On the Road Again

Vrijdag 18 juni (Nederland)

Go Animate Willie Nelson: On The Road Again

Willie Nelson | MySpace Music Videos
Na een turbulente vlucht, zijn we om 08:45 uur geland op Schiphol.
Fijn, Hugo stond ons al op te wachten. Na een half uurtje rijden zijn we thuis.
Koffers uitpakken, was uitzoeken en snel de foto's op de pc zetten. Het zijn er 1337.
Het zal dus wel even duren voor ze geselecteerd zijn voor Picasa.
Ook de filmpjes, die Gerard heeft gemaakt, komen nog.

Nog even nagenieten van drie mooie weken.

Donderdag 17 juni (Phoenix)

Even voor 07:00 uur kwam de shuttle ons ophalen.
Inchecken en ja hoor, net wat ik dacht, overgewicht (niet ik, maar de koffer). Even wat omgooien want $ 50,00 extra betalen doen we liever niet.
We wachten nu op de vlucht van 10:00 uur naar Houston.

Woensdag 16 juni (Phoenix)

Vandaag zijn we weer waar we drie weken geleden begonnen, Phoenix.
Nadat we een hotel hebben geboekt zijn we naar Scottsdale gegaan, waar we hebben gegeten en ook een extra tas hebben gekocht, voor het geval de koffers wat overgewicht hebben.
Vanavond de auto teruggebracht naar het vliegveld en daar gegeten. Met de shuttle terug naar het hotel en koffers pakken. Morgenochtend haalt de shuttle ons om 07:00 uur op.

Dinsdag 15 juni (Joshua Tree Park, Blythe)

Op ons gemak zijn we richting Joshua Tree Park gereden en hebben onderweg wat ingeslagen voor de lunch. De eerste ingang hebben we merkwaardigerwijs gemist en zijn doorgereden naar de ingang bij 29 Palms, aan de noordkant. Een leuke plek met wat schaduw uitgezocht voor de lunch, want ook hier is het weer 43 graden.

Alsof we helemaal alleen in het park waren, we hebben op dit stuk helemaal niemand gezien. 
 Veel Joshua bomen hadden hele trossen met vruchten of zaaddozen?

De weg naar "Hidden Valley", waar we vorig jaar de picknick hadden, werd opnieuw geasfalteerd en we moesten in konvooi (zeker wel twee auto's) achter een volgwagen aan.

Nadat we, op weg naar Phoenix, aan de zuidkant het park hadden verlaten en dit wel een heel saaie weg bleek, hebben we in Blythe maar weer een motel met zwembad gezocht.

Maandag 14 juni (Palm Springs)

We zijn de mist een beetje zat. Tot Venice Beach in Los Angeles alleen maar mist en geen zon te zien, daarom maar land inwaarts gegaan. Uiteindelijk zijn we in Palm Springs aangekomen en daar een hotel gezocht. Nadat we de koffers op de kamer hadden gezet, zijn we nog even een dip in het zwembad gaan nemen want het was hier wel weer zo'n 44 graden.

Als het goed is gaan we morgen via Joshua Tree Park langzaamaan richting Phoenix.

Zondag 13 juni (Santa Barbara) :(

Het begint niet goed vandaag. Na een lange rumoerige nacht hebben de buren vanochtend al weer om 06:30 uur de TV op volle sterkte staan.
Na onze koffers in de auto te hebben gezet zien we dat de achterband plat is.

Gerard neemt contact op met Alamo en na ruim een uur komt er iemand van de AAA om de band te vervangen door het thuisbrengertje, waarna we naar San Luis Obispo rijden om de band te laten repareren. Er zit een grote spijker in dus de band is nog te maken.

Om 12:15 uur kunnen we dan eindelijk op pad en (as usual) Willie Nelson's "On the Road Again" afdraaien.
Er is veel oceaanmist langs de kust en de temperatuur loopt dan ook gestaag terug naar 18 graden en soms nog lager.

