donderdag 18 januari
Er worden windstoten verwacht van 140 km aan de kust, temperatuur rond de 6º, lekker om even aan het strand te gaan kijken.
Nu zullen de meeste thrillseekers wel naar Scheveningen gaan daarom gaan wij naar Ter Heijde.
Er staan slechts twee auto's als we aankomen. We zetten onze muts op en bestijgen de trap, het duin op. Hoe hoger we komen hoe harder de wind.
Als we op de top zijn is de wind zo hard dat ik me aan de leuning moet vasthouden om niet weg te waaien.
Helaas staat de wind schuin vanuit zee zodat ik, om mijn camera enigszins te beschermen, niet direct richting zee kan fotograferen.
Op de foto lijkt het allemaal niet zo heftig.
Alhoewel ik mijn kraag tot over mijn neus heb getrokken, een bril en een muts op heb, zit mijn gezicht toch onder het stuifzand.
We wagen ons niet verder op het strand en keren maar weer terug.
In Hoek van Holland aangekomen is het, zoals het lijkt, iets minder winderig en de Waterweg heeft wel witte koppen maar er wordt nog steeds gevaren.
We waaien als het ware bij het Vispaleis naar binnen voor koffie en vis.
Op de terugweg over de Maasdijk is de wind al een stuk minder en worden we niet meer verrast door rukwinden. We zien wel dat er bij veel huizen de pannen van de daken zijn gewaaid en er liggen ook veel takken her en der.
Thuis staat alles nog op z'n plek en ook de dakpannen liggen nog keurig in het gelid.
De zandkorreltjes vind ik nog steeds terug in mijn oren en ogen. Ook de camera verdient een flinke kwastbeurt.
Posts tonen met het label Hoek van Holland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hoek van Holland. Alle posts tonen
donderdag 18 januari 2018
maandag 2 oktober 2017
Visite uit Overijssel.
vrijdag 29 september
Dit weekend zijn mijn nicht en haar man op visite. De reden hiervoor is o.a. een reünie van onze lagere school die 90 jaar bestaat.
We hebben er beiden op school gezeten en ook nog eens gelijktijdig, alhoewel ik wel een aantal klassen hoger zat. (we schelen ± 2½ jaar)
Vrijdagmiddag nemen we een kijkje in de lokalen en bekijken oude schoolfoto's. Helaas ontmoeten we niemand van onze lichting.
Vanavond lekker eten bij Toros Santiago op de Markt in Delft.
zaterdag 30 september
Gerard gaat tennissen en wij gaan Delft in om lekker te winkelen. Drinken koffie en struinen de marktkraampjes af. Zij zijn hier veel meer bedreven in dan ik want ik ben aan het eind van de middag bekaf. Ondanks mijn vermoeide en zere benen heb ik het enorm naar mijn zin gehad.
zondag 1 oktober
Vandaag weer op pad maar nu met z'n vieren. We gaan naar Hoek van Holland om fort 1881 te bezoeken.
Daarna naar het Atlantikwall-museum.
We lopen nog een stuk over de uitgestrekte pier tot ik het voor gezien houd want mijn benen willen, na het vele slenteren van gisteren en vandaag, echt niet meer.
Thuis drinken we nog een kop koffie en dan gaan Elly en Rinus weer richting het oosten.
Het was super gezellig en zeker voor herhaling vatbaar, maar dan niet met zo'n lange tussentijd als er nu tussen zat.
Dit weekend zijn mijn nicht en haar man op visite. De reden hiervoor is o.a. een reünie van onze lagere school die 90 jaar bestaat.
We hebben er beiden op school gezeten en ook nog eens gelijktijdig, alhoewel ik wel een aantal klassen hoger zat. (we schelen ± 2½ jaar)
Vrijdagmiddag nemen we een kijkje in de lokalen en bekijken oude schoolfoto's. Helaas ontmoeten we niemand van onze lichting.
Vanavond lekker eten bij Toros Santiago op de Markt in Delft.
zaterdag 30 september
Gerard gaat tennissen en wij gaan Delft in om lekker te winkelen. Drinken koffie en struinen de marktkraampjes af. Zij zijn hier veel meer bedreven in dan ik want ik ben aan het eind van de middag bekaf. Ondanks mijn vermoeide en zere benen heb ik het enorm naar mijn zin gehad.
zondag 1 oktober
Vandaag weer op pad maar nu met z'n vieren. We gaan naar Hoek van Holland om fort 1881 te bezoeken.
Daarna naar het Atlantikwall-museum.
We lopen nog een stuk over de uitgestrekte pier tot ik het voor gezien houd want mijn benen willen, na het vele slenteren van gisteren en vandaag, echt niet meer.
Thuis drinken we nog een kop koffie en dan gaan Elly en Rinus weer richting het oosten.
Het was super gezellig en zeker voor herhaling vatbaar, maar dan niet met zo'n lange tussentijd als er nu tussen zat.
