Week 9: Sexcles

zaterdag 4 juni
Klokslag 10 uur staan we bij de brocante winkel in Argentat om ons object te kopen want je weet maar nooit of er nog iemand anders dit 'prachtige' ding zou willen aanschaffen.

Een theepot in de vorm van een drumstel, speciaal voor 'drummer' Gerard.
We parkeren voor de bakker en halen daar dan ook maar gelijk een broodje en een kopje koffie die we aan de overkant op een bankje verorberen.
Vandaag zou er ook een markt zijn op het kerkplein. Nu zien wij hier waar we zitten wel twee kramen staan maar dit is niet het kerkplein. We lopen richting kerk maar we horen geen geroezemoes alleen doodse stilte. Als we aankomen blijkt dat er ook helemaal geen markt is, wel een openstaande deur van de kerk. Dan maar even binnen kijken. Afgezien van een paar fraaie gekleurde ramen is er niet veel fraais te zien, dan maar weer naar buiten.
Het enige terrasje dat we tegenkomen zit vol en gaan we dan maar op weg naar de Super U. (Je moet toch wat).
Het parkeerterrein staat vol en daaruit maken wij op dat dit wel een populaire super moet zijn, echter voor ons wordt het dat niet. Wij verkiezen de Casino.
Terug in huis, want we hebben ijsjes ingeslagen en die kunnen niet zo lang zonder vriezer, en wordt het weer lezen op het terras.
Het blijft de hele dag droog, ondanks de voorspelling van regen en onweer, die komen gelukkig alleen in de avond en nacht.
Om kwart voor acht krijgen we een melding dat de Franse ruilers inmiddels aangekomen zijn in Den Haag en daar op de tram stappen. Omdat onze buren vanavond een afspraak hebben gaat Ferry ze verwelkomen en pikt ze op bij de halte om ze ons huis binnen te loodsen.

zondag 5 juni
Inderdaad heeft het vannacht geregend en is de zon niet te zien.
Thuisblijfdag.

maandag 6 juni
Zonnig maar niet al te warm. We gaan op pad om de omgeving te zien.
Het dorpje vanaf een afstand. En zeg nou zelf, is het klein of niet?

Als eerste een bezoekje aan Tours de Carbonnières, tenminste dat is de bedoeling. Als we de auto op de parkeerplaats zetten moeten we verder lopen. Het pad is hellend met grote boomwortels en stenen. Omdat het vannacht geregend heeft besluit ik dat ik hier geen zin in heb, ik heb een slechte ervaring met zo'n bospad en dat risico wil ik niet nog eens lopen. Gerard gaat alleen verder en ik fotografeer ondertussen mosjes en een hagedis.

Na een poosje komt Gerard hijgend terug met de mededeling dat hij het niet heeft gehaald en na raadpleging op Google ook niet de moeite waard vond om door te lopen en dat hij blij was dat ik niet mee ben gegaan want het pad was wel erg steil en ongelijk.
Dan maar naar de Tours de Merle, dat is nou precies wat we zoeken, mooi gelegen zodat je vanaf de weg het hele complex kan overzien.

 

 

Ondertussen hebben we nog steeds niet gegeten en de restaurantjes zijn hier erg dun gezaaid. Intussen is het ook nog eens warmer geworden en eigenlijk best weer om te picknicken. Helaas heb ik de tas en ook de stoeltjes thuis laten staan omdat ik dit weer niet had voorzien. Toch stappen we een supermarkt binnen en halen dan maar dingen die we zonder bestek kunnen eten. We rijden weer verder op zoek naar een plekje om dit te nuttigen maar de leuke plekjes liggen al achter ons maar dan bij Aurillac vinden we wel een aantal bankjes aan de rand van een parkeerterrein en langs een riviertje dus moet dat het maar worden.

Nadat we daarna toch een terrasje hebben gevonden voor een drankje gaan we richting huis om de rest van de dag op 'ons' terras door te brengen.

dinsdag 7 juni
Dat er veel kastelen in Frankrijk zijn is algemeen bekend, het is haast onmogelijk om er niet een kijkje te nemen. Ook vandaag staan er oude stadjes en kastelen op het programma.
Voor de zekerheid heb ik de picknicktas meegenomen want tegen de middag wordt het doorgaans lekker weer en daar rekenen we nu ook op.
In Bretenoux bezoeken we een marktje waar je Euro een kwartje waard is.

