Sedona 2 - 8 september

maandag 2 september
Niet veel gedaan alleen naar Sedona zelf geweest en daar een heerlijk Bison Burger gegeten terwijl  alle drukte aan ons voorbij trok, want druk was het zeker met Labor Day.

dinsdag 3 september
Vroeg naar Red Rock Crossing. Het punt waar ik graag een foto wil maken ligt helaas midden in het water, alleen te bereiken via rotsblokken. No way José.

We lopen verder het pad stroomopwaarts maar vinden verder geen water met de spiegelbeeld van de rotsen erin. Gerard loopt weer een stuk verder om te kijken of er misschien toch nog een mooi fotogeniek plekje is waar ik ook zonder kleerscheuren kan komen, maar helaas niet. Dan maak ik maar enkele foto's van de plek waar we nu zijn, ook mooi.

Op de terugweg lopen we nog een andere kant op maar ook daar komen we niet waar ik wil zijn, dan maar weer weg.
Via de loop rijden we naar Cottonwood waar we wat gaan eten en als we in gesprek raken met iemand van de staf van het restaurant begint hij over het slechte weer van gisteren en eergisteren. Volgens hem liep het water hier als een rivier door de straat, terwijl wij in Sedona geen druppel regen hebben gezien.
Bij thuiskomst en de auto uitruimen ontdek ik dat we één van de badlakens kwijt zijn, terwijl ik zeker weet dat ik hem heb opgevouwen en in de tas heb gestopt. Ergens tussen ons plekje aan het water en de auto is hij dus verdwenen. Dat is balen want het is geen baddoek van ons zelf. Morgen terug naar Red Rock om aan de ranger te vragen of er misschien iemand zo vriendelijk is geweest en de hopelijk gevonden baddoek achter heeft gelaten bij lost and found.
Zo niet, zullen we Sonyia op de hoogte moeten brengen en de schade vergoeden.

woensdag 4 september
Vannacht weinig geslapen vanwege malende gedachten of ik nou echt die baddoek wel heb opgevouwen en in de tas gedaan, ik twijfel steeds meer.
Eerst maar terug naar Red Rock Crossing, misschien heeft iemand de handdoek wel gevonden.
De aardige dame van gisteren is er nu ook weer en heeft helaas niets aangeboden gekregen, wel mogen we kosteloos het park weer in om te kijken of hij daar misschien nog ergens ligt.
Gerard gaat alle paden af die we gelopen hebben maar uiteraard zonder resultaat. Op de terugweg stap ik nog even uit om de dame te bedanken voor haar aanbod en dat we er helaas niets mee zijn opgeschoten. Dat wordt dus een berichtje sturen.
Op de terugweg gaan we vlak bij huis de bordjes volgen die zouden moeten leiden naar de Sugarloaf Trail, helaas hebben we deze (nog) niet gevonden omdat er geen vervolgbordjes staan, tenminste wij hebben ze niet gezien.

donderdag 5 september
Het is al de tweede nacht dat ik niet in slaap kan komen en over tweeën lig ik nog wakker maar dan blijk ik uiteindelijk toch de slaap gevat te hebben om om half vier weer wreed opgeschrikt te worden door de telefoon, de buurman. Voor ik op kan pakken heeft hij al opgehangen. Via WhatsApp vraag ik wat er aan de hand is en van het antwoord word ik niet echt blij want de auto wil weer niet starten terwijl er twee weken geleden een nieuwe accu is ingegaan.
Ik geef het alarmnummer door en beloof dat we later vandaag nog contact met hem opnemen over de afloop. Gelukkig blijkt het euvel weer snel opgelost door de garage en ik hoop toch dat dit niet opnieuw zal gebeuren.
Vanochtend in de achtertuin.

