Vrijdag 4 juni (Kanab)

Een rustig dagje dit keer met een bezoekje aan Pipe Spring National Monument

en Colorado City. Deze laatste plaats kan je beter maar overslaan. Hier word je namelijk bekeken alsof je van een andere planeet komt. In deze plaats wonen vooral mormonen die blijkbaar niet gewend zijn aan toeristen (zeker niet met blote armen/benen). De vrouwen lopen hier rond in lange jurken en haardracht (behorende tot de FLDS Church) zoals wij het afgelopen eeuw niet meer hebben gezien.
Net buiten de Stateline van Utah wijn gekocht in een heel rare tent, waar het meer leek op een uitdragerij dan een drankhandel. Het rook er naar kat en binnen hadden ze van alles, planten, katten- en hondenvoer, wijn en andere alcoholische dranken. Je moest binnen erg uitkijken waar je liep, overal stond en lag wat, zelfs versleten pantoffels. De bediening zag er heel smoezelig uit en een kat in een kattenmand op de toonbank. Even adem inhouden tot je weer buiten bent.
In Kanab hebben ze de politiedummy nog niet vervangen door een echte agent.

Donderdag 3 juni (Grand Canyon North Rim, Kanab)

Via Lees Ferry (heb nog even het water van de Colorado rivier getest (koud)), Vermilion Cliffs met balancerende rotsen en Marble Canyon zijn we naar de North Rim van de Grand Canyon gereden.
Onderweg veel verbrande bomen, herten, hagedissen en sneeuw.

Bij Grand Canyon Lodge ruim een half uur op het terras zitten genieten van het uitzicht en gelijk wat kaartjes naar huis geschreven.

We hebben in Kanab een kamer in Parry Lodge geboekt voor twee nachten.
Dit is een motel waar in vervlogen tijden veel filmsterren verbleven tijdens het filmen van vooral Westerns. Kanab werd destijds ook wel "Little Hollywood" genoemd.

Op het terrein staat een oude schuur waar iedere avond een film wordt gedraaid die in Kanab en omgeving werd opgenomen, voorafgegaan door een kort overzicht van wat er zich hier afspeelde in de jaren 20, 30, 40, 50 enz. Wij hebben "Calamity Jane en Sam Bass" uit 1949 gezien.

(Neem niet de deur waar "Entrance" boven staat, maar de deur met "No Trespassing".) LOGISCH.

Een restaurant waar we heerlijk hebben gegeten is "Rocking V Cafe", op de hoek van Center Street en 100 West.

Woensdag 2 juni (Page)

Om 06:00 uur was ik wakker en heb heerlijk op het terras gekeken naar de zonsopkomst over Lake Powell.We hadden het niet beter kunnen treffen met het weer. Stralende zon, dus dat maakt uitstel van het bezoek aan Upper Antelope Canyon meer dan goed.Om 11:45 uur verzamelen om met 14 mensen in een open auto naar Upper Antelope te gaan.

10 Minuten over gewone weg en 10 minuten door rul zand. Aangekomen zien we dat het wel erg druk is, dus zal er moeite gedaan moeten worden om mooie foto's te schieten (liefst met zo min mogelijk mensen erop).
Met enige moeite lukt dat aardig. De lichtbundels die door de openingen komen lijken wel wat op watervallen.

Vanmiddag lekker relaxen bij het zwembad, douchen en naar een mooi uitzichtpunt op de Glen Canyon Dam, vlak achter Denny's restaurant. Nu we er toch zijn, gelijk maar wat gegeten.

Op het terras van het hotel nog een glaasje wijn en wat Blue Corn Tortilla Chips.

Dinsdag 1 juni (Page en Wahweap)

De wekker liep vanmorgen om 05:00 uur af want we gaan voor Sunrise in Monument Valley.
Gisteravond werd het een beetje bewolkt, waardoor de lucht mooie kleuren kreeg.
Langs de weg genoten van de fantastische zonsopkomst (met een muffin, want we hadden nog niet ontbeten).

In Kayenta de tank weer volgegooid en bij McDonald's koffie gedronken.
We kwamen om 08:30 uur al in Page aan en hebben direct kaartjes gehaald voor een bezoek aan Antelope Canyon. De excursie van vandaag zit al vol dus we gaan morgen. Misschien komt dat ook wel beter uit omdat het vandaag niet zo zonnig is, morgen schijnt het beter te worden.
We blijven hier ook weer twee nachten, dit omdat Gerard een beetje last van zijn rug heeft en we dus wat rustiger aan moeten doen.
In tegenstelling tot eerdere nachten hebben we nu een hotel (Quality Inn) met gigantisch grote kamer, uitzicht op Lake Powell en Glen Canyon Dam. (Vreemd om hier binnen een jaar voor de tweede keer te zijn.)

