Zutphen

vrijdag 1 oktober
Vandaag staat er een huizenruil tot zondag met iemand in Zutphen op het programma.
We zijn al vrij vroeg op pad gegaan want twee nachtjes is wel erg kort als je er niet alles uithaalt.
In Rhenen maken we een stop voor een broodje en een kop koffie, waarna we ook nog even wat winkels bekijken voor we weer verder gaan.
Ook nu mijden we de grote weg en komen langs Gallery Aaldering met z'n mooie autocollectie waar we uiteraard even binnen gaan kijken.
Het is weer moeilijk om uit dit assortiment de mooiste te kiezen, zoals ik gewoon ben te doen.

Dit is een kanshebber.

Mooi maar niet mijn kleur.

Ook niet verkeerd.

Ook dit wordt hem niet want ze kunnen geen bijbehorende chauffeur leveren.

Oei, deze jaren 50/60 auto's blijf ik toch ook wel erg leuk vinden.

Dan moet het deze wel worden. De Chrysler Town & Country uit 1949.
In Amerika hebben wij in 2011 een kleinzoon van hem mogen rijden en dat beviel uitstekend, dus dat moet met deze opa ook wel lukken.

Nu alleen nog even onderhandelen over de prijs.

Als we uiteindelijk de plaats van bestemming hebben bereikt zetten we alvast wat bepakking binnen en zoeken we het centrum op en komen bij de Drogenapstoren, waar Rapunzel volgens mij heeft weten te ontsnappen.

We kijken daar rond om tenslotte op een terras een drankje te drinken. We sluiten de middag af met een kop koffie bij koffie- en theehuis De Pelikaan op het terras.

We hebben s'avonds geen zin en trek meer om ergens uit eten te gaan dus dat worden wat hapjes bij een drankje.

zaterdag 2 oktober
Het zonnetje schijnt als we opstaan en na een verfrissende douche gaan we het centrum weer in.
Er is markt en dat betekent voor Gerard natuurlijk een harinkje happen en voor mij dit keer een falafel- wrap, die ik ternauwernood op krijg. We keren terug naar het terras waar we gisteren ook waren voor koffie.
Als we hier uitgekeken zijn stappen we naar de auto om vervolgens naar Lochem te gaan en daar wat rond te kijken. Wat is het hier stil zeg, lijkt wel of de lockdown nog steeds geldt.

We lopen een rondje en besluiten om hier maar gelijk te lunchen, lekker onder een luifel met een heater, want als je stilzit voel je toch wel dat het geen zomer meer is.

zondag 3 oktober
Vandaag is het heel ander weer dan de afgelopen dagen. Het regent behoorlijk maar ik heb vrijdag een regenjas gekocht dus die kan gelijk mooi uitgetest worden.
Nadat we alles weer opgeruimd en schoongemaakt hebben stappen we de auto in en gaan toch maar naar museum More in Gorssel. Dit was eerder niet de bedoeling omdat het nog zo lekker zonnig was en ik het zonde vond om dan binnen te lopen i.p.v. lekker buiten in de zon.
Als we daar aankomen nemen we eerst nog ergens een kop koffie en een tosti.
In het museum is het al behoorlijk druk en een kleine tegenvaller is er ook, de bovenverdieping is dicht vanwege het opzetten van een nieuwe expositie, wat maakt dat we al vrij snel klaar zijn met het bekijken van de overigens wel mooie kunststukken, zoals deze van Jan Mankes.

Hoe verschillend kunnen kaas en brood worden geschilderd zoals door Henk Helmantel (links) en Sal Meijer.

Het laatste ezelschilderij van Rein Draijer.

We hebben vanmiddag om vier uur een verjaardagsafspraak in Den Haag staan dus we hebben nog wat tijd stuk te slaan en gaan dan ook weer niet via de grote weg richting het westen maar via allerlei dorpjes. In Barneveld zoeken we een restaurant voor de lunch maar bij 'de Hebberd' waar we langs lopen is het zo druk en lawaaiig dat we snel doorlopen. Als we wat straten zijn doorgelopen komen we tot de ontdekking dat dit eigenlijk wel het enige restaurant is dat geopend is, buiten een kiprestaurant waar we eerder langskwamen. Weinig opties dus, dan maar hier wat eten.
Omdat de dorpjesroute uiteindelijk toch niet opschiet kiezen we na verloop van tijd de snelweg maar weer op, om vervolgens in een gigantische file te komen omdat de A12 richting Den Haag is afgesloten wegens onderhoud. Maar......, we zijn om tien over vier op de plaats van bestemming en kunnen feest gaan vieren.
Bij thuiskomst is ons huis, zoals we gewend zijn, weer keurig achtergelaten. Het was een korte ruil dit keer maar wel weer even lekker om eruit te zijn geweest.

Eerst wat cultuur en dan picknicken

zondag 5 september

Laten we het erin houden, zolang het mooi weer is, picknicken op een leuke plek.
Nadat we dit hebben gedaan op Rozenburg en Zoetermeer, beiden natuurlijk aan het water, zoeken we nu een plekje in Rotterdam aan het water.
Eerst gaan we natuurlijk wat lekkers halen voor op het stokbrood/ciabatta en een kijkje nemen aan de Rotterdamseweg in Delft waar Art Center Delft is gevestigd.

