Lang verblijf Spanje (week 2)

maandag 8 december
Hugo moet werken en Valeria is druk met drie honden en één kat. Wij gaan zelf een eindje rijden en uiteindelijk komen we uit in Blanes, want hier aan de kust is het sowieso wat drukker en dus meer kans dat er restaurantjes open zijn voor de lunch en een drankje.

dinsdag 9 december
We brengen Hugo naar zijn kantoor in Barcelona en rijden zelf door om het Palau de la Música Catalana te bezoeken. Het is een prachtig gebouw, alleen zijn niet alle ruimtes te bezichtigen maar er is dan wel weer een optreden in de mooie theaterzaal van vijf zangers. 

Als we alles goed hebben bekeken gaan we, via wat straatjes met mooie gebouwen en leuke winkeltjes, richting Sitges waar we heerlijk in de zon aan het strand een drankje nemen, voor we Hugo weer op kunnen halen.

woensdag 10 december
Vandaag gaan we weg uit Barcelona en richting Almardà, waar we een tijdje zullen blijven.
Precies om de afgesproken tijd komen we aan en worden verwelkomd door het echtpaar, in wiens huis we voorlopig zullen wonen. We krijgen een uitgebreide rondleiding en lopen met hen ook nog even naar het strand, wat ± 3min. vergt.
Als alles duidelijk is en er geen vragen meer zijn, vertrekken zij naar hun eigen huis en kunnen wij de auto leeghalen en voor alles een plekje zoeken.
Ik denk dat we het hier wel kunnen uithouden.

donderdag 11 december
We hebben goed geslapen, alhoewel de matras iets steviger is dan we gewend zijn.
Als we klaar zijn met douchen en aankleden gaan we op zoek naar een supermarkt om wat in  te slaan. Die is snel gevonden en als alle boodschappen in de auto zitten zoeken we een bakkertje voor ontbijt en een kop koffie. 
We rijden ook nog even langs het strand in Canet d'en Berenguer en dan naar huis om de aankopen een plekje te geven en een wasje te draaien. Nu maar hopen dat de zon even blijft schijnen, dan kan het ook nog lekker snel drogen.

Om acht uur rijden we naar Canet om te eten, de routeplanner geeft ons een route die we niet graag opnieuw willen rijden als het, zoals nu, pikkedonker is, langs een heel smal weggetje waar je geen hand voor ogen ziet en maar afwachten of we uiteindelijk komen waar we willen. Maar, inderdaad, aan het einde van dit helse weggetje komen we aan de boulevard en vinden we het restaurant, helaas is dit niet, zoals op Google wordt vermeld, geopend tot half elf maar helemaal donker. We lopen verder en vinden een ander leuk plekje voor ons avondmaal. 

Als we klaar zijn is het inmiddels een uurtje of zo later en zien dat het eerste restaurant nu wel geopend is. Misschien toch even jullie site bijwerken?
We nemen dit keer een andere weg naar huis terug.

vrijdag 12 december
Vannacht heb ik in de slaapkamer boven geslapen omdat die wat ruimer is en het bed ligt net zo goed. Helaas is Gerard naar beneden gegaan want hij stoorde zich aan het geluid van de boiler, die trouwens even later zo stil werd als een muis. Ik heb er geen last van gehad in ieder geval. 
Na wat heen en weer praten besluiten we toch de slaapkamer beneden maar in gebruik te nemen.
Nu we dat weten, kunnen we eindelijk de koffers uitpakken en het huis leefbaar maken.
Als we er klaar mee zijn gaan we opnieuw naar de boulevard, maar nu langs een andere weg, voor een ontbijtje. 

We gaan nog wat winkeltjes langs en slaan ook wat kerstversierselen in, om toch een klein beetje kerstsfeer te maken. 

Rond twee uur terug naar de boulevard om ergens te lunchen. We vinden uiteindelijk een plekje waar geen tafels vol luidruchtige Spaansen zitten en bestellen het dagmenu. De rust duurt echter niet lang want geleidelijk komen er steeds meer groepjes mensen binnen die aan lange tafels plaatsnemen en een herrie maken waar de honden geen brood van lusten. Als ze eenmaal voorzien zijn van hun eten wordt het allengs wat rustiger en kunnen wij elkaar ook weer verstaan zonder onze stem te hoeven verheffen tot bijna schreeuwen.

