Klein weekje Noord Holland

dinsdag 6 oktober
Nadat ik mijn holterkastje heb teruggebracht naar het ziekenhuis rijden we door naar Alkmaar.Het is nog vroeg en we hebben nog niets gegeten vandaag, dus eerst maar Alkmaar zelf in en wat eten bij Heren van Sonoy.
Hierna gaan we nog wat winkelen en besluiten daarna maar naar ons verblijf voor de rest van de week te gaan en de auto uit te laden. Huis verkennen en weer op pad om wat inkopen te doen.
Als we dit gedaan hebben en opgeruimd, onze spulletjes een plekje hebben gegeven doen we de rest van de dag rustig aan. Vanavond geen zin om te koken dus dat wordt een boterham op schoot.

woensdag 7 oktober

Vandaag zou het de beste dag van de week worden voor wat betreft het weer. Nou, daar denk ik toch heel anders over. Het water komt met bakken uit de lucht en het waait enorm. Toch gaan we eropuit. Eerst naar Bergen waar we koffie drinken en af en toe de paraplu niet nodig hebben.  

Vervolgens naar Egmond aan Zee, waar we zo ongeveer uit onze verschoning waaien.

Als we op een overdekt en verwarmd terras wat willen eten krijgen we van de huiseigenaren in wiens huis we verblijven een appje uit Sardinië dat ze mooi weer weer hebben en met een cappuccino in het zonnetje op een terras zitten. Ja, ja, zij wel en ik ben helemaal niet jaloers hoor. Natuurlijk wel, ik had ook liever een lekkere temperatuur met zon, maar dat komt hopelijk volgend jaar wel weer.Zowaar wordt het vanmiddag iets beter en zien we wat meer blauw boven ons als we richting De Rijp gaan. Als we uitstappen begint het zowaar weer te regenen en stappen we eerst maar weer een kroegje binnen voor een kop koffie. Daarna houden we het droog.

In Alkmaar dreigt het wel maar de paraplu kan dicht blijven. Als Gerard een harinkje wil eten stap ik naar de overkant van de straat naar een interieurwinkel met mooie lampen. We stappen samen de winkel in en zien een toch wel erg leuke hanglamp voor boven een eettafel, jammer dat we thuis al een leuke lamp hebben maar we houden hem even in gedachte.
We drinken nog een wijntje bij café de Pilaren en gaan erna richting huis.

donderdag8 oktober
Storm en heel veel regen vandaag. We wachten het even af of we vandaag nog op pad gaan. Op deze manier heeft het niet veel zin.
Om half twee en eindelijk wordt het een beetje droger. Omdat we voor 4 uur een restaurant hebben geboekt blijft er niet veel tijd over om iets uitgebreid te ondernemen en gaan we naar de Broekerveiling die hier slechts enkele kilometers vandaag is.

Het is niet druk want we zitten met ongeveer 10 mensen in de overdekte rondvaartboot die ons door het "Rijk der duizend eilanden" voert. Ondanks het natte en grijze weer weet de kapitein een heel geanimeerd verhaal te vertellen. Na het boottochtje hebben we nog net even de tijd om het veilingdeel te bekijken waar twee mensen een paar bananen goedkoop weten te bemachtigen door op de juiste tijd af te klokken.Nu moeten we toch echt weer weg anders zijn we te laat voor de door ons gereserveerde shift bij Loetje in Bergen. We eten er een overheerlijke biefstuk en een voortreffelijke rendang maar het blijft triest om met slechts acht mensen in een restaurant te eten waar normaal wel tweehonderd mensen kunnen zitten.
Hoe lang blijft dit nog zo en sterker nog, wordt het misschien nog wel erger en kunnen we binnenkort helemaal niet meer uit eten of lekker een avondje uit? De mondkapjes blijken nu onze minste zorg, wie had dat kunnen bedenken.

vrijdag 9 oktober

Gelukkig kunnen we vandaag wat vroeger op pad en dat nemen we dan ook goed waar. We bezoeken eerst Hoorn.

