Occitanië en Normandië ( week 3)

zondag 2 juni
Weg uit Montpellier.
Om half negen hebben we al ons ontbijtje met koffie op bij de boulangerie en kunnen we op weg. Het was een slechte nacht, veel wakker en om 6 uur al uit de veren.
Gerard blijft nog even liggen voelt zich vreselijk stijf en lopen gaat niet echt soepel. 
En weer rijden we over de brug bij Millau maar, zoals ik had beloofd, geen foto's meer. Wel een foto van de bergen eromheen met grote wolkenpartijen.

Onderweg een paar keer gestopt om de benen te strekken. In Rodez bezoeken we de cathedral, waar ook een mis gaande is, dus weer geen foto's.

Koffie gedronken en om twaalf uur aangeschoven voor een overheerlijke pizza. Natuurlijk weer teveel voor mij, noodgedwongen weer een deel moeten laten staan. Jammer hoor, maar ik wil ook geen buikkrampen krijgen. Om vijf uur komen we bij onze overnachtingsplaats aan op een verbouwde boerderij.

De laatste 150km. heb ik het stuur van Gerard overgenomen zodat hij kan zitten hoe hij het minste last heeft van zijn benen. Ons verblijf ligt echt in de middle of nowhere. Geen café in de buurt, ook niet in een volgend dorp, zelfs geen restaurant dat open is. Dan maar bij een kebab shop een fles Orangina gekocht, zodat we vanavond toch nog iets hebben om te drinken en gelukkig hebben we nog wat kaasstengels om te eten.

maandag 3 juni
Een dag eerder dan was gepland komen we bij ons volgende ruiladres in Luc-sur-Mer. De eigenaars hebben ons  aangeboden om een dag eerder te komen zodat we elkaar ook lijfelijk kunnen ontmoeten, want wel zo leuk is. Vooral voor hen want dit is voor hen, als nieuwkomers op het platform, misschien een beetje wennen. Voor ons is dit namelijk al het 29e huis waar wij in mogen verblijven.
Het is een lange reisdag. We vertrekken om half negen en doen rustig aan want we worden pas na zes uur vanmiddag verwacht.
Bij Montsorreau stoppen we even voor koffie en zien aan de oever van de Loire een hele grote groep militairen staan. Zo te zien is er een feestje en bij navraag aan de militair met de gevaarlijk uitziende mitrailleur maar wel met een nog heel puberaal uiterlijk, die natuurlijk heel gebrekkig Engels spreekt, is er inderdaad iets gezelligs maar wat werd me toch niet helemaal duidelijk. Wat de reden was dat er zulke bescherming moest zijn, ook niet.

We picknicken voor het eerst deze reis en dat is wel weer eens lekker. Hopelijk gebeurt dit de laatste twee weken wel vaker.  Onderweg kopen we een heerlijke frambozentaart, dat hopen we tenminste, want wij zullen hem niet proeven.
Om iets over zessen zijn we ter plaatse en ontmoeten onze mede ruilers. We maken een rondje door het huis en als zij vertrekken naar hun dochter on daar te eten en slapen, stellen wij voor om de taart mee te nemen en ervan te genieten met hun dochter.
Wij gaan even later naar de kust, wel 200 meter hier vandaan, om te kijken of we ook iets kunnen eten. In verband met de festiviteiten van 6 juni, is het overvol in de restaurantjes aan Sword beach, want zo heette het hier zo'n 80 jaar geleden. We vinden zowaar toch een plekje voor ons avondeten, wat ons trouwens niet erg kon bekoren en gaan weer richting huis. Wat tassen uitladen en vanavond tennis kijken. 

dinsdag 4 juni
We hebben lekker geslapen en worden wat later dan gewoonlijk wakker. Voor het ontbijt gaan we naar de boulanger die hier aan de boulevard zit, helaas hebben zij geen mogelijkheid om het ontbijt daar te nuttigen en gaan we op de boulevard zitten met onze wraps en broodje.
We zien vandaag regelmatig grote gevechtsvliegtuigen overvliegen en ook rijdt er veel politie op motoren langs, ook je jeeps zijn volop aanwezig. Alles natuurlijk voor de grote viering van de 80 jarige herdenking van D-Day.
Wij rijden eerst naar Lion-sur-Mer en lopen daar wat langs de mooie strandvilla's en kleine strandhuisjes op het strand.