Bij Santa Barbara is het dan toch zonnig en besluiten we wat te wandelen langs het strand en op de pier.

Tijdens onze wandeling zien we een 'witte' Strelitzia. (Nooit eerder gezien)

Het is hier vandaag gezellig druk en de State Street, die we afrijden op zoek naar een slaapplaats, is een lange straat met veel terrasjes en winkels. Het valt niet mee om een motel voor de lage prijs te boeken waarmee wordt geadverteerd in de "Travel Coupon Guide". Dit komt omdat het Graduation weekend is. De kamers zijn dan sneller weg en ook duurder dan normaal op zondagavond. (kunnen we er ook nog wel bij hebben vandaag).

Omdat we het vandaag wel een beetje gehad hebben, besluiten we wat simpels te eten en gaan bij de supermarkt blikjes vis en yoghurt halen (brood hebben we nog over van gisteren) en eten dit in onze kamer. We maken nog contact met een jong stel uit Utrecht, die ongeveer dezelfde route maken en met een drankje en zoutje delen we onze ervaringen.

Zaterdag 12 juni (Morro Bay)

Allereerst hebben we de "17 Mile Drive", tussen Monterey en Carmel, gereden.

Dit is een fantastische route die langs mooie vergezichten, golfcourses (waaronder de Pebble Beach Golfclub, waar a.s. maandag de US Open begint) en veel te dure huizen gaat.

Entree voor deze weg is $ 9,50, maar zeker de prijs waard.

Vervolgens zijn we de Highway 1 opgegaan richting het zuiden. Het gedeelte vóór Big Sur vind ik het mooist, ondanks dat veel mensen het met mij oneens zullen zijn. Hier is de kust ruiger met veel rotsen in zee waarop de golven breken.

Bij Hearst Castle zijn we even in het Visitors Centre geweest. Alle tours zaten vandaag al vol. Bij nader inzien had ik er toch niet zo'n zin in om me te vergapen aan de overdaad van een puissant rijke man en hier nog een aardig bedrag voor neer te tellen, dus dat kwam goed uit.
We zouden eventueel morgen nog kunnen gaan als we vanavond via internet kaartjes kunnen bemachtigen voor een tour. We hebben voor vannacht een motel in Morro Bay geboekt. Dit is een alleraardigst plaatsje waar een rare grote rots voor de kust ligt met veel gezellige restaurantjes met uitzicht op de oceaan.

Vrijdag 11 juni (Monterey)

Niet alleen in Flagstaff wordt je wakker gehouden door de trein, ook in Merced kunnen ze er wat van. Om het kwartier komt er een trein door de stad gereden, vergezeld van hevig lawaai. Dit verstoort de nachtrust enorm. We zijn dan ook weer vroeg op pad en komen om 11:30 uur aan in Monterey. Voor we de kust bereikten kwamen we door een prachtig berglandschap wat de naam "Velvet Mountains" niet zou misstaan.

Dit kwam voornamelijk door de kleur en begroeiing van de bergen met goudgele halmen.
We kwamen natuurlijk ook weer veel grote, en vooral mooie, vrachtwagens tegen.
Deze is speciaal voor jou, Els.

Bij Fisherman's Wharf lag een aantal zeeleeuwen lekker te zonnen.

Deze wharf is een stuk kleiner dan in San Francisco, maar ook gezellig met restaurantjes waar ook Clam Chowder wordt geserveerd, die we ons dan ook goed hebben laten smaken.

Aan het begin van de wharf zaten twee oudere mannen heel fijne muziek te maken.

Langs de kust beukten golven op de grote rotsen.

In Fremont Street, waar veel hotel- en Inn ketens te vinden zijn, hebben wij er een uitgezocht voor de nacht.

