jurk te drogen op een handdoek.

Om half drie arriveren we in Sexcles voor de komende twee weken waar onze gastheer en -vrouw ons staan op te wachten. Na kennis te hebben gemaakt geven ze een toer door hun huis en een rondje door het dorp waar helemaal niets gebeurt. Na een poosje vertrekken ze naar hun andere huis want voor morgen staat voor hen de lange reis naar Den Haag op het programma.
Ben benieuwd hoe het zal bevallen in een huis uit de 17e eeuw, een uitgestorven dorp en de dichtstbijzijnde supermarkt op 12 km afstand.

Het restaurant is permanent gesloten en de bakker heeft geen winkel meer maar verkoopt zijn brood alleen nog via een stokbroodautomaat. Ook de kerk wordt niet meer gebruikt net als de school. Er wonen hier veel buitenlanders uit Engeland, Australië, zelfs een gezin uit Rotterdam maar dan alleen tijdelijk, de rest van de tijd staat alles leeg.

vrijdag 3 juni
We hebben goed geslapen en worden zelfs later dan normaal wakker.
Vandaag moeten we inkopen doen want het weekend is in aantocht en het zal me niet verbazen dat er dan helemaal niets open is.
We rijden naar Argentat wat er erg leuk uitziet en kijken wat rond.

Als we langs een brocanterie komen zien we in de etalage iets heel grappigs staan. Helaas is de winkel vandaag gesloten zodat we morgen om 10 uur pas terecht kunnen om het nader te bekijken. Misschien hebben ze nog wel meer leuke dingen in de verkoop.
We gaan als eerste naar de Aldi voor inkopen. Wat een ...winkel is dit.
Hopelijk zijn de andere supers beter en dat gaan we direct uittesten. We stappen als eerste bij Casino binnen. Wat een verschil, grote sortering en versafdelingen, er worden zelfs kleding en huishoudelijke spullen verkocht. Volgende keer nemen we ook nog een kijkje bij de Super U om dan te kunnen beslissen waar we in het vervolg onze inkopen doen. Misschien kijken we zelfs morgen al, als we toch naar het brocante winkeltje gaan.
Wat ons trouwens ook verwonderde, dat er hier nog steeds, anno 2022, met cheques kan worden betaald, dat geloof je toch niet?
Vanavond eten we thuis op het terras met een geweldig zicht over de heuvels.
In de verte horen we onweer aankomen. Aan de rechterkant is het grijs en aan de andere kant schijnt de zon nog. Het grijs komt steeds dichterbij en plots worden de sluizen volop open gezet.

Wij zitten lekker droog onder het afdak en genieten van dit schouwspel.
Om de dag af te sluiten krijgen we ook nog een zonsondergang te zien die de hele lucht in vlam zet.

Week 7: El Verger

zaterdag 21 mei
We zijn niet zo gecharmeerd van de restaurants in de buurt daarom halen we zelf wat lekkers in huis voor vanavond en morgen.
Vlakbij het eettentje waar we ons ontbijtje nemen (broodjes zijn gelukkig wel lekker) is er een soort outlet winkel waar we een paar leuke dingen kopen.
Nadat we op het terras hebben zitten lezen, ben ik druk geweest met het zoeken naar een item dat we nog niet in een winkel hebben gevonden en in Nederland vier keer zo duur is. Uiteindelijk heb ik het via internet kunnen bestellen en gaan we het volgende week maandag, als we hier weer weg gaan, ophalen in Valencia.
Ook heb ik alvast wat hotelovernachtingen vastgelegd voor de dagen die we moeten overbruggen tot we bij ons volgende ruilhuis in midden Frankrijk terecht kunnen.

zondag 22 mei
Er is weer markt langs de snelweg vandaag. We gaan er lopend heen en nemen het stuk dat we vorige week niet hebben bezocht.
Aan deze kant staan er, in tegenstelling tot het stuk waar we vorige week waren, wel veel groenten- en fruitkramen.

