Week 3: Segovia > Vitoria

maandag 5 juli
Vandaag kunnen we onze intrek nemen in Aranda de Duero.

Om half tien loopt de gratis parkeersessie af en, omdat we eerst nog koffie willen en een winkeltje bezoeken waar we een leuk presentje hebben zien liggen pas om 10 uur opengaat, stoppen we wat geld in de parkeermeter.
Om half elf rijden we weg uit Segovia, nadat we eerst nog wat overzichtsfoto's hebben gemaakt van het aanzicht van de stad en van het Alcazar van beneden af gezien.

De dag begint goed maar eindigt met nogal wat strubbelingen, die ik jullie grotendeels zal besparen. Maar één is wel het noemen waard.
Als we uiteindelijk ter plekke komen en we de sleutels in ontvangst hebben genomen gaan we eerst maar wat boodschappen inslaan. Bij terugkomst parkeren we de auto in de ondergrondse garage en nemen de lift naar de 5e. Als we boven komen gaat de sleutel met geen mogelijkheid in het slot en de buurvrouw die ons vanmiddag zo vriendelijk te woord stond blijkt nu niet thuis te zijn. Dan maar zus Pilar bellen, die heeft tenslotte een sleutel, of zij ons uit de brand kan helpen. Het duurt en duurt voor we haar zien komen, terwijl ze in hetzelfde gebouw woont. We bellen dan maar met Yolanda, wiens huis dit is, of zij contact op kan nemen met Pilar want zij begrijpt niet zo goed wat er aan de hand is.
Even later belt Yolanda's zoon, nadat hij Pilar heeft gesproken, om ons uit de droom te helpen,
we staan bij het verkeerde appartement. HÈ? 5e etage, deur B, hoe kan dat nou.
We gaan naar beneden en zien Pilar al lachend de hoek om komen en wat blijkt, in de garage zijn vier deuren met erachter de liften die elk naar een eigen blok gaan en laten wij nou net de verkeerde hebben genomen.
Gelukkig was er niemand thuis op het adres waar wij hebben staan pielen met de sleutels.
Uiteindelijk konden we toch de boodschappen in de koelkast zetten en ons eten klaarmaken.
Wat ook niet meezit is, dat we op de wifi van de aardige buurvrouw mogen meeliften en zoals je begrijpen kan, we niet of nauwelijks bereik hebben zodat mijn blog wel wat vertraging oploopt. Zelfs de site bijhouden van de fotoclub zit er niet meer in.

dinsdag 6 juli
Wasdag vandaag. Zat al in de planning en wat het weer betreft komt het goed uit dat we verder niets gaan doen want het regent namelijk en zover we kunnen kijken vanaf 5 hoog, en dat is heel ver, zien we geen streepje blauw.
Zoals ik gisteren al schreef is de wifi ontvangst een crime en alleen op mijn telefoon is het nog enigszins bereikbaar. Gelukkig maar want als alles via 4G moet, ben ik wel heel snel door mijn bundel heen. Zowel Gerard als ik zullen moeten afkicken. Vooral Gerard mist zijn dagelijkse portie nieuws en sportprogramma's enorm. Ik krijg zo wel de tijd om eindelijk mijn foto's te bekijken en bewerken waar nodig want, dat was er nog niet van gekomen.
Ik krijg na zo'n dagje thuis toch wel een beetje de kriebels, zeker als ik niets kan doen op mijn laptop.
Ook de eerder opgeslagen items niet kunnen bekijken van uitjes die we vanuit hier zouden kunnen ondernemen. Helemaal niets dus.
Net als je denkt dat er weer een streepje te zien is en je denkt iets te kunnen doen, is het al weer verdwenen.
Hopelijk is dit dagje snel voorbij en kunnen we weer op pad, dan maar het oude vertrouwde 'het beste boek van de weg', dat nog van mijn vader is geweest, raadplegen en misschien komt er dan wel iets bovendrijven.
We plachten ook nog wel eens McDonald's binnen te lopen voor een kop koffie en hun gratis wifi, maar ook die zijn hier erg dun bezaaid. Als dit zo blijft zie ik ons eerder vertrekken dan de tien dagen die we gepland hadden.
Dan maar on the road in een hotelletje met wel wifi. Ik heb tenslotte Wikipedia niet in mijn hoofd zitten en moet het toch echt op kunnen zoeken.

woensdag 7 juli
Gelukkig heeft Gerard toch nog iets kunnen vinden om te bezoeken. Na koffie en een tosti pakken we de auto en gaan op weg naar Peñafiel.