Het is nog vroeg dus gaan we eerst winkelen bij Safeway, lunchpakket ingeslagen en op weg naar Wahweap waar heel veel houseboats liggen. Het is leuk te zien hoe ze in - en uit het water worden getakeld.

Ook hebben we een bezoek gebracht aan Horseshoe Bend Overlook.
3/4 Mile hike over zandhoogten en rotsen kostte me heel wat moeite bij een temperatuur van 27 graden en de toch wel aanzienlijke hoogte, maar ik heb het gered.
Het is niet iets voor mensen die last hebben van hoogtevrees. Het is wel heel erg diep, zonder afrastering oid.

Om 17:30 uur zijn we wat gaan drinken bij Butterfield Steak House aan de overkant van het hotel en daar ook wat gegeten.
Het terras is fantastisch, met uitzicht over de dam en Lake Powell, het weer zat ook erg mee, alleen het eten was niet zo geweldig.

Maandag 31 mei (Monument Valley en Mexican Hat)

Tot onze verbazing kwam Hans om 07:30 uur weer voorrijden om het filmpje van Black Barts' bij ons op de laptop te zetten.

We hebben nog een uurtje zitten praten en hebben voor de tweede keer afscheid genomen, Hans naar Safeway om het filmpje op zijn blog te zetten en wij op weg naar Kayenta.
Bij Monument Valley  hebben wij de lunch gebruikt op het terras van het View Hotel (compleet met toepasselijke fluitmuziek) met een waanzinnig uitzicht op de reusachtige rotsformaties.

 

Helaas was het hotel volgeboekt en moesten we op zoek naar een andere overnachtingsplek. Die hebben we gevonden in Mexican Hat, een kleinschalig motel met 12 kamers.

Omdat het nog erg vroeg was zijn we naar Monument Valley terug gegaan en hebben we bij Gouldings Lodge gegeten, wederom met uitzicht op de rotsformaties alleen van een wat grotere afstand.

Zit nu lekker voor onze kamer met uitzicht op steeds roder kleurende rotsen en een koele Corona dit verslag te schrijven.
Morgenochtend willen we heel vroeg richting Page, dus terug langs Kayenta om de zonsopkomst te zien bij Monument Valley.

Zondag 30 mei (Flagstaff)

Vanochtend vroeg wakker door diverse autoalarmen en ook nu weer vanaf 04:00 uur niet meer kunnen slapen.
Uiteindelijk ben ik dit verslag maar gaan schrijven en wachten tot het tijd wordt om aan de slag te gaan.
Om 10:00 uur kwam Hans en zijn we naar McDonalds gegaan om via zijn laptop voor ons mooie routes uit te zoeken.
Toen dat gedaan was zijn we met hem naar zijn trailer gegaan en daar wat rond gekeken.

's Middags zijn Gerard en ik, op aanraden van Hans, naar Wupatki Ruins geweest om de tijd wat te doden. Vooral het eerste deel van de route is erg mooi en na een tijdje rijden heb je ook nog een mooi uitzicht op Painted Dessert.

Voor vanavond heeft Hans een tafel geboekt bij Black Barts'.
Mocht je ooit in Flagstaff komen, dan moet je daar zeker heen. De bediening wordt verzorgd door mensen van het conservatorium. Tijdens het serveren wordt er door hen diverse nummers uit musicals gezongen.

(Ook op de blog van Hans kun je het filmpje ervan zien.)
Het eten is er ook nog lekker.
Kortom, een geslaagde dag waarop we veel informatie van Hans hebben gekregen over diverse bezienswaardigheden.
Bedankt Hans voor al je adviezen.