Halverwege maken we een koffiestop.
Als we aan de andere kant weer teruglopen zien we een speelgoedkraam die zowaar het kaartspel UNO te koop heeft. Het schijnt hier een heel populair spel te zijn want we hebben overal al gekeken en tot nu toe niet kunnen vinden, wel gewone speelkaarten. We sluiten de koop en lopen weer verder. Ook een kraam met anti muggenspray kan op onze klandizie rekenen want de Autan die we gisteren hebben gekocht werkt volgens Gerard niet afdoende. Ben benieuwd of dit beter helpt want we zitten intussen boven de 10 bulten p.p.
We kijken nog even bij de kistjes aardbeien, die er erg mooi rood en glanzend uitzien en ook lekker ruiken, maar er zit in elk kistje wel een paar die al beurs of zelfs al een beetje schimmelen. We kopen ze maar niet want een heel kistje is wel een beetje veel om in één keer op te maken en als ze al zover heen zijn ben ik bang dat we er veel weg kunnen gooien.
Het is vandaag 32º en voor het eerst heb ik het warm. De luchtvochtigheid is waarschijnlijk toegenomen en zodoende heb ik wat last van benauwdheid.
De voorspelling van regen later deze week verandert met het uur dus zal het daar wel mee te maken hebben.

maandag 23 mei
Bezoekje aan Dénia 35º.
Als we terugkomen gaan we op het voorterras zitten waar na slechts enkele minuten de eerste muggen zich melden. Nu komt de waarheid, werkt het nieuwe middel of niet. In ieder geval heb ik de eerste mug al kunnen doodslaan die mij toch al te pakken heeft gehad, blijkt uit het bloed dat er vrijkomt.
Je zou er haast paranoia van worden.

dinsdag 24 mei
Er zit een voordeel aan de antimuggenspray en dat is dat er grotendeels amandelolie in zit en dat maakt de huid lekker glad en glanzend, het nadeel is dat de muggen er zich weinig van aantrekken.
Ik heb me nog niet helemaal ingesmeerd of de eerste mug landt al op mij.
Sinds gisteren zijn er zelfs weer wat bulten bijgekomen.
Denk nu  niet dat ik een rukvakantie heb hoor want buiten dit ongemak vermaak ik me best.
Vanmiddag hebben we een vrij mugloze tijd op het achterterras zodat we rustig een boek kunnen lezen.
Voor de zekerheid spuiten we ons ook nog eens met Autan in en dat helpt blijkbaar. Dat ik daarbij zelf haast het loodje leg nemen we dan maar op de koop toe.
Als het zonnetje uiteindelijk genadeloos mijn stoel bereikt heeft stap ik weer naar binnen.
Rond vijf uur begint het dan eindelijk een beetje te regenen, wel lekker en verkoelend.

woensdag 25 mei
We hebben vandaag een afspraak met een tennismaatje van Gerard en zijn vrouw die al een poosje in Dénia zitten.

Op de afgesproken tijd treffen we elkaar en gaan als eerste met hen naar de boot, die in de haven ligt en van zoonlief is (de middelste).

Als we alles bewonderd hebben is het tijd voor een hapje bij een leuk terras aan het water waar we ook nog de ferry vanuit Ibiza zien aankomen.

en daarna naar hun appartement. Wij drinken koffie op het terras en praten over van alles en nog wat en rond half vier nemen we afscheid en gaan we richting huis.
We zijn in ieder geval ruim op tijd voor de voetbalwedstrijd van Feyenoord vanavond want die moet natuurlijk door Gerard worden gevolgd.

donderdag 26 mei
Vroeg op pad naar Gandia. We parkeren de auto weer in de garage en lopen eerst naar de markthal.

Veel is niet open vandaag alleen wat tentjes voor drankjes en broodjes. Wij gaan echter op een terrasje zitten op de hoek van het plein en bestellen koffie met een broodje. Als we dat binnen hebben gaan we op zoek naar de andere markthal, die er volgens internet ook moet zijn. Onderweg komen we een schattig kleuterklasje tegen die net uit de stadstuin komen.

We kunnen markthal twee niet 1, 2, 3 vinden maar lopen wel leuke winkels voorbij. Ook komen we bij een groepje standbeelden van de familie Borja, je weet wel, van dat paleis dat we van de week bezocht hebben.

Na even goed zoeken vinden we dan toch het juiste adres en wat blijkt, er is helemaal geen tweede markthal maar het blijkt ook gewoon een restaurant te zijn. OK, dan maar weer verder.
Als we later weer thuis komen is het weer tijd om citroenen te rapen die op de grond zijn gevallen.

Sommigen zijn al dusdanig aangetast door mieren of al geheel beschimmeld, dat ik ze lekker laat liggen,

ik weet trouwens toch niet wat ik er mee aan moet en laat dat aan de bewoonster over.
Op onderstaande foto's kan je zien hoe en waar ik mijn was moet drogen. Tussen de bomen is een lijntje gespannen en moet ik bukken om onder de takken en bladeren door te lopen.

