Delfshaven

maandag 7 augustus
Soms vind je de leukste plekjes niet al te ver van huis, zoals bijvoorbeeld Historisch Delfshaven.
In mijn kindertijd dikwijls in de buurt geweest als we op familiebezoek gingen maar dit stukje Rotterdam nooit eerder bekeken, althans niet dat ik me kan herinneren.
Overzicht van de Voorhaven.

De diverse huizen aan de Aelbrechtskolk met rechts het zakkendragershuisje.

 Waar vroeger de Henkes brouwerij zat zijn nu appartementen.

Rechts het voormalige graanpakhuis De Dubbelde Palmboom, nu een museum.

 De V.O.C. brug. Een millennium brug of zou het iets met snoep te maken hebben?

Het voormalige stadhuis van Delfshaven.

Maandag wasdag.

Zicht vanaf een terrasje waar we koffie drinken.

 Diverse gevelstenen.

Een afbeelding van Albrecht van Beieren, waar veel straten hier in de omgeving naar zijn vernoemd.

 Een straatje verder en de stijl is heel anders.

 Heel veel duifjes op het plein voor het standbeeld van Piet Hein.

 Hoog en droog.

Als dit geen romantisch plekje is, met uitzicht op de Euromast. Er hangen aardig wat slotjes aan het bouwsel.

Varend Corso

zondag 6 augustus
Het is alweer de 20e keer dat het varend corso wordt gehouden en we zijn nog nooit wezen kijken.
Dit keer moet het er maar eens van komen.
Om half één rijden we weg om een geschikt plaatsje te vinden langs het water. De eerste boten worden pas om half twee verwacht en er is nog plek zat.
We nemen de plaids uit de auto mee want stoeltjes zijn we natuurlijk vergeten. Op een bruggetje heb ik mooi overzicht of de boten er aankomen en kan ik van boven af hopelijk leuke foto's maken.
Gerard installeert zich net naast de brug maar kijkt wel recht in de zon.

Niet zo geschikt voor mij dus daarom blijf ik voorlopig op de brug staan.
Het wordt drukker en drukker en het staat en zit ook al aardig vol langs de waterkant.

Er komt 40 grote en kleine boten voorbij en allen hebben een prachtig kleurenpalet van bloemen en veelal gecombineerd met groente.

Er wordt gedanst, gezongen en gek gedaan.

Soms is het alleen maar een mooi opgemaakte boot zonder verdere poespas.

Als ik naar rechts kijk zie ik kleine beentjes door de spijlen steken. Die moeten natuurlijk ook op d foto.

Een boot met figuren uit The Lion King.

Dan één met heupwiegende burlesque danseressen.

En voor de dames langs de kant een boot met een lekkere hunk voorop de plecht.

Dan wat boten met vuur en rook.

Als ik wat moe in de benen word ga ik richting Gerard en ga ook langs de kant zitten met mijn benen bungelend over de kademuur, net als zoveel anderen.

Klapstuk van de show is de aanwezigheid van Danny Christian. Tot grote teleurstelling zingt hij geen noot maar neemt alleen foto's van de kijkers langs de kant en zwaait wat.

Doordat op deze vaarroute veel lage bruggetjes zijn moeten de hogere dingen makkelijk neer te halen zijn, zoals bijvoorbeeld dit paard op de Wild West boot.

Even voor vier uur komt de laatste boot voorbij en stappen wij weer op.
We hebben nu best wel dorst en trek gekregen en rijden naar het altijd knusse KNUS.

Hoek van Holland

maandag 17 juli
Gerard wil wat afleiding voor de pijn in zijn rechterarm, waar volgens de huisarts een behoorlijke ontsteking zit, zodat we een uitstapje naar Hoek van Holland maken.
We parkeren naast de Nieuwe Waterweg en lopen een stuk. Dit roept nostalgische herinneringen op want als kind zijnde kwam ik hier nog al eens met mijn pa en ma (met verrekijker in de aanslag), die dan vanuit de auto zittend naar de boten keken die langs kwamen. Dat het voor mij als kind niet al te spannend was, kwam volgens mij niet echt in hen op.
Maar nu vind ik het toch wel leuk om na ruim vijftig jaar hier weer eens te zijn om te zien hoeveel er nog van over is. De families met spelende kinderen hebben nu plaats gemaakt voor senioren die hun stoeltjes uit de campers hebben gehaald en langs de kant met een bak koffie zitten of op het grasveld zijn neergestreken met een boekje.
Inmiddels is het etenstijd en, in tegenstelling tot vroeger, staan er nu twee restaurants aan de kant van het water waarvan we bij één ervan op het terras gaan zitten en een portie heerlijke calamaris eten.

Ook hier senioren (waar wij inmiddels ook toe behoren) met een verrekijker om te kunnen lezen waar de containerschepen vandaan komen en te kunnen zien wat er allemaal aan de overkant gebeurt.
Misschien is het toch niet zoveel anders dan toen, alleen de kinderen ontbreken.
We lopen hierna richting pier, die veel langer lijkt dan ik me herinner, of zou het komen doordat de duinenrij nu breder is en het strand verder weg?
Wel staan er, net al vroeger, mannen langs de kant te vissen en zien we zelfs een zeehond midden op het water en langs de kant tientallen zwanen.

Op het strand zelf staan nu rijen vakantiehuizen. Het lijkt mee geweldig om hier een weekje te zitten met 's avonds alleen het geluid van meeuwen en de branding te horen.

We lopen niet helemaal tot het eind maar keren bijtijds terug om bij het snacktentje aan het begin van de pier (stond hier vroeger ook al) een flesje water te kopen om de pijnstiller van Gerard mee weg te spoelen.
Op de terugweg rijden we ook De Lier nog in maar daar is weinig te doen en veel winkel zijn dicht wegens maandagsluiting.
Rond drie uur zijn we weer thuis. De pijnstillers zijn nog niet goed aangeslagen.