"Sweet" 60

dinsdag 22 november
Het begon vannacht om klokslag 12 uur. Mijn eerste cadeau van Gerard. Een klein weekje Valencia.
Na een luxe ontbijt op bed staat er een "tour d'histoire" op het programma. Dit wordt een rit langs alle tien (want één is er inmiddels afgebroken) van de elf  huizen waar ik in 60 jaar heb gewoond. (Weergave niet chronologisch)

 

Allerlei herinneringen komen hierbij naar boven borrelen.

Zelfs ons huidige huisnummer en de auto zijn aangepast.

's Avonds komen Ferry en Hugo eten en krijg ik alvast een klein cadeautje in Spaanse stijl als voorproefje op Valencia en zaterdag wanneer het "feest" is.

zaterdag 26 november

Broer Aad was al er vroeg, want schoonzus Lenie en nicht Heleen gingen samen naar een matineevoorstelling van  "Wicked". Tegen een uur of half negen was de visite compleet.
Het werd een heel gezellige avond met als hoogtepunt het cadeau van Ferry, Michèle en Hugo, waarvoor ik eerst allerlei keuzes moest maken uit stellingen alvorens het echte cadeau bekend werd.
Het bleek uiteindelijk een weekeindje weg te zijn met z'n viertjes. Ik heb aan hen de keus gelaten of het Winterberg of Luxemburg wordt.
Maar leuk gaat het zeker worden, wat ze ook besluiten.

dinsdag 29 november

Vandaag vertrekken we naar Valencia.

Bekijk deze geweldige MSN-video: Bizarre Cloud Face

Bekijk deze geweldige MSN-video: Bizarre Cloud Face

Meer herfstkleuren Meyendel

zondag 30 oktober

We hebben weer een uitje met de fotoclub met als extraatje een fotograaf van de natuurfotoclub in Delft die ons de fijne kneepjes van landschapfotografie zal bijbrengen. 
Om half negen verzamelen we bij onze fotoclub om vervolgens met drie auto's naar Meyendel in Wassenaar te vertrekken. Omdat er veel mensen zijn met een auto verkies ik het om eens met iemand mee te rijden en niet zelf achter het stuur te kruipen. Halverwege de reis krijg ik de schrik van mijn leven als ik tot de ontdekking kom dat mijn auto op een invalidenparkeerplaats staat. Niet op gelet omdat ik dacht zelf te moeten rijden en dus zo weer weg zou zijn. Dit kan mij zomaar
€ 180,00 kosten. Ik probeer Gerard te bellen zodat hij de auto op kan halen, dan ga ik wel met de tram terug naar huis. Ik probeer het diverse malen, zowel met mijn eigen telefoon als die van enkele fotoclubleden want het bereik is hier niet best, echter zonder resultaat. Nou ja, jammer dan, we zien het wel als we terugkomen.
Nadat we de overige leden ontmoeten die vanuit huis direct naar de ontmoetingsplaats zijn gereden gaan we met 17 man en vrouw op pad.

Om niet in het gedrang te komen met de vele andere wandelaars slaan we een ruiterpad in. Nou dat zullen we weten ook, overal grote paardenvijgen en als je niet kijkt waar je loopt beland je er midden in. Dit blijft ons gelukkig bespaard maar dat neemt niet weg dat het een moeizame dag wordt. De temperatuur is goed maar het wordt maar niet zonnig.

Onderweg raken we elkaar ook nog regelmatig kwijt en we vallen in drie groepen uiteen.
Wel zien we, als cadeautje, vlak bij ons een groepjes runderen tussen de bomen rondstruinen.

Na pak weg drie en half uur ploeteren door het mulle zand van de ruiterpaden komen we dan uiteindelijk weer aan bij het pannenkoekenhuis waar we wachten op de andere groepen.
Druppelsgewijs komt iedereen weer bij elkaar en na een kop koffie vertrekken we weer richting clubhuis.
Pfff, gelukkig, de parkeerwachters hebben waarschijnlijk ook een vrije dag want er zit geen geel briefje onder mijn ruitenwisser.
Het lopen op de ruiterpaden en het mulle zand heeft er wel toe geleid dat ik de hele week een dikke knie heb en veel pijn. Mijn hardlopen (waar ik vorige week mee was begonnen) moet daardoor helaas even worden uitgesteld.

Herfstkleuren in het Balijbos

donderdag 27 oktober.

Vandaag is het een mooie dag om eens het bos in te gaan. In Zoetermeer is het Balijbos waar ik wel eens een kijkje wil nemen. Veel van de fotoclubleden hebben daar al mooie foto's gemaakt.
Omdat ik hier niet bekend ben sla ik op de bonnefooi een pad in en zie wel waar dit naar leidt.

Het is niet zo zonnig maar de temperatuur is goed en behalve wat hondenuitlaters kom ik weinig mensen tegen. Via de witte laarzenroute kom ik bij een hangbruggetje wat wel erg wiegelt wanneer ik erover ga.

