New Mexico 24 - 29 maart 2015 (week 1)



dinsdag 24 maart
Altijd handig, online inchecken, tenminste als het werkt.
Na telefonisch contact met Delta krijg ik te horen dat ik het later nog maar eens moet proberen. O.K. vooruit dan maar weer.
Na een tijdje wachten weer eens proberen, en ja hoor ik kom erin. Gegevens invullen en, wat nu weer, inchecken niet mogelijk. Volgens de site moet men aanvullende gegevens hebben over onze visum en zodoende kunnen we alleen inchecken bij de balie.
Fijn, denk je dat alles makkelijker wordt nu we een visum hebben i.p.v. een ESTA, mooi niet dus. Kunnen we morgen alsnog in de rij gaan staan. Begint weer goed. Ben benieuwd wat er morgen nog voor verrassingen komen.

woensdag 25 maart
Om 5 uur ben ik wakker, een half uur voor de wekker afgaat. Douchen, aankleden, eten en wegwezen. Alles staat klaar, onze bagage en de nodige attributen voor de gasten.

We brengen de auto naar de lang parkeren afdeling waar Mike hem vrijdag weer kan ophalen.

Het inchecken geeft verder geen problemen, alles blijkt in orde te zijn, gelukkig maar.

Het vliegtuig vertrekt ongeveer een uur later dan gepland maar buiten dat loopt de hele reis op rolletjes. (nu geen flauwe grappen spuien over dat een vliegtuig hoort te vliegen).

Het heeft toch wel voordelen zo'n visum, kunnen nu in een veel kortere rij aansluiten om langs de douane te komen. Ook hier, in tegenstelling tot andere jaren niet mijn vingerafdrukken vijf keer laten checken of mee naar een kantoortje om alles dubbel te checken, omdat iemand de dag ervoor is aangekomen met een vergelijkbare naam. Nee alles gaat smooth.  

Als we in El Paso aankomen komt Mike net de hal in lopen. Ook dat gaat dus goed. 

Na een rit van ongeveer 50 Miles komen we bij zijn boven op de heuvel gelegen zeer riante huis aan. We maken kennis met Diane en na ruim een uur kletsen zoeken we ons bed op want ook Mike en Diane moeten er morgen vroeg uit voor hun vlucht naar ons huis.

Wat een leuke mensen hebben we getroffen voor onze eerste huizenruil!
Wij zijn inmiddels het klokje twee keer rond wakker en eigenlijk een beetje over onze slaap heen.

donderdag 26 maart
Voor de zekerheid heb ik de wekker gezet om Mike en Diane een goede reis te wensen en uit te zwaaien. Ze worden naar het vliegveld gebracht door een neef, die hier de wilde vogels enz. komt verzorgen tijdens hun afwezigheid.
Het stikt hier van de leuke vogels om het huis en volgens Mike zullen we ook nog wel ander wildlife zien, ben benieuwd.
Als ze weg zijn, verhuizen we naar boven en ga ik de koffers uitpakken.
Vandaag doen we het verder rustig aan, alleen wat rond kijken in het dorpje Mesilla en in Las Cruces wat inkopen doen.
Op het terras geluncht en het uitzicht bewonderd, wat een onvoorstelbaar eind vrije natuur voor ons!
Tja, dat is wel even wat anders dan de Schenklaan.

Gerard is nog een eindje gaan fietsen in de heuvels en toen hij terug kwam ben ik een uurtje plat gegaan.

vrijdag 27 maart

Nadat ik de plaatsen die we willen bezoeken in een logische volgorde heb gezet, worden we gebeld door een vriend van Mike en Diane om ons een rondleiding te geven in de omgeving, zodat we weten waar de goede restaurants, winkels en bars zijn.

We zijn net klaar om te vertrekken dus dat komt goed uit. We maken kennis met Al Mendez, een alleraardigste man van in de 70, die ons voor de deur ophaalt. Hij laat ons tevens kennis maken met Tony en Sandy die iets lager op de heuvel wonen. We drinken een glas zelfgemaakte ijsthee en krijgen er een schaal taco's en salsa bij. Na een klein half uurtje stappen we, na hen uitgebreid bedankt te hebben voor hun gastvrijheid, weer in de auto bij Al en beginnen aan de rondleiding.

