week 2 alweer: Barcelona > Segovia

maandag 28 juni

Gerard en ik gaan lopend naar de Ramblas en bij Mercat de la Boqueria, waar heel veel stalletjes gesloten zijn vanwege de pandemie,  nemen we een heerlijk verse fruitjus en een beker gemengd vers fruit.

Als we die op hebben verder via Plaça de Catalunya richting de wijk Gracia. Bij Casa Batlló staan er heel wat mensen foto's te nemen en ik natuurlijk ook.

We willen ook nog een kijkje nemen bij de kerk Iglesia del Sagrat Cor op Tibidabo waar je een geweldig uitzicht hebt over heel Barcelona.

Daarvoor moeten we wel weer eerst de auto uit de garage gaan halen, dat doen we met een taxi.
Het is een hele flinke klim vanaf de parking naar de kerk en ik haak daarom af. Gerard wil wel een kijkje nemen en neemt dan ook de volgende foto's voor me.

Dat scheelt een hele klim voor mij.
Als we weer terug zijn en de auto weer op zijn vaste plek is gezet nemen we wat te drinken alvorens we een afspraak hebben met Laura, waarvan we het appartement mochten gebruiken, om haar de sleutels terug te geven. Onder een kop koffie praten we een half uurtje voor we Hugo ophalen en bij een Mexicaans restaurant bij hem in de straat wat gaan eten.

dinsdag 29 juni
Eerst maar eens kijken in het winkeltje aan de overkant of ze hier borstelföhns verkopen want de mijne is kapot gegaan. Helaas, wel scheerapparaten, koelkasten e.d. maar geen föhns.
We lopen de straat uit en gaan naar een straatje dat ik eerder vanuit de taxi heb gezien en ik nader wil bekijken. Er staat een beeld van een groot hoofd maar dat laat ik voor wat het is als ik iets verderop een geweldig mooi pand zie dat mijn  aandacht veel meer trekt. Het blijkt een concertgebouw te zijn.

Als ik wat foto's heb genomen drinken we eerst ergens koffie en gaan dan de auto halen. We rijden naar Castelldefels, wat ons trouwens niet zo kan bekoren, ook al blijkt Messi daar een huis te hebben. Wij rijden liever door naar Sitges, veel leuker.

Onderweg komen we trouwens langs de meest bijzondere begraafplaats die ik ooit heb gezien, tegen de helling van Montjuïch aan. Je kan op slechtere plekken begraven worden, denk ik zo.
We zijn al vroeg in de middag terug van onze trip want eigenlijk heb ik het wel weer gezien en na dagen lopen ben ik het ook wel een beetje zat. De auto zetten we weer in de garage en ik kan aan mijn blog gaan werken.

woensdag 30 juni
We verlaten Barcelona en gaan op weg naar Zaragoza. We rijden niet over snelwegen want we hebben de tijd aan onszelf. We belanden vandaag dan ook niet in Zaragoza maar in een plaatsje genaamd Bujaraloz waar we een overnachting hebben geboekt. Dit ligt direct naast de weg waar heel veel vrachtwagens overheen gaan maar gelukkig hebben we op de kamer geen last van het lawaai.
Na een korte verkenning van dit kleine plaatsje gaan we weer terug naar de kamer en nemen even onze rust voor we om 9 uur aan het diner kunnen. Het restaurant is alleen voor ons twee geopend want, alleen met de lunch zat het aardig vol maar nu zijn we slechts samen. Het eten smaakt er niet minder om, heerlijk gewoon.

donderdag 1 juli
We nemen eerst koffie voor we weer op pad gaan en stellen de route in naar de Mediamarkt in Zaragoza om te kijken of ze hier soms een borstelföhn hebben, ook niet.
Dan maar richting het centrum naar het hotel dat we hebben geboekt. Het is nog een beetje aan de vroege kant dus we nemen eerst een kijkje in de buurt en eten een hapje, nadat we de auto langs de Ebro hebben geparkeerd.
Als we om drie uur ingecheckt hebben, lopen we naar het grote plein met de basiliek en nemen we een glas wijn.