Donderdag 10 juni (Yosemite, Merced)

Na een klein uurtje rijden zijn we, via weg nr. 140 (Arch Rock Entrance) in Yosemite National Park aangekomen. Het is mooi weer en een heerlijke temperatuur. Het lijkt echter wel of het een nationale feestdag is, erg druk en op de parkeerplaatsen haast geen vrije plek meer te vinden.
Bij de Bridalveil Fall was ik weer even smurf (type Niagara), maar dit keer een gele.

Dat dit geen overdreven actie was bleek wel uit het feit dat de weg erheen helemaal blank stond en we erg nat werden van de nevel die er door de hevige wind ontstond.

Bij de fall zelf was er ook weinig te zien door de nevel en de camera had de extra bescherming hard nodig.
Bij Yosemite Falls hebben we een sandwich gegeten in het bijzijn van eekhoorntjes, mooie vogels en een hert.

Het park heeft ook dit keer een overweldigende indruk op ons achtergelaten. Wat is het hier fantastisch mooi en wat voel je je nietig tussen deze gigantische rotsformaties en vele mooie en erg hoge watervallen.

Je komt ogen tekort, telkens zie je weer een andere waterval en zo overweldigend als dit jaar, door de vele sneeuwval van afgelopen winter, komt volgens kenners niet al te vaak voor. Dus we hebben ook vandaag weer veel geluk.
Overnachting in Merced, richting kust.

Woensdag 9 juni (reisdag)

We hebben besloten om via de zuidelijke route, Barstow, naar Yosemite te gaan. Dit omdat we de hitte nu wel even zat zijn en er ook geen zekerheid bestaat of de Tioga Pass wel open is. Volgens Internet zijn daar ook wegwerkzaamheden met oponthoud van misschien wel twee uur, dus vroeg op pad.
Om 06:30 uur uitchecken. SHIT, Visacard kwijt.
Goed denken waar we hem het laatst hebben gebruikt. Shoppingmall, nee, benzinestation.
Snel daarheen. Ja hoor, ze hebben hem gevonden. Pff. Wat een geluk.
Terug naar het hotel om alsnog uit te checken. Nog even twee grote bekers koffie en een sandwich en we kunnen, na een half uurtje oponthoud, op pad.
We komen langs een wel heel aparte naam op een bord. De verklaring voor hoe ze aan deze naam zijn gekomen, kan je hier vinden.

In Bakersfield hebben we bij Denny's wat gegeten en later een motel gevonden in Coarsegold, redelijk dichtbij Yosemite, zodat we morgen niet meer zo ver hoeven te rijden.

Dinsdag 8 juni (Las Vegas)

We hadden nog wat presentjes nodig voor het thuisfront dus gingen we naar een van de outlets in Las Vegas. Nadat we het e.e.a. hadden ingekocht en geluncht, zijn we terug naar De Strip gegaan. Onderweg bij Stratosphere binnengelopen. Toch wel benieuwd wat er zo bijzonder is. Om alleen de toren te bezoeken kost je dat $ 15,00 p.p., dat hebben we niet gedaan. Verder was er weinig bijzonders te zien.
Wel zijn we uitgebreid bij Venetian gaan kijken. Hebben daar wat gedronken, naar een operazanger, een jongleur en een acrobaat gekeken. Je hebt hier echt het gevoel in Venetië te zijn met zijn kanalen en imposante palazzo's. De gondels drijven af en aan, met op elk een gondelier die een aria laat horen. Echt een aanrader om hier een paar uur door te brengen, al is het alleen al voor de mooie winkels en gezellige terrasjes.

Ook zijn we nog even bij Circus Circus binnengelopen. Dit is, denk ik, erg leuk voor mensen met kleine kinderen, maar voor ons bood het weinig, als je ook al niet van gokken houdt.
We hebben er wel een voorstelling van vier trapeze-artiesten gezien.
Wat wel aardig is dat ze hier een indoor achtbaan en -splash hebben.
Nog even koffie gehaald en naar de kamer om uit te zoeken welke weg we morgen nemen om naar Yosemite te gaan.
Death Valley blijkt niet heter dan Las Vegas, volgens Yahoo Weather (ca. 47 graden).