Na een rondje door het stadje gaan we naar de burcht op de berg.

We komen ook nog langs de Plaza del Coso waar vroeger stierenvechten werden gehouden. Niet dat ik daar ooit heen zou gaan maar, het plein is zeker een bezoekje waard.

Verder op de route het plaatsje Roa, waar we een lunch gebruiken en de uitbaters alles in het werk stellen om ons alle specialiteiten van de streek te laten proeven. Het smaakt allemaal heerlijk maar na afloop blijkt de rekening enigszins gepeperd (voor deze omgeving althans).
Na een rondje door dit plaatsje rijden we terug naar Aranda, waar we nog wat inkopen doen.

donderdag 8 juli
Het schijnt dat het plaatsje Peñaranda het bezoeken waard is, we gaan het zien.

Daar aangekomen is het zeker een allerleukst plaatsje waar we eerst maar eens koffie bestellen op het grote plein voor de kerk.

Volgens 'het beste boek' is er in Coruna ook een kasteel/burcht, ook daar nemen we een kijkje. Deze burcht is geheel vervallen en duidelijk niet onderhouden zoals die in Peñafiel en Peñaranda. Hier zijn we snel uitgekeken. Terug naar de eerste plaats want daar is een leuk terras bij een restaurant waar we misschien wel de lunch willen gebruiken. Bij aankomst zit er helemaal niemand en het terras is in zijn geheel gelegen in een gaanderij die helemaal in de schaduw ligt en omdat de temperatuur ietwat te laag is om hier een poosje te vertoeven, zoeken we liever een terras in de zon.

Zodoende gaan we terug naar Aranda de Duero waar we eerst de tank volgooien en vervolgens het oude centrum ingaan.
Hier vinden we een terras wat er aantrekkelijk uitziet maar waar niemand zit. Bij navraag blijken ze toch open te zijn en bestellen we de lunch. We krijgen hier o.a. brood dat voor de verandering eens niet is uitgedroogd, maar heerlijk vers. Ook de maaltijden zijn uitstekend.
We overleggen ondertussen dat nog een week hier in de buurt te lang voor ons is en nemen ons voor om zaterdag weer te vertrekken en richting Frankrijk te gaan. We kunnen pas na de 15e weer in ons eigen huis terecht maar dat is geen probleem, wij rekken het tot die tijd wel op plekken die ons meer te bieden hebben met hopelijk ook een werkende wifi verbinding.
Vanavond Yolanda maar op de hoogte brengen van ons besluit en zeggen dat zij hun tijd in ons huis rustig kunnen uitzitten.

vrijdag 9 juli
Vandaag zullen we hier het huis weer aan kant maken, alles weer achterlaten zoals we het hebben aangetroffen, dus ook de handdoeken en lakens wassen, zodat we morgenvroeg niet veel meer te doen hebben dan het afval weggooien en alles nog even nalopen of we niets vergeten.
Omdat hier geen balkon o.i.d. is, zijn er wat lijnen aan de buitenkant van de slaapkamer gespannen zodat je daar lakens en zo kunt drogen.
Dat ben ik dan ook echt van plan ware het niet dat we hier op vijf hoog zitten en je nogal uit het raam moet hangen om er bij te kunnen en met mijn hoogtevrees is dat niet echt een pretje. Gelukkig is er dan een redder in nood, genaamd Gerard, die dat klusje dan wel even van me overneemt. De kleinere dingen droog ik wel op het rek binnen.
De laatste nacht gebruik ik standaard mijn eigen lakens, die ik altijd tijdens huizenruilen meeneem.
Omdat er niet veel meer te doen is, houden we ons bezig met hoofdzakelijk niksen. Op een sporadisch moment dat ik toch van het wifinet gebruik kan maken neem ik het waar om een kaartje bij Greetz te bestellen, voor Michèle die morgen haar verjaardag viert, pff nog net op tijd om hem morgen te laten bezorgen.