Na wat rondgekeken te hebben in het o, zo rustige plaatsje willen we al weer terug naar de auto als we zien dat een café net zijn deuren opent en wij best wel een kop koffie lusten. Achtereenvolgens doen we ook Edam,

Volendam,Monnickendam en Broek in Waterland aan.

zaterdag 10 oktober
Een bezoekje aan de markt om o.a. een boeket te kopen voor de huiseigenaren, die komen morgenmiddag weer thuis. We nemen ook nog maar een doos koffiecups mee want die hebben we afgelopen dagen opgemaakt. Ik wist niet dat er zoveel verschillende soorten smaken en ook nog met verschillende afmetingen bestonden, nu maar hopen dat de maat die we uitgezocht hebben goed is en ze in het machientje passen.

Tussen de buien door kunnen we toch nog het hele marktdeel aflopen en drinken onderweg koffie, kopen een stuk kaas voor thuis want je bent tenslotte niet voor niets in kaasstad Alkmaar.

We kopen ook nog een paar broodjes en, omdat ik ze thuis al een poosje niet kon vinden en hier in een smal straatje waar we toevallig doorheen lopen op weg naar de parkeergarage dus wel, groene Jalapeño's, kan ik ze mooi thuis invriezen.

Den Haag > Caen (vakantie a la corona)

vrijdag 17 juli
We wagen het erop met de wetenschap dat onze huizenruilers het ook willen, om toch de reis naar zuid Europa te maken.
Goed voorbereid met 'hopelijk' voldoende mondkapjes, gekocht en een paar zelfgemaakte, desinfecterende gel en wegwerphandschoenen als meest belangrijke bagage.
Eerst de sleutel voor onze huizenruilers bij Paul en Joke afgeven en afscheid nemen en dan kunnen we, met een kofferbak tot de nok toe vol vanwege spulletjes die we op onze terugweg bij Hugo af willen geven, als hij dan tenminste al in Barcelona zijn intrek heeft genomen. We horen echter op het nieuws dat daar weer diverse delen zijn gesloten. Als dat maar goed gaat.
Om half tien rijden we de straat uit en komen rond half vier aan bij ons hotel in Berck Sur Mer.
We bekijken de kamer en gaan direct erna naar de boulevard want we zijn wel toe aan iets eten en een lekker glaasje witte wijn. Met een strak blauwe lucht en zo'n 24º is dit echt lekker. Worst en kaasplankje smaakt na 10 maanden vegetarisch extra lekker en voor vandaag laat ik mijn dieetkeuze even voor wat het is, morgen weer een dag.
Het is in Frankrijk ook vakantie en dat is goed te zien want het is behoorlijk druk hier.
Even voor zessen zijn  we terug bij het hotel om één en ander op de kamer te zetten voor de nacht.

zaterdag 18 juli
Na een koffietje hier en een lunchje daar komen we tegen half drie aan bij het huis in Caen.
Nu uitladen, boodschapjes kopen en binnenstad Caen een bezoekje brengen.
Ook hier erg druk met winkelende mensen en uiteraard vakantiegangers.
Als we nog ergens wat willen eten en in het eettentje onze bestelling opgeven en gelijk afrekenen, begrijp ik een opmerking van de uitbater verkeerd en als ik doorheb wat hij bedoelt geef ik hem mijn allerliefste glimlach, pas later besef ik dat hij dat helemaal niet kan zien door dat verrekte mondkapje.
Tja, beperkingen die noodzakelijk maar wel vervelend zijn.

zondag 19 juli

Als we Ouistreham aankomen gaan we eerst koffie drinken en nemen daarna een kijkje bij de vuurtoren, alhoewel we er niet dichtbij kunnen komen.