Het tripje naar Lake Powell om daar een boottrip te maken gaat helaas niet door, tenminste niet die  ik graag had willen maken. Dit heeft te maken met de lage waterstand. Een boottrip tussen de hoge wanden is echter nog wel te boeken maar, nadat ik het filmpje daarvan heb gezien lijkt mij dit toch niet echt het spektakelstuk te worden wat ik had gehoopt. Laten we dan nog maar een keer naar de Grand Canyon gaan.
Vandaag doen we nogmaals een poging om de Sugarloaf Trail te vinden aan de hand van een kaartje op internet. De parkeerplaats en het begin van de trail vinden we inderdaad maar waar we nu rechts af moeten slaan blijft vooralsnog een raadsel door ook hier het ontbreken van aanwijzingen welke trail te gaan, ook nadat Gerard de route heeft verkend.

We spreken twee bezoekers die ook deze trail zoeken en die hebben het over de Fay Trail, vlak en volop schaduw, ongeveer 5 mile verderop. Laten we die dan maar eens opzoeken.

Op de parkeerplaats een DIY fietsenreparatieshop.

Omdat Gerard toch wel een trail wil hiken gaat hij, gewapend met water en pet de route volgen. Jij blijft hier wel even wachten, toch? Ja hoor, ik zoek wel een plekje in de schaduw en kijk of ik wat foto's kan maken. Ik heb intussen het stoeltje uit de auto gepakt en ben in de summiere schaduw van een struik gaan zitten met een paraplu tegen de zon.

Ik denk dat een hele grote schildpad zijn schild is vergeten.

Na enige tijd zie ik wel steeds mensen terugkomen van de hike, maar geen Gerard. Ik vind het steeds ongemakkelijker worden hier alleen op een stoeltje op de parkeerplaats. In Spanje zie je ook van 'dames' in zo'n situatie maar die kan je huren voor een aantal minuten. Op een gegeven moment komt er een auto met jonge man alleen aanrijden die vlak naast me stopt, me gedag zegt en het toilethokje ingaat. Even later komt hij terug en dreutelt wat voor me heen en weer, hoe ongemakkelijk is dit. Er is niemand anders in de buurt wat het er ook niet echt fijner op maakt. Ik pak mijn telefoon en doe net of ik iemand bel en even later taait hij dan toch maar af. Pffff.
Na nog een tijdje ongemakkelijk, in de stank van het wc hok te hebben gewacht komt Gerard eindelijk aangelopen, zo dat heeft even geduurd want intussen is er een uur verstreken en ik vertel hem dit nooit meer te doen mij alleen zo in de hitte achter te laten.
Luister toch eens naar me en doe alleen trail 's ochtends vroeg want ook bij hem valt het zwaarder dan vooraf gedacht. Vanaf nu geen uitspattingen meer voor mij wat later op de dag want ik kan het gewoon niet omdat ik mijn warmte niet kwijt kan via transpiratie en krijg het alleen maar heter en benauwder.
Bij thuiskomst heb ik een, inmiddels elfde mailtje, gemist van USPS over een pakje dat we hebben besteld, die volgens de voorlaatste melding

Your item is out for delivery on September 5, 2019 at 10:16 am in SEDONA, AZ 86336.

USPS expects to deliver your package today by 8:00pm.

Lekker op tijd terug dus denken we maar wat staat er in het laatste berichtje?
Your package has a delivery exception. Your item is being held at the SEDONA, AZ 86336 post office at 10:39 am on September 5, 2019. This is at the request of the customer.
Het blijkt dat de bewoners hun post "withhold" hebben gezet en dus niet afgeleverd wordt aan huis.
We gaan morgen wel langs het postkantoor en halen het pakje zelf wel op.

vrijdag 6 september
Op naar het postkantoor waarvan ik eerst het juiste adres heb opgezocht. Bij de balie krijgen we te horen dat dit niet het juiste (86336) kantoor is maar 86334. Het andere kantoor ligt aan de rand van het centrum. Heb ik dan zo fout gekeken op hun site?
Wij rijden daarheen en na enig zoekwerk en uitleg dat wij momenteel op dat adres verblijven krijgen we de pakjes mee, nadat we uiteraard een legitimatiebewijs hebben laten zien. Wat er in de pakjes zit willen jullie natuurlijk wel weten, in de ene verloopstekkertjes en in de andere een cadeautje maar voor wie en wat, houd ik nog even voor mezelf.
Eenmaal thuis kijk ik toch even de adresgegevens na van het kantoor en wat blijkt als ik de code 86336 intik, toch echt het eerste kantoortje boven zie komen en 86334 nergens wordt vermeld op hun site. Gelukkig, ik ben toch niet gek, het zal wel iets van Amerikaanse logica zijn.

zaterdag 7 september
Vorige week reden we langs een plek waar we wel eens wat meer van willen zien, het ligt op de weg naar Chapel of the Holy Cross. Het is een heel uitgebreide winkel met veel metalen- en keramiek  voorwerpen.