Hier staan vele kunstwerken verspreid over een groot gebied waarvan we nu maar een deel doen.

  Zit hier nou iemand heel verdrietig of heel verlegen achter een boomstronk?

Ook leuk om zelf thuis uit te proberen, diverse plastic containers en/of schoonmaakverpakkingen geperforeerd in een leuk patroon en dan een lampje erin.Deze plek is zeker de moeite waard om vaker te bezoeken en dat houd ik dan ook in mijn achterhoofd om binnenkort het resterende deel te gaan bekijken.
Nu nog een leuk plekje zoeken voor onze lunch. Uiteindelijk komen we uit bij een leuke plek direct naast de SS Rotterdam.

Hier staan een paar containers die ingericht zijn als horecagelegenheden, maar nu nog gesloten zijn. Wel staan er op deze plek meerdere picknicktafels en heb je een leuke kijk op het water en alle drukte eromheen.

Het blijft toch een vreemd gezicht, een bus door het water te zien varen.

We kunnen de auto vlakbij parkeren, op één van de vier parkeerplekjes die er, naast het reguliere parkeerterrein, zijn. Nergens staat dat het niet mag en ook geen restricties v.w.b. tijd enz. Wij blijken de enigen te zijn die hier staan want iedereen gaat direct naar het parkeerterrein of is met de fiets.
Zo, zitten we hier lekker (en gratis) dan, en dat in Rotterdam.
We pakker ons eten en drinken en zoeken een van de picknicktafels uit die niet direct op de wind staat.
Er zijn nog wel wat meerdere tafels bezet.
Nadat we hebben gegeten en van de uitbater van één van de container zelfs een parasol aangeboden hebben gekregen, besluiten we nog even een rondje te lopen en daarna maar weer op te stappen want het terras gaat binnenkort open voor mensen die van deze horeca gebruik willen maken.

Wat lijkt me heerlijk om hier een appartement te hebben met iedere dag dit uitzicht.

Bedankt voor deze leuke plek, we komen zeker nog eens terug om een drankje te doen.

Nu naar huis om de wedstrijd op Zandvoort te bekijken want die wil Gerard zeker niet missen.

Week 4: Vitoria > Den Haag

maandag 12 juli
Om acht uur rijden we weg uit Vitoria.
Het weer is heel anders dan de laatste dagen, veel bewolking en regen.

Om kwart over tien rijden we San Sebastian binnen, ook hier regen en koud. Jammer want ik had graag wat meer gezien (en geproefd) van deze stad.

Ik weet niet wat deze man allemaal schrijft maar het zal vast een protest tegen iets zijn.

We gaan het even verderop zoeken in St.Jean de Luz, maar ook hier regen. regen en regen.

De paraplu's hebben we echt nodig vandaag. Met natte voeten en natte broekspijpen kunnen we uiteindelijk een restaurant vinden waar nog een plekje binnen beschikbaar is. Alles zit vol, ja de Fransen zijn ook met vakantie vanaf afgelopen weekend.
Als je deze foto ziet zou je het haast niet geloven maar het is toch echt waar.

Voor de afwisseling lopen we nog maar eens een kerk binnen. Nog even en ik kan geen kerk meer zien, maar ja, wat moet je anders.

Bij ons hotel voor vannacht kunnen we pas om half vijf terecht en wat doe je dan, je kijkt wat in het plaatsje zelf, drinkt ergens wat en, ja precies, je gaat maar weer een kerk van binnen bekijken.
Nog even wat boodschapjes doen, want alle restaurants zijn hier op maandag gesloten en ook bij het hotel is het restaurant dicht.
Het hotel voor vannacht in Saint Pée sur Nivelle, wat ik zelf voor de verandering heb uitgekozen, is bijzonder leuk. We hebben een kamer op de begane grond, grenzend aan de tuin, met ligbedden, jammer dat we die vandaag niet kunnen benutten en, aan de andere kant van het hek twee schapen die heerlijk liggen te herkauwen tegen een haag van blauwe hortensia's.

Uiteindelijk blijken er vier schapen te zijn maar twee lagen verdekt opgesteld onder de struiken.
Aan het eind van de dag breekt af en te de zon ook door en  kunnen we nog even genieten van een beetje warmte. We eten buiten aan het tafeltje dat naast onze kamer staat en bekijken waar we morgen heen zullen gaan want de weersvoorspelling is niet al te gunstig de komende tijd in Frankrijk.
Daar gaat ons idee om voor een paar dagen naar Andernos te gaan want dat is alleen leuk als het weer meezit.

dinsdag 13 juli
Alweer regen vandaag. We hebben een lange rit voor de boeg, dus dat is niet erg lekker. In Cognac nemen we even een rustpauze en willen, nu we er toch zijn, ook een fles goede cognac meenemen maar, de enige drankwinkel die we zien blijkt gesloten maar gelukkig, aan het eind van de straat vinden we een specialiteiten winkel die lokale producten verkoopt en gelukkig ook flessen cognac. We zijn blij dat we toch nog geslaagd zijn en drinken, voor we weer de auto instappen, nog een kop koffie op een terras. Wel onder een grote parasol want het regent natuurlijk alweer.