zaterdag 10 juli
Alles is klaar en om 9 uur rijden we weg uit Aranda de Duero. Het gebrek aan wifi en de enigszins tegenvallende omgeving heeft ons tot dit besluit gebracht. Een paar dagen zonder wifi gaat nog wel maar 10 dagen wordt behoorlijk vervelend. Onderweg naar Vitoria brengen we nog een bezoekje aan Lerma

en  Burgos

maar eerst lunchen we op een nogal drukke picknickplek langs de weg en bel ik Michèle om haar een fijne verjaardag te wensen.
De overnachting is vannacht in Vitoria. Gerard heeft hier een pension gevonden dat lekker ruim is en, als ik nog wat boven wil brengen om in de koelkast te zetten, stoot ik de chipkaart tegen de deur en die breekt (natuurlijk) spontaan in drieën. Chip eraf en gelukkig is de dame die ons heeft ingecheckt net in de gang bezig en laat ik het kapotte kaartje zien. Na telefonisch overleg met haar superieur krijgen we een andere kamer en ook een nieuw sleutelkaartje. Deze is echter ook bijna aan vervanging toe, dus voorzichtigheid is geboden zodat we niet weer hetzelfde probleem krijgen.
Ook nu kan de auto weer lekker voor de deur blijven staan vanwege weekend.
We gaan een drankje doen en de stad en beetje verkennen.

We eten ergens een paar pintxos en dat is voorlopig genoeg. Vanavond eten we de rest van de lunch op, die in de koelkast staat te wachten.
Intussen kunnen we ons achterstallige internetwerkjes uitvoeren want de wifi is hier zeker net zo goed als thuis. Ik kan eindelijk mijn eerste blogweek uploaden.

zondag 11 juli
We hebben heerlijk geslapen en nemen ons voor om nog een nachtje hier te blijven al is het alleen al om de finale van Wimbledon en het voetbal te kunnen volgen via de goede wifi-ontvangst, waardoor Gerard de laptop via de televisie kan aansluiten voor een toch wel prettig groter beeld.
Nadat we koffie en een broodje hebben gescoord lopen we een rondje door de buurt op weg naar de loopband/roltrap naar de hoger gelegen historische wijk.

en vervolgens terug naar ons pension en boeken we er nog een nachtje bij.

Rond half twee wordt er op de deur geklopt om de kamer schoon te maken. Een mooie tijd voor ons om even een hapje te gaan eten. Veel trek hebben we niet dus één portie calamaris voor z'n tweetjes is voldoende.

Als we weer terug zijn in het pension kunnen we de finale Wimbledon tussen Djokovic-Berrettini bekijken.
Om half zeven gaat Gerard nog even op pad om wat drinken en eten voor vanavond te halen. We hebben nog steeds wat voorraad beleg en geroosterd brood, dus veel is niet nodig. We blijven thuis want er volgt ook nog een voetbalfinale en die wil Gerard zeker niet missen.
Morgen hopen we weer in Frankrijk te zijn.

week 2 alweer: Barcelona > Segovia

maandag 28 juni

Gerard en ik gaan lopend naar de Ramblas en bij Mercat de la Boqueria, waar heel veel stalletjes gesloten zijn vanwege de pandemie,  nemen we een heerlijk verse fruitjus en een beker gemengd vers fruit.

Als we die op hebben verder via Plaça de Catalunya richting de wijk Gracia. Bij Casa Batlló staan er heel wat mensen foto's te nemen en ik natuurlijk ook.

We willen ook nog een kijkje nemen bij de kerk Iglesia del Sagrat Cor op Tibidabo waar je een geweldig uitzicht hebt over heel Barcelona.

Daarvoor moeten we wel weer eerst de auto uit de garage gaan halen, dat doen we met een taxi.
Het is een hele flinke klim vanaf de parking naar de kerk en ik haak daarom af. Gerard wil wel een kijkje nemen en neemt dan ook de volgende foto's voor me.

Dat scheelt een hele klim voor mij.
Als we weer terug zijn en de auto weer op zijn vaste plek is gezet nemen we wat te drinken alvorens we een afspraak hebben met Laura, waarvan we het appartement mochten gebruiken, om haar de sleutels terug te geven. Onder een kop koffie praten we een half uurtje voor we Hugo ophalen en bij een Mexicaans restaurant bij hem in de straat wat gaan eten.

dinsdag 29 juni
Eerst maar eens kijken in het winkeltje aan de overkant of ze hier borstelföhns verkopen want de mijne is kapot gegaan. Helaas, wel scheerapparaten, koelkasten e.d. maar geen föhns.
We lopen de straat uit en gaan naar een straatje dat ik eerder vanuit de taxi heb gezien en ik nader wil bekijken. Er staat een beeld van een groot hoofd maar dat laat ik voor wat het is als ik iets verderop een geweldig mooi pand zie dat mijn  aandacht veel meer trekt. Het blijkt een concertgebouw te zijn.