Dan verder naar Ouistreham en nemen een kijkje bij het grote bunkermuseum, tenminste de buitenkant.

De bunker bestaat uit vijf etages en natuurlijk geen lift. Dat trek ik niet vandaag. Het is hier een drukte van belang, we horen veel Engelstaligen en ook hordes Nederlanders met jeeps en uitgedost in legerkleding die deze week hierheen zijn gekomen voor de festiviteiten.

Het leeft hier echt en hopelijk werkt het ook door bij de vele jongeren, die hier bij aanwezig zijn en worden ze bewust van wat er 80 jaar geleden voor ieders vrijheid is gestreden en ook veel is geleden.
Bij een uitspanning aan de kust drinken we koffie en loop ik nog even het strand op. Ook hier staan veel strandhuisjes.

Rond vier uur krijgen we te horen dat de ruilers zijn gearriveerd bij ons huis. Laten we hopen dat zij het erg naar hun zin zullen hebben en dat het weer een beetje meezit.

woensdag 5 juni
Veel festiviteiten vandaag. Allereerst een optocht van militaire voertuigen, tenminste...
Wij staan, net als veel mensen met ons te wachten langs de weg, camera's in de aanslag. Na een uur komen er dan eindelijk zes jeeps voorbij. Vervolgens, na nog bijna een uur, helemaal niets meer.
We gaan weg om ergens te lunchen want ze zijn hier stipt, van twaalf tot twee en dan dicht. We vinden en plekje in Courseulles-sur-Mer en gaan zitten, even later komen er diverse militaire voertuigen ook aan om hier te eten.

Gelukkig waren wij op tijd want nu zit het hele etablissement vol.
Na het eten rijden we het plaatsje nog door en komen zo bij de kust en zien dan nog meer oorlogsmateriaal.

Nog wat dorpjes afgereden en komen zo ook bij een nagemaakt kampement, met allerlei apparatuur en mensen in kleding uit die tijd, de vrachtvliegtuigen vliegen af en aan en dat maakt het geheel wel net echt. Om half vier is er een manifestatie bij het standbeeld van de Scottish piper. Wat een drukte, lange files, maar we vinden toch een parkeerplekje en lopen verder naar het plein aan het strand. Veel mensen gaan al weer de tegengestelde richting op. We zullen toch niet te laat zijn maar nee, het is nog een drukte van belang op het plein en na vele kransen gelegd te hebben door uiteraard belangrijke mensen, gaan de doedelzakspelers dan eindelijk van start met het welbekende nummer Scotland the brave. Helaas blijft het bij één nummer en kunnen we weer terug. Wat een hoop heisa om weinig. Als het morgen ook zo verloopt ga ik liever iets anders doen.
Wij gaan thuis nog heerlijk op het terras in de zon.

donderdag 6 juni
D-Day. Al heel vroeg komen de vliegtuigen hier weer overvliegen. Als we zo ver zijn om weg te gaan, gaan we als eerste naar Lion-sur-Mer want daar zijn van tien tot vier allerlei festiviteiten volgens het programmaboekje. Op het plein tegenover het stadhuis staan twee jachtvliegtuigen waar veel belangstelling voor is. Wij gaan intussen een kop koffie drinken en wachten nog even af tot er iets gaat gebeuren. We lopen een half uurtje later weer terug naar het pleintje en wachten daar tot er iets gaat komen. Het is een drukte van belang maar meer dan mensen die naar de vliegtuigen komen kijken gebeurt er niet. Dan maar richting de Pegasusbrug in Bénouville, daar moet er toch echt wel wat gebeuren. Ook hier is het druk en staan er auto's langs de weg geparkeerd en kunnen we niet verder. We stappen uit en zien diverse muziekkorpsen opgesteld staan, veel militairen en kadetten. Ook hier duurt het weer lang voor er echt iets gebeurt, maar het is het wachten waard want als het los gaat, dan gaat het ook los. Veel bagpipe-korpsen, mooi uitgedost en uit diverse landen afkomstig. Zij, en een grote hoeveelheid militairen marcheren allemaal richting de Pegasusbrug.