Gerard gaat na afloop de auto halen en de route is ingesteld op het huisadres. Dit keer echter ook via het smalle weggetje waar we gisteravond ook reden. Wat een verschil als je er rijdt met daglicht, helemaal niet eng, wel smal en bochtig maar je kunt tenminste zien waar je rijdt.
We stallen thuis de kerstspulletjes uit en met de oplaadbare waxinelichtjes van thuis moeten we het dan maar mee doen dit jaar.

zaterdag 13 december
Vandaag is het de hele dag bewolkt. 
Rond zes uur vanavond krijgen we op de telefoon een weeralarm dat er hevige regen op komst is en er gewaarschuwd wordt voor wateroverlast en gladheid. Lekker dan, komen we daarvoor naar zonnig Spanje?
Direct erna komt er een appje binnen van Adelina of we het alarm hebben gekregen en dat we nou niet direct bang hoeven te zijn voor een overstroming zoals vorig jaar in Valencia geweest is, want we zitten aan de goede kant van de rivier. Nu hadden we van Hugo al gehoord dat ze, na deze ramp van vorig jaar, extra snel met waarschuwingen zijn om herhaling van zovele slachtoffers te kunnen voorkomen, dus heel erg schrikken we hier niet van. Vooralsnog is het droog.

zondag 14 december
Goed dat we nog warme kleding bij ons hebben want met een plavuizen vloer is het niet echt aangenaam. Net als thuis doe ik dan maar een dekentje over mijn benen en trek een vest aan.
Ook is het begonnen met regenen, gelukkig niet heel heftig maar het is nat, grijs en koud.

week 2 alweer: Barcelona > Segovia

maandag 28 juni

Gerard en ik gaan lopend naar de Ramblas en bij Mercat de la Boqueria, waar heel veel stalletjes gesloten zijn vanwege de pandemie,  nemen we een heerlijk verse fruitjus en een beker gemengd vers fruit.

Als we die op hebben verder via Plaça de Catalunya richting de wijk Gracia. Bij Casa Batlló staan er heel wat mensen foto's te nemen en ik natuurlijk ook.

We willen ook nog een kijkje nemen bij de kerk Iglesia del Sagrat Cor op Tibidabo waar je een geweldig uitzicht hebt over heel Barcelona.

Daarvoor moeten we wel weer eerst de auto uit de garage gaan halen, dat doen we met een taxi.
Het is een hele flinke klim vanaf de parking naar de kerk en ik haak daarom af. Gerard wil wel een kijkje nemen en neemt dan ook de volgende foto's voor me.

Dat scheelt een hele klim voor mij.
Als we weer terug zijn en de auto weer op zijn vaste plek is gezet nemen we wat te drinken alvorens we een afspraak hebben met Laura, waarvan we het appartement mochten gebruiken, om haar de sleutels terug te geven. Onder een kop koffie praten we een half uurtje voor we Hugo ophalen en bij een Mexicaans restaurant bij hem in de straat wat gaan eten.

dinsdag 29 juni
Eerst maar eens kijken in het winkeltje aan de overkant of ze hier borstelföhns verkopen want de mijne is kapot gegaan. Helaas, wel scheerapparaten, koelkasten e.d. maar geen föhns.
We lopen de straat uit en gaan naar een straatje dat ik eerder vanuit de taxi heb gezien en ik nader wil bekijken. Er staat een beeld van een groot hoofd maar dat laat ik voor wat het is als ik iets verderop een geweldig mooi pand zie dat mijn  aandacht veel meer trekt. Het blijkt een concertgebouw te zijn.

Als ik wat foto's heb genomen drinken we eerst ergens koffie en gaan dan de auto halen. We rijden naar Castelldefels, wat ons trouwens niet zo kan bekoren, ook al blijkt Messi daar een huis te hebben. Wij rijden liever door naar Sitges, veel leuker.