De basiliek gaat pas om half vijf open zodat we eerst nog wat verder de buurt verkennen voor we de kerk ingaan. Je mag geen foto's maken maar, als we eenmaal binnen zijn zien we meerdere mensen dit met de telefoon toch doen, nou dan ik ook maar.

Zo aan de diverse pilaren met lampen te zien wordt de basiliek 's avonds uitgelicht wat ons doet besluiten vanavond wellicht hier ook weer heen te gaan en een hapje te eten en dan gelijk wat foto's schieten.

De bedoeling was om hier twee nachten te verblijven maar het hotel zit morgennacht vol, misschien maar goed ook want er worden temperaturen van 41º verwacht, een beetje teveel van het goede wat mij betreft. De 35º van vandaag vind ik al erg genoeg.

vrijdag 2 juli
Na het ontbijt haalt Gerard de auto op en gaan we eerst op zoek naar een benzinepomp.
Onze rit vandaag is niet zo heel lang want we kunnen pas maandag in het huis in Aranda de Duero.
Het eindpunt vandaag is daarom Soria, maar eerst gaan we wat eten inslaan voor de lunch onderweg. We vinden uiteindelijk een geschikt plekje en pakken onze spulletjes uit en, omdat we geen tafeltje hebben meegenomen dient de achterklep als zodanig. Nadeel is wel dat de auto dan openstaat en er vliegen in kunnen en die zijn er genoeg. Wat een hinderlijke krengen zijn dat toch. We moeten ze steeds van het brood, de kaas, de ham, bord, bestek en van ons drinken afslaan. Als we na de lunch ook alvast de kleding en andere benodigdheden voor één nachtje hotel in een apart tasje hebben gedaan, zodat we niet de twee koffers hoeven mee te nemen, kunnen we verder. Het is niet verbazend dat er zich stiekem diverse vliegen in onze auto hebben verschanst, we denken zo'n  stuk of drie, maar uiteindelijk werken we onderweg zeker tien stuks naar buiten. Wat een vervelende beesten zijn dat toch.
Bij het hotel moeten we een paar rondjes rijden voor we een parkeerplekje kunnen vinden. Het is niet te geloven maar waar je ook komt overal staan de straten bomvol met blik op wielen. Als we bij hotel wachten op de receptioniste zie ik aan de overkant mensen aankomen die hun auto instappen. Ik ga op de opengevallen parkeerplek staan en Gerard haalt vervolgens de auto op uit de andere straat. Dat komt mooi uit, nu staat hij tegenover het hotel en geen drie straten verder.

zaterdag 3 juli
De twee dagen die we over hebben voor we in het HomeExchange appartement kunnen, spenderen we in Segovia. Dit zat toch al in de planning dus waarom niet nu alvast. Gerard heeft weer een hotel gezocht dat op enkele meters van Plaza Mayor ligt, kortom erg gunstig.
We picknicken onderweg weer als gewoonlijk op een leuk plekje en doen rustig aan, toch zijn we al om half drie op de plaats van bestemming. We kunnen ook al de kamer in gebruik nemen, valt dat even mee. Wat ook meevalt is, dat de auto net aan de andere kant van Plaza Mayor naast de kerk geparkeerd kan worden en, bij navraag nog gratis ook tot maandagochtend half tien.

De tijd is geen probleem want wij zijn meestal om die tijd al een poosje op pad.
We gaan alvast wat verkennen en vinden dat we een goede keus hebben gemaakt om hierheen te gaan. Het is druk en super gezellig met allemaal terrasjes, die grotendeels vol zitten. Op straat nog wel iedereen met een mondkapje op maar dat doen wij zelf ook geregeld als de drukte wat te veel voor ons wordt. We hebben toch weinig moeite om de 1½ meter afstand te houden, we zijn inmiddels zo afgericht dat het automatisme is geworden.
Om vier uur wordt het een stuk stiller want dan blijkt iedereen huiswaarts te gaan en stappen wij ook maar richting hotel om nog even wat pc werk te doen en om acht uur weer op zoek te gaan naar een plek om te eten. We hoeven niet ver, op de eerste hoek is het raak. Nadien nog even het grote plein op maar alle terrassen zitten vol dus lopen we maar een rondje om de kerk en zoeken een plekje op één van de vele bankjes op het plein om daarna terug te lopen naar het hotel. We hebben nog email contact met onze gastruilers over het uitwisselen van de sleutel voor komende maandag. Zij zijn de uitdaging toch aangegaan om naar Nederland te komen en zitten inmiddels al in Parijs.