Wel mooi de begroeiing maar voor deze kleine zijtuin is het een beetje uit proportie.

vrijdag 27 mei
Niets te melden vandaag, lekker luieren.

Week 6: El Verger

zaterdag 14 mei
We gaan vandaag naar Calpe. Allereerst willen we de oude stad bekijken want daar zijn we nog niet eerder geweest. Ik weet dat er een straatje is met een trap die in de kleuren van de Spaanse vlag in geschilderd, maar waar precies? Eerst maar een ontbijtje regelen.
We lopen wat straatjes door en dan ineens als we om een hoekje kijken, zien we de trap .

We lopen nog wat verder en komen ook nog diverse murals tegen, die niet allemaal even mooi zijn maar het maakt het wel een stukje leuker dan alleen maar kale muren.

We zijn vlak bij het strand maar dan moeten we wel de steile straat naar beneden, niet erg maar onze auto staat in de parkeergarage op het hoogste deel van de stad dus zullen we ook weer terug omhoog moeten.
Dát doen we dus niet en halen de auto op en rijden langs het strand, wat toch niet zo uitnodigend is als we dachten, en rijden verder naar de andere kant van de hoge rots waar een boulevard ligt met allemaal restaurants en bars. We gaan ook wat winkeltjes binnen om te kijken of we misschien iets kunnen kopen wat wel leuk is om mee naar huis te nemen maar vinden niets wat ons aanspreekt. Dan maar een drankje voor we weer richting huis gaan.

In Ondara bezoeken we nog een groot winkelcentrum en kijken bij Carrefour of we daar dan misschien wat leuks kunnen vinden, we hebben in ieder geval brood nodig.
Wat leuks hebben we niet gevonden, wel brood.

zondag 15 mei
Er is markt in El Verger en we stappen in de auto om die te bezoeken. Als we de straat uitgereden zijn zien we dat langs de grote weg wel erg veel auto's geparkeerd staan en blijkt de markt aan de andere kant langs die snelweg te zijn. We hadden net zo goed kunnen lopen zo dichtbij is het. We zoeken een parkeerplekje en gaan de weg over en links af. Wat een gigantische markt is dit, het lijkt wel of die helemaal tot in Dénia loopt. Aan het eind via de andere kant weer terug en komen zo ongeveer weer uit waar we waren begonnen en hebben dan inmiddels wel dorst en moeie benen gekregen. Dan maar terug naar de overkant om wat te drinken en als we besluiten dat we hier geen ontbijt nemen en ook de rest van de markt tot volgende week bewaren gaan we richting Oliva, waar ik heb gezien dat er vlakbij het strand diverse restaurants zijn waar we ons geluk kunnen gaan beproeven.
Als we een Panini XXL met tonijn e.d. op hebben gaan we nog even bij het strand kijken en vervolgens richting auto om de oude binnenstad van Oliva te zien. Daar moet een straatje zijn dat er nog net zo uitziet als enkele eeuwen geleden. We hebben snel een plekje voor de auto in de buurt gevonden en lopen de rest.

En daar sta ik dan, van de andere kant af genomen door Gerard.

Wat een bizar straatje, je zult er maar wonen. Moet er niet aan denken, heel steil en alles loopt scheef.
We lopen hierna nog wat andere 'gewone' straten door en komen bij de kerk waar net mensen uitkomen die nog even napraten onder een grote boom.

Als we verder lopen zien we dat niet alleen het steile straatje vreemd is maar wat denk je van dit, een invalidenparkeerplek tegenover de parkeerplekken aan de andere kant van de straat.
Hoe denk je daar tussendoor te kunnen als beide plekken bezet zijn?

We gaan weer verder naar  Pego, waar we alleen doorheen rijden zonder uit te stappen.

maandag 16 mei
Volgens de beschrijving die hier in huis ligt moeten er vele restaurantjes en barretjes langs de kust zijn. Er is echter één probleem, vanaf de straat is dat niet of nauwelijks zichtbaar en we rijden dan ook diverse zijstraatjes in en lopen het strand op om de omgeving af te speuren. Eindelijk zie ik ergens in de verte wat parasolletjes staan en dat lijkt toch verdraaid veel op een terras.