Een kijkje in een kerk kan ik nauwelijks weerstaan, niet omdat ik nou zo religieus ben maar vanwege de gebrandschilderde ramen. Deze kerk heeft wel heel erg mooie exemplaren en ook nog eens een erg leuk schilderij.

 

 

 

Vanmiddag naar Pont l'Eveque.

maandag 20 juli

Al vroeg zij we in Honfleur. Je zou denken, geen zondag, minder toeristen dus meer relaxt. Nou, dat valt te bezien.

De Sainte-Catherinekerk gaan we dit keer ook maar eens van binnen bekijken. Voorgaande keren dat we hier waren was er haast geen doorkomen aan maar nu nemen we het rustige moment waar.

Deze blauwe kaarsenhouders zijn speciaal voor de schippers (als ik het goed heb begrepen).

Het is weliswaar rustig als we aankomen maar als we er een uurtje zijn is de drukte enorm toegenomen. Mensen, mensen en nog eens mensen die het niet allemaal even nauw nemen met de voorgeschreven afstand, hier in Frankrijk is het 'slechts' één meter. Dat lijkt haast claustrofobisch dichtbij. We slalommen van de ene naar de andere kant van de straat om iedereen zoveel mogelijk te ontwijken. (Waar zijn we eigenlijk in beland, dat dit de nieuwe norm zou moeten worden).

We hebben bekeken wat we wilden en gaan de auto ophalen en weer verder.

Na al dit oude moois nu iets meer moderne architectuur de Pont de Normandie.

In Amiens zoeken we een leuk restaurantje waar we kunnen lunchen en vinden er ook eentje die een leuke, schaduwrijke tuin heeft en ook gezellig druk is. Nou ja gezellig druk, eigenlijk voor ons gevoel een beetje te druk en ook de tafeltjes staan minder dan een meter van elkaar af maar we zitten in de buitenlucht dus dat is dan wel weer een meevaller.

We eten er trouwens erg lekker. Ik ontleed het eten dat ik besteld heb minutieus om dit thuis hopelijk eens te kunnen evenaren.

What do you want to do ?

New mail

Delfshaven (met een onfortuinlijk eind)

maandag 6 juli
Het is al weer de laatste avond voor de zomerstop met de fotoclub.
Het is erg rustig en ik heb dan ook voldoende mogelijkheid om dichtbij de uitgekozen locatie te parkeren.
Het wegdek en de stoepen zijn schots en scheef mede door de grote bomen die er staan, even goed uitkijken.
We zijn vanavond maar met vijf leden maar desondanks is het toch wel gezellig. We starten met een koffie op een terras aan de andere kant van de weg.

Delfshaven is redelijk klein en we lopen rustig de straatjes door voor de mooiste kiekjes.

 