De muziek klinkt geweldig en als de laatste band voorbij is gaan we weer richting auto. Mooi voordat de hele meute ook weer wegrijdt.
Omdat het hier wel erg druk was en er geen doorkomen was om ergens wat eten te bemachtigen, rijden we naar Caen. Hier is het rustig en vinden we genoeg restaurants om uit te kiezen.
Als we later naar huis rijden komt onze sticker, die door Jos speciaal voor ons is aangevraagd, heel goed van pas en kunnen we doorrijden zonder in de lange rij te moeten staan voor controle.

vrijdag 7 juni
Vandaag zijn er festiviteiten in Luc-sur-Mer. Voor het zover is, moet er eerst gewassen worden. Rond drie uur gaan we richting boulevard, via het winkelstraatje. Leuke winkeltjes, barretjes en een galerie met heel leuke schilderijen waarvan ik er best een zou willen kopen. Van de week maar even binnen kijken.
Op de boulevard is het druk maar één tafeltje in de zon is er nog vrij voor ons. Om vier uur is er de jeepparade, leuk maar ik heb al zoveel jeeps gezien de afgelopen dagen dat ik het even voorbij last gaan. Als later blijkt dat de colonne langs het strand rijdt, ga ik toch maar even kijken, het blijft een mooi gezicht, al die jeeps en motoren, zeker met het strand als achtergrond.

Op weg naar huis gaan we ook nog naar het parkje waar muziek wordt gemaakt, met alweer een doedelzak speler en veel blazers.

zaterdag 8 juni
Eerst een ontbijtje scoren en dan verder naar Colleville-Montgommery waar een parade plaatsvind. We komen precies op het goede moment aan en kunnen de auto vlakbij de straat, waar de optocht voorbij komt, parkeren.

Ook hier weer tientallen jeeps en zelfs een heus vrouwentrio die, heel toevallig bij ons kruispunt een stop maakt en oude liedjes laat horen.

Als dit alles over is gaan we naar Bayeaux, want daar zou een bric-a-brac zijn, maar het adres dat in het boekje staat komt niet op onze gps door. Wij vinden het dan ook niet. Dan maar naar het centrum, ook niet verkeerd hoor. Er is markt en dat pikken we even mee, dan verder afdalen in het leuke straatje met heel oude vakwerkhuizen op zoek naar een lunchplekje.

We wandelen ook nog even om de grote kerk heen en zien aan de achterkant een heel grote mooie boom staan, waarvan de stam beschilderd is.

Als we dit gehad hebben lopen we weer terug naar waar de auto staat en gaan op zoek naar een super voor wat extra broodbeleg en nieuwe eitjes.

Occitanië en Normandië (week 2)

zondag 26 mei
Vandaag is de pret weer over en moeten H&V weer terug naar huis. Alles inpakken en nakijken of er niets wordt vergeten. V maakt wat te eten klaar voor de busreis van ruim vier uur en dan zijn ze klaar om naar de bushalte gebracht te worden. Goede terugreis en tot in augustus in Den Haag, het was weer erg fijn om bij elkaar te zijn.
Als wij weer terug zijn, gaat de wasmachine zijn werk doen en maken we alles weer zoals voordat ze er waren.

maandag 27 mei
Zwaar bewolkt. Om niet de hele dag in huis te zitten gaan er toch op uit. Richting Mireval, dat blijkt niet veel bijzonders te zijn dus rijden we verder naar Frontignan. De aanblik van dit geheel doet me een beetje denken aan Florida. Dit plaatsje is klein maar als we er aan komen blijkt het er toch drukker dan verwacht, vooral bij de twee restaurantjes die dit plekje rijk is.

We gaan eerst aan het strand kijken, het is klein en niet druk. Ook niet gedacht met deze grijze dag. We rijden terug en kiezen één van de twee restaurantjes uit om een hapje te eten. Veel trek hebben we niet dus het worden tapas, die ik ook niet helemaal op krijg. Nadat we klaar zijn rijden we dezelfde weg tussen de lagunes en langs de flamingo's weer terug op zoek naar de Lidl waar we nog wat eten inslaan voor vanavond. Het wordt pasta met zalm en pesto, lekker makkelijk.

dinsdag 28 mei
Wat een verschil met gisteren, nu weer volop zon, heerlijk. Als eerste gaan we naar Esplanade d'Europe en vinden daar een plekje om te ontbijten.
Wat een groot en breed bouwwerk, op de panoramafoto is niet goed te zien dat het rond loopt.