We overnachten in Niort en gelukkig wordt het tegen de avond toch nog droog zodat we even onze benen kunnen strekken en een restaurant opzoeken. Na het eten lopen we een rondje en vinden in twee straten draken van gigantische afmeting.

De plaatselijke kerk ligt er ook mooi bij in het laatste zonlicht.

In een park, bovenop een parkeergarage zitten twee, flink uit de kluiten gewassen, dames lekker te keuvelen op een bankje.

woensdag 14 juli
Ik ben al vóór zes uur wakker en om kwart voor zeven houd ik het in bed niet meer uit en ga alvast douchen en aankleden. Als ik ook onze spulletjes ingepakt heb, maak ik Gerard wakker want de auto staat uiteraard weer op een parkeerplek waar overdag geld voor gewenst is.
Om iets over acht rijden we weg op zoek naar een bak koffie. Die vinden we enkele plaatsjes verder, een chocolade croissantje erbij er we kunnen er weer even tegen.
In Chinon maken we een tussenstop en er zijn wat festiviteiten gaande, het is tenslotte 14 juli, dus dat kan je verwachten. Veel stelt het niet voor, alleen de plaatselijke brandweermensen en politie krijgen een pluim, zal wel van de burgemeester zijn, en verder gebeurt er helemaal niets.

In alle dorpjes waar we door komen is het trouwens rust alom, zelfs geen vlagvertoon, maar wel alle winkels dicht.
We rijden weer weg uit Chinon en volgen de aanwijzingen van Sygic, waar we hebben ingesteld dat we tolwegen willen vermijden, nou dat doet ze dan ook trouw, we worden door heel smalle straatjes gestuurd die zo steil zijn dat het haast een wonder is dat we niet achteruit gaan i.p.v. vooruit. Elk landweggetje dat vaak niet breder is dan één autobreedte en, soms misschien maar vijf meter korter dan de reguliere route, wordt aangedaan. Misschien moeten we wel instellen dat we met een vrachtauto zijn dan gaat het hopelijk beter.

donderdag 15 juli
Wat een dag. Er resteren ons nog zo'n 450 km om thuis te komen, drie keer raden waar we vandaag zullen eindigen.
Iets na achten rijden we weg uit het plaatsje waar we hebben overnacht, Saint-Yon.

We drinken koffie bij de eerste boulanger, natuurlijk met een croissant erbij. Als we langs de kerk lopen en naar binnen kijken komt er even later iemand uit om ons te vertellen dat we best even binnen mogen komen. Nou vooruit dan maar, mooie kleurrijke ramen maar ik ben nu echt wel klaar met kerken en neem niet eens meer de moeite om er een foto van te nemen. Ik groet de vrouw en loop weer snel naar buiten.
De reis van vandaag verloopt echter niet zoals gehoopt (zou dat door mijn ongeïnteresseerde kerkbezoek komen?). Onderweg hebben we alweer veel regen en het verkeer schiet niet op. Hoe vaak we vandaag in de file zijn beland, ik ben de tel even kwijt. Overal staan dikke rijen en niet alleen aan onze kant van de weg maar ook aan de tegenliggerskant.
Het lijkt ook wel of onze auto magnetische krachten bezit want regelmatig als we een vrachtwagen willen passeren komt deze steeds meer naar links en moeten we zelfs af en toe toeteren om ze weer tussen hun eigen rijbaanlijnen te krijgen.
We hebben gelezen dat er in België en Limburg behoorlijke overstromingen zijn en er diverse wegen zijn afgesloten, misschien is dat één van de redenen, ik weet het niet maar druk is het zeker.
In België hebben we van zuid naar noord alleen maar regen en veel wind, file bij de grensovergangen maar niet vanwege controle i.v.m. COVID, nee want in deze vier weken zijn we niet één keer gevraagd naar ons vaccinatiebewijs en/of negatieve testuitslag.
Als we Nederland inrijden wordt het eindelijk droog en voorbij Rotterdam, dus bijna thuis, gaat ook de zon nog even voorzichtig schijnen. Net na 5 uur krijg ik een berichtje dat Yolanda met haar kinderen ons huis heeft verlaten. Dat is precies op tijd want om iets voor half 6 rijden wij onze straat in. Het was toch wel vervelend geweest als wij ineens binnen stonden terwijl zij niet beter weten dan dat wij nog in Spanje zitten.

vrijdag 16 juli
Bij het boodschappen doen vandaag viel het ons op dat hier nog maar erg weinig mondkapjes worden gedragen, ook niet in de winkels. Na 4 weken Spanje en Frankrijk waren we er zo aan gewend geraakt (ook op straat) dat we het nu zelfs vreemd vinden om ons zo bloot/kwetsbaar op te stellen.
Het zal vast wel weer wennen, ook al blijven we liever nog wat voorzichtig, zeker nu de besmettingen weer als een razende Roeland stijgen.