Over een drassig bospad kom ik uiteindelijk bij een verharde weg uit en besluit ik toch maar weer eens richting auto te gaan omdat ik geen zin heb om te verdwalen.

In de verte zie ik echter een brug liggen die mijn aandacht trekt, die moet ik eerst nog maar eens gaan bekijken.

Het blijkt warempel de goede richting uit, want bij de brug aangekomen zie ik ook het pad waar ik begonnen ben met mijn wandeling.

vrijdag 28 oktober.

Het is me gisteren wel goed bevallen die natuurwandeling en omdat ik deze week ook ben begonnen met hardlopen, trek ik vandaag mijn sportschoenen aan en neem mijn fototoestel mee om in de Delftse Hout de zonsopkomst te fotograferen en gelijk mijn conditie aan te scherpen (zal wel enige tijd vergen voor dit op peil is).
De zon schijnt schuchter over de plas en ik neem wat foto's.

Tijdens mijn rondje lopen begint het te regenen. Na ongeveer een half uur (de plas blijkt toch groter dan gedacht) ben ik terug bij de parkeerplaats en ga ik richting warme douche.

Waterbus Rotterdam - Alblasserdam 30 september

Deel vier van mijn weekplan gaat vandaag uitgevoerd worden.
Ik pak de auto, rijd naar Rotterdam Willemskade, parkeer in de garage onder de Erasmusbrug en neem de waterbus.

 

Misschien wil ik wel naar Kinderdijk om de molens te kieken maar, bij nader inzien hoeft dat eigenlijk niet want ik ben er al vaker geweest. Ik zie wel waar ik afstap. De skyline van Rotterdam is vanaf het water heel leuk en de vaartocht op zich erg prettig met het mooie weer.

 

De tweede stop is al bij Ridderkerk. Hier moet je zijn als je naar de molens wilt. Jammer dat de molens aan de andere kant van het water liggen en ze vanaf het water niet zichtbaar zijn. Je moet dus nog een gewone bus ernaartoe nemen. Ik besluit op de boot te blijven en stap de volgende stop van boord (Alblasserdam). Hier is echt niets te beleven in de buurt van het water. Ik neem dan ook na een half uurtje de waterbus weer terug naar Rotterdam. Lekker in de zon uitwaaien op het achterdek.
Het "Witte Huis" was eens het hoogste kantoorgebouw van Europa.

 

Het Zalmhuis is een restaurant tussen vier bijzondere gebouwen vlak naast de Brienenoordbrug.

Mocht ik nog een keer deze trip doen dan stap ik bij de eerste stop van boord, drink wat bij de lunchroom naast de steiger om vervolgens weer terug te gaan. Dan heb je echt het interessantste deel wel gehad.
Voor de kosten hoef je het echt niet te laten. Naar de eerste halte Krimpen a/d IJssel € 1,60, tweede halte Ridderkerk € 2,41. De parkeergarage was een stuk duurder.

Nu ik toch in Rotterdam ben ga ik langs de biologische slager op de Mariniersweg om vlees in te slaan.
Zo, dit was een heerlijk zomerweekje, nu nog een weekend erachteraan en ik ben de vele regenbuien van de afgelopen maanden al bijna vergeten.

Beklimming Nieuwe Kerk Delft 29 september

De ochtend begint een beetje heiig wat betekent dat er vroeg in de ochtend nog niet al te helder zicht zal zijn vanaf de toren.
Om ± 11:00 uur ben ik dan ook pas op de Markt en koop een kaartje om de toren te mogen beklimmen. Ik lijk wel gek, betalen voor iets wat ik eigenlijk doodeng vind. Maar ja, als je Delft van bovenaf wilt zien heb je weinig keus.
Na ± 100 treden op de zeer smalle wenteltrap

kom je bij een open ruimte waar een grote slinger hangt en diverse bronzen klokken.

Via de volgende, bijna nog smallere wenteltrap kom je na weer zo'n 100 treden bij de eerste mogelijkheid om ook buiten te kijken.

Via een zeer smal en laag deurtje sta je op de rondgang. Het is hier zo smal dat je je bijna alleen zijdelings kunt verplaatsen. Hier ben je op bijna halve hoogte van de kerk, maar o zo eng zo vlak langs de rand.

 

Zo aan de buitenkant te zien is er nog niets veranderd aan het huis waarin ik heb gewoond.
(Het is het huis met het lange dak.) Tegenwoordig zit er een jongerenhotel in. Toch wel benieuwd hoe ze dat binnen zo hebben veranderd.

Mijn hoogtevrees blijkt nog steeds niet over en na een voorzichtige rondgang besluit ik uiteindelijk toch niet verder omhoog te gaan.
Zoals iedere donderdag staan er marktkramen tussen het Stadhuis en de Nieuwe Kerk.

 

Bij het afdalen tel ik de treden, het zijn er 210 van de in totaal 376.
Vanaf een afstand is het helemaal niet zo hoog. Waar de versmalling begint, bij het witte deel, zo hoog ben ik dus gekomen.