We nemen o.a. een kijkje in de kerk.

Bij een Mexicaans eettentje stoppen we om te lunchen en na een tijdje worden we thuis afgezet en spreken af dat we elkaar weer zien voor happy hour bij een door Al uitgekozen bar.

Als dit een voorbode is voor wat ons deze reis te wachten staan, zullen we heel wat leuke mensen ontmoeten en veel verhalen te horen krijgen. Dus, kom maar op, ik zie er naar uit.

Gerard checkt nog even zijn berichten o.i.d in de late middagzon.

Een kuifkwartel op de oprit.

Om 5 uur ontmoeten we Al weer om een drankje te drinken bij El Patio bar in Mesilla. We worden voorgesteld aan diverse gasten en raken in leuke gesprekken verwikkeld. Na een paar drankjes gaan we weer richting huis, maar we zullen zeker nog een keer terugkeren want gezellig is het zeker.

zaterdag 28 maart

O, wat ben ik vroeg wakker vandaag. Half zeven en helemaal geen slaap meer. De zon is nog niet op en alle lichten van Las Cruces branden nog. Wat een mooi gezicht.

Als Gerard uiteindelijk ook wakker is gaan we, na het ontbijt, de stad in want op zaterdag is er een markt met produkten en sieraden uit de omgeving. Bij het popcornstalletje staat een rij te wachten, dus daar zullen ze wel heel lekkere hebben. Aan ons is het echter niet zo besteed maar  een foto wil ik er wel van maken.

We kopen heerlijke blueberry muffins en zelfgemaakte limonade met vruchten. Jee, wat is dat lekker.

De sfeer is hier heel gemoedelijk en er heerst zo'n rust als we op een bankje ons drankje en muffin verorberen en de mensheid aan ons voorbij zien trekken. Zo is volgens mij het leven bedoeld.

We doen nog wat boodschapjes bij Walmart en nemen de rest van de dag een time-out.

zondag 29 maart

Na het ontbijt gaan we naar Silver City. Aan de voet van de heuvel, waar we verblijven, ligt de bekende rivier de Rio Grande. Nou zo grande is hij momenteel ook weer niet. Als je een aanloopje neemt kan je er zo overheen springen.

Als we na een tijdje bij een controlepost aankomen wordt er gevraagd waar we heen gaan. Naar Deming zegt Gerard, wat moet je daar nou doen, alleen als je van stenen houdt of de sneeuw wilt ontlopen ga je daar naar toe, volgens de agent.



Nou dat weten we dan ook weer, maar we waren toch niet van plan om daar te stoppen dus dat doen we dan ook maar niet.



  

Als we in Silver City bij de tourist information een plattegrond meekrijgen wordt er bij gezegd dat het vandaag niet erg druk is en veel winkeltjes waarschijnlijk dicht zijn. Dat blijkt inderdaad het geval maar het is wel een leuk plaatsje met veel gekleurde huizen en muurschilderingen.













Erg groot is het niet en na een klein uurtje rondgekeken te hebben gaan we dan ook weer naar de auto terug.



Op de terugweg naar Las Cruces wordt het steeds bewolkter maar de temperatuur stijgt nog steeds. Het is inmiddels 89F. (= 32C.). Vlak bij Las Cruces staat langs de weg een gigantische Roadrunner gemaakt van oude materialen, zoals gympies, krukken, golfsticks etc.







Eenmaal terug in ons tijdelijke huis nemen we op het terras nog een verfrissing.

Slapen en Eten bij Toine, Tolkamer

woensdag 11 maart
Wat doe je als je tijd genoeg hebt, je gaat  maar weer eens op pad. Dit keer naar Tolkamer voor twee nachten met diner.

We zijn vroeg en bezoeken dan ook eerst 's-Heerenberg en Kasteel Huis Bergh waar in de 17e eeuw nog aan heksenverbranding werd gedaan.

Als we een rondje om het kasteel lopen zien we dat er heel veel holle bomen langs het pad staan. Bij sommige vraag je je af hoe ze nog steeds overeind kunnen staan en nog niet dood zijn.