Wat een prijzen durven ze hier te vragen voor een doosje aardbeien, bananen of een minuscuul klein kaasje waar je net een stukje stokbrood mee kan beleggen. Wij gaan ons lunchpakketje wel bij de super halen, dat dit uiteindelijk ook duur wordt, komt omdat we natuurlijk weer meer kopen dan strikt noodzakelijk is en ook nog een paar leuke dingen voor thuis aanschaffen.
Nu nog een leuk plekje vinden en dat lukt wonderwel erg snel.
En weer door.
Het kasteel Castelnou dat we op het oog hadden blijkt wel leuk van een afstand maar dichtbij iets minder.

Helaas nemen we niet dezelfde weg terug om van een afstand een foto te maken want naar Rocamadour kunnen we ook via een andere weg.
Bij een leuk uitkijkpunt stopt Gerard en stap ik uit voor de foto waarna hij doorrijd om vervolgens verderop een plek om te keren moet vinden.

We rijden bij Rocamadour verder dan de parkeerplekken en komen zo bij een plekje uit waar we de auto kunnen zetten en direct de trap naar de kerk/kapel op kunnen klimmen.

Als we genoeg hebben gezien gaan we weer verder.
Door dit poortje moeten we met de auto, als dat maar past.

Natuurlijk pas dat, we zijn er net ook doorheen gekomen.
Bij een afslag zien we een bordje richting Autoire, waarvan ik leuke plaatjes op Google heb gezien. Het is inderdaad een leuk plaatsje, maar eigenlijk zijn alle plaatsjes wel leuk, maar deze is net iets anders.

Nadat we de auto hebben geparkeerd lopen we de straatjes door.

Bij terugkomst hebben we een roze briefje onder de ruitenwisser. Het blijkt dat we op een parkeerplek staan alleen bestemd voor bewoners en of we zo vriendelijk willen zijn de 'boete' van wel € 2,00 te betalen bij de parkeerplaats aan de andere kant van het dorpje en het parkeerbewijs mét het roze briefje in de bus stoppen naast de parkeermeter. Nou, dat willen we wel hoor.
Bij thuiskomst vinden we op het terras een presentje in de vorm van een grote boodschap, ik heb er niet veel verstand van maar ik denk van een hond. Hoe dat kan, geen idee. Het terras ligt zeker 2½ meter hoog en is alleen via een trapje vanaf de straat te bereiken met een hekje dat op slot zit.

Ik pak een paar kartonnetjes en pak de drol op en werp hem vervolgens meters lager tussen de planten in de tuin, gratis meststoffen, gooi water over de vieze plek en met een bezem borstel ik het terras weer schoon. Als dit nog eens gebeurt zal ik er een foto van maken en vragen aan de bewoners of dit vaker voorkomt of dat hier soms honden met vleugels ronddolen óf dat er mensen in dit dorp wonen die het leuk vinden om hun hond of misschien zij zelf wel, een behoefte te doen op andermans terras.
Dit laatste lijkt me uiteraard onzin, maar raar blijft het.

woensdag 8 juni
Ik wás van plan vandaag te wassen maar het regent de hele dag. Het is ook aan de koude kant dus dan maar een trui en lange broek aan en lekker achter de laptop de dag uitzitten. Morgen schijnt het weer beter te worden.
Gelukkig hebben we nog wat te eten in huis en hoeven er niet uit, alleen gaat Gerard een vers stokbroodje uit de automaat trekken.

donderdag 9 juni
Als de lakens hangen te drogen gaan we naar Argentat om daar de markt te bezoeken. Gelukkig is dit een redelijk gewone markt, met groente, kaas, worsten, veel rieten tassen en kleding en geen torenhoge prijzen zoals in  Bretenoux. We hebben eigenlijk niets nodig dus alleen een rondje lopen is voldoende.