zondag 4 juli
We gaan vroeg op pad naar het Alcazar maar als we de poort, die gewoon openstaat, binnenlopen en er ook nog een jong stel met kind rondloopt, horen we ineens uit de luidsprekers komen (in het Spaans) dat de tuin gesloten is. We gaan gewoon door tot er ook in het Engels hetzelfde wordt verteld. Nou ja, jammer dan, vlug wat foto's nemen en weer de tuin uit.

We gaan terug om koffie en een broodje te eten.
Het is nog redelijk koel en ik durf het wel aan om van de ene kant van Segovia naar de andere te lopen want daar is het bijzondere aquaduct. Hier waren we nog niet eerder en het is er al gezellig druk. We drinken een koffie en nemen op ons gemak al het gedoe wat hier gaande is in ons op.

Ik maak voor de verandering een filmpje van het aquaduct.

Meestal vergeet ik dat mijn telefoon en mijn fotocamera die mogelijkheid hebben.
Nu moeten we nog terugklimmen naar Plaza Mayor en dat valt niet echt mee. Toch kies ik voor de trap en niet via de helling die nog veel lager is maar wel minder steil. Tussendoor steeds even rusten en het gaat wel weer.
Ik kom er steeds meer achter dat heuvelachtige steden en dorpjes heel erg leuk zijn maar mijn lichaam is de laatste tijd steeds meer gebaat bij locaties op zeeniveau. Heel jammer maar het is niet anders.
Een restaurant met een leuke kaart die we onderweg tegenkomen is nog niet open, misschien vanavond even terug?
Als we uiteindelijk weer terug zijn op Plaza Mayor is het tijd voor een verkoelend drankje. Volgens goed Spaans gebruik krijgen we er een tapa bij, lekker. Ook bij onze tweede bestelling krijgen we er iets bij. Inmiddels hebben we genoeg gegeten dat het ook niet nodig is om nog ergens een lunch te gebruiken.
De bedoeling is om voor het diner naar het restaurantje terug te gaan dat we vanmiddag zagen, echter, het duurt nog een uur voor ze opengaan. Dan nog maar een straatje om en komen we een Italiaans restaurant tegen en krijgen we spontaan trek in pizza, maar ook nu moeten we even wachten tot ze opengaan. Een drankje op de hoek verzacht het wachten.
De pizza's zijn behoorlijk aan de grote kant en wij krijgen hem dan ook met moeite op.
Nog wat nazitten op een bankje voor we weer terug naar de kamer gaan.

Weer op pad: Den Haag > Barcelona

zondag 20 juni
Het heeft lang geduurd maar we mogen weer. Volledig gevaccineerd, bewijsjes in de vorm van een stempel in het gele boekje en mondkapjes mee.
Lunchen doen we in Kortrijk.
De eerste stop wordt vandaag een hotel in Villejust, net onder Parijs, zijn we in ieder geval geen last van de maandagochtend drukte.
Tenminste, dat dachten we, op de Peripherique staat het regelmatig vast en wat is het druk, maar we komen er ongeschonden doorheen.
Bij het hotel ingecheckt, ook dat verliep natuurlijk niet zoals gewenst, de boeking was niet doorgekomen.
Als we ergens wat willen gaan drinken merken we dat het hier vooral een industriegebied betreft met alleen wat grote 'vreet'ketens, zoals McDonald's en Buffalo Grill. Alle andere restaurantjes zijn gesloten om van een gezellig cafeetje maar te zwijgen.
Dan toch naar Buffalo Grill waar we eerst maar wat te drinken nemen en omdat het nog te vroeg is voor het eten zoeken we eerst uit welke richting we morgen op gaan en waar we gaan kijken voor een overnachting, dit keer bekijken we hotels samen om verrassingen zoals nu te voorkomen. We bestellen het eten ruim een half uur later (Mijn Caesarsalade smaakt trouwens erg lekker) als we daarover uit zijn.  Dit keer moet het wel iets zijn dat dichter bij een centrum ligt zodat we ook nog kunnen rondkijken en een terrasje kunnen nemen.
Als goedmakertje van het niet doorkomen van onze reservering krijgen we een van de 'luxere' kamers aangeboden, dat is fijn ware het niet dat die op de derde etage ligt en er geen lift aanwezig is. Ook blijken we op de aanvliegroute van vliegveld Orly te liggen, en tot overmaat van ramp, een alarm wat onophoudelijk afgaat. Je leest het al, het valt niet altijd mee.