Als ik wat foto's heb genomen drinken we eerst ergens koffie en gaan dan de auto halen. We rijden naar Castelldefels, wat ons trouwens niet zo kan bekoren, ook al blijkt Messi daar een huis te hebben. Wij rijden liever door naar Sitges, veel leuker.

Onderweg komen we trouwens langs de meest bijzondere begraafplaats die ik ooit heb gezien, tegen de helling van Montjuïch aan. Je kan op slechtere plekken begraven worden, denk ik zo.
We zijn al vroeg in de middag terug van onze trip want eigenlijk heb ik het wel weer gezien en na dagen lopen ben ik het ook wel een beetje zat. De auto zetten we weer in de garage en ik kan aan mijn blog gaan werken.

woensdag 30 juni
We verlaten Barcelona en gaan op weg naar Zaragoza. We rijden niet over snelwegen want we hebben de tijd aan onszelf. We belanden vandaag dan ook niet in Zaragoza maar in een plaatsje genaamd Bujaraloz waar we een overnachting hebben geboekt. Dit ligt direct naast de weg waar heel veel vrachtwagens overheen gaan maar gelukkig hebben we op de kamer geen last van het lawaai.
Na een korte verkenning van dit kleine plaatsje gaan we weer terug naar de kamer en nemen even onze rust voor we om 9 uur aan het diner kunnen. Het restaurant is alleen voor ons twee geopend want, alleen met de lunch zat het aardig vol maar nu zijn we slechts samen. Het eten smaakt er niet minder om, heerlijk gewoon.

donderdag 1 juli
We nemen eerst koffie voor we weer op pad gaan en stellen de route in naar de Mediamarkt in Zaragoza om te kijken of ze hier soms een borstelföhn hebben, ook niet.
Dan maar richting het centrum naar het hotel dat we hebben geboekt. Het is nog een beetje aan de vroege kant dus we nemen eerst een kijkje in de buurt en eten een hapje, nadat we de auto langs de Ebro hebben geparkeerd.
Als we om drie uur ingecheckt hebben, lopen we naar het grote plein met de basiliek en nemen we een glas wijn.

De basiliek gaat pas om half vijf open zodat we eerst nog wat verder de buurt verkennen voor we de kerk ingaan. Je mag geen foto's maken maar, als we eenmaal binnen zijn zien we meerdere mensen dit met de telefoon toch doen, nou dan ik ook maar.

Zo aan de diverse pilaren met lampen te zien wordt de basiliek 's avonds uitgelicht wat ons doet besluiten vanavond wellicht hier ook weer heen te gaan en een hapje te eten en dan gelijk wat foto's schieten.

De bedoeling was om hier twee nachten te verblijven maar het hotel zit morgennacht vol, misschien maar goed ook want er worden temperaturen van 41º verwacht, een beetje teveel van het goede wat mij betreft. De 35º van vandaag vind ik al erg genoeg.

vrijdag 2 juli
Na het ontbijt haalt Gerard de auto op en gaan we eerst op zoek naar een benzinepomp.
Onze rit vandaag is niet zo heel lang want we kunnen pas maandag in het huis in Aranda de Duero.
Het eindpunt vandaag is daarom Soria, maar eerst gaan we wat eten inslaan voor de lunch onderweg. We vinden uiteindelijk een geschikt plekje en pakken onze spulletjes uit en, omdat we geen tafeltje hebben meegenomen dient de achterklep als zodanig. Nadeel is wel dat de auto dan openstaat en er vliegen in kunnen en die zijn er genoeg. Wat een hinderlijke krengen zijn dat toch. We moeten ze steeds van het brood, de kaas, de ham, bord, bestek en van ons drinken afslaan. Als we na de lunch ook alvast de kleding en andere benodigdheden voor één nachtje hotel in een apart tasje hebben gedaan, zodat we niet de twee koffers hoeven mee te nemen, kunnen we verder. Het is niet verbazend dat er zich stiekem diverse vliegen in onze auto hebben verschanst, we denken zo'n  stuk of drie, maar uiteindelijk werken we onderweg zeker tien stuks naar buiten. Wat een vervelende beesten zijn dat toch.
Bij het hotel moeten we een paar rondjes rijden voor we een parkeerplekje kunnen vinden. Het is niet te geloven maar waar je ook komt overal staan de straten bomvol met blik op wielen. Als we bij hotel wachten op de receptioniste zie ik aan de overkant mensen aankomen die hun auto instappen. Ik ga op de opengevallen parkeerplek staan en Gerard haalt vervolgens de auto op uit de andere straat. Dat komt mooi uit, nu staat hij tegenover het hotel en geen drie straten verder.