Dan terug naar de auto die vlak naast de L'Arbre Blanc staat geparkeerd.
Wat een bijzonder gebouw is dit. Ik vind het ook wel een beetje angstig die loshangende balkons, je moet er niet aan denken dat de constructie niet helemaal goed blijkt te zijn, zoals je soms wel leest of hoort.

Vervolgens rijden we naar de triomfpoort en Promenade du Peyrou, waar de Arc de Triomphe is en vanwaar je een overzicht hebt over de stad en vanwaaruit het aquaduct loopt waar we vorige week de markt hebben bezocht.

Hup weer in de auto en op naar Place de la Comédie om vervolgens wat straatjes door te lopen en een plekje te zoeken voor een lunch.

Dat valt nog niet mee want het is inmiddels na twee uur en dan zijn de meeste restaurantjes echt dicht. Gelukkig vinden we er toch nog één die zich niet aan die tijden houdt en kunnen we wat bestellen. Als we klaar zijn en wat hebben gerust, heb ik het eigenlijk wel gehad voor vandaag en lopen richting parkeergarage. Dan maar geen straat met de gekleurde trap. Maar als we net de hoek om zijn zie ik links ineens Rue du Bras-de-Fer, wat een geluk en zo maar spontaan zonder te zoeken.

Nu is het echt genoeg voor vandaag en zonder nog ergens te stoppen lopen we naar de auto.
We nemen het besluit om de rest van de week niet meer de binnenstad in te gaan want er is haast geen enkele straat waar geen opbreking is of versperring door werkzaamheden.

woensdag 29 mei
Vandaag alleen wat kleine plaatsjes in de buurt bezocht, geen foto's gemaakt. Wel een lekker Poke bowl gegeten.

donderdag 30 mei
We gaan naar de dierentuin vandaag. Het is gratis toegankelijk en dat is fijn. Het is echter ook wel zichtbaar want je moet wel heel erg veel lopen om bij een plek te komen waar je wat dieren kunt zien. Volgens Gerard moeten er ook ergens leeuwen zitten en die gaan we dan ook zoeken. Ik zie dat er een mooi pad loopt die richting uit maar deze is wel erg hellend, al komt dat op de foto niet zo goed over.

In de verte zie ik nog niets wat lijkt op een eventueel hok of plek waar deze dieren zouden kunnen zitten. Ik denk dat ik pas, want ik moet ook weer terug naar boven. Gerard gaat alleen op onderzoek uit en komt wat later terug en, geen leeuw gezien. Gerard komt hijgend terug, want het pad was echt wel steil.Ben ik blij dat ik niet ben meegegaan. We zoeken een route uit die wat vlakker is en vinden een paar giraffes en antilopes, verder twee ara's een emoe en aan het begin van het park een volière met rode ibissen, dat is eigenlijk wel alles. Nee, voor de dieren hoef je hier eigenlijk niet naartoe, zeker niet als je niet al te soepel loopt, maar een wandeling in deze groene boomrijke omgeving is wel de moeite waard. Als we weer bij de uitgang zijn, eten we op het terras een crêpe en gaan dan richting Castelnau-le-Lez waar we gisteren ook waren, alleen is het nu na twee uur en heerst er een vredige rust, alles is gesloten. We lopen een paar straatjes door en besluiten dan maar richting huis te gaan.

vrijdag 31 mei
Waar zijn we nog niet geweest en willen het toch wel gezien hebben? De botanische tuin. Deze ligt grenzend aan het plein waar de Arc de Triomphe ligt, dus zetten we de auto weer in de garage onder de Arc.
Om er te komen moeten we wel even naar beneden lopen en komen dan ook leuke smalle, en soms steile straatjes tegen.

De botanische tuin is ook gratis. Het is een mooi park met een deel bamboebos.