Maandag 7 juni (Las Vegas)

Omdat de temperatuur nog niet erg gezakt was, besloten we vandaag wat hotels van binnen te gaan bekijken. Allereerst hebben we ontbeten bij het Mexicaanse restaurant waar we vorig jaar ook zo lekker hadden gegeten, La Salsa Cantina.
Na het ontbijt zijn we naar Luxor gegaan, dit viel een beetje tegen, alhoewel de lobby overweldigend is.
Daarna naar Mandalay, daar is momenteel een expositie van de fotograaf Peter Lik. Van hem hadden we vorig jaar ook de expositie bezocht in Ceasars. Nog steeds dezelfde, maar wel geweldige, foto's. Als laatste vandaag hotel New York New York verkend. Heerlijk koel de dag doorgebracht tot het tijd was om naar de dinnershow te gaan, waar we eerder op de dag kaarten voor hadden gekocht.

De show, Tournament of Kings, was nota bene in "ons" hotel.
De titel spreekt voor zich, veel spektakel met ridders, paarden, een koning en een nar. Kortom, een gezellig begin van een nog gezelliger avond.

Omdat de show om 19:30 uur was afgelopen zijn we via de fonteinshow van Bellagio naar Treasure Island gegaan voor de Sirens of TI.

Door de harde wind dreigde deze te worden afgelast, net als vorig jaar. Gelukkig ging de show op het allerlaatste moment toch nog door. Daarna The Mirage Volcano bekeken. Ook deze voorstelling werd ingekort wegens de harde wind.
Omdat zo'n lange, warme dag wel wat dorstig maakt, zijn we in de Irish Pub van hotel New York New York nog even een pint gaan drinken. Er speelde een Ierse band, er werd gedanst en het was zo gezellig dat het toch nog laat werd.

Zondag 6 juni (Las Vegas)

Gisteravond zijn we nog lang bezig geweest om een hotel te boeken in Las Vegas. Niet omdat alles vol zat, maar welk hotel te kiezen.
Uiteindelijk hebben we gekozen voor Excalibur.
Omdat we nog wat vroeg waren hebben we eerst een bezoek gebracht aan de Hooverdam.
Doordat iedere auto daar gecheckt moet worden (wat trouwens een wassen neus bleek) ontstond er een file, dus duurde het even voor we de auto uit konden en het Visitors Centre konden bekijken.

We zijn niet lang gebleven omdat de temperatuur dusdanig hoog was dat het niet aangenaam was om lang buiten te zijn.

Om wat verkoeling te zoeken zijn we het frisse water van lake Mead gaan opzoeken.
In de loop van de middag zijn we richting hotel gegaan en ook hier de verkoeling gezocht van de kamer. Maar ja, daarvoor kom je hier niet, dus toch maar weer naar buiten.
Het is goed dat je steeds kunt "vluchten" in de hotels/casino's om af te koelen.
Vanavond vroeg naar bed, zo'n temperatuur doel wel iets met je conditie.

Eerst nog even een foto vanuit het raam.

Zaterdag 5 juni (Zion, Hurricane)

Vandaag zo'n beetje de hele dag in Zion National Park geweest.

We hebben nu de tijd om dit park intensiever te bekijken.

Met de shuttlebus word je rondgereden in het park en je kunt op veel plaatsen uitstappen om een trail te volgen en daarna weer opstappen voor een volgende.

Wij hebben er een paar gelopen waar we niet al te veel hoogteverschil hoefden te overbruggen, want de temperatuur is vandaag wel erg hoog, zo'n 38 graden.

Een van de door ons gelopen trails was bij Weeping Rock, waar hangende tuinen zijn die voorzien worden van water dat door de rotswand druipt.
Het is weekend, dus behoorlijk druk in Zion, maar de natuur is er wonderschoon.