Labels:
Delft,
Hoek van Holland,
Nederland
maandag 17 juli 2017
Hoek van Holland
maandag 17 juli
Gerard wil wat afleiding voor de pijn in zijn rechterarm, waar volgens de huisarts een behoorlijke ontsteking zit, zodat we een uitstapje naar Hoek van Holland maken.
We parkeren naast de Nieuwe Waterweg en lopen een stuk. Dit roept nostalgische herinneringen op want als kind zijnde kwam ik hier nog al eens met mijn pa en ma (met verrekijker in de aanslag), die dan vanuit de auto zittend naar de boten keken die langs kwamen. Dat het voor mij als kind niet al te spannend was, kwam volgens mij niet echt in hen op.
Maar nu vind ik het toch wel leuk om na ruim vijftig jaar hier weer eens te zijn om te zien hoeveel er nog van over is. De families met spelende kinderen hebben nu plaats gemaakt voor senioren die hun stoeltjes uit de campers hebben gehaald en langs de kant met een bak koffie zitten of op het grasveld zijn neergestreken met een boekje.
Inmiddels is het etenstijd en, in tegenstelling tot vroeger, staan er nu twee restaurants aan de kant van het water waarvan we bij één ervan op het terras gaan zitten en een portie heerlijke calamaris eten.
Ook hier senioren (waar wij inmiddels ook toe behoren) met een verrekijker om te kunnen lezen waar de containerschepen vandaan komen en te kunnen zien wat er allemaal aan de overkant gebeurt.
Misschien is het toch niet zoveel anders dan toen, alleen de kinderen ontbreken.
We lopen hierna richting pier, die veel langer lijkt dan ik me herinner, of zou het komen doordat de duinenrij nu breder is en het strand verder weg?
Wel staan er, net al vroeger, mannen langs de kant te vissen en zien we zelfs een zeehond midden op het water en langs de kant tientallen zwanen.
Op het strand zelf staan nu rijen vakantiehuizen. Het lijkt mee geweldig om hier een weekje te zitten met 's avonds alleen het geluid van meeuwen en de branding te horen.
We lopen niet helemaal tot het eind maar keren bijtijds terug om bij het snacktentje aan het begin van de pier (stond hier vroeger ook al) een flesje water te kopen om de pijnstiller van Gerard mee weg te spoelen.
Op de terugweg rijden we ook De Lier nog in maar daar is weinig te doen en veel winkel zijn dicht wegens maandagsluiting.
Rond drie uur zijn we weer thuis. De pijnstillers zijn nog niet goed aangeslagen.
Gerard wil wat afleiding voor de pijn in zijn rechterarm, waar volgens de huisarts een behoorlijke ontsteking zit, zodat we een uitstapje naar Hoek van Holland maken.
We parkeren naast de Nieuwe Waterweg en lopen een stuk. Dit roept nostalgische herinneringen op want als kind zijnde kwam ik hier nog al eens met mijn pa en ma (met verrekijker in de aanslag), die dan vanuit de auto zittend naar de boten keken die langs kwamen. Dat het voor mij als kind niet al te spannend was, kwam volgens mij niet echt in hen op.
Maar nu vind ik het toch wel leuk om na ruim vijftig jaar hier weer eens te zijn om te zien hoeveel er nog van over is. De families met spelende kinderen hebben nu plaats gemaakt voor senioren die hun stoeltjes uit de campers hebben gehaald en langs de kant met een bak koffie zitten of op het grasveld zijn neergestreken met een boekje.
Inmiddels is het etenstijd en, in tegenstelling tot vroeger, staan er nu twee restaurants aan de kant van het water waarvan we bij één ervan op het terras gaan zitten en een portie heerlijke calamaris eten.
Ook hier senioren (waar wij inmiddels ook toe behoren) met een verrekijker om te kunnen lezen waar de containerschepen vandaan komen en te kunnen zien wat er allemaal aan de overkant gebeurt.
Misschien is het toch niet zoveel anders dan toen, alleen de kinderen ontbreken.
We lopen hierna richting pier, die veel langer lijkt dan ik me herinner, of zou het komen doordat de duinenrij nu breder is en het strand verder weg?
Wel staan er, net al vroeger, mannen langs de kant te vissen en zien we zelfs een zeehond midden op het water en langs de kant tientallen zwanen.
Op het strand zelf staan nu rijen vakantiehuizen. Het lijkt mee geweldig om hier een weekje te zitten met 's avonds alleen het geluid van meeuwen en de branding te horen.
We lopen niet helemaal tot het eind maar keren bijtijds terug om bij het snacktentje aan het begin van de pier (stond hier vroeger ook al) een flesje water te kopen om de pijnstiller van Gerard mee weg te spoelen.
Op de terugweg rijden we ook De Lier nog in maar daar is weinig te doen en veel winkel zijn dicht wegens maandagsluiting.
Rond drie uur zijn we weer thuis. De pijnstillers zijn nog niet goed aangeslagen.
Abonneren op:
Posts (Atom)

