Ook een glazen kas met allerlei cactussen. Jammer dat deze dicht is en we ze alleen door het raam kunnen zien.
Dit ziet er uit als een kleine sterrenwacht maar zal niet meer in gebruik zijn, schat ik zo.

Als we genoeg gezien hebben zoeken we een plekje om even te rusten en wat te drinken, maar zoals steeds tussen twaalf en twee uur zitten de terrassen vol, ook op het gezellige Place de la Canourgue. Dan maar de auto uit de garage halen en op zoek naar iets anders. We komen zo uit bij het aquaduct waar een klein terras is en niet zo druk. We gaan hier zitten en willen gelijk een hapje eten. Dit schijnt een ceviche restaurantje te zijn en hebben dan ook niet iets anders dan ceviche in verschillende samenstellingen. We zoeken iets uit en wachten af. Nu moet ik zeggen dat ik best wel graag vis lust alleen schelpdieren zijn niet mijn favoriet maar helaas zitten die er volop in. Ik heb nooit eerder ceviche gegeten (sorry, hoor, nooit van gekomen) maar dit is wel heel erg zuur. Ik geef de meeste garnalen aan Gerard en probeer met de rijst, die apart wordt geserveerd, de zure smaak een beetje te verminderen. De rijst is trouwens heel lekker. Toch krijg ik het gerecht niet op en laat dan ook een deel staan.
Jammer, want ik had er wel iets meer van verwacht en is dit een slechte start, of het is toch niet zo aan mij besteed.
Op weg naar huis nog een paar broodjes gehaald bij de boulangerie en ook een paar eclairs.

zaterdag 1 juni
Zoals aan iedere huizenruil komt op de laatste dag altijd het schoonmaken.
Ik maak er dan ook weinig woorden aan vuil, anders moet ik die ook weer schoonmaken.

Occitanië en Normandië (week 1)

zondag 19 mei
Om zes uur loopt de wekker af maar ik ben al een poosje wakker, dus ga ik er maar uit.
De welkomstgeschenkjes staan klaar en dan alles in de auto laden en om zeven uur kunnen we weg.

Het is niet druk op de weg alleen bij Parijs hebben we wat oponthoud, maar ja daar is het altijd druk.
Als we net onder Parijs zijn krijg ik een appje van de buurman, of het de bedoeling is dat het slaapkamerraam wijd open staat. Nou nee, niet echt. In de hectiek van het inruimen van de auto zeker vergeten dicht te doen. Gelukkig hebben we een zweer oplettende en behulpzame buur die het voor ons oplost.
Als we het hotel voor vannacht hebben bereikt, gaan we de stad Bourges in om wat benen te strekken en wat te drinken. Het is druk, in de kathedraal is er een mis gaande en mogen we niet fotograferen. Dat doe ik dan ook niet. Vlakbij is een groot terras waar we gelukkig een vrij tafeltje vinden en bestellen een bier.
Als we teruggaan naar het hotel rijden we nog langs de supermarkt om wat eten in te slaan voor vanavond want uit eten zit er vanavond niet in. Te moe na zo'n lange rit van bijna 700 km.
We nemen diverse soorten kaas en een pak geroosterde boterhammetjes en natuurlijk een lekker toetje.
Gelukkig kan het raam van de kamer open want de kaas meurt als geen ander, maar lekker is het wel.

maandag 20 mei
Ik had bij dit hotel een zgn. invalidenkamer geboekt, rolstoeltoegankelijk, dus begane grond. Temeer omdat dit hotel weliswaar slechts 2 lagen telt maar er geen lift is. Na mijn heupoperatie gaat traplopen nog niet zo heel fijn, vandaar dus.
De kamer ziet er goed uit, grote badkamer, breed bed en verder keurig netjes.
Toch werden we vanochtend gebroken wakker, oorzaak; een keiharde matras. Ik heb vannacht een tijd lang op de rand van het bed gezeten omdat ik het liggend niet meer uithield, en ik niet alleen, ook Gerard had helemaal een verstijfde rug.
Nadat we gedoucht hadden en alles weer klaar voor vertrek vroeg de receptionist of alles naar wens was geweest. Nou, niet helemaal vertelde ik hem en ook de reden ervan. In zijn gebrekkige Engels vertelde hij dat morgen op alle bedden toppers zouden komen. Ja, daar ben ik mee geholpen zeg.
We gaan op zoek naar een bakker voor ontbijt en een kop koffie, dan wacht ons het tweede deel van de reis naar Montpellier, nog bijna 600 km. te gaan.
We stoppen nog om even onze benen te strekken op het parkeerterrein en ik zie in de verte een leuk dorpje.