Om op tijd een slaapplaats te regelen zijn we gestopt in Hurricane, hier is het zo mogelijk nog warmer, 43 graden. (HELP)

Vrijdag 4 juni (Kanab)

Een rustig dagje dit keer met een bezoekje aan Pipe Spring National Monument

en Colorado City. Deze laatste plaats kan je beter maar overslaan. Hier word je namelijk bekeken alsof je van een andere planeet komt. In deze plaats wonen vooral mormonen die blijkbaar niet gewend zijn aan toeristen (zeker niet met blote armen/benen). De vrouwen lopen hier rond in lange jurken en haardracht (behorende tot de FLDS Church) zoals wij het afgelopen eeuw niet meer hebben gezien.
Net buiten de Stateline van Utah wijn gekocht in een heel rare tent, waar het meer leek op een uitdragerij dan een drankhandel. Het rook er naar kat en binnen hadden ze van alles, planten, katten- en hondenvoer, wijn en andere alcoholische dranken. Je moest binnen erg uitkijken waar je liep, overal stond en lag wat, zelfs versleten pantoffels. De bediening zag er heel smoezelig uit en een kat in een kattenmand op de toonbank. Even adem inhouden tot je weer buiten bent.
In Kanab hebben ze de politiedummy nog niet vervangen door een echte agent.

Donderdag 3 juni (Grand Canyon North Rim, Kanab)

Via Lees Ferry (heb nog even het water van de Colorado rivier getest (koud)), Vermilion Cliffs met balancerende rotsen en Marble Canyon zijn we naar de North Rim van de Grand Canyon gereden.
Onderweg veel verbrande bomen, herten, hagedissen en sneeuw.

Bij Grand Canyon Lodge ruim een half uur op het terras zitten genieten van het uitzicht en gelijk wat kaartjes naar huis geschreven.

We hebben in Kanab een kamer in Parry Lodge geboekt voor twee nachten.
Dit is een motel waar in vervlogen tijden veel filmsterren verbleven tijdens het filmen van vooral Westerns. Kanab werd destijds ook wel "Little Hollywood" genoemd.

Op het terrein staat een oude schuur waar iedere avond een film wordt gedraaid die in Kanab en omgeving werd opgenomen, voorafgegaan door een kort overzicht van wat er zich hier afspeelde in de jaren 20, 30, 40, 50 enz. Wij hebben "Calamity Jane en Sam Bass" uit 1949 gezien.

(Neem niet de deur waar "Entrance" boven staat, maar de deur met "No Trespassing".) LOGISCH.

Een restaurant waar we heerlijk hebben gegeten is "Rocking V Cafe", op de hoek van Center Street en 100 West.

Woensdag 2 juni (Page)

Om 06:00 uur was ik wakker en heb heerlijk op het terras gekeken naar de zonsopkomst over Lake Powell.We hadden het niet beter kunnen treffen met het weer. Stralende zon, dus dat maakt uitstel van het bezoek aan Upper Antelope Canyon meer dan goed.Om 11:45 uur verzamelen om met 14 mensen in een open auto naar Upper Antelope te gaan.

10 Minuten over gewone weg en 10 minuten door rul zand. Aangekomen zien we dat het wel erg druk is, dus zal er moeite gedaan moeten worden om mooie foto's te schieten (liefst met zo min mogelijk mensen erop).
Met enige moeite lukt dat aardig. De lichtbundels die door de openingen komen lijken wel wat op watervallen.

Vanmiddag lekker relaxen bij het zwembad, douchen en naar een mooi uitzichtpunt op de Glen Canyon Dam, vlak achter Denny's restaurant. Nu we er toch zijn, gelijk maar wat gegeten.

Op het terras van het hotel nog een glaasje wijn en wat Blue Corn Tortilla Chips.