Op de Beestenmarkt rust ik even uit met een tomatensapje voor ik ga winkelen.
Het draaiorgel kom je ook altijd tegen. De toeristen vinden het te gek maar ik die draaiorgelmuziek helemaal niks.

Deel drie van mijn weekplan kan ik ook weer afvinken.

Visjesdag 28 september

Vandaag is het dan zover, Fredda en ik ondergaan vandaag een vispedicure  behandeling
Om 11:00 uur staat de afspraak. We gaan om 10:00 uur op weg naar de tram en komen ruim op tijd aan in Den Haag Centrum. We moeten nog even wachten tot de visjes klaar voor ons zijn.
Bij een beautysalon staat een hoge bank met een aquarium ervoor waarin de visjes zwemmen.

 

Eerst worden onze voeten gecontroleerd op kalknagels en schimmels. Ze worden goedgekeurd en nadat onze voeten ontsmet zijn,  mogen we ze in het aquarium steken.

Het is een hele nieuwe ervaring hoor, alle visjes komen op ons af alsof ze in geen dagen iets hebben gehad.

 

Het is een vreemd gevoel, net of je met je voeten in een grote bak Spa rood zit. Na een poosje begint het zelfs een soort van prettig te worden.  45 minuten later worden onze voeten gedroogd en krijgen we een massage toe. Een ervaring (en zachte voeten) rijker stappen we de zon weer in en besluiten ergens een terrasje op te zoeken voor koffie. Het is inmiddels aardig warm geworden  en na de koffie lopen we richting Grote Markt om daar ook nog even in de zon te zitten en wat te eten.

Rond half drie zijn we weer thuis.
Dank je wel Ferry en Hugo voor deze unieke ervaring.

Eindelijk zomer (25 september)

Van Ferry en Hugo kreeg ik met Moederdag twee tegoedbonnen voor bijzondere uitstapjes.
Een rondvaart in de Biesbosch en om visjes aan mijn voeten te laten knabbelen(vindt ik dit echt leuk?).
Nu het dan eindelijk mooi weer dreigt te worden moet ik er maar eens gebruik van maken en heb een plekje gereserveerd op de boot van zondag om 15:00 uur.
's Ochtends eerst even naar Gerards moeder en dan richting Drimmelen waar de boot op ons (en vele anderen) ligt te wachten.

We zoeken een mooi plekje op het bovendek zodat we volop van de zon en het uitzicht kunnen genieten. Het is behoorlijk druk op het water, velen hebben hun boot nog even uit het vet gehaald. Na een uurtje over vrij breed water en langs de Amercentrale gevaren te hebben,

draaien we dan toch eindelijk een leuk smal vaartje in met scherpe bochten. Hier wordt het pas echt leuk.

Twee uur en een hoop rietkragen verder

stappen we weer van boord en gaan op zoek naar een restaurant in Geertruidenberg. Dat valt niet mee, op de markt zijn alleen wat caféterrassen open. Na een drankje gaan we weer verder richting Raamsdonksveer. Hier vinden we een eetcafé waar we uitermate smakelijk hebben gegeten. Om tien uur zijn we weer thuis. Vinnie eten geven, nog twee kopjes koffie en dan naar bed.
Woensdag staan de visjes op het programma.
Donderdag ga ik (hopelijk) de Nieuwe Kerk in Delft beklimmen.
Vrijdag vaartochtje van Rotterdam naar Kinderdijk.

Om nooit te vergeten

Deze foto kwam ik tijdens het netsurfen tegen en vond dat hij wel een plaatsje verdiende op mijn blog.

De lichtbundels symboliseren de Twin Towers van het WTC en alle slachtoffers van de aanslag op 9/11. Bij het zien van de vele documentaires hierover in de afgelopen week,  krijg ik  steeds weer een naar gevoel in mijn maag.

Zomer in Nederland 2011

28 augustus 2011
Vandaag voor het eerst meedraaien als vrijwilligster bij Kust en Zee op de Pier in Scheveningen.
Zoals wel vaker heb ik mijn camera meegenomen en dat komt mooi uit want ik ben er iets eerder dan ik aanwezig moet zijn en heb dan ook nog even de tijd om wat foto's te maken.
Het waait vandaag stevig en het zal ook zeker niet droog blijven.
Nadat ik uit de tram ben gestapt ga ik richting boulevard en zie al mijn eerste foto-uitdaging.

 Het water laat erg mooie patronen in het zand achter.

Als ik op de pier loop begint het stevig te regenen, maar ik loop hier droog. Door de ramen is het een mooi gezicht, grijs, nat en hier en daar wat kleur van strandtenten, verregende vlaggen e.d.

Als je goed kijkt zie de contouren van het restaurant en het Kurhaus. 

Dit "slechte" weer weerhoudt de mensen niet er is erg veel aanloop en de dag is zodoende snel om.
Het is een vermoeiende dag geweest maar ik kan in de tram op weg naar huis weer even uitrusten.