We komen er uiteindelijk bij en nemen plaats want intussen lusten we wel wat, zeker nadat we hebben ontdekt dat op maandag erg veel zaakjes gesloten blijken te zijn.
Ik bestel een sandwich en een salade.
Mijn idee van een salade is toch iets anders dan wat ik krijg.
Een kwart rauwe ui, stuk rauwe bloemkool en een kwart tomaat en een friemeltje sla. Het is even knabbelen maar ik heb het toch maar opgegeten want veel groente heb ik de laatste tijd nog niet gehad.

dinsdag 17 mei
Gisteravond ben ik bijtijds naar bed gegaan want ik heb last van moeie en onrustige benen. Vanochtend is de onrust eruit maar nog steeds voelen mijn benen erg vermoeid aan. Vandaag blijf ik maar eens lekker thuis en kan dan ook eindelijk de foto's eens bewerken die in mijn blog gevoegd moeten worden.

woensdag 18 mei
Vandaag gaan we toch nog een keer naar Javea maar dan via een makkelijker weg, die vanuit El Verger niet via de berg hoeft. Als we daar aankomen volgt het dagelijkse ritueel van koffie drinken, ontbijtje en een wandeling maken langs het strand.

Ook lopen we enkele winkeltjes binnen en kopen bij een heel rijk gesorteerde winkel, die door Aziaten wordt gerund (een soort winkel van Sinkel dus) een nieuwe thee- en handdoek voor in de picknicktas. De oude heb ik aan het begin van de vakantie weggegooid omdat ik ze als een soort vaatdoek had gebruikt en niet meer schoon kon krijgen.
In de oude binnenstad nemen we ook nog een kijkje bij de overdekte markt, die eigenlijk meer weg heeft van een kerkgebouw dat een nieuwe bestemming heeft gekregen.

Dit hieronder is dus de echte kerk.

Nu we toch weer in de buurt zijn, gooien we ook de tank maar weer vol bij de voordelige pomp.
De rest van de dag brengen we door op het voorterras en vanavond bezoeken we goed beoordeeld restaurant waar we lopend heen gaan.
Als we eenmaal zitten heb ik het idee dat we eerder in een kennel zijn aanbeland dan bij een restaurant want er lopen zoveel honden rond en het geblaf is af en toe erg vervelend. Als er één begint vindt de rest dat ze er nog een schepje bovenop moet doen.
Gerard bestelt Fish & Chips en ik een Macaroni Bolognese. Net als we denken dat het eten wel wat lang op zich laat wachten, komt de serveerster vertellen dat de kok de macaroni opnieuw moet klaarmaken omdat het op de een of andere reden mislukt is. ???
Hoe moeilijk kan macaroni klaarmaken zijn?
Het eten is OK maar niet echt geweldig, in ieder geval niet zodanig dat we ons geroepen voelen hier nog een keer te komen, ondanks de lovende woorden van de eigenaresse van ons tijdelijke huis.

vrijdag 20 mei
In Gandia gaan we het Ducal paleis bekijken. De auto hebben we in de parkeergarage gezet en we lopen via de Passeig de les Germanies richting Calle Duc Alfons el Vell, waar het paleis ligt. Als je het niet weet zou je er zo aan voorbij lopen. Het paleis is slechts op één etage toegankelijk maar daar is voldoende te zien aan pracht en praal.

Als in zoveel musea in Spanje ook hier weer veel devote voorstellingen in de vorm van wandtapijten, schilderijen en dat laat ik dan ook maar snel aan me voorbij gaan. Als die heilige koppies die zo schuin omhoog kijken, ik word er altijd een beetje kriegel van.

Ook van buiten is het de moeite waard om te bekijken, en niet alleen het paleis.

Terug op de "Rambla van Gandia" drinken we in de schaduw een biertje voordat we weer richting auto gaan. De meeste winkels zijn inmiddels dicht voor de siësta en zullen we een andere dag wat vroeger moeten vertrekken om meer te bekijken. Gelukkig ligt Gandia niet zo ver van ons vandaan, zodat dat geen onoverkomelijk probleem is.
Terug in El Verger gaan we bij het leuke tentje nog wat drinken, alleen voor mij géén sangria maar een 'veilige' witte wijn.

We eten vanavond bij het BB restaurant dat slechts 100 meter van ons vandaan ligt en later op de avond kijken we nog een aflevering van Ozark via Netflix om de dag af te sluiten.