Ik kijk mijn ogen uit en als we niet met het vliegtuig zouden moeten dan had ik vast en zeker het één en ander gekocht.
We rijden Canyon Drive in want misschien leidt dit wel tot iets moois. Nou bij een hek dus, niets mooie weg door de canyon. Dan gaan we maar Schnebly Hill Road in, maar na een mile of zo veranderd de weg in een dirt road die alleen met een 4x4 High Clearance gereden mag worden.

Voor zover onze verkenning van de omgeving voor vandaag.

zondag 8 september
Het is druk op de weg naar Flagstaff, waar we een bezoekje gaan brengen aan de Farmers Market.

Ook druk op de markt zelf waar het overgrote deel van de bezoekers bestaat uit jonge mensen die hier hun biologische producten komen kopen of gewoon een hapje komen eten.
Voor ons is er niet veel waar we de portemonnee voor moeten trekken maar een beignet met frambozen gevuld gaat er wel in. Ze worden vers gebakken en moeten dus even wachten. Voor de bibliotheek gaan we op een bankje dit lekkers verorberen.

We lopen daarna de straten nog even door op zoek naar een magneetje voor mijn verzameling, maar hoe we ook zoeken en hoe vaak we hier ook al zijn geweest, een echte Flagstaff magneet heb ik nog niet kunnen scoren. Dan maar koffie drinken op het terras van het Weatherford Hotel.

Op weg naar de parkeerplaats komen we diverse murals tegen die ik maar gelijk even vastleg.

We rijden nog wat door de omgeving en komen zo uit bij het Lowell Observatory waar we weids uitzicht over de stad hebben.

Zelfs kan je nog ongeveer in het midden, een gigantisch lange trein ontdekken die af en toe zijn hoorn laat horen. (Even op de foto klikken voor een groter beeld).

Het filmpje laat zien dat hier goed aan de weg wordt gewerkt, ook de 89A tussen Flagstaff en Sedona wordt de komende tijd opnieuw geasfalteerd, niet geheel overbodig want er zitten op sommige plekken flinke gaten.

Den Haag > Sedona (Arizona) 19 - 25 augustus

maandag 19 augustus

Ja het zal eens niet zo zijn, vlak voor we weggaan moeten er weer apparaten de geest geven.
De accu van de auto, die nog geen jaar oud is, begeeft het voor de tweede keer deze maand, stoomstrijkijzer stoomt niet meer, ook na een extra ontkalksessie niet, de wasmachine geeft waarschuwende flikkerlichtjes en centrifugeert niet meer. Na een poging om zelf te kijken wat er aan de hand is halen we ook het pluizenfilter eruit maar die is schoon. Nou, dat hadden we beter niet kunnen doen. Er komt zoveel water uitzetten dat de zolder blank staat. Het kost ons vele handdoeken om het weer een beetje droog te krijgen.
Beddengoed er kletsnat uit gehaald, met de hand uitwringen en dan  maar buiten aan het rek drogen. Dan is het leed nog niet geleden want als ik 's avonds naar bed wil blijkt ook de slaapkamer blank te staan. Weer veel handdoeken gebruikt en nu maar hopen dat het laminaat niet helemaal bol gaat staan.
Er zit niets anders op dan een nieuwe wasmachine te bestellen en gelijk maar een nieuwe stoomstrijkijzer. Die twee worden gelukkig morgen gebracht. Een nieuwe accu halen want we kunnen onze gasten echt niet zonder auto en wasmachine achter laten.
O en dan vergeet ik nog de multi function afstandbediening van de TV, radio, verlichting enz. die het vorige week ook nog had begeven en dus ook al was vervangen. Gaat ie lekker?

dinsdag 20 augustus
Vandaag kunnen we online inchecken en gelijk andere vliegtuigstoelen reserveren, tenminste.......als alles zou gaan zoals het moet.
Error

• Sorry, due to a system error, we are unable to display your booking. Please contact your local British Airways office or Travel Agent.