Ergens wat eten en dit keer geen picknick maar bij een restaurant.
We halen wel nog een heerlijke vissoep met rouille voor vanavond.
Wat een sortering aan ingeblikt vis hier bij Casino.

Daarna gaan we het plaatsje Hautfage bezoeken.
Ongeveer net zo klein als Sexcles maar wél met een restaurant, hier kan het dus wel en dit plaatsje ligt niet eens aan een doorgaande weg. We nemen een kijkje in de kerk en het ernaast gelegen kerkhof en vertrekken weer richting huis.

Het is dan wel droog vandaag maar echt warm is het niet, het duurt lang voor de temperatuur boven de 14º uitkomt. 

vrijdag 10 juni
Half acht 11º maar de zon schijnt volop, dat wordt een mooie dag.
Uiteraard bekijken we weer pittoreske plaatsjes en komen zo in Beaulieu sur Dordogne waar we koffie drinken en wat inkopen doen voor de lunch. Nu moeten we alleen nog een geschikt plekje zoeken en dat valt nog niet mee. We zijn inmiddels aangekomen in de Vallee de la Dordogne, wat is het hier mooi, nu eens niet smalle weggetjes heuvel op en af waar je elkaar nauwelijks kunt passeren maar heerlijk langs het water en meestal vlak. Uiteindelijk zie ik plots, in een bocht van de weg onderaan bij de rivier, twee picknicktafels, weliswaar in de schaduw maar een leuk plekje. Als we de tas uit de auto halen en afdalen naar de rivier zie ik op één van de tafels een bordje staan met wat er hier legaal gevangen mag worden.

Ook zie ik een heuse schat aan oorbellen en ringen.

Waarschijnlijk heeft iemand die afgedaan voordat ze het water inging en vervolgens vergeten. Nadere inspectie leert ons dat het echte neppers zijn en we laten ze rustig liggen.
We rijden weer verder en belanden, zoals de meeste dagen heerlijk op ons eigen terras voor een drankje en een, ongepland, hazenslaapje. Zelfs de buurman van net buiten het dorp op zijn herriemakende grasmaaier kan ons daar niet van weerhouden.
Na het eten lopen we een rondje door het dorp en we merken dat we hier zowaar niet de enigen zijn.

Het gemeentehuis waar de klok altijd de verkeerder tijd aangeeft.

Met rechts daar achter de watertoren en aan de linkerkant enkele picknicktafels met uitzicht over de heuvels en het kerkhof.

Het dorp telt momenteel wel vier levende wezens, met ons meegerekend. Er zullen er vast wel meer zijn want bij sommige huizen zijn de luiken open, maar we zien niemand.

We lopen weer richting huis en we ontdekken nog een deur die naar de kelder leidt. Gerard kijkt of één van de sleutels op deze deur past, niet dus.

Week 8: El Verger > Sexcles

zaterdag 28 mei
Het eind van ons verblijf hier is in zicht, nog een paar dagen en we gaan weer noordwaarts.
Als de was tussen de bomen hangt, helaas kan er slechts één draai tegelijk aan dit stukje waslijn, gaan we opnieuw een bezoekje brengen aan Oliva.
Gerard heeft een plekje opgezocht waar we goed kunnen eten. Ik bestel een Caesar salade en calamaris, Gerard een hamburger.

De salade is echter zo groot en lekker dat we er zeker met z'n tweeën van kunnen eten en zodoende de calamaris en hamburger grotendeels blijven staan.
Nog even langs het strand en bij toeval belanden we bij een gezellig plekje met veel horeca en een gezellige drukte. Als we het strand eerst even oplopen wil ik toch uiteindelijk wel even de zee aan mijn blote voeten voelen, die is lekker van temperatuur.