Nog een plasje doen en we kunnen weer verder.
Onderweg hebben we afwisselend regen en af en toe een beetje zon.
Natuurlijk komen we ook nu weer over de bijzondere brug bij Millau en maak voor de verandering maar weer eens een foto. Dit is nu toch echt de laatste keer dat ik dat doe hoor, want hoeveel foto's heb ik nou eigenlijk nodig, de brug verandert echt niet.

Gelukkig schijnt de zon volop als we rond half vijf op de plaats van bestemming arriveren. Het thuisfront laten weten dat we er zijn en dan de auto leeg halen. Vanavond wordt het een heel simpele maaltijd met de overgebleven boterhammetjes en wat aanvulling die we onderweg hebben ingeslagen. We zijn nog veel te moe van de ellendige nacht en de lange reis.

dinsdag 21 mei
Eerst maar weer ergens koffie drinken met een broodje want hier in huis staat wel een mooi koffiezetapparaat maar er is geen koffie.
Dan gaan we naar de markt naast het aqueduc des Arceaux waar ik al bij het eerste standje een leuk zonnehoedje vind.

We lopen naar het eind van de markt en drinken op een terrasje een kop koffie, dan weer terug naar de auto. Vervolgens rijden we naar Palavas-les-Flots, waar we de straatjes met leuke winkeltjes doorlopen en uiteindelijk ergens langs het water iets te eten nemen. Voor Gerard natuurlijk Moules Frites met Roquefort saus en voor mij een portie Calamaris met frites. Het lijkt wel of we voor een weeshuis hebben besteld, wat een hoeveelheid. Ik krijg het bij lange na niet op en de berg frites gaat dan ook bijna onaangeroerd terug.

Als we uiteindelijk weer terug bij de auto zijn is de volgende bestemming de supermarkt. Hier slaan we o.a. koffie, thee, beleg en wat bier is, want morgenavond komt er visite uit Spanje.

woensdag 22 mei
Vandaag gaan we naar Sète.

Daar aangekomen valt het op dat het hier wel erg druk is, de straten staan zwart van de mensen. De terrassen zitten vol. Ik heb voor de zekerheid (en voorzorg) mijn stokje maar meegenomen en dat komt soms wel erg goed uit, want mensen doen toch voorzichtiger en gaan een stapje opzij als ze iemand met een stok zien, ik profiteer daar natuurlijk ongegeneerd van.

Het lopen gaat steeds beter en ik hoef dan ook niet echt te steunen, alleen maar de aanwezigheid ervan helpt al.
Na een koffie op een klein terras en wat straatjes met marktkraampjes afgelopen te hebben lopen we langzaamaan weer terug naar de parkeergarage om op weg te gaan naar Grau d'Agde. Hier zijn we een paar keer geweest en voor het laatst was dat in 2006, ben benieuwd of er veel veranderd is. Nee dus.
Wat een rust hier, vergeleken bij Sète, we parkeren op de boulevard en lopen langs het water en de vele restaurantjes, die veelal nog gesloten zijn, want het seizoen blijkt hier pas in juni te beginnen. Bij een restaurantje dat wel geopend is stappen we binnen en bestellen daar de door mij zo geliefde vissoep met rouille, gevolgd door tonijn en een ijsje toe.
De soep is erg lekker maar van de rouille heb ik thuis een beter recept. Als we thuis zijn toch zelf maar weer eens garnalen bisque met rouille maken.
We rijden nog naar Agde om daar even rond te wandelen maar overal zijn er opbrekingen en zijn ze aan de weg bezig.

De leukste plekjes in onze herinnering kunnen we niet bereiken.
Via leuke weggetjes dan maar richting huis en kunnen we daar, de paar uurtjes voor Hugo met de bus vanuit Barcelona komt, nog op het terras doorbrengen.