Hoe vaak we ook proberen, het lukt niet om er doorheen te komen.
Dan maar morgenochtend vroeg weg om op Schiphol nog te proberen wat extra beenruimte te krijgen.
Gelukkig bezorgt Coolblue vandaag wel lekker vroeg onze nieuwe aankopen, kunnen de gasten in ieder geval wassen en strijken als zij daar behoefte aan hebben.

woensdag 21 augustus

Vóór half acht staan we aan de balie bij British Airways, maar misschien kan je het al wel raden, geen stoelen meer vrij met extra beenruimte.
We gaan door de douane en zoeken een plekje in de buurt van Lounge drie waar we afgesproken hebben met Sonyia en Mike, onze huizenruilers.
We zien hun vliegtuig aankomen en wachten tot we hen ook zien maar het duurt, en duurt. We zoeken contact en het blijkt dat zij al de koffers hebben opgehaald en door de douane zijn gegaan en niemand daar weet waar Lounge drie is. Nee, dat begrijp ik. Hoe spraakverwarrend kan het zijn; through customs is voor ons net als voor hen "door de douane" alleen allebei van een andere kant bezien. We gaan weer terug naar de eerste kant en treffen elkaar daar gelukkig wel, nemen wat te drinken en wisselen de o zo nodige sleutels van auto en huis uit. Gelukkig dat is opgelost, we kunnen weer terug door de douane waar het nu echter wel een stuk drukker is. Om de één of andere reden hoeven we niet aan te sluiten in de lange rij maar mogen een snellere doorgang nemen, het zit gelukkig ook wel eens mee.
Naar Londen hebben we wel plekjes bij de nooduitgang dus kunnen we languit zitten, maar dit is maar een kippeneindje.
Eenmaal op Heathrow zien we dat onze volgende vlucht minstens 2 uur vertraging heeft, dat worden er natuurlijk uiteindelijk 4, zitten we daar al met al een dikke 6 uur te wachten, erg fijn!.
Als we eenmaal in het vliegtuig zitten staat deze alsnog een uur in de rij om op te mogen stijgen.
Voor Gerard is het behoorlijk afzien, die kan niet recht zitten met zijn benen en moet dus de hele reis scheef zitten met zijn benen enigszins in het gangpad, wat heel wat aanvaringen oplevert met passanten.
Op Sky Harbor vliegveld in Phoenix duurt de grenscontrole wat langer dan we van vorige keren gewend zijn maar vinden we in de gigantische parkeergarage wel snel Mike's auto waarmee we naar Sedona kunnen rijden.

Zullen we, nu het al zo laat is, niet een nachtje hier in Phoenix blijven en morgen verder rijden? Nee joh, die twee uurtjes kunnen er ook nog wel bij.

Ik hoor het Gerard nog zeggen als we eenmaal een eind op weg zijn op de I-17 en matrixborden aangeven dat de weg richting Flagstaff afgesloten is. Ehhhh......
We besluiten de eerst volgende afrit met hotelaanduiding te pakken om dan toch maar eieren voor ons te geld kiezen. Er is hier maar één hotel, VOL.
Bij Denny's stappen we naar binnen om te vragen of zij in de omgeving iets weten waar we heen kunnen.
Hier krijgen we te horen dat alle hotels in de omgeving stampvol zitten en dat komt vast door de afsluiting van de weg, oorzaak Wildfire.
We zoeken zelf op onze telefoon of er redelijk in de buurt nog een slaapplekje te vinden is en dat lukt gelukkig, wel weer 25 km. terug, dat dan weer wel.

Intussen is het alweer bijna donderdag voor we kunnen gaan slapen.

donderdag 22 augustus
We hebben heerlijk geslapen en het ontbijt is ook prima. De snelweg is weer geopend en kunnen we op ons gemak naar Sedona rijden via de 260 en 89A.