Wat jammer nou dat we de parasol vergeten zijn want hier zonder enige bescherming gaan zitten is geen optie bij 32º. We lopen weer terug en gaan ergens op een terras zitten waar het iets minder druk en rumoerig is.
Nog ergens een brood halen voor we weer terugrijden en een zak Bomba rijst voor als ik thuis paella wil maken.

zondag 29 mei
Inpakken en schoonmaken.
Bij het ophangen van de laatste was zie ik dat we helaas afscheid moeten nemen van de geraapte citroenen. De insecten hebben zich er dusdanig tegoed aan gedaan dat we ze een waardig afscheid moeten geven en ze vervolgens in de organische afvalbak kieperen.

maandag 30 mei
Alles is ingeladen, huis afgesloten en om iets voor half tien rijden we weg.
Eerste doel voor vandaag is onze bestelling ophalen in Valencia.
We hebben de betreffende straat al snel gevonden, alleen de huisnummers blijken niet altijd even duidelijk te zijn. We moeten op nr. 27b zijn, wel zien we 27a en dan een trap naar een blok huizen waar we uiteindelijk ook een b zien staan. Wij bellen bij diverse mensen aan en na een tijdje wachten komt er dan iemand aan de deur. Helaas hebben zij geen idee waar ik moet zijn, ook niet als ik ze mijn email laat lezen met het adres en bedrijfsnaam. Nou lekker dan.
We gaan de trap weer af en lopen verder tot Gerards oog ineens valt op een winkel die wel eens de juiste zou kunnen zijn. Wij naar binnen en ja hoor, hier kan ik mijn bestelling afhalen.
Het valt ook niet mee voor die Spanjaarden om een winkel met bedrijfsnaam én met volledig adres te herkennen als je er direct boven woont.
Ja nou hoor ik jullie denken, had je dat zelf dan niet kunnen zien? Ja, natuurlijk wel, we zijn er straal langs gelopen zonder dat het ons opviel, maar hé, wíj zijn hier dus niet bekend hè?
Een paar straten verder eten we een broodje en vertrekken dan weer richting de plaats waar we ons hotel hebben geboekt. We rijden dwars door Valencia en passeren ook de mooie gebouwen van Calatrava.
Wat een verschil in bouwstijlen.

We maken hier geen stop want ik heb ze in voorgaande jaren al meerdere malen op de foto gezet, dus alleen een snapshot in het voorbijgaan is dit keer voldoende.

Als we bijna bij het einddoel zijn stoppen we eerst nog even aan het strand en bekijken de omgeving.
Nadat we ook de hotelkamer hebben bekeken stappen we weer de straat op om ook hier de omgeving te bekijken. Zo komen we een leuk wooncomplex tegen

en een gigantisch klooster.

Om hier binnen te komen is al een boetedoening op zich.

Aan het eind van de middag hebben we contact met onze buren of alles goed is verlopen en of het huis netjes en schoon is achtergelaten en ook de bedden weer gereed zijn voor de volgende gasten.

dinsdag 31 mei
We rijden al vroeg weg bij het hotel en hebben dus zeeën van tijd en rijden dan ook de gezellige weg langs de kust. In Amposta aan de Ebro maken we een koffie/broodje stop.
Wanneer ik een sanitaire stop wil maken raak ik volledig in de war, welke deur moet ik nu nemen?

Ik kies die ene waar wél wc papier hangt, tot ik tot de ontdekking kom dat die dus weer niet op slot kan, dan maar het papier meenemen naar de andere. Of ik uiteindelijk in de goede ruimte zat, ik weet het niet maar het kan me ook eigenlijk weinig schelen.
Als we terug naar de auto lopen zien we op het water veel, ik denk schoolkinderen, in kano's wat een kleurrijk schouwspel geeft. 

Onze volgende bestemming is Salou waar ik een hotel met grote kamers heb geboekt waar we al eens eerder zijn geweest. Of we dit keer ook zo'n dubbele kamer krijgen is nog te bezien want de vorige keer waren we hier in november en dan hebben ze dus voldoende kamers vrij. Als we onze kamer gaan bekijken zijn we blij verrast, we hebben weer een dubbele kamer met een schuifdeur ertussen, dat wordt nog lastig kiezen, gaan we samen of ieder in een aparte kamer?