Als we bij Hotel B&B de Tolkamer aankomen en inchecken, blijkt dat we ook ditmaal (net als in Rotterdam) een hoekkamer krijgen met zicht op het water.

We nemen nu het zonnetje nog lekker schijnt even een kijkje, en een glaasje wijn, op de kade.

Voor het diner moeten we vanavond nog een eindje lopen langs het water tot het eind van de promenade, daar is het restaurant, Villa Copera, gelegen.

Het eten is voortreffelijk en na afloop is het dan ook niet erg om weer een eindje te lopen naar het hotel.

donderdag 12 maart
Het ontbijt wordt wel in het hotel geserveerd en de presentatie ervan zie je hieronder.

We zitten zo dicht tegen Duitsland aan dat we vandaag de grens maar eens over gaan. Bij Emmerich lopen we langs het water en nemen een kijkje in de winkelstraat.

Niet veel te beleven hier.
Als we wat later ook in Kleve een kijkje nemen bevalt ons dit beter. Lekker in de zon op een terrasje met een kop koffie, wat wil je nog meer?

Ook bezoeken we Elten en Hoch-Elten met een prachtig uitzicht over de omgeving, tenminste, als het niet zo heiig zou zijn.

Ook nu gaan we zo rond vier uur de kade op voor een drankje en vanavond weer lopend naar het restaurant.
't Is dat we maar twee nachten blijven anders zou je haast gaan spreken van een ritueel.

vrijdag 13 maart
Na het ontbijt gaan we richting huis want Gerard moet op tijd terug zijn voor zijn wekelijkse partijtje tennis.

Frick Collectie in het Mauritshuis

dinsdag 10 maart
Momenteel is er in het Mauritshuis, buiten de eigen collectie,  de Frick Collectie te zien.

Als we aankomen bij het Mauritshuis staat er een rij wachtenden van zo'n man of 30. Aansluiten dan maar. Binnen gekomen staat er voor de trap naar de tentoonstelling weer een rij wachtenden. Belangstelling genoeg dus. Als we langs de controle heen zijn kunnen we eindelijk zien waar we voor gekomen zijn. Tenminste, als je bereid bent ook hier weer te wachten tot de menigte een plekje vrij maakt voor de schilderijen zodat ook wij er een blik op kunnen werpen. Gerard is iets sneller uitgekeken dan ik maar dat komt vooral omdat hier geen foto's gemaakt mogen worden en ik daarom maar wat aantekeningen maak in mijn kleine opschrijfboekje, om later op internet de plaatjes erbij te zoeken, zodat ook jullie ze hier kunnen bewonderen (het wordt anders zo'n saai stukje met alleen maar letters).
Van de stukken die de meeste indruk op mij maakten, hier de afbeeldingen.
links: Meester van het Brandon portret van een man met Samson medaille.
rechts: Portret van een man van Hans Memling uit 1470.

Een Trompe l'oeil van Jean Etienne Liotard geschilderd op zijde. Een heel echt uitziend gezichtsbedrogje, alsof het echt hout, gips en papier betreft.

Buste van Louis Etienne Vincent Marniola gemaakt door Joseph Chinard.

Het schilderij dat gebruikt is voor de affiche: Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Portret van de Comtesse d'Haussonville, 1845.

Als ik langer naar dit schilderij kijk valt mij op dat de positie van de rechterarm toch wel een beetje vreemd is.

Als we de tentoonstelling hebben gezien bekijken we, uiteraard, ook nog de vaste collectie van het Mauritshuis, die zeker niet onderdoet voor de Frick collectie. Er hangen behoorlijk wat imposante schilderijen van b.v. Rembrandt en Vermeer.

 Maar ook deze prachtige van Peter Paul Rubens.

Rotterdam 3x in 8 dagen

zondag 22 februari
Ladys fotography night in Rotterdam.
Met drie dames van de club (en 1 man die we echter niet hebben gezien) gaan we o.a. de Erasmusbrug fotograferen.