Nog vóór half tien staan we met de auto voor de deur.

Het uitzicht vanaf het terras.

Eerst het huis verkennen en de koffers uitpakken.

Na een lunch en boodschappen bij Safeway gaan we kennis maken met de buren en na wat met hen gebabbeld te hebben terug om verder de dag rustig aan te doen en wat te acclimatiseren.

Voor deze uitzichten hoef ik alleen maar de deur uit te stappen. Geweldig, toch?

vrijdag 23 augustus

Vandaag een bezoekje brengen aan Flagstaff. Wat is het hier druk vandaag. Zo druk hebben we het hier niet eerder gezien.

We vinden met enige moeite een parkeerplekje langs de straat en kunnen ons rondje door de stad beginnen.

Daarna koffie drinken bij Firecreek Coffee.

We willen voor Old Time's Sake lunchen bij Galaxy Diner maar die blijkt helaas zeer kortgeleden failliet te zijn gegaan (de inrichting is nog volledig intact). Dan maar lunchen bij Sizzler maar eerst nog een kijkje nemen bij Target.

Op de terugweg naar Sedona stoppen we nog even bij Oak Creek Vista.

Voor vandaag is het wel weer even genoeg en gaan via de weg die we gekomen zijn ook weer terug.

De temperatuur is hier vanmiddag 35º.

zaterdag 24 augustus

Om vijf uur ben ik klaar wakker en ga uit bed. Het is heerlijk buiten en op het terras krijg ik bezoek van allerlei vogels en zelfs twee konijntjes.

Om zeven uur samen ontbijten op het terras en als ik dan even later de planten aan de voorkant een plens water wil geven zie ik ze ineens de straat over steken, twee kwartels.

We gaan lekker vroeg weg naar Jerome, o zo leuk plaatsje tegen een berg maar, heel fotogeniek vind ik het niet en om nou weer dezelfde foto's te maken als vorige keer vind ik een beetje overbodig.

We rijden terug door Clarkdale en Cottonwood.

Tot mijn verbazing zijn heel veel winkels in Cottonwood gesloten maar als ik er bij eentje toch naar binnen kan, moet ik natuurlijk wel een magneetje van een kwartel kopen.

Bij Bing's Burger eten we wat.

Als we nog wat inkopen hebben gedaan weer naar huis. 

zondag 25 augustus
Vandaag hebben we het plan opgevat om hier een eindje te gaan lopen en zo de buurt een beetje te verkennen.
Om iets over achten gaan we weg maar na iets meer dan 100 meter zegt mijn lijf, stop maar weer want dit gaat niet goed. Het is helemaal nog niet zo warm maar de weg loopt toch enigszins omhoog en dat is voor nu net even te veel.
Gerard haalt de auto en ik blijf even op hem wachten. Vlak naast me zit er een konijntje onder de bomen en trekt zich niets van mij aan.

We rijden wat wegen door en komen, zoals meestal het geval is,op het zelfde punt weer uit. Bij de rotsen zelf kunnen we van hieruit niet komen. Als we dat hebben ontdekt gaan we maar naar het toeristische deel van Sedona om daar lekker in de vroegte (en rust) langs de winkeltjes te lopen en hier en daar zelfs even naar binnen.

Veel winkels zijn echter nog dicht omdat het nog zo vroeg is.
We besluiten om ergens maar een kop koffie te drinken met het uitzicht om de prachtige omgeving.

Hierna gaan we aan de andere kant van de weg de overige winkels langs op weg naar de auto en rijden dan richting de Chapel of the Holy Cross. 

Het is zeker niet de eerste keer dat wij hier komen maar het blijft een bijzondere plek om weer te zien. Ditmaal zal het de laatste keer zijn want om nog eens van links naar rechts en van boven naar beneden dit te bekijken is niet meer nodig.

Ook Tlaquepaque kunnen we nog wel even bekijken.

 Het is nog vroeg maar nemen dan gelijk maar een lunch bij Secret Garden Cafe.
Vanavond mooie lucht boven Sedona.