Ik denk dat het gewoon het eerste zal zijn, of Gerard moet tv willen kijken terwijl ik wil slapen, dan is het een ander verhaal.
In de middag spenderen we ook nog enkele uren in het zwembad want Gerard wil best wel even zwemmen.
Als we naderhand terugkomen bij de kamer wil de deur niet open. De sleutelkaart geeft geen enkel signaaltje door aan de ontvanger, niet rood en zeker niet groen. Terug bij de receptie het euvel uitgelegd en we kunnen weer terug naar de kamer want er wordt een monteur opgetrommeld. Na een paar minuten komt de hulp in nood. Met een 'moeder'kaartje geeft de deur een groen signaal af en daarna met onze kaart ook. ??? Waarom niet als ik het zelf eerst, niet één maar meerdere malen heb geprobeerd en doet alsof hij gewoon dood is?
Je voelt je op zo'n moment echt even een domme gans die natuurlijk niet helemaal begrijpt hoe het werkt, alsof je voor het eerst een hotelkamer probeert te openen. Gelukkig heb ik Gerard als getuige dat het echt niet werkte voordat de monteur er zijn licht over liet schijnen. Maar hoe dan ook, we kunnen weer naar binnen.
We worden 's avonds ook nog getrakteerd op vuurwerk.

woensdag 1 juni
Ook nu zijn we weer vroeg op pad, de reis is dan ook wat langer dan anders want we willen vandaag eindigen in Frankrijk.
In La Jonquera, direct aan de Franse grens gaan we eerst inkopen doen bij de mega supermarkt vol met drank, hele hammen en nog veel meer én paellapannen in alle maten van 10cm tot wel 1½ meter in doorsnee.
Als ik dat van te voren had geweten had ik ze niet in Valencia hoeven bestellen.
Even verderop eten we wat en laten dan Spanje weer achter ons.
Het geboekte hotel ligt in Béziers en eerst zoeken we die op om vervolgens wat rond te kijken en komen zo bij Pont-canal de l'Orb.

Bovenop het aquaduct hebben we een goed uitzicht op dit mooie gebouw waar zo te zien aan gebouwd of gerenoveerd wordt met behulp van een grote kraan, jammer maar die kan ik niet weghalen.

Dit aquaduct voert Canal de Midi óver rivier de Orb, dit gaat dan wel via 9 sluizen om het hoogteverschil te overbruggen.

Als we de stad zelf ingaan zie ik diverse borden richting Sète, Agde enz. en eigenlijk zou ik willen dat we langer in die buurt konden blijven want die streek vind ik toch wel erg leuk, maar we moeten morgen weer verder richting midden Frankrijk.

donderdag 2 juni
De reis verloopt voorspoedig, om even voor half elf rijden we al over het viaduct bij Millau.

Behalve hier hoeven we geen tol- of snelwegen te rijden en kunnen we de toeristische route nemen. Onderweg kopen we wat brood en beleg want vandaag willen we eindelijk weer eens picknicken, dat hebben we in Spanje niet gedaan. We vinden een aardig plekje met uitzicht over de glooiende heuvels

maar de zon is eigenlijk te warm om er lang in te zitten dus na ons broodje nemen we de stoeltjes uit de auto en zetten die in de schaduw. Als ik de bekertjes pak en wil gaan zitten schiet mijn stoelleuning achterover en krijg ik alles over mijn jurk heen, fijn dan, wilde ik nog wel netjes voor de dag komen bij onze huizenruilers. Gelukkig hebben we de koffer achterin liggen en is er in geen velden of wegen iemand te zien dus dan maar even omkleden. De vlek spoel ik zo goed als mogelijk schoon met het water dat we nog in de auto hadden staan en leg de jurk te drogen op een handdoek.

Om half drie arriveren we in Sexcles voor de komende twee weken waar onze gastheer en -vrouw ons staan op te wachten. Na kennis te hebben gemaakt geven ze een toer door hun huis en een rondje door het dorp waar helemaal niets gebeurt. Na een poosje vertrekken ze naar hun andere huis want voor morgen staat voor hen de lange reis naar Den Haag op het programma.
Ben benieuwd hoe het zal bevallen in een huis uit de 17e eeuw, een uitgestorven dorp en de dichtstbijzijnde supermarkt op 12 km afstand.