Onderweg komen we trouwens langs de meest bijzondere begraafplaats die ik ooit heb gezien, tegen de helling van Montjuïch aan. Je kan op slechtere plekken begraven worden, denk ik zo.
We zijn al vroeg in de middag terug van onze trip want eigenlijk heb ik het wel weer gezien en na dagen lopen ben ik het ook wel een beetje zat. De auto zetten we weer in de garage en ik kan aan mijn blog gaan werken.

woensdag 30 juni
We verlaten Barcelona en gaan op weg naar Zaragoza. We rijden niet over snelwegen want we hebben de tijd aan onszelf. We belanden vandaag dan ook niet in Zaragoza maar in een plaatsje genaamd Bujaraloz waar we een overnachting hebben geboekt. Dit ligt direct naast de weg waar heel veel vrachtwagens overheen gaan maar gelukkig hebben we op de kamer geen last van het lawaai.
Na een korte verkenning van dit kleine plaatsje gaan we weer terug naar de kamer en nemen even onze rust voor we om 9 uur aan het diner kunnen. Het restaurant is alleen voor ons twee geopend want, alleen met de lunch zat het aardig vol maar nu zijn we slechts samen. Het eten smaakt er niet minder om, heerlijk gewoon.

donderdag 1 juli
We nemen eerst koffie voor we weer op pad gaan en stellen de route in naar de Mediamarkt in Zaragoza om te kijken of ze hier soms een borstelföhn hebben, ook niet.
Dan maar richting het centrum naar het hotel dat we hebben geboekt. Het is nog een beetje aan de vroege kant dus we nemen eerst een kijkje in de buurt en eten een hapje, nadat we de auto langs de Ebro hebben geparkeerd.
Als we om drie uur ingecheckt hebben, lopen we naar het grote plein met de basiliek en nemen we een glas wijn.

De basiliek gaat pas om half vijf open zodat we eerst nog wat verder de buurt verkennen voor we de kerk ingaan. Je mag geen foto's maken maar, als we eenmaal binnen zijn zien we meerdere mensen dit met de telefoon toch doen, nou dan ik ook maar.

Zo aan de diverse pilaren met lampen te zien wordt de basiliek 's avonds uitgelicht wat ons doet besluiten vanavond wellicht hier ook weer heen te gaan en een hapje te eten en dan gelijk wat foto's schieten.

De bedoeling was om hier twee nachten te verblijven maar het hotel zit morgennacht vol, misschien maar goed ook want er worden temperaturen van 41º verwacht, een beetje teveel van het goede wat mij betreft. De 35º van vandaag vind ik al erg genoeg.

vrijdag 2 juli
Na het ontbijt haalt Gerard de auto op en gaan we eerst op zoek naar een benzinepomp.
Onze rit vandaag is niet zo heel lang want we kunnen pas maandag in het huis in Aranda de Duero.
Het eindpunt vandaag is daarom Soria, maar eerst gaan we wat eten inslaan voor de lunch onderweg. We vinden uiteindelijk een geschikt plekje en pakken onze spulletjes uit en, omdat we geen tafeltje hebben meegenomen dient de achterklep als zodanig. Nadeel is wel dat de auto dan openstaat en er vliegen in kunnen en die zijn er genoeg. Wat een hinderlijke krengen zijn dat toch. We moeten ze steeds van het brood, de kaas, de ham, bord, bestek en van ons drinken afslaan. Als we na de lunch ook alvast de kleding en andere benodigdheden voor één nachtje hotel in een apart tasje hebben gedaan, zodat we niet de twee koffers hoeven mee te nemen, kunnen we verder. Het is niet verbazend dat er zich stiekem diverse vliegen in onze auto hebben verschanst, we denken zo'n  stuk of drie, maar uiteindelijk werken we onderweg zeker tien stuks naar buiten. Wat een vervelende beesten zijn dat toch.
Bij het hotel moeten we een paar rondjes rijden voor we een parkeerplekje kunnen vinden. Het is niet te geloven maar waar je ook komt overal staan de straten bomvol met blik op wielen. Als we bij hotel wachten op de receptioniste zie ik aan de overkant mensen aankomen die hun auto instappen. Ik ga op de opengevallen parkeerplek staan en Gerard haalt vervolgens de auto op uit de andere straat. Dat komt mooi uit, nu staat hij tegenover het hotel en geen drie straten verder.

zaterdag 3 juli
De twee dagen die we over hebben voor we in het HomeExchange appartement kunnen, spenderen we in Segovia. Dit zat toch al in de planning dus waarom niet nu alvast. Gerard heeft weer een hotel gezocht dat op enkele meters van Plaza Mayor ligt, kortom erg gunstig.
We picknicken onderweg weer als gewoonlijk op een leuk plekje en doen rustig aan, toch zijn we al om half drie op de plaats van bestemming. We kunnen ook al de kamer in gebruik nemen, valt dat even mee. Wat ook meevalt is, dat de auto net aan de andere kant van Plaza Mayor naast de kerk geparkeerd kan worden en, bij navraag nog gratis ook tot maandagochtend half tien.

