Spanje (week 12)

maandag 16 januari
Er wordt een nieuwe bank gebracht omdat de bank die hier stond alle springveren heeft laten vieren en er niet meer met goed fatsoen op gezeten kon worden.
In plaats van tien uur komt de nieuwe bank al om half tien aan. Snel even een appje gestuurd naar Adelina dat de bezorgers er al zijn maar zij is nog niet eens van huis vertrokken. De bezorgers zetten de bank op zijn plaats en wachten tot Adelina arriveert om de rekening te betalen.
Adelina komt uiteraard even kijken hoe alles staat en na een klein praatje met elkaar moet zij weer snel naar haar werk. We bespreken nog wel even het onaangename luchtje dat in de wc hangt met haar en ze zal daarover contact opnemen met de beheerder want begin vorig jaar was er ook iets mis met de afvoer volgens haar.
Wij gaan daarna hopelijk even in de zon genieten van een ontbijtje aan de boulevard. We lopen bij het Chinese winkeltje naar binnen om een nieuw koffieapparaatje te kopen, echter zonder succes. Gisteravond is er duidelijk iets mis gegaan met ons eigen apparaatje omdat het deksel er niet goed opzat waardoor het hete water langs de kan liep in plaats van erin. Nu is de pot op meerdere plekken gebarsten en moet echt vervangen worden.
Ook bij de andere Chinese winkel hebben we geen succes, ook niet voor wat betreft nieuwe strandstoelen. Ze hadden wel hele leuke, maar net niet naar onze zin. 
Via internet bestellen we misschien later een koffieapparaat en prakkiseren ondertussen wat we nu gaan doen. Inmiddels is de wind weer wat aangetrokken en gaan we naar huis om misschien wat op het dakterras te zitten. Dat laatste doe ik uiteindelijk toch maar niet omdat ik heb gelezen dat je met een koortslip de zon maar beter even kunt mijden.

dinsdag 17 januari
Wederom op pad voor een koffieapparaat. 

In Sagunto hebben we geen succes bij winkel nr. één, winkel nr. twee blijkt niet meer te bestaan. Zit er nog maar één mogelijkheid op voor we hem bij Amazon gaan bestellen en dat is te kijken bij Carrefour. Nee joh, die is toch een stuk duurder dan andere winkels, zegt Gerard. Ik opper om eerst maar even te gaan kijken en als er niets is dan kunnen we altijd nog voor Amazon gaan. 
Als we over het plein naar onze auto lopen zien we aan de zijkant van een flatgebouw een man hangen die gevelplaten vastschroeft, zeker losgekomen tijdens één van de vele stormen. Hij liever dan ik.

Eenmaal bij Carrefour aangekomen, slagen we wel voor een koffieapparaat die ook een permanente filter heeft zodat we ook geen losse filterzakjes hoeven te kopen. Voordelig is 'ie ook nog eens, zelfs voordeliger dan een andere die we hebben gezien met dezelfde inhoud. Het is toch maar voor als we met vakantie zijn en er alleen maar cupjes of Senseo apparaten voor handen zijn, waar we beiden een hekel aan hebben, omdat de koffie niet lekker smaakt of teveel (milieubelastend) afval.
Onderstaande afbeelding plukte ik vandaag van Facebook, met in één van de opmerkingen: 
Gelukkig komen er dit jaar nog maar 4. 
Afkomstig van iemand die de humor ervan kan inzien.

woensdag 18 januari
Wat kan het weer toch veranderlijk zijn. We gaan weg met bewolkt aan de kust en blauw boven de bergen. Als we aankomen in Castellon de la Plana schijnt de zon en wordt het echt warm.  
In Castellon de la Plana bezoeken we een wel heel mooi park, met heel veel verschillende bomen, diverse beelden en overal bankjes, de één nog leuker dan de ander. 

Na de koffie lopen we een paar straten door en komen zo op een plein waar we een drankje doen en kijken hoe schooljeugd zich vermaakt op het royale plein, met een kunstwerk wat uit vele handen bestaat en met twee vreemde beelden ernaast. 