Het restaurant is permanent gesloten en de bakker heeft geen winkel meer maar verkoopt zijn brood alleen nog via een stokbroodautomaat. Ook de kerk wordt niet meer gebruikt net als de school. Er wonen hier veel buitenlanders uit Engeland, Australië, zelfs een gezin uit Rotterdam maar dan alleen tijdelijk, de rest van de tijd staat alles leeg.

vrijdag 3 juni
We hebben goed geslapen en worden zelfs later dan normaal wakker.
Vandaag moeten we inkopen doen want het weekend is in aantocht en het zal me niet verbazen dat er dan helemaal niets open is.
We rijden naar Argentat wat er erg leuk uitziet en kijken wat rond.

Als we langs een brocanterie komen zien we in de etalage iets heel grappigs staan. Helaas is de winkel vandaag gesloten zodat we morgen om 10 uur pas terecht kunnen om het nader te bekijken. Misschien hebben ze nog wel meer leuke dingen in de verkoop.
We gaan als eerste naar de Aldi voor inkopen. Wat een ...winkel is dit.
Hopelijk zijn de andere supers beter en dat gaan we direct uittesten. We stappen als eerste bij Casino binnen. Wat een verschil, grote sortering en versafdelingen, er worden zelfs kleding en huishoudelijke spullen verkocht. Volgende keer nemen we ook nog een kijkje bij de Super U om dan te kunnen beslissen waar we in het vervolg onze inkopen doen. Misschien kijken we zelfs morgen al, als we toch naar het brocante winkeltje gaan.
Wat ons trouwens ook verwonderde, dat er hier nog steeds, anno 2022, met cheques kan worden betaald, dat geloof je toch niet?
Vanavond eten we thuis op het terras met een geweldig zicht over de heuvels.
In de verte horen we onweer aankomen. Aan de rechterkant is het grijs en aan de andere kant schijnt de zon nog. Het grijs komt steeds dichterbij en plots worden de sluizen volop open gezet.

Wij zitten lekker droog onder het afdak en genieten van dit schouwspel.
Om de dag af te sluiten krijgen we ook nog een zonsondergang te zien die de hele lucht in vlam zet.

Week 7: El Verger

zaterdag 21 mei
We zijn niet zo gecharmeerd van de restaurants in de buurt daarom halen we zelf wat lekkers in huis voor vanavond en morgen.
Vlakbij het eettentje waar we ons ontbijtje nemen (broodjes zijn gelukkig wel lekker) is er een soort outlet winkel waar we een paar leuke dingen kopen.
Nadat we op het terras hebben zitten lezen, ben ik druk geweest met het zoeken naar een item dat we nog niet in een winkel hebben gevonden en in Nederland vier keer zo duur is. Uiteindelijk heb ik het via internet kunnen bestellen en gaan we het volgende week maandag, als we hier weer weg gaan, ophalen in Valencia.
Ook heb ik alvast wat hotelovernachtingen vastgelegd voor de dagen die we moeten overbruggen tot we bij ons volgende ruilhuis in midden Frankrijk terecht kunnen.

zondag 22 mei
Er is weer markt langs de snelweg vandaag. We gaan er lopend heen en nemen het stuk dat we vorige week niet hebben bezocht.
Aan deze kant staan er, in tegenstelling tot het stuk waar we vorige week waren, wel veel groenten- en fruitkramen.

Halverwege maken we een koffiestop.
Als we aan de andere kant weer teruglopen zien we een speelgoedkraam die zowaar het kaartspel UNO te koop heeft. Het schijnt hier een heel populair spel te zijn want we hebben overal al gekeken en tot nu toe niet kunnen vinden, wel gewone speelkaarten. We sluiten de koop en lopen weer verder. Ook een kraam met anti muggenspray kan op onze klandizie rekenen want de Autan die we gisteren hebben gekocht werkt volgens Gerard niet afdoende. Ben benieuwd of dit beter helpt want we zitten intussen boven de 10 bulten p.p.
We kijken nog even bij de kistjes aardbeien, die er erg mooi rood en glanzend uitzien en ook lekker ruiken, maar er zit in elk kistje wel een paar die al beurs of zelfs al een beetje schimmelen. We kopen ze maar niet want een heel kistje is wel een beetje veel om in één keer op te maken en als ze al zover heen zijn ben ik bang dat we er veel weg kunnen gooien.
Het is vandaag 32º en voor het eerst heb ik het warm. De luchtvochtigheid is waarschijnlijk toegenomen en zodoende heb ik wat last van benauwdheid.
De voorspelling van regen later deze week verandert met het uur dus zal het daar wel mee te maken hebben.