zaterdag 3 juli
De twee dagen die we over hebben voor we in het HomeExchange appartement kunnen, spenderen we in Segovia. Dit zat toch al in de planning dus waarom niet nu alvast. Gerard heeft weer een hotel gezocht dat op enkele meters van Plaza Mayor ligt, kortom erg gunstig.
We picknicken onderweg weer als gewoonlijk op een leuk plekje en doen rustig aan, toch zijn we al om half drie op de plaats van bestemming. We kunnen ook al de kamer in gebruik nemen, valt dat even mee. Wat ook meevalt is, dat de auto net aan de andere kant van Plaza Mayor naast de kerk geparkeerd kan worden en, bij navraag nog gratis ook tot maandagochtend half tien.

De tijd is geen probleem want wij zijn meestal om die tijd al een poosje op pad.
We gaan alvast wat verkennen en vinden dat we een goede keus hebben gemaakt om hierheen te gaan. Het is druk en super gezellig met allemaal terrasjes, die grotendeels vol zitten. Op straat nog wel iedereen met een mondkapje op maar dat doen wij zelf ook geregeld als de drukte wat te veel voor ons wordt. We hebben toch weinig moeite om de 1½ meter afstand te houden, we zijn inmiddels zo afgericht dat het automatisme is geworden.
Om vier uur wordt het een stuk stiller want dan blijkt iedereen huiswaarts te gaan en stappen wij ook maar richting hotel om nog even wat pc werk te doen en om acht uur weer op zoek te gaan naar een plek om te eten. We hoeven niet ver, op de eerste hoek is het raak. Nadien nog even het grote plein op maar alle terrassen zitten vol dus lopen we maar een rondje om de kerk en zoeken een plekje op één van de vele bankjes op het plein om daarna terug te lopen naar het hotel. We hebben nog email contact met onze gastruilers over het uitwisselen van de sleutel voor komende maandag. Zij zijn de uitdaging toch aangegaan om naar Nederland te komen en zitten inmiddels al in Parijs.

zondag 4 juli
We gaan vroeg op pad naar het Alcazar maar als we de poort, die gewoon openstaat, binnenlopen en er ook nog een jong stel met kind rondloopt, horen we ineens uit de luidsprekers komen (in het Spaans) dat de tuin gesloten is. We gaan gewoon door tot er ook in het Engels hetzelfde wordt verteld. Nou ja, jammer dan, vlug wat foto's nemen en weer de tuin uit.

We gaan terug om koffie en een broodje te eten.
Het is nog redelijk koel en ik durf het wel aan om van de ene kant van Segovia naar de andere te lopen want daar is het bijzondere aquaduct. Hier waren we nog niet eerder en het is er al gezellig druk. We drinken een koffie en nemen op ons gemak al het gedoe wat hier gaande is in ons op.

Ik maak voor de verandering een filmpje van het aquaduct.

Meestal vergeet ik dat mijn telefoon en mijn fotocamera die mogelijkheid hebben.
Nu moeten we nog terugklimmen naar Plaza Mayor en dat valt niet echt mee. Toch kies ik voor de trap en niet via de helling die nog veel lager is maar wel minder steil. Tussendoor steeds even rusten en het gaat wel weer.
Ik kom er steeds meer achter dat heuvelachtige steden en dorpjes heel erg leuk zijn maar mijn lichaam is de laatste tijd steeds meer gebaat bij locaties op zeeniveau. Heel jammer maar het is niet anders.
Een restaurant met een leuke kaart die we onderweg tegenkomen is nog niet open, misschien vanavond even terug?
Als we uiteindelijk weer terug zijn op Plaza Mayor is het tijd voor een verkoelend drankje. Volgens goed Spaans gebruik krijgen we er een tapa bij, lekker. Ook bij onze tweede bestelling krijgen we er iets bij. Inmiddels hebben we genoeg gegeten dat het ook niet nodig is om nog ergens een lunch te gebruiken.
De bedoeling is om voor het diner naar het restaurantje terug te gaan dat we vanmiddag zagen, echter, het duurt nog een uur voor ze opengaan. Dan nog maar een straatje om en komen we een Italiaans restaurant tegen en krijgen we spontaan trek in pizza, maar ook nu moeten we even wachten tot ze opengaan. Een drankje op de hoek verzacht het wachten.
De pizza's zijn behoorlijk aan de grote kant en wij krijgen hem dan ook met moeite op.
Nog wat nazitten op een bankje voor we weer terug naar de kamer gaan.