Spanje (week 5)

maandag 29 december
En nog steeds is het nat maar we houden goede hoop want in de verte lijkt het een beetje lichter te worden. Koud is het in ieder geval niet.
Laten we hopen dat het morgen wat zonnig is met wat wind, want de stapel te wassen handdoeken loopt behoorlijk op en binnen drogen maakt dat ze aanvoelen als planken.
Een wandelingetje naar het strand vanmiddag en even kijken bij de huizen die op het strand staan.

Ja, je kunt slechtere plekken bedenken om de zomer (en wat mij betreft ook de winter) door te brengen.
Op de terugweg zien we dat hier toch ook wel straten helemaal blank staan.

dinsdag 30 december
Gelukkig, de zon is weer terug. 
Als eerste gaan we Castellón de la Plana waar het gezellig druk is in de vele winkelstraten. 

Na een poosje strijken we neer op een zonnig terras en nemen het ervan. 

Op Plaça Major staan vier hele grote engelen met bazuinen

We lopen de markthal nog binnen, maar veel is er niet aan, geen mooie markthal zoals in andere grote steden. Bij de visafdeling wordt al aardig opgeruimd en schoongemaakt.

Net erbuiten zitten de terrassen vol met mensen die het er ook even van nemen.

Op weg naar de auto zie ik de zon mooi spelen met de blauwe versieringen. Verderop in de straat staat een politieauto met diverse agenten die, als je goed inzoomt, bij een vrouw informeren naar haar toestand want zij blijkt onderuit te zijn gegaan met een elektrisch stepje.

De zon speelt met nog meer dingen, zoals deze boom en dit gebouw en wat dacht van dit leuke straatje?

Ook gaan we, na een paar jaar, voor de tweede keer een bezoekje brengen aan Villareal, waar de voetbalclub een prachtig mooi geel keramisch stadion heeft. Ervoor staan twee hele grote dameshoofden, die als je er langs loopt heel plat blijken te zijn. Ik had er een filmpje van gemaakt maar de zon is soms ook een spelbreker, want die schijnt zo in mijn zoeker dat het filmpje maar beter niet vertoond kan worden.

Hierna rijden we naar de kathedraal van de stad en, ik heb er foto's  van gemaakt maar heel bijzonder is hij niet. Het parkje wat er tegenover ligt vind ik trouwens wel leuk om op de foto te zetten.

Op weg naar huis komen we langs het plaatsje Quartell, waar we vorige week ook een bezoek aan hebben gebracht. We zijn nu  toch wel benieuwd waarom er in bijna iedere straat hekken staan om af te sluiten.

Het is mooi weer dus misschien kunnen we het een local vragen op een terrasje.

Als we het stadje doorrijden zien we nergens meer hekken staan om de straten af te sluiten. Hè, hoe kan dat nou? We rijden nog een rondje door alle straten, maar geen hek meer te bekennen. Mensen op een terras zien we trouwens ook niet, dus helaas kunnen we het niet vragen. Zoals ik al vertelde, Google heeft ons ook niets wijzer gemaakt over de hekken. Je zou haast geloven dat het helemaal niet zo was, maar we hebben het toch echt gezien, jammer dat ik er toen geen foto's van heb gemaakt maar alleen van het plakkaat dat eraan bevestigd was.

woensdag 31 december
Nooit eerder waren we tijdens oud en nieuw buiten Nederland, hoewel ik dat altijd wel wilde. Nu gaan we het dan meemaken. Het is hier in het complex de rust zelve want er wonen hier heel weinig mensen permanent, alleen tijdens vakanties, en dat is te merken natuurlijk. We kijken vanavond dus rustig tv en om twaalf uur naar Hootenanny op BBC-2. Geen vuurwerk gezien, alleen wel iets van vijf klappen gehoord. Ook boven bij het terras kunnen we geen vuurwerk waarnemen van omliggende plaatsen. Toch wel een beetje saai, zo zonder helemaal iets van spetterend vuurwerk. 

donderdag 1 januari

Hoe anders is het hier wakker worden met schone straten zonder restanten van vuurwerk die weggeveegd moeten worden. We gaan op pad naar Puçol, een plaats halverwege Valencia en hier. Geen goed plan want het is hier uitgestorven. 
Terug naar Port de Sagunt om aan de boulevard een kijkje te nemen of daar wat te doen is. Nou, dat is er zeker, het is hier afgeladen vol, alle terrassen bommetje vol en ook op het strand zijn er veel mensen. Iedereen geniet van een drankje en de zon op deze eerste  dag van het nieuwe jaar. 
Toevallig vinden wij een vrij tafeltje en nemen ook maar een drankje op het nieuwe jaar.