We zijn dan ook al voor de afgesproken tijd allemaal terug op het terras voor een drankje en een snackje.
Om iets over half elf gaan we op huis aan, twee met het OV, twee staan rechts geparkeerd en ik sla links af naar mijn auto.
Ik weet van de scheve straat en stoep dus voorzichtig aan en dan als ik oversteek..........BAM daar lig ik voorover met mijn bakkes op straat. Mijn kin en bovenlip behoorlijk bloedend en ik probeer dit te stelpen met mijn hand en pak snel wat zakdoekjes om dit te verbeteren. Ik kom overeind en loop verder naar de auto. Wat zal ik doen? wachten tot het bloeden enigszins stopt, maar ik heb geen idee hoe lang dit duurt en hoe het eruit ziet. Ik besluit eerst maar eens 112 te bellen en hulp te vragen.
Als ik dat gedaan heb en eigenlijk geen pijn of zo heb bel ik Gerard om te zeggen wat er gebeurd is.
Wat een ellende, ik probeer hem in ieder geval niet teveel te laten schrikken want eigenlijk wil ik na behandeling gewoon zelf naar huis rijden en besluit hem dan ook op de hoogte te houden van het verdere verloop. De alarmlichten staan aan zodat de ambulance mij makkelijker kan lokaliseren.
Allereerst komt er een politiewagen onderzoeken wat ik heb en wat gegevens noteren. Bent u erg geschrokken? Nou nee, ik ben nooit zo schrikachtig en nogal nuchter beantwoord ik al hun vragen en praat wat verder wat ik zoal hier doe en waar ik heen moet. Dan komt ook de ambulance en ik bel Gerard weer om dit te melden, intussen heeft hij Ferry gebeld en die is nu bij hem en zij besluiten naar Rotterdam te rijden om mij in ieder geval niet zelf te laten terugrijden.
De ambulancezuster bekijkt de wonden en plakt wat zwaluwstaartjes op mijn kin en adviseert me om voor de zekerheid binnen zes uur een tetanusinjectie te halen bij de huisartsenpost in Den Haag. Hiervoor moet ik wel eerst een afspraak maken ik krijg het nummer van de dame en bel. Dit duurt en duurt voor ik uiteindelijk toch iemand aan de lijn krijg en dan krijg ik ook nog te horen dat de injectie helemaal niet binnen zes uur hoeft te worden toegediend maar wel binnen vierentwintig uur, dus kan ik ook gewoon morgen de huisarts bellen. Fijn dat gekwalificeerde mensen zo tegenstrijdig kunnen oordelen.
Als uiteindelijk Gerard en Ferry ook zijn aangekomen en zien dat ik, buiten mijn gehavende gezicht, verder helemaal in orde ben, gaan we op weg naar huis.
Thuis drinken we nog een drankje voor de schrik, zullen we maar zeggen. ;)

dinsdag 7 juli
Vanochtend een afspraak met de huisarts voor de tetanusinjectie en toch maar alles laten checken want mijn hand doet nu wel erg pijn en ik kan er geen kracht mee zetten. Ook kwam er gisteravond bloed uit mijn oor en vanochtend was mijn  kussen en dekbed daarmee bevuild.
De dokter ziet een wondje in mijn oor waarvoor hij geen oorzaak weet, ik trouwens ook niet, en mijn hand zal wel van het automatisch opvangen van mijn val zijn gekomen, niets gebroken in ieder geval.
Ik heb wel het gevoel of er een tank over me heen is gereden en ben overal stijf maar ook dat gaat weer over na een paar dagen rustig aan doen.

Wachten op Zeevonk in Kijkduin

dinsdag 23 juni
We gaan vanavond, na de intelligente lock down, voor de tweede keer op stap met vijf leden van de fotoclub naar Kijkduin.
Uiteraard houden we ons aan de regels en dat betekent dat we niet met elkaar meerijden maar met eigen vervoer komen en afstand houden.
Het is druk op Kijkduin vanavond, veel terrasbezoekers en ook redelijk wat mensen op het strand.
We gaan richting vloedlijn en wachten dat de zon gaat zakken en naar we hopen kunnen we vanavond ook zeevonk en misschien ook nog wel lichtende nachtwolken waarnemen.

Er liggen een paar kwalletjes en nog iets anders glibberig. Dit blijken eierslierten van de pijlinktvis te zijn.

Eerst maar eens wat foto's van de ondergaande zon.

Als de zon dan eindelijk verdwenen is gaan we ook een terrasje pakken tot het donker genoeg is om weer naar de vloedlijn terug te keren voor zeevonk.

We wachten, wachten en wachten nog eens wat terwijl er intussen nog een aantal fotografen zich bij ons hebben gevoegd, maar hoe we ook wachten, er gebeurt niets.
Ik plons wat met mijn hand door het water in de hoop zo de zeevonk wat te activeren, echter zonder resultaat.
Inmiddels is het over twaalven en de onbekende fotografen hebben het al opgegeven als wij dan uiteindelijk ook maar richting auto's gaan.
Jammer, dit keer geen zeevonk en geen lichtende nachtwolken maar het was weer heel fijn om er tussenuit te zijn met gelijkgestemden.