De tijd is geen probleem want wij zijn meestal om die tijd al een poosje op pad.
We gaan alvast wat verkennen en vinden dat we een goede keus hebben gemaakt om hierheen te gaan. Het is druk en super gezellig met allemaal terrasjes, die grotendeels vol zitten. Op straat nog wel iedereen met een mondkapje op maar dat doen wij zelf ook geregeld als de drukte wat te veel voor ons wordt. We hebben toch weinig moeite om de 1½ meter afstand te houden, we zijn inmiddels zo afgericht dat het automatisme is geworden.
Om vier uur wordt het een stuk stiller want dan blijkt iedereen huiswaarts te gaan en stappen wij ook maar richting hotel om nog even wat pc werk te doen en om acht uur weer op zoek te gaan naar een plek om te eten. We hoeven niet ver, op de eerste hoek is het raak. Nadien nog even het grote plein op maar alle terrassen zitten vol dus lopen we maar een rondje om de kerk en zoeken een plekje op één van de vele bankjes op het plein om daarna terug te lopen naar het hotel. We hebben nog email contact met onze gastruilers over het uitwisselen van de sleutel voor komende maandag. Zij zijn de uitdaging toch aangegaan om naar Nederland te komen en zitten inmiddels al in Parijs.

zondag 4 juli
We gaan vroeg op pad naar het Alcazar maar als we de poort, die gewoon openstaat, binnenlopen en er ook nog een jong stel met kind rondloopt, horen we ineens uit de luidsprekers komen (in het Spaans) dat de tuin gesloten is. We gaan gewoon door tot er ook in het Engels hetzelfde wordt verteld. Nou ja, jammer dan, vlug wat foto's nemen en weer de tuin uit.

We gaan terug om koffie en een broodje te eten.
Het is nog redelijk koel en ik durf het wel aan om van de ene kant van Segovia naar de andere te lopen want daar is het bijzondere aquaduct. Hier waren we nog niet eerder en het is er al gezellig druk. We drinken een koffie en nemen op ons gemak al het gedoe wat hier gaande is in ons op.

Ik maak voor de verandering een filmpje van het aquaduct.

Meestal vergeet ik dat mijn telefoon en mijn fotocamera die mogelijkheid hebben.
Nu moeten we nog terugklimmen naar Plaza Mayor en dat valt niet echt mee. Toch kies ik voor de trap en niet via de helling die nog veel lager is maar wel minder steil. Tussendoor steeds even rusten en het gaat wel weer.
Ik kom er steeds meer achter dat heuvelachtige steden en dorpjes heel erg leuk zijn maar mijn lichaam is de laatste tijd steeds meer gebaat bij locaties op zeeniveau. Heel jammer maar het is niet anders.
Een restaurant met een leuke kaart die we onderweg tegenkomen is nog niet open, misschien vanavond even terug?
Als we uiteindelijk weer terug zijn op Plaza Mayor is het tijd voor een verkoelend drankje. Volgens goed Spaans gebruik krijgen we er een tapa bij, lekker. Ook bij onze tweede bestelling krijgen we er iets bij. Inmiddels hebben we genoeg gegeten dat het ook niet nodig is om nog ergens een lunch te gebruiken.
De bedoeling is om voor het diner naar het restaurantje terug te gaan dat we vanmiddag zagen, echter, het duurt nog een uur voor ze opengaan. Dan nog maar een straatje om en komen we een Italiaans restaurant tegen en krijgen we spontaan trek in pizza, maar ook nu moeten we even wachten tot ze opengaan. Een drankje op de hoek verzacht het wachten.
De pizza's zijn behoorlijk aan de grote kant en wij krijgen hem dan ook met moeite op.
Nog wat nazitten op een bankje voor we weer terug naar de kamer gaan.