Als we thuiskomen gaan we op het terras boven zitten maar dan komt toch een beetje sluierbewolking voor de zon en wordt het wat minder aangenaam.

zaterdag 3 januari
Gisteravond tijdens het tandenpoetsen dacht ik dat er een stukje vulling van een van mijn kiezen was afgebroken, maar wat erger was, het was een stukje uit mijn voortand. Dat stukje is er al ruim twintig jaar geleden ingezet en dat is nu dus losgekomen. Gelukkig valt het niet erg op en kan ik gewoon lachen zonder te denken dat ik voor schut sta, maar het is wel lastig en scherp. 
De dichtstbijzijnde tandarts heb ik een mailtje gestuurd of ze me kunnen helpen, nu maar afwachten op antwoord want vandaag zijn ze natuurlijk gesloten. 

zondag 4 januari 
Het is koud en nat, maar wat kan je eraan doen... helemaal niets.
We besluiten maar naar een museum te gaan in Sagunto. Dit museum hebben we al eerder vanaf de buitenkant gezien en vonden het nou niet echt iets om daar een bezoek aan te brengen, maar ja, Gerard wil het toch van binnen bekijken. Voor de kosten hoeven we het niet te laten, slechts één euro entree.

Echt veel meer vond ik het ook niet waard. Een opgraving met wat hoopjes stenen , waar ooit gebouwen hebben gestaan. Het enige wat ik een beetje interessant vond om te zien was de oude weg, met aan het eind een fundering van een huis en onder de weg een riool.
Volgens mij vinden maar weinig mensen het een idee om hier naar binnen te gaan, want vanaf de buitenkant kan je door de grote raampartijen al zien wat je te wachten staat. We zijn dan ook de enigen in de museum en dat blijft ook zo tot we weer weg gaan.

Op de terugweg halen we bij Carrefour een zogeheten Roscón de Reyes, een Spaanse traditie in de vorm van een soort gebak speciaal voor Driekoningen. Ben benieuwd of wij een goede hebben uitgekozen want ze komen in velerlei smaken. 

Omdat het gebak te groot is om in één keer te verorberen nemen we vanavond alvast een stukje. Hij is lekker en, wat een verrassing; in mijn stukje zat het beeldje van een koning waardoor ik de kroon mag dragen. 

Niet dat ik dat doe, maar toch leuk. Ben benieuwd bij wie de boon terecht komt, die moet volgend jaar de Roscón betalen. 

Week 5: Peñiscola > El Verger

zaterdag 7 mei
Natuurlijk moet het oude deel van Peñiscola met het pauselijk kasteel bekeken worden nu de jongens er zijn, wat een aardige klim is en ik het daarom heb bewaard tot vandaag. We nemen de ingang bij de haven en lopen zo langzaamaan naar boven. Onderweg stoppen we voor een koel drankje waarna we verder omhoog gaan. De binnenkant van het kasteel laten we voor wat het is en dolen verder. Het is behoorlijk druk want er zijn veel bussen met toeristen aangekomen (wij zijn natuurlijk géén toeristen) en die lopen nu ook allemaal rond of zitten op de terrasjes. Jammer, want we kunnen nu geen plekje voor ons zelf meer vinden waar we ook nog in het zonnetje kunnen zitten. We gaan via de andere kant van de berg weer naar beneden en vinden daar wel wat.

zondag 8 mei
Moederdagontbijtje.

Het wordt vandaag een stranddagje. We pakken de stoeltjes, handdoeken enz. en gaan een lekker plekje zoeken. De jongens kopen nog een houten beachballsetje om te spelen want alleen maar liggen is geen optie.

Omdat er hier geen schaduwplekje te vinden is en ook geen uitspanning, houden we het na een paar uurtjes voor gezien want het windje is heerlijk verkoelend tegen de warme zon maar ook zeer verraderlijk en kunnen we nu beter maar wat schaduw opzoeken.
Vanavond trakteren de jongens op een etentje.

maandag 9 mei
Vandaag gaan de jongens weer terug naar Barcelona want het treinaanbod die richting op is dusdanig karig dat die tijden voor Hugo's werk erg ongelukkig uitkomen.
Ferry wil op de berg nog even wat kopen en gaat met Gerard samen op pad. Ik blijf thuis om wat kalm aan te doen en af en toe wat te rommelen. Ik zit lekker in de zon naar beneden te kijken en wacht rustig af wat er komen gaat.
Gerard en Ferry hebben intussen ook nog wat vers brood en beleg gehaald en met z'n vieren lunchen we op het terras.
Plotseling wordt onze aandacht getrokken door een straaljager die achter, na goed kijken, drie witte stippen aanjaagt. Wat is dit???
Gelukkig is Hugo zo alert om dit vast te leggen en Ferry zet dit vervolgens op Youtube.
Bekijk het filmpje maar en denk er het jouwe van. Ik vind het in ieder geval heel vreemd.