maandag 23 mei
Bezoekje aan Dénia 35º.
Als we terugkomen gaan we op het voorterras zitten waar na slechts enkele minuten de eerste muggen zich melden. Nu komt de waarheid, werkt het nieuwe middel of niet. In ieder geval heb ik de eerste mug al kunnen doodslaan die mij toch al te pakken heeft gehad, blijkt uit het bloed dat er vrijkomt.
Je zou er haast paranoia van worden.

dinsdag 24 mei
Er zit een voordeel aan de antimuggenspray en dat is dat er grotendeels amandelolie in zit en dat maakt de huid lekker glad en glanzend, het nadeel is dat de muggen er zich weinig van aantrekken.
Ik heb me nog niet helemaal ingesmeerd of de eerste mug landt al op mij.
Sinds gisteren zijn er zelfs weer wat bulten bijgekomen.
Denk nu  niet dat ik een rukvakantie heb hoor want buiten dit ongemak vermaak ik me best.
Vanmiddag hebben we een vrij mugloze tijd op het achterterras zodat we rustig een boek kunnen lezen.
Voor de zekerheid spuiten we ons ook nog eens met Autan in en dat helpt blijkbaar. Dat ik daarbij zelf haast het loodje leg nemen we dan maar op de koop toe.
Als het zonnetje uiteindelijk genadeloos mijn stoel bereikt heeft stap ik weer naar binnen.
Rond vijf uur begint het dan eindelijk een beetje te regenen, wel lekker en verkoelend.

woensdag 25 mei
We hebben vandaag een afspraak met een tennismaatje van Gerard en zijn vrouw die al een poosje in Dénia zitten.

Op de afgesproken tijd treffen we elkaar en gaan als eerste met hen naar de boot, die in de haven ligt en van zoonlief is (de middelste).

Als we alles bewonderd hebben is het tijd voor een hapje bij een leuk terras aan het water waar we ook nog de ferry vanuit Ibiza zien aankomen.

en daarna naar hun appartement. Wij drinken koffie op het terras en praten over van alles en nog wat en rond half vier nemen we afscheid en gaan we richting huis.
We zijn in ieder geval ruim op tijd voor de voetbalwedstrijd van Feyenoord vanavond want die moet natuurlijk door Gerard worden gevolgd.

donderdag 26 mei
Vroeg op pad naar Gandia. We parkeren de auto weer in de garage en lopen eerst naar de markthal.

Veel is niet open vandaag alleen wat tentjes voor drankjes en broodjes. Wij gaan echter op een terrasje zitten op de hoek van het plein en bestellen koffie met een broodje. Als we dat binnen hebben gaan we op zoek naar de andere markthal, die er volgens internet ook moet zijn. Onderweg komen we een schattig kleuterklasje tegen die net uit de stadstuin komen.

We kunnen markthal twee niet 1, 2, 3 vinden maar lopen wel leuke winkels voorbij. Ook komen we bij een groepje standbeelden van de familie Borja, je weet wel, van dat paleis dat we van de week bezocht hebben.

Na even goed zoeken vinden we dan toch het juiste adres en wat blijkt, er is helemaal geen tweede markthal maar het blijkt ook gewoon een restaurant te zijn. OK, dan maar weer verder.
Als we later weer thuis komen is het weer tijd om citroenen te rapen die op de grond zijn gevallen.

Sommigen zijn al dusdanig aangetast door mieren of al geheel beschimmeld, dat ik ze lekker laat liggen,

ik weet trouwens toch niet wat ik er mee aan moet en laat dat aan de bewoonster over.
Op onderstaande foto's kan je zien hoe en waar ik mijn was moet drogen. Tussen de bomen is een lijntje gespannen en moet ik bukken om onder de takken en bladeren door te lopen.

Wel mooi de begroeiing maar voor deze kleine zijtuin is het een beetje uit proportie.

vrijdag 27 mei
Niets te melden vandaag, lekker luieren.