Het is bar koud als we onze statieven hebben opgesteld op de Kop van Zuid. In eerste instantie hadden we afgesproken om aan de andere kant te verzamelen maar de voorkeur ging toch uit naar de overkant, met zicht op de skyline van de stad. Omdat de enige man van het gezelschap met de brommer zou komen bel ik hem op om te vertellen van de veranderde planning en zeg hem op te zullen wachten omdat we wat uit de wind en het zicht van de straatkant staan. Na een klein half uurtje posten langs de straatkant, zonder succes en zonder nadere kennisgeving van het mannelijke clublid, geven we het op en gaan we onze camera's maar eens gebruiken waarvoor ze zijn gemaakt.

We waaieren en waaien wat uit en na helemaal verkleumd te zijn geworden gaan we ons maar eens opwarmen met een heerlijke kom warme chocolademelk bij Café Rotterdam.

Na een tijdje kunnen we er weer tegen en gaan de kou weer in.

Rond half negen, als het ook nog licht begint te regenen, houden we het voor gezien en gaan weer richting huis.

woensdag 25 februari
De tijd die we moeten stuk slaan, voor we terecht kunnen waar we eigenlijk voor komen, besteden we wat aan winkelen. Af en toe valt er een buitje maar niet al te erg (voorlopig). We lunchen bij het Vlaamsch Broodhuys en daarna kunnen we richting uiteindelijke bestemming.
Voor vannacht hebben Gerard en ik een hotelkamer geboekt naast de Erasmusbrug. Na wat met de recptioniste te hebben gepraat krijgen we een mooie hoekkamer met balkon en uitzicht op de brug.

Deze dag is niet al te best voor mijn telefoon en onze portemonnees. Nieuwe afstandbediening voor de TV, nieuwe naaimachine (terwijl de oude nog gerepareerd kon worden) en een nieuw scherm voor mijn telefoon, die na een val op een stenen vloer een lelijke barst vertoont.

Niet te lang bij stil staan maar, dus lopen we de Erasmusbrug over naar Hotel New York om wat te drinken.
Als we de deur openen blijkt dat het erg druk is en na een korte inspectie besluiten we dan ook rechtsomkeert te maken en een andere gelegenheid op te zoeken. We belanden weer bij Café Rotterdam met hun leuke inrichting en uitzicht.
Hierna gaan we een ommetje maken langs de visboer, waar we niets nemen, om gelijkertijd te kijken welke restaurants er in de omgeving zijn waar we vanavond kunen gaan eten. Keus genoeg maar we besluiten het bij Zenne te proberen.
Het is nog aan de vroege kant en gaan dan ook eerst even relaxen met een glaasje wijn in de hotelkamer en kijken ondertussen naar de boten die langsvaren.

Om zeven uur zijn we bij het restaurant. Zenne blijkt geen menukaart te hanteren maar een vier gangen verrassingsmenu. Nou, kom maar op met die verrassing.
Een verrassing is het zeker, en wat voor één. We eten de heerlijkste gerechten en gaan dan ook meer dan voldaan weg. Het kleine stukje lopen naar het hotel geeft ons de gelegenheid om het eten iets te laten zakken, want eigenlijk hebben we wel veel meer gegeten dan goed voor ons is.
Als we de volgende ochtend wakker worden is het een klein wereldje, een dikke mistlaag belemmert het zicht op de brug en de overkant.

zondag 2 maart
Vanavond weer naar Rotterdam, maar nu met Ferry. Dit keer een ander fotogenieke buurt in Rotterdam, het nieuwe Centraal Station. Als we aankomen in Rotterdam zien we een geweldige zonsonddergang met de mooiste kleuren. Helaas geven deze kleuren geen extra glans aan de vele hoge gebouwen hier rond het station omdat de zon ze niet bereikt.

Desalniettemin zijn er genoeg mooie punten om op de kiek te zetten.

Ook nu is het op sommige plekken wel erg koud met veel wind, maar je moet er wat voor over hebben.

Hierna gaan we naar het Noordereiland om het kantoor van Unilever te kieken.

We lopen ook nog de Willemsbrug op voor een shot van de Erasmusbrug, maar de harde wind komt recht van voren en na twee foto's vind ik het wel genoeg en vlucht snel weer naar een meer beschut plekje.

Ook nu gaan we ons weer opwarmen bij Café Rottterdam als afsluiting van een wel heel erg intensieve kijk op Rotterdam deze week.