Precies op tijd komt de Flixbus aan en kunnen we Hugo na 4 maanden weer begroeten.

donderdag 23 mei
Gerard gaat alleen boodschappen doen. Helaas heeft hij niet alles kunnen kopen wat het plan was, dus vanmiddag nog naar een andere winkel. Als hij terug is gaan we richting Palavas-les-Flots en bij de strandbar nemen we wat te drinken.

We nemen er maar één en gaan daarna op zoek naar een plekje om te eten. De terrasjes aan het water zitten vol en dus wordt het een zijstraatje.
Op weg terug naar de auto maken we echter nog een stop om iets te drinken voor we op zoek gaan naar een supermarkt om nog wat extra's in te slaan.
Bij thuiskomst gaat Hugo de omgeving verkennen en wachten we tot het tijd is om Valeria op te halen bij de bushalte. Ook nu komt de bus weer stipt op tijd.
Ik maak intussen wat hapjes klaar voor als we vanavond trek krijgen.
De avond wordt doorgebracht op de gebruikelijke manier die standaard is geworden als Hugo er is, namelijk met spelletjes. Dit keer wordt het Scrabble en dat dat soms hoofdbrekens kost is duidelijk te zien.

vrijdag 24 mei
Het is bewolkt vandaag maar gelukkig beter dan wat ik zoal verneem wat er in Nederland gaande is. Daar is het weer regen, regen en regen.
Hugo moet eerst nog wat werken en dan maakt de bewolking ook niet zoveel uit. We beginnen de dag rustig en gaan ook het parkje verkennen waar H. gisteren was.

We zien wel wat er vanmiddag nog te doen is.
Nadat H. klaar is met werken gaan we richting Place de la Comédie waar het een drukte van belang is. We lopen wat rond en bij een ander kleiner pleintje met veel terrasjes zoeken we er een iets minder drukke uit om wat te drinken. Lekker keuvelen en mensen kijken, ja zo komen we de middag wel door. Als we later wat trek krijgen stappen we weer op om de overige straatjes en pleintjes te bezoeken of daar iets van onze gading is.
Wat een gezellige manier om bloemen aan de man/vrouw te brengen.

Uiteindelijk belanden we toch weer op het eerste pleintje en vinden een restaurant waar we iets uit de wind kunnen zitten.
Vanavond weer scrabble en daarna enkele potjes Mikado. Om twee uur houd ik het voor gezien en ga naar bed.

zaterdag 25 mei
De zon schijnt weer. Vandaag is het plan om Saintes Maries de la Mer te gaan.

Het is er heel druk, dit zal wel te maken hebben met de feestdagen die deze periode blijken te zijn. Na de drukke straatjes doorgelopen te hebben en in het kerkje hebben gekeken, vinden we het niet nodig om ook het kerkdak te beklimmen. Je heb hier wel een mooi uitzicht over de omgeving maar de animo is er niet voor.
H&V willen paarden en flamingo's zien en hopelijk ook het roze zoutmeer, dus gaan we richting Aigues Mortes waar het ook gezellig druk is maar wat beter in de smaak valt bij hen.

Paarden en flamingo's hebben we voldoende gezien maar, of niet op een leuke plek om te stoppen of te ver weg.
We lopen om de stadsmuur heen en weten dat het zoutmeer niet ver weg kan zijn en proberen er met de auto vergeefs in de buurt te komen.

Dan maar de auto een beetje illegaal, maar dat moet dan maar, aan de kant zetten en gaan H&V lopend op zoek. Wij wachten en horen wel of het gelukt is als ze terug komen. Het blijkt bij nader inzien dichterbij dan verwacht en hebben zij een paar leuke foto's kunnen nemen.
Op weg naar huis zien we langs een rivier een gezellig terras en gaan een kijkje nemen of we daar iets kunnen drinken. Er blijkt een besloten feestje te zijn maar we kunnen aan het water op een van de picknickbanken plaats nemen en wat bestellen.

Daarna nog bij Carrefour eten inslaan want V gaat vanavond weer haar kookkunsten vertonen.
Het is vanavond de laatste avond dat we samen zijn en er worden weer spelletjes gespeeld. Ik maak het echter niet zo laat als gisteren want ik ben behoorlijk moe.