Om even voor zessen rijden we richting station voor de trein en als de jongens weg zijn gaan wij nog naar de winkel van het koffiezetapparaat om ook te kijken of ze een bluetooth speaker hebben want onze autoradio heeft het onderweg begeven en zonder muziek is het wel erg stilletjes tijdens onze trip. Volgens Google zouden ze open moeten zijn tot half tien maar wat denk je....niet dus.
Dan kijken we van de week onderweg wel of we iets kunnen vinden.
Gerard wil nog even door de wasstraat en daarna gaan we iets te eten zoeken.

dinsdag 10 mei
We hebben van de eigenaren een extra dag gekregen want Ferry en Hugo zouden eigenlijk vandaag pas vertrekken, zodat we het huis weer schoon kunnen achterlaten en hadden dan te we weinig tijd gehad. Nu kunnen we vandaag alles op ons gemak regelen. Wasje draaien, stofzuigen enz. enz. Beetje saai, maar noodzakelijk.
Vroeg in de ochtend word ik gebeld door onze buurman met de mededeling dat de omvang van onze struiken wel erg uit de hand begint te lopen en zeker een knipbeurt nodig hebben, of het goed is dat hij dat doet? Goed is? Heel graag zelfs.
Wat zouden we toch zonder onze buren moeten die altijd voor ons klaar staan.
Gerard en ik komen tot de conclusie dat we wel erg veel van hen vergen, nou nee, dat is niet het juiste woord, wel erg veel aan hen te danken hebben en we er toch ernstig aan moeten denken in het vervolg niet meer zo lang van huis te gaan. We beginnen ons zo langzamerhand wel wat schuldig te voelen.

woensdag 11 mei
Om half tien zijn we klaar om te vertrekken en geven de sleutel aan de tuinman.
Onderweg een korte stop bij de Mediamarkt voor een bluetooth speaker en een kop koffie bij MacDonald's er vlakbij zodat we de speaker eerst kunnen uitproberen voor we verder rijden, we kunnen tenslotte nu nog terug als het niet werkt zoals we willen.
We maken een tussenstop in Villarreal want hier staat een bijzonder voetbalstadion geheel bekleed met gele keramieken tegels.

Eigenlijk ben ik niet zo van voetbal of stadions maar deze is wel apart te noemen.
Zelfs sommige bomen hebben een gele tooi.

Het is nog maar een kort ritje naar onze hotelovernachting in El Puig waar we op een ligstoel de rest van de middag doorbrengen.

donderdag 12 mei
Ook vandaag weer een kort ritje naar ons volgende adres in El Verger. We komen aan om twaalf uur en verkennen eerst het huis, zetten onze spullen binnen en leggen contact met de eigenaresse dat we aangekomen zijn. Zij zijn inmiddels ook al gearriveerd bij ons huis.
Als we op onderzoek uitgaan hoever het is naar het strand belanden we bij een alleraardigst restaurant waar we sangria bestellen.

Dit is verreweg de sterkste sangria die we tot nu toe hebben gehad. Na één glas ben ik bijna out. We gaan richting huis waar ik op het overdekte terras een behoorlijke tijd nodig heb om weer tot mezelf te komen. Daar geen sangria meer voor mij maar zeker nog een bezoekje waard om iets te eten of gewoon gezellig te zitten met een minder sterk drankje in de leuke tuin.

vrijdag 13 mei
Het is een klein stukje naar Dénia waar we een ontbijtje eten. Inmiddels heeft Gerard uitgezocht waar we in de omgeving de voordeligste benzine kunnen tanken. Dat blijkt bij Plenoil in Jávea te zijn. Niet al te ver uit de buurt maar er staat niet bij dat Jávea vanuit hier het snelst te bereiken is via een erg smalle en drukke bergweg van het massief Montgó. Ik vraag me af of we hier iets mee gewonnen hebben.
Terug naar Dénia waar we nog wel even willen rondkijken.

Niet dat we hier voor het eerst zijn maar er zijn altijd wel plekjes te vinden die we niet eerder hebben gezien, zoals Calle Loreto waar allemaal barretjes en restaurantjes zijn.

We lopen er doorheen maar gaan nergens zitten. We vinden iets op een pleintje en nemen een drankje en krijgen wat nootjes erbij die worden superleuk geserveerd in een klein paellapannetje.
Bij Lizarran scoren we enkele tapas en gaan dan weer richting auto. Nog even langs de supermarkt voor wat inkopen en de rest van de middag heerlijk op het achterterras in de schaduw.

Hier staat ook een citroenboom met wel heel grote citroenen.