Langzaamaan komen we weer bij het park uit en lopen er nog een rondje en zien dat hier ook de arena naast ligt. Natuurlijk is die niet open anders zouden we er wel een kijkje willen nemen. Niet dat er veel te zien zal zijn want de meeste arena's hebben alleen maar zand liggen, maar soms zijn de tribunes met een ereloge wel aardig om te zien . 

Op de terugweg komen we door het dorpje Casablanca, wat er heel ons wel aanspreekt. Binnenkort nog maar eens nader bekijken, nu is het er nog erg stilletjes, ondanks het warme weer.
Later in de middag trekt de wind weer aan en als we thuis zijn huilt de wind weer als een malle om het huis. Je weet van te voren niet hoe de dag zal verlopen want het verandert per uur.

donderdag 19 januari
Vanochtend onze kleindochter Nora via Facetime gefeliciteerd met haar achtste verjaardag en gekeken hoe zij ons cadeautje heeft uitgepakt. Het gesprek duurt niet zo heel lang want zij gaan een leuk dagje tegemoet waarvan zij nu nog niets weet, maar een beetje gespannen is zij uiteraard wel voor wat haar te wachten staat. Wij zien de foto's binnenkort wel voorbijkomen, denk ik zo.
Mijn dag verliep iets minder fijn omdat de reparatie aan mijn voortand, door een flosdraadje teniet is gedaan en de vulling er weer uit ligt. Dat wordt dus weer een retourtje tandarts. 
Ik moet toch eens beter naar mijn gevoel gaan luisteren want ik was er eigenlijk al van overtuigd dat er iets niet goed was maar volgens de tandarts was dit allemaal 'normaal' en wie ben ik om tegen te spreken wat hier normaal is. 

vrijdag 20 januari
We gaan vandaag even kijken of we voor mij een nieuwe bril kunnen aanschaffen, en gelijkertijd een zonnebril op strekte erbij. Bij de eerste opticien vinden we wel wat aardige exemplaren maar niet echt iets bijzonders. Bij opticien nummer twee worden we heel fijn geholpen door Marcus, de opticien van dienst, die duikt in allerlei laden en kastjes en tovert er veel modellen uit. Hij laat ons brillen zien die via magnetisme een zonnebril erop aan kunnen klikken, en met een andere look dan de 'gewone' bril. Ik vind dit een geweldig idee en heb dit nog niet eerder in Nederland ontdekt. Zal wel aan mij liggen maar ik val als een blok voor twee modellen, een zacht groene en een paarse. Uiteindelijk kies ik voor zacht groen, die beter bij mijn outfits zal passen maar toch heel wat anders is dan mijn brillen van de laatste jaren. Blij als een kind stap ik, na de oogmeting en bestelling, de winkel weer uit. Nog een week en ik kan hem ophalen. Om dit te 'vieren' gaan we aan de boulevard een drankje doen en als Gerard eens met cash geld wilt betalen, en zijn portemonnee altijd in mijn  tas zit, omdat hij hem nogal eens zoek is of uit zijn zak valt, zie ik dat hij dit keer niet in mijn tas zit. Nu raak ik niet zo snel in paniek want dit overkomt ons meestal wel één of twee keer per vakantie, en het zal vast wel weer terecht komen. Het zit Gerard toch niet lekker en we rijden dan ook eerder naar huis dan de bedoeling was, om daar verder te zoeken. Alle zakken nagezocht, van vest, jas, broeken maar niets. Nu wordt het toch wel een beetje penibel en uiteindelijk gaan we, na alle stappen te zijn nagegaan waar voor het laatst de portemonnee uit mijn tas is gehaald, terug naar de auto, misschien is hij wel uit zijn zak gevallen of zo. En inderdaad, nadat hij bij de benzinepomp de auto wilde wassen heeft hij er geld uitgehaald en terug in zijn vestzak gestopt, waaruit hij blijkbaar is gevallen. Pff, toch een opluchting, het was weer eens loos alarm.

zaterdag 21 januari
Naar Teruel, omdat er deze dagen het feest wordt gevierd genaamd De bruiloft van Isabel de Segura. Na ruim een uur rijden komen we rond elf uur aan en is het al een drukte van belang. Na lang zoeken kunnen we een parkeerplekje vinden, wel wat verder dan gewenst, maar dat was te verwachten.
We lopen achter de meute aan en komen na een poosje uit waar we zijn moeten, de binnenstad. 

Het lijkt er wel of de halve stad zich heeft gestoken in middeleeuwse kledij, wat het wel een stuk leuker maakt. 

De stad is versierd met banieren, vlaggen en wimpels. Overal staan er tenten opgesteld waar wat gegeten, gedronken of gekocht kan worden, reuze leuk allemaal. 

Veel muziek en gedans, op het plein voor het museum staan ouderwetse kermisattracties voor de kinderen en hier vinden we ook een plekje aan een tafeltje om iets te drinken. Heerlijk om zo vanaf de kant naar al die mensen te kijken die het ook naar hun zin hebben.

Na verloop van tijd proberen we door de drukte ons weer een weg terug te banen en kopen ondertussen aan een kraampje nog wat lekkers voor vanavond bij de koffie. 

Ook nemen we een broodje, een soort hotdog, weinig middeleeuws aan, die trouwens niet erg lekker valt. Als we bij het gedeelte van de stad aankomen waar ook weer auto's mogen rijden zoek ik een bankje in de zon en gaat Gerard ondertussen de auto ophalen. Na een half uurtje is hij terug en kunnen we de thuisreis aanvangen. Wat een heerlijk dagje was dit weer, lekker weer en dit keer geen wind.
Van wat ik ervan heb gezien is dit wel een leuke stad met mooie huizen e.d. waarvan we niet zoveel van hebben kunnen zien, vanwege de mensenmassa en misschien wel de moeite waard om er nog eens heen te gaan als er geen feest is.

Spanje (week 11)

maandag 9 februari
Afgelopen weekend is Gerards smartwatch plotseling overleden, dus gaan we vandaag richting Mediamarkt om een andere aan te schaffen. Nu zijn er diverse in Valencia zelf en Gerard heeft er alvast één uitgekozen waar we heen gaan. Het horloge wat hij wil ligt wel in display maar blijkt niet op voorraad te zijn. Op naar een volgend filiaal, ook hier geen geluk, maar nu we toch in het centrum zijn blijven we hier maar een poosje rondstruinen. Het is wederom zo'n 24º en lekker druk. De parkeergarage ligt vlakbij de stierenarena en dus ook dichtbij Plaça de l'Ajuntament waar we eigenlijk altijd wel uitkomen. 

We lopen wat straatjes door en volgens goed gebruik zetten we ons neer op  een van de terrasjes. We zitten daar een poosje, met naast ons een mevrouw die het zonnetje wel erg weet te waarderen want ze trekt haar vestje uit en heeft ook geen kousen onder haar rok aan. Dan, als we bijna ons drankje op hebben komt de bewolking wel heel erg snel opzetten, gepaard gaande met een stevige wind. Het vestje gaat weer aan maar de benen blijven onbedekt, dat zal wel even tegenvallen denk ik zo.

We vertrekken weer richting garage maar gaan toch maar even bij Los Toneles naar binnen om een klein  hapje te eten, want nu is er een enkel tafeltje voor ons beschikbaar. Voor we het weten zitten we hier ruim een uur voor we weer verder gaan.

woensdag 11 februari
Opnieuw een bezoekje aan Faura gebracht.
Als we de 'hoofdstraat' tot het eind doorrijden komen we bij een leuk stukje, afgebakend met ronde bakens leidend naar een wit gebouw met een kruis ervoor. 

Het blijkt de lokale begraafplaats te zijn. We gaan rechts af en hebben nog geen zin om echt hier een kijkje te nemen en rijden verder de berg op. Dat wil zeggen, tot een paar honderd meter, want om de paar meter zit er een geul in de weg als afwatering maar dan wel zodanig dat je je snelheid moet verminderen tot maximaal 5km anders kost het je onderstel van de auto. Na een eindje zijn we het ook zat en weten ook niet waar we uiteindelijk terecht zullen komen en keren dan maar om. Als we weer aankomen bij de begraafplaats zien we dat de straat afgesloten is door een hek met twee agenten ervoor die alle verkeer omleiden naar rechts of naar links. Wij mogen gelukkig wel doorrijden en we denken dat dit is om omdat er misschien wel een begrafenis te verwachten is. Maar als we dan de auto iets verder hebben geparkeerd blijkt dat dat niet het geval is maar omdat de lokale school uitgaat. Zoiets zal je in Nederland niet gauw zien. 
Nu we toch uitgestapt zijn besluiten we dan maar ook gelijk een kijkje te nemen op de begraafplaats. 

donderdag 12 februari
Vandaag maar eens wat dunnere kleding aangedaan want de temperaturen stijgen met de dag. Een uurtje op het dakterras in de zon met mijn e-reader en niet langer want ik wil niet te snel verbranden, zeker met een windje erbij en dicht aan zee.
Gerard heeft er intussen weer iets om zich op te storten, zijn nieuwe horloge is binnengekomen, die is voorlopig wel een uurtje zoet met het, naar zijn voorkeur, installeren ervan.
Ook maar eens geprobeerd om het euvel vies luchtje in de badkamer te elimineren met een mengsel van baking soda en azijn in de afvoer te mengen en dan met kokend water na een uurtje of twee door te spoelen. Hopelijk is dit afdoende, want ondanks alle luchtverfrissers en wc-blocks en weet ik al niet meer, zijn mijn opties nu wel een beetje op. Gelukkig hebben we nog een tweede badkamer die geen dubieuze geurtjes nalaat.
Vanavond eten we biij Ricco, een restaurant waar het menu, sinds we hier voor de eerste keer kwamen, dusdanig in keuze is verminderd maar het eten blijft onveranderd erg lekker. De tafeltjes binnen zijn allen voorzien van een kleurrijk bovenblad van allerlei bekende zangers e.d. alleen de spelling laat hier en daar wat te wensen over.

vrijdag 13 februari
Vanavond zouden we met Nils en Olga een drankje gaan doen maar Nils is geveld door een vervelende buikgriep, dus dat moet uitgesteld worden.
Nu heb ik van de week ook wat last van gehad wat verminderde weerstand wat uiteindelijk resulteerde in een koortslip. Heel vervelend, maar dat verklaarde wel waarom ik me de laatste dagen niet helemaal fit voelde en weer snel buiten adem was. 
Ook kregen we vanavond wederom een weeralarm op de telefoon binnen, storm nummer 9 is op komst, de ene storm is nog niet weg of de andere staat weer voor de deur, het houdt maar niet op met dat harde waaien hier. 
Gelezen op inspanje.nl: Met al die stormen viel tussen 1 januari en 9 februari tweeënhalf keer zoveel regen als normaal voor deze periode. 
Januari 2026 was zelfs de natste januarimaand in 25 jaar. 
Wij hebben de dubieuze eer dit toch maar mooi mee te mogen maken. Gelukkig hier in de directe regio geen overstromingen of bomen die omwaaien maar wel een snoeiharde wind die we zo langzamerhand wel kunnen missen.

zaterdag 14 februari
Het advies bij het weeralarm was om vandaag niet de weg op te gaan en niet dichtbij bomen e.d. te parkeren. Nu ligt het betreffende stormgebied wel wat boven het onze maar we blijven toch thuis al is het alleen maar omdat Gerard nog iets heeft besteld wat vandaag binnen moet komen. 
Als ik vanmiddag de was binnenhaal, die door de wind heerlijk snel droog is, is het eigenlijk zo lekker dat ik maar weer een uurtje zon pik. Doordat je op het dakterras een beetje beschut zit heb je de wind af en toe best nodig anders is de zon al te heet.

zondag 15 februari 
Nee, we treffen het niet, als er iets gepland staat van optochten vanwege carnaval of een ander evenement, wordt het steevast afgelast vanwege de harde wind en de gevaarlijke situaties die daarmee gepaard kunnen gaan. Begrijpelijk natuurlijk maar wel jammer want wanneer krijg je die kans nu weer dat je hier bent tijdens festiviteiten zoals speciale het vieren van het artisjokkenseizoen en een evenement zoals de viering van het geblakerde prei-eten (calçots), om er maar een paar te noemen. 

Spanje (week 10)

dinsdag 3 februari

Vandaag zijn we op voor ons bekend terrein, namelijk Peñiscola. 

Volgens de weersvoorspelling is de kuststrook zonnig en meer landinwaarts vooral bewolkt. Voor zover we dat kunnen zien, klopt dat wel. 
Als we in Peñiscola aankomen is echter de zonnige strook wel erg ver de zee op getrokken en is het overwegend bewolkt. Nou ja, eerst maar eens wat eten dan zien we daarna wel weer verder. We wachten hier niet op de zon en laten de burcht dan  ook maar voor wat die is, die bezoeken we een keer als het wat zonniger is, en vertrekken naar Vinaros. 
Als we langs Ale-Hop lopen, herkenbaar aan de koe die uit de etalage lijkt te stappen, kunnen we de verleiding niet weerstaan om even binnen te lopen en, zoals meestal komen we ook nu niet met lege handen naar buiten.

De zon is inmiddels weer teruggekeerd en kunnen we op de boulevard heerlijk in de zon zitten, weliswaar met een beetje wind maar het is zonder jas toch goed uit te houden. 
Op de boulevard staan zulke "lekkere" ligstoelen van beton. Erg lekker liggen ze niet hoor.

We zien ook dat hier de afgelopen stormen een groot deel van het strand heeft verorberd 

en dat er in de periode dat wij hier niet zijn geweest er veel bijgebouwd is, zelfs op het grote parkeerterrein aan het eind van de boulevard waar er normaal ook markt wordt gehouden staan nu twee appartementencomplexen. Ben benieuwd hoe ze dat nu gaan doen, zou de markt verplaats worden of staan de kramen dan gewoon om de nieuwe flatgebouwen heen?
Als de zon achter de huizen verdwijnt wordt het toch wat killetjes en vertrekken we weer richting Almardà wat ruim een uur rijden is.

donderdag 5 februari 
Naar El Puig voor de markt en kloosterbezoek.
We komen niet zoals de vorige keer bij  de berg en het steile straatje uit maar rijden direct naar het parkeerterrein aan de voet van het klooster.
Op de markt kopen we diverse soorten fruit en het smaakt stukken beter dan het fruit wat we destijds op de markt in Port de Sagunt kochten, helaas ook wel weer een stuk duurder.. 
Om elf uur willen we het klooster bezoeken maar we zijn wat aan de vroege kant en willen eerst wel een kop koffie. Als we kwart voor elf weer boven bij de poort staan, waar we, volgens het bordje, dienen te wachten tot er iemand naar buiten komt, komen er nog twee mensen aan voor een bezoek. Om tien over elf nog niemand te zien en de andere bezoeker belt dan maar even aan. Alsnog verschijnt er niemand aan de deur. Wij, en ook het andere stel, houden het dan maar voor gezien en verdwijnen weer. Het is nu al de derde keer dat we hier voor de deur staan zonder succes om binnen te komen en nu ook echt voor het laatst.
Als we gaan tanken en een broodje eten stelt Gerard voor om vanmiddag dan naar de dierentuin van Valencia te gaan. Lijkt me leuk, maar als we eenmaal naar de auto lopen moet ik toch helaas het idee laten varen want het ging vanochtend al niet zo lekker en zoals ik me nu voel weet ik dat het niet echt een succes gaat worden en zullen we hoogstwaarschijnlijk voortijdig weer moeten afhaken. De dierentuin loopt zeker niet weg en we komen wel een andere keer. Nadat we wat boodschappen hebben gedaan ben ik blij dat Gerard richting huis heeft ingesteld, morgen weer een dag.
De temperatuurmeter geeft inmiddels wel 24º C. aan, heerlijk maar wel met heel veel wind. 
In de verte zien we regenboog verschijnen die aan beide kanten tot aan de grond reikt. 

vrijdag 6 februari
Een andere nagelstyliste bezocht vandaag. De naam was nou niet direct één die ik zou hebben uitgekozen, Glam Room, maar ik ben niet ontevreden.
Een uurtje later sta ik weer buiten en kunnen we gaan ontbijten. Het tentje waar we vaker zijn geweest en de serveerster precies weet wat we willen zit redelijk vol dus gaan we wat verder. We vinden een tafeltje in de zon en uit de wind en het wordt te warm om mijn vest aan te houden. Lekker hoor. Als we ons broodje en koffie op hebben gaan we snel wat boodschappen doen en kunnen we de rest van de middag misschien wel op het dakterras in de zon doorbrengen.
Nou, dat loopt toch even iets anders, als we thuiskomen moet Gerard nog iets aan de autoradio bijstellen  en als ik de boodschappen heb weggeruimd is het alweer harder gaan waaien en ook nog precies aan de kant waar we willen zitten, zodat het niet zo lekker meer is als gehoopt.

zondag 8 februari 
Waar gaan we heen? 

Voor de broodnodige verandering gaan we vandaag naar Sagunto en op het plein is  het een drukte van belang. Het lijkt wel of iedereen deze zondagmiddag in de zon wil zitten. We vinden een parkeerplekje ergens in een klein straatje van de oude binnenstad en lopen terug naar het plein waar we een leeg tafeltje vinden. Om ons heen is er volop reuring, veel ouders met kinderen die in de speeltuin spelen terwijl de ouders een drankje op het terras doen. 
Bij onderstaande foto zou je niet zeggen dat het erg druk was, maar dit is dan ook de achterkant van het terras waar je wat meer wind vangt, de andere kant zat helemaal vol.

Het waait nog stevig maar het is goed uit te houden zonder jas, voor Spanjaarden is het natuurlijk nog lang niet warm genoeg en houden dan ook de jassen aan.
Veel mensen hebben pelpinda's en olijven bij hun drankje en als de wind weer even opsteekt waaien de pindapellen langs je heen. Wij blijven hier een poosje zitten in de zon en stilletjes aan wordt het wat rustiger en verdwijnen de ouders met kinderen om hun lunch elders te gebruiken.
Via de Nederlander Nils, die wij enige weken geleden hebben ontmoet krijgt Gerard een berichtje dat er in Canet d'en Berenguer iets te gebeuren staat, namelijk loslopende jonge stieren in de straat. Wij wisten dit niet en besluiten dan ook niet te gaan kijken omdat het waarschijnlijk al afgelopen is als we aankomen of een loslopende stier achter je aan krijgen lijkt me ook niet echt gezellig. 
Zou dit soms een verklaring kunnen zijn voor de stalen hekken waar sommige plaatsen mee afgesloten zijn, omdat er een loslopende stieren event plaatsvindt? Zou zo maar kunnen. We zullen het Nils vragen of dat het hier ook geval was.

Spanje (week 9)

maandag 26 januari
Vannacht niet wakker geworden van klapperende luiken, maar de wind is ook grotendeels weg.
Gerard heeft gisteren toch maar weer een poging ondernomen om het te verhelpen, of het gelukt is, dan moeten we weer op de wind wachten.

dinsdag 27 januari
Naar de kapper. Wat zou het toch fijn zijn als Spanjaarden iets meer Engels konden spreken, scheelt mij weer een hoop gebarentaal. Met sommige dingen kom ik er nog wel uit, maar het blijft behelpen, slechts een enkele jongere spreekt een paar woorden Engels maar tref je mensen van boven de dertig, dan houdt het echt op. Talenknobbel Gerard gaat natuurlijk niet mee naar de kapper, dus moet ik het zelf uitzoeken. 
Als het uiteindelijk allemaal naar tevredenheid gelukt is gaan we richting noorden om wat plaatsjes in de omgeving te bekijken. Zo komen we via Chilches, waarvan ik via Google Earth iets vreemds heb ontdekt namelijk, voor de plaatselijke kerk staat een hek met een trap naar beneden, daar wil ik wel het mijne van weten. 

Dat blijkt een watertappunt te zijn uit vervlogen tijden, het hek is open dus we kunnen even naar beneden.

We zien hier ook enkele huizen die extra voorzorgsmaatregelen hebben genomen om ongewenst publiek buiten te laten, alhoewel je best tussen de stalen palen door kunt als je niet al te dik bent. Iets breeds naar binnen of naar buiten halen lijkt me iets moeizamer te gaan.

Uiteindelijk komen we in Borriana terecht waar ik ook weer via Google Earth heb gezien dat daar wel aardig wat terrasjes waren, dus waarschijnlijk een beetje leven in de brouwerij. 

Bij het eerste tentje kunnen we niet echt iets van onze gading op de menukaart vinden dus lopen we wat verder om een hapje te eten. Het is ook hier niet druk en dat geldt eigenlijk overal waar we komen, over een paar maanden zal het zeker wel anders zijn en mag je blij zijn dat je een vrij stoeltje kunt vinden, een vrije parkeerplek is trouwens nu al vaak een probleem.

donderdag 29 januari
In 2022 hebben wij overnacht in een plaatsje hier vlakbij, El Puig. Daar hebben ze een groot klooster en, omdat het slechts twintig km. hiervandaan is rijden we er vanmiddag even naar toe. Via Google Maps worden we naar een deel van deze plaats gestuurd waar we nog niet eerder zijn geweest, maar dat maakt het des te leuker. We komen op een heel smal weggetje uit dat om de berg heen draait, dan links af en komen zo in een uiterst smal straatje met een steilte waar San Francisco nog een puntje aan kan zuigen. We rijden stapvoets want we kunnen niet zien hoe de weg loopt, of er een trap is of wat dan ook. Hier blijkt gelukkig geen trap te zijn, pff... dat scheelt weer. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat we voor verrassingen komen te staan en aan het eind van een straat plots een trap is, i.p.v. vervolg van de straat.
Doordat we een beetje worden overvallen door dit onverwachte gebeuren, denk ik er ook niet aan om dit gelijk maar te filmen, beetje dom, maar terug gaan we er niet voor.

Uiteindelijk komen we dan toch bij het klooster uit en zien dat er marktkraampjes al worden opgeborgen, dat is nou jammer.

We lopen via het hele leuke woningencomplex richting het hotel waar we ooit hebben overnacht en nemen plaats op een klein terrasje. 

Nemen een paar kleine kroketjes met een klein glaasje bier en gaan daarna, via de brede straat met dit nog steeds mooie en bijzondere huis, weer terug naar de auto. 

In mijn agenda noteer ik dat we volgende week donderdagochtend weer teruggaan om een kijkje op de markt te nemen en het klooster een bezoek brengen, want ook dit was natuurlijk weer eens gesloten als wij voor de deur staan. Één van ons tweeën zal zich toch beter aan de Spaanse openingstijden moeten gaan houden, ik geef jullie te raden wie dat zal moeten zijn.
Misschien kunnen we dan ook nog een filmpje maken van dat uiterst steile straatje. 

vrijdag 30 januari
Eerst maar even langs de nagelstudio voor een afspraak. Dit loopt echter heel anders dan gepland. 
Wil je weten hoe, lees hier dan even verder.
Kortom, ik moet op zoek naar een nieuwe styliste. 
Eerst maar even wat eten in de zon aan de boulevard. 
Het is zo lekker dat er ook al mensen zijn die heerlijk met een stoeltje op het strand zitten.

We gaan daarna wat adresjes af, de eerste is dicht, ondanks dat de openingstijden anders doen suggereren, 

de tweede heeft eind volgende maand pas een plekje vrij, en driemaal is nog altijd scheepsrecht, daar kan ik volgende week terecht. En een bijkomend voordeel, ze spreekt prima Engels.