Zaterdag 29 mei (Sedona en Flagstaff)

Om 07:30 uur werden we wakker gebeld door mijn nicht Elly. Zij wist niet dat we al in Amerika zaten en zocht een adresje in Delft waar ze moest zijn voor een feestje. De wekker hadden we dan ook niet meer nodig.
Vanochtend om 09:00 uur vertrokken richting Sedona.
Het koelboxje, dat we hadden gekocht bij de supermarkt, gevuld met ijsblokjes en een vijf liter kan water, komkommer, tomaten en appels.
Zo, wij kunnen er even tegen.
Onderweg heel erg druk ivm Memorial weekend, dus veel Amerikanen hebben een lang weekend vrij.
Twee keer in de file gestaan vanwege een ongeluk, waarbij waarschijnlijk ook iemand in het ravijn is verdwenen, want er werd met een lier getakeld.
Omdat dit toch meer tijd in beslag nam dan we gedacht hadden, heb ik vanuit de auto maar een hotel geboekt, dit ook omdat er al veel hotels volzaten toen ik gisteravond via internet wilde boeken.
In de buurt van Sedona was er geen plek meer, dus dan maar een dag eerder naar Flagstaff.
In Sedona hebben we de Redrock Mountains bezocht en foto's gemaakt van Cathedral Rock en de Holy Cross kerk bezocht.

Sedona zelf heeft iets heel toeristisch, een beetje Valkenburg, dus daar zijn we niet gestopt.

Hierna door een heel groen en prachtig gebied verder gereden naar Flagstaff.
In Flagstaff eerst de tank maar weer volgegooid en richting Motel 6 om in te checken.
(Als alle 6 Motels gelijk zijn, dan is dit de eerste en laatste keer dat we er slapen. Dit is wel heel basic.)
Omdat het nog vroeg was zijn we richting binnenstad gegaan en daar werden we aangenaam verrast door een Bluegrass bandje (The Burnett Family) dat op Heritage Square aan het spelen was. Heel veel publiek zat erbij te luisteren op de trappen of op (zelf meegebrachte?) stoeltjes.

Omdat er ook een leuk terras op het plein is, zijn we daar even wat gaan drinken en heb ik vervolgens Hans gebeld om te zeggen dat we in de buurt zijn.
We spreken af voor morgenochtend 10:00 uur.
We hebben gegeten bij het Weatherford Hotel, lekker op het terras.
De temperatuur is hier rond de 23 graden dus een stuk aangenamer dan in Phoenix.

Vrijdag 28 mei (Scottsdale)

Vannacht twee keer wakker gebeld door een onbekend nummer. De eerste keer al om 00:00 uur en de tweede keer om 03:30 uur. Daarna niet meer in slaap kunnen komen. Om 05:00 uur een SMS gestuurd naar Ferry, Hugo en Fredda dat we goed zijn aangekomen.
We zijn om 08:00 uur op stap gegaan. Op dit tijdstip is de temperatuur al aardig hoog en loopt in de loop van de dag verder op naar 40 graden. Eerst Scottsdale zelf verkennen.

Dit is een alleraardigst plaatsje met veel Mexicaanse invloeden. Heel mooi park met diverse fonteinen met veel kunstwerken en natuurlijk heel veel souvenirshops.

Het "Old School Museum" hebben we bezocht, maar is niet echt de moeite waard.
Daarna hebben we de "Apache Trail North" gereden en het "Superstition Mountain Lost Dutchman" museum bezocht. Dit is een klein, leuk museum over de geschiedenis van de lost Dutchman (die trouwens een Duitser was).

Bij diverse displays kun je een geluidsband starten. Dit moet je zeker doen, vooral bij de Area Wildlife. Hier hoor je het mooie geluid van de Roadrunner. ;)
Vanavond in Scottsdale gegeten bij een van de Mexicaanse restaurants.
Wist je dat deodorant in spuitbus moeilijk te vinden is . Wel 85 verschillende soorten sticks e.d., maar geen spuitbus.
Doucheschuim is ook een probleem. Shampoos in alle soorten en geuren, maar je lichaam was je hier met zeep.

Donderdag 27 mei (Scottsdale)

Aankomst Washington 19:35 uur. Drankje bij The Firkin & Fox op het vliegveld.

Burito bowl low carb bij California Tortilla.

Het alarm bij de douane ging natuurlijk weer af, ondanks ontdoen van alle sieraden. Oorzaak beugel bh. (fijn)

Overstaptijd ruim 3 uur. Net een uur te lang.

Vertrek Washington 17:35 uur local time.

Ruim 4 uur vliegen naar Phoenix.

Met de shuttle naar de car rentals en auto opgehaald. Gerard heeft gekozen voor een Ford Taurus. Gloednieuw met alles erop en eraan.

Op naar het hotel, inmiddels is het al helemaal donker in Phoenix dus zien we niet veel van de omgeving, maar daar hebben we morgen alle tijd voor.

Aangekomen in het hotel hebben we nog even op het terras een fles wijn gedronken die we intussen hadden ingeslagen.

Omdat we toch wel moe zijn na ruim 13 uur onderweg te zijn geweest gaan we om 22:30 naar bed.