maandag 21 juni
Uiteindelijk is het alarm toch tot een stop gekomen en hebben we kunnen slapen.
Als alles weer ingeladen is gaan we om 8 uur op pad. We stoppen onderweg om wat voor de lunch in te slaan en zoeken een leuk plekje om het ook op te eten. Het wordt een picknickplek langs de weg maar wel lekker rustig en voorzien van alle gemakken.

Wat me wel weer verbaast is dat de toiletten hier nog een gat in de grond hebben, het zogenaamde hurktoilet. Ik kom al jaren Frankrijk maar het is me nog nooit gelukt om dit tot een goed einde te brengen, zonder nat te worden en andere ongemakken, daarom zoek ik mijn heil dan ook op het invalidentoilet waar een normale pot staat.
Om drie uur arriveren we in Vichy waar we een hotel midden in de stad hebben en nadat we eerst het hotel hebben gelokaliseerd rijden we nog even door om te kijken wat deze stad te bieden heeft. We vinden een parkeerplekje en een gezellig terras waar we na heel lang wachten weer weggaan zonder dat er iemand de moeite heeft genomen om ons te bedienen. Als we verder lopen vinden we een ander terras waar dit geen probleem geeft. We hebben een uurtje voor de parkeermeter leeg is en na één drankje gaat Gerard terug naar de auto en loop ik een rondje om wat foto's te nemen.

 

 In een zijstraat iets van het hotel vinden we een parkeerplekje omdat er net iemand wegrijdt. De straten zijn hier erg smal en volledig bezet met geparkeerde auto's, dus we hebben geluk dat we toch iets redelijk in de buurt hebben gevonden. Nadat we de kamer hebben bekeken en Gerard natuurlijk eerst de voetbalwedstrijd van Nederland heeft gezien willen we toch nog wel iets te eten hebben en Gerard had net zo'n leuk tentje gevonden met Indiaas eten, ware het niet dat het juist begint te onweren en plenzen.
We wachten nog even maar, het blijft gieten zodat Gerard besluit om het stokbrood wat we nog over hadden van de lunch en de heerlijke ham uit de auto te halen en die maar als diner op de kamer op te eten. Gelukkig heeft hij een paraplu meegenomen zodat hij nog enigszins droog terugkeert.

dinsdag 22 juni
Vandaag hebben we een wat langere tocht voor de boeg want we willen in Spanje eindigen. Om lekker op te kunnen schieten kiezen we dit keer weer wel voor de tolweg en wijken daar alleen van af om weer wat brood en beleg in te slaan. Als het lunchtijd is, zoeken we weer een plekje langs de snelweg op en worden uitgenodigd om bij een Frans echtpaar aan tafel te komen zitten. Na een gezellig gesprek en als ons eten op is, wil ik toch nog even naar het toilet. Ook hier weer gaten in de grond en tot overmaat van ramp is op het invalidentoilet iemand helemaal los gegaan en alles zit onder de ...(dat hoef ik denk ik niet eens te noemen) zodat ik onverrichter zake terugkeer naar de auto. Ik houd het wel op.
Er komt haast geen eind aan onze reis vandaag. Frankrijk is vreselijk mooi maar het heeft toch één nadeel, het is zo verschrikkelijk groot. Het duurt en duurt voordat we eindelijk de grens bereikt hebben en uiteindelijk is het nog maar een uur of drie als we arriveren, na alsmaar snelweg en geen verdere stops onderweg leek er geen eind aan te komen.

woensdag 23 juni
We hebben niet veel haast vandaag en nemen dan ook de tijd voor een koffie voor we op weg gaan.
Onze route loopt vandaag via Calella de Palafrugell aan de kust waar we een kort kijkje nemen want, het restaurant waar we ons oog op hebben laten vallen voor de lunch, gaat pas om één uur open.

We rijden door naar Lloret de Mar waar we een klein strandje vinden met aardig wat restaurantjes die inmiddels al wel geopend zijn. Nadat we de lunch op hebben gaan we richting Barcelona en melden ons bij Paco, die de sleutel zal overhandigen van ons verblijf voor een paar dagen. Nu blijkt dat zijn huis niet te bereiken is vanwege diverse werkzaamheden en na doelloos diverse pogingen te hebben ondernomen bellen we hem maar op om te vragen of hij naar ons toe kan komen, we staan een straat verder nogal ongelukkig midden op de rijbaan omdat er geen andere mogelijkheid is. Na enkele minuten komt hij met de sleutel en kunnen we weer verder.
"Ons" appartement ligt recht tegenover de ingang van Parc de la Ciutadella waar je ook weer moeilijk kunt parkeren maar, één plekje is genoeg en we hebben geluk dat er net iemand wegrijdt. We vullen de meter voor twee uur en gaan op verkenning uit.

Hugo heeft inmiddels geappt waar we blijven en we stellen voor dat hij even naar ons komt omdat we de auto aan het uitladen zijn en hij toch net om de hoek woont. Eindelijk na negen maanden kunnen we elkaar weer in de armen sluiten.
Als de parkeertijd om is rijden we achter Hugo (op zijn elektrische step) aan  naar zijn huis en parkeren bij hem aan de overkant in de garage.
Na een drankje gaan we de auto ophalen en naar een andere garage brengen voor een hele week want voorlopig hebben we hem hier niet nodig. Daarna gaan we wat samen eten omdat Hugo afsgeproken heeft om vanavond met vrienden Sant Joan te vieren met vuurwerk en wat al niet meer.
In het weekend gaan we gezamenlijk wat ondernemen want zijn werk gaat gewoon door, en zo moet het ook. Wij vermaken ons hier toch wel.
Wij kunnen vanaf ons dakterras het vuurwerk horen en zien, het is net oud en nieuw maar dan met lekker weer. 

donderdag 24 juni
Om 10 uur lopen we het park aan de overkant in. Wat een rust. Het lijkt wel of iedereen nog zijn roes van gisteravond aan het uitslapen is.

Rond een uur of 12 willen we ergens wat gaan eten maar vinden dit keer niet iets van onze gading, of de tentjes zijn  nog dicht. Het valt niet mee om hier in Spanje je aan je ritme van thuis te houden, geen ontbijt, lunchen om 11 á 12 uur en avondeten rond 7 uur. De barretjes gaan hier pas om 1 uur open en dat is rijkelijk laat voor ons, we rammelen inmiddels van de trek. In het park is een eettentje waar ze wat sandwiches e.d. verkopen en daar moeten we het dan maar mee doen, we hebben de keus uit broodje kaas, broodje ham of broodje ham/kaas. Het laatste wordt het dan maar, met een kop koffie.
De rest van de middag doen we rustig aan want het dagen achtereen in de auto vergt toch wat van het op leeftijd zijnde lijf. Gerard gaat intussen maar een eindje om, gelukkig heeft hij meer energie maar, na een uurtje is ook hij weer terug.
Vanavond gaan we met Hugo op stap om ergens te eten.

Het eerste tentje valt niet echt mee, het ziet er gezellig uit, de recensies op Tripadvisor zijn goed maar hoe dat kan, geen idee. Voor vier reepjes ansjovis uit blik durft men €7 te vragen, zonder iets erbij. De helft van wat we bestellen is niet op voorraad, kortom, hoezo goede recensies.
We lopen verder en komen vrijwel op iedere hoek van elke straat wel wat terrasjes tegen en bij sommigen nemen we iets te drinken. Het moet gezegd, Barcelona is een bruisende stad en super gezellig. Ik begrijp wel waarom Hugo hier woont.

vrijdag 25 juni
Vandaag gaan we richting Sagrada Familia maar niet met de bus, zoals ik eerst gedacht had, maar lopend. Niet helemaal op gerekend, anders had ik mijn voeten ingetapet om blaarvorming te voorkomen.
Niet ver van huis is er een leuk terrasje waar we koffie drinken en een broodje nemen. Het hele traject is slechts 2½ km maar af en toe moet ik toch even stoppen en op adem komen. Het valt niet mee als je toch  al weinig lucht hebt en dan ook nog altijd een mondkapje moet dragen en ook nog eens lekker warm en klam weer is, maar we komen er wel.
Nadat we, met uitzicht op de kerk, eerst nog iets drinken en wat eten,

lopen we om eromheen.

Ik geloof niet dat ik die 2½ km terug ook nog aankan want ik voel aan mijn voeten dat dat dan zeker blaren gaat opleveren, dus nemen we een taxi die ons voor slechts €8 weer voor de deur afzet. Met de bus zouden we niet goedkoper uit zijn geweest.
Ook vanavond gaan we met Hugo uit eten maar nu naar een restaurantje wat wij vandaag onderweg tegenkwamen. Wat wijzer geworden bestellen we ieder slechts 1 klein gerechtje om te testen maar dit keer smaakt het uitstekend dus hier blijven we wel even. Ook net als gisteren verkennen we de directe omgeving van waar Hugo woont maar nu de andere kant en nemen nog een afzakkertje.

zaterdag 26 juni
Wat een heerlijkheid, geen mondkapjesplicht meer, alhoewel de meerderheid zich er nog wel aan houdt.
We drinken koffie bij Hugo, halen de auto op uit de garage en gaan op pad naar een klooster dat in een natuurgebied vlak in de buurt blijkt te liggen, onderweg kopen we wat in om gezellig te picknicken.
We rijden de route die wordt aangegeven door Google Maps en komen op een heel smal en vrij steil zandpad uit waarna er op een kilometer afstand van het eindpunt ineens een touw over de weg is gespannen zodat we niet verder kunnen. Achteruit het zandpad weer af tot we ergens kunnen keren en het klooster voor dit keer maar moeten vergeten. We nemen het besluit om dan maar ergens langs de kust een plekje te zoeken waar je kunt zwemmen maar ook in de schaduw kunt zitten en picknicken.
Die hebben we gevonden.

Weliswaar naast een fabriek, maar die zie je niet als je tenminste de kant van de zee uitkijkt .

Inmiddels krijgen we best trek en eten eerst, ook omdat anders de vleeswaren weglopen van de warmte. Gerard en Hugo nemen nog even een duik en al met al is het een gezellige middag geworden.

Op de terugweg laden we alvast de koffers in de auto zodat die bij Hugo gezet kunnen worden en we de auto morgen niet nog een keer uit de garage hoeven te halen. De rest die overblijft kunnen we wel lopend meenemen, het is pakweg 500 meter van hieruit naar waar hij woont.
Morgen allen nog even vegen, dweilen en het bed voorzien van gewassen lakens en het zit er weer op. De overige nachten blijven we bij Hugo slapen.

zondag 27 juni
Alles is weer aan kant gemaakt en we zijn klaar voor vertrek. Helaas is Hugo niet te bereiken en omdat we ook niet hier al te lang willen blijven hangen gaan we de auto halen en rijden naar Montjuïc waar we het Olympisch stadion bekijken.

Nemen  de roltrappen naar beneden tot we op een plateau komen waar we een prachtig uitzicht hebben over Plaça de España en er ook een terras is waar we wat eten en drinken.

Eerst op de uitgestorven Rambla nog een kijkje nemen en een koffie drinken.

We lopen ook nog even bij Casa Milà langs, want als je in Barcelona bent, is dit toch echt een must.

Het huis ernaast is trouwens ook best aardig.

Na verloop van tijd gaan we richting Hugo en laden de rest van de spulletjes uit waarna Gerard de auto weer in de garage gaat zetten.
Vanavond gaan we met een flinke groep jonge mensen uit allerlei landen voetbal kijken en daarna poolen.